ตอนที่ 499 เมื่อมาถึงสุดถนนสายดอกไม้ ทุกคนก็หลับตาลงและเริ่มอธิษฐาน

ตอนที่ 499 เมื่อมาถึงสุดถนนสายดอกไม้ ทุกคนก็หลับตาลงและเริ่มอธิษฐาน

เว่ยซานมองกำแพงดอกไม้ที่อยู่ตรงหน้า หมุนโคมดอกไม้ในมือเล่น รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนริมฝีปาก ไม่แน่ชัดว่าเธอกำลังหัวเราะเยาะตัวเองหรือคนอื่น

สายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับอิงซิงเจวี๋ยอย่างไม่ตั้งใจ และอดไม่ได้ที่จะชะงักไป เขาก็เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอเนี่ย

ณ ปลายสุดของถนนสายดอกไม้ ผู้บัญชาการผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นความหวังของสหพันธ์กำลังถือโคมดอกไม้ หันหน้าเข้าหากำแพงดอกไม้ เรือนผมยาวสยายพริ้วไหวตามสายลม แพขนตาบดบังนัยน์ตาสีเข้ม ริมฝีปากบนใบหน้าอันหล่อเหลาเหนือชั้นเม้มเข้าหากันเล็กน้อย เขากำลังอธิษฐานด้วยท่าทีจริงจังและศรัทธาอย่างยิ่ง

เว่ยซานก้มหน้าลงมองโคมดอกไม้ที่ยังคงส่องสว่างอยู่ในมือ ถึงยังไงที่นี่ก็เป็นแค่โลกเสมือนจริงล่ะนะ

ก่อนที่จะถูกบังคับให้ออกจากระบบ เว่ยซานชิงกดปุ่มทางออกสีแดงในมือและออกมาเสียก่อน

เมื่ออิงซิงเจวี๋ยอธิษฐานเสร็จและลืมตาขึ้น กำแพงดอกไม้ก็เริ่มหลอมละลาย โลกใบนี้กำลังจะเลือนหายไป

โคมดอกไม้เองก็เริ่มจางหายไปเช่นกัน นิ้วเรียวยาวของเขากำด้ามโคมไว้แน่น ราวกับว่าการทำเช่นนั้นจะช่วยชะลออัตราการสลายตัวลงได้บ้าง

ช่วงเวลานั้นบางทีอาจยาวนานขึ้นอีกครั้ง นานพอให้เขาได้จดจ้องรูปลักษณ์ทั้งหมดของโคมดอกไม้ด้วยสายตา กระทั่งจดจำรอยถลอกเล็กๆ ของสีตรงขอบโคมสลักลึกไว้ในใจ

...

โลกเสมือนจริงเลือนหายไป และทุกคนก็ออกมา

"กลับกันเถอะ" เว่ยซานที่ออกมาก่อนและมีสติแจ่มใสกว่าใครเพื่อนเอ่ยกับกลุ่มคน

ตอนที่ 257: สัตว์ดาวตัวปลอม

เมื่อช่วงเวลาฝึกซ้อมสิบวันและเวลาพักผ่อนอิสระห้าวันผ่านพ้นไป การแข่งขันอย่างเป็นทางการก็เริ่มต้นขึ้น

ทีมจากห้าสถาบันการทหารใหญ่เดินทางจากลานฝึกซ้อมมาถึงสถานที่ถ่ายทอดสดตั้งแต่คืนก่อน โดยทั่วไปแล้ว สถานที่จัดงานจะถูกสร้างขึ้นใกล้กับทางเข้าออกของลานประลอง การมาถึงก่อนเวลาจะทำให้พวกเขาสามารถไปถึงทางเข้าได้เป็นสิ่งแรกในเช้าวันรุ่งขึ้น

นักเรียนทหารทุกคนต่างก็มีห้องพักรับรองของตัวเองเพื่อให้นอนหลับพักผ่อนและเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันในวันรุ่งขึ้น

คืนนั้นเว่ยซานนอนหลับไม่ค่อยสนิทและตื่นเป็นคนแรกในตอนเช้า เธอนั่งยองๆ อยู่หน้าอัฒจันทร์ที่นั่งผู้ชมส่วนหนึ่งในสถานที่ถ่ายทอดสด ก้มมองลงไปยังแท่นหัวหน้าผู้บรรยาย

เธอไม่รู้ว่าตัวเองแค่ยังปรับตัวจากโลกเสมือนจริงไม่ได้หรือเปล่า แต่ถึงตอนนี้เธอก็ยังรู้สึกมึนงงอยู่นิดๆ

เธอยื่นมือออกไปปัดป่ายกลางอากาศ ราวกับยังคงสัมผัสได้ถึงแรงต้านทานตอนที่แตะประตูระลอกน้ำในวันนั้น

"เว่ยซาน ไปกันเถอะ" ฮั่วเซวียนซานหาเธอจนเจอแล้วโยนอาหารเช้าให้ "รีบกินเข้าล่ะ พวกเราต้องไปแข่งแล้ว"

"มาแล้วๆ" เว่ยซานรับอาหารเช้า ฉีกถุงออก แล้วเดินไปกินไป

ทีมจากห้าสถาบันการทหารเริ่มมารวมตัวกัน หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภายใต้การนำของบรรดาอาจารย์ พวกเขาก็เดินมุ่งหน้าไปยังทางเข้าลานประลองวิลลาร์ด จากนั้นก็จับสลากรับถุงเสบียงรบตามธรรมเนียม ทว่าลำดับการเข้าลานประลองในครั้งนี้กลับเปลี่ยนไปในที่สุด

ผู้ที่ได้เข้าไปเป็นลำดับแรกคือสถาบันผิงทง ลำดับที่สองคือสถาบันการทหารต๋าโมเค่อซือ ส่วนสถาบันการทหารตี้กั๋วร่วงลงไปอยู่ลำดับที่สามเลยทีเดียว นี่เป็นครั้งแรกสำหรับการแข่งขันในปีนี้

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างกระตือรือร้นกันอย่างมาก โดยส่วนใหญ่จะไปกระจุกตัวอยู่ทางฝั่งสถาบันการทหารตี้กั๋วเพื่อต้อนรับการกลับมาของอิงซิงเจวี๋ย

ณ สถานที่ถ่ายทอดสด ผู้ชมก็เริ่มทยอยเดินเข้าไปอย่างเป็นระเบียบ เมื่อทุกคนนั่งประจำที่กันเกือบหมดแล้ว หัวหน้าผู้บรรยายบนแท่นก็เริ่มอธิบาย

"ผู้ชมหลายท่านคงเคยได้ยินมาก่อนแล้วว่าสภาพแวดล้อมของลานประลองวิลลาร์ดนั้นมีความซับซ้อน แต่บางคนอาจจะยังไม่ชัดเจนว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น" ลู่เจิ้งซินชี้ไปที่หน้าจอแสงที่เด้งขึ้นมาแล้วกล่าว "อย่างที่ทุกคนทราบกันดี ดาววิลลาร์ดเป็นดาวเคราะห์ไฮเทคที่เป็นแหล่งผลิตแคปซูลจำลองทั้งหมด นอกจากนี้เรายังมีสถานที่เช็กอินที่โด่งดังที่สุดในวิลลาร์ด นั่นก็คือ โลกเสมือนจริง ลานประลองวิลลาร์ดก็ใช้เทคโนโลยีนี้เช่นกัน ทุกๆ วันที่ผ่านไป สภาพแวดล้อมภายในจะถูกสุ่มสลับเปลี่ยนไป เมื่อถึงเวลานั้น พวกคุณจะได้เห็นสภาพแวดล้อมที่ถูกสุ่มเลือกบนหน้าจอแสงนี้"

"ผู้ชมหลายคนอาจจะถามว่า ถ้าสภาพแวดล้อมข้างในเป็นของจำลอง แล้วสัตว์ดาวล่ะเป็นของจำลองด้วยหรือเปล่า" สีฮ่าวเทียนกล่าวเสริม "ความจริงก็คือ สัตว์ดาวที่อยู่ข้างในก็มีเหมือนกัน แต่มันเป็นการผสมผสานระหว่างของจริงกับของปลอม โดยพื้นฐานแล้วนักเรียนทหารที่อยู่ข้างในจะไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้เลย ดังนั้นทุกครั้งที่ลงมือ พวกเขาจะต้องทุ่มเทอย่างสุดกำลังเหมือนที่ผ่านมา"

เสียงสูดลมหายใจดังเฮือกขึ้นทั่วหมู่ผู้ชม ในเมื่อพวกเขาสามารถมาถึงสถานที่ถ่ายทอดสดบนวิลลาร์ดได้ ส่วนใหญ่ก็คงเคยไปสัมผัสโลกเสมือนจริงกันมาแล้ว และที่นั่นก็ไม่มีทางแยกแยะระหว่างความจริงกับภาพลวงตาได้เลย

...

"พวกเขากำลังจะเข้าไปแล้ว" จินเคอสูดลมหายใจเข้าลึก ท่าทางดูประหม่าผิดปกติ เขาเป็นหัวหน้าผู้บัญชาการ เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ในสถาบันต๋าโมเค่อซือแล้ว เขาจะศึกษาเทปบันทึกภาพการถ่ายทอดสดของการแข่งขันครั้งก่อนๆ ทั้งหมด ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คนของสถาบันต๋าโมเค่อซือต้องสูญเสียไปมากเหลือเกินในลานประลองวิลลาร์ด หนี้เลือดความแค้นกับสถาบันซามูเอลก็เริ่มต้นขึ้นที่นี่ และตั้งแต่นั้นมา สองสถาบันนี้ก็มักจะต้องมาสะสางบัญชีแค้นกันที่นี่เสมอ ปีที่แล้ว รุ่นพี่เซินตูกุนก็ถูกเอาชนะที่นี่ในท้ายที่สุด

เว่ยซานยื่นมือไปตบไหล่จินเคอโดยไม่พูดอะไร เป็นการปลอบโยนอย่างเงียบๆ

อันที่จริง ไม่ใช่แค่พวกเขาหรอก คนจากสถาบันการทหารซามูเอลก็ประหม่าไม่แพ้กัน ในปีก่อนๆ ช่วงเวลานี้พวกเขาจะตื่นเต้นกันสุดๆ งัดสารพัดวิธีมาใช้จัดการกับสถาบันต๋าโมเค่อซือที่นี่ ทว่าปีนี้มันต่างออกไป ความแข็งแกร่งของทีมสถาบันต๋าโมเค่อซือนั้นเหนือกว่าพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด ทันทีที่เข้าไป พวกเขาคงถูกกดข่มและโดนอัดจนน่วมแน่

"สถาบันการทหารต๋าโมเค่อซือ เชิญเข้าสู่ลานประลอง"

อาจารย์กำลังเรียกให้พวกเขาเข้าไป

ลานประลองวิลลาร์ดมีกลไกคล้ายคลึงกับโลกเสมือนจริง ดังนั้นตรงทางเข้าจึงมีประตูระลอกน้ำเช่นกัน

เว่ยซานเดินตามหลังจินเคอมุ่งหน้าไปยังทางเข้า หลังจากที่ทั้งทีมเข้าไปจนครบ ทุกคนจากสถาบันต๋าโมเค่อซือก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว

ที่นี่ดูคล้ายกับทางเข้าลานประลองเขตหนาวจัดมากเกินไปแล้ว ตอนนั้น ทันทีที่เข้าไป พวกเขาก็สูญเสียสมาชิกทีมไปต่อหน้าต่อตาทีมกำลังหลักเลยทีเดียว

"หรือว่าสภาพแวดล้อมที่นี่จะถูกตั้งค่าตามความทรงจำที่ฝังลึกที่สุดของพวกเรา" อิงเฉิงเหอเอ่ยถามด้วยความสับสน

จินเคอส่ายหน้า "มันเป็นการตั้งค่าสภาพแวดล้อมแบบเดียวกันทั้งหมด เพียงแต่มันจะสุ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เท่านั้น"

ไม่ว่าจะอย่างไร ในเมื่อเข้ามาแล้ว ความระแวดระวังของทุกคนก็ถูกยกระดับขึ้นถึงขีดสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องมาอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้

"อยากรู้จังว่าสัตว์ดาวที่นี่จะมีหน้าตาเป็นยังไง" เหลียวหรูหนิงมองไปรอบๆ แถมยังจงใจก้มลงมองที่พื้น รู้สึกราวกับว่าจะมีอะไรบางอย่างพุ่งพรวดขึ้นมาจากข้างล่างได้ทุกเมื่อ

"อย่าคิดมากน่า ทุกคนก็แค่ปฏิบัติกับสัตว์ดาวทุกตัวที่เห็นให้เหมือนกับสัตว์ดาวปกติก็พอ" จินเคอกล่าว

กลุ่มคนเดินหน้าต่อไป เว่ยซานยืนอยู่ข้างจินเคอและเอ่ยถาม "พลังจิตของนายแยกแยะไม่ออกเหรอว่าสัตว์ดาวตัวไหนจริงตัวไหนปลอม"

"ไม่ออกหรอก" จินเคอส่ายหน้า "วันนั้นเธอก็อยู่ในโลกเสมือนจริงด้วยนี่ โหมดนี้มีผลทำให้พลังจิตของคนเราถูกปิดกั้นและเกิดความสับสนได้"