ตอนที่ 489 "หากพลังจิตของเธอถูกกดทับให้อยู่ในระดับต่ำ

ตอนที่ 489 "หากพลังจิตของเธอถูกกดทับให้อยู่ในระดับต่ำ

โดยธรรมชาติแล้วมันจะเข้าสู่ระยะพักตัว" จิ่งตี้หยุดชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าว "การรักษาสภาพอารมณ์ให้คงที่เป็นเรื่องดีสำหรับเธอ หากเกิดความผันผวนทางอารมณ์อย่างรุนแรงเมื่อใด มีความเป็นไปได้สูงมากที่หมอกแมลงสีดำจะหวนกลับมา ทำให้เธอสูญเสียสติสัมปชัญญะและกลายเป็นผู้ติดเชื้อ จากที่พวกเรารู้ตอนนี้... หลังจากกลายเป็นผู้ติดเชื้อ เธอจะสูญเสียความเป็นตัวเองไปอย่างสิ้นเชิง และหมอกแมลงสีดำจะเข้าควบคุมร่างกายของเธอ"

ก่อนหน้านี้ เขามักจะคิดเสมอว่าที่อารมณ์ของเว่ยซานราบเรียบเป็นเพราะผลจากการทำงานของหมอกแมลงสีดำ แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่ามันเป็นการสะกดข่มตามสัญชาตญาณของร่างกายเธอเอง

บางทีนี่อาจจะเป็นความแตกต่างระหว่างระดับซูเปอร์ S กับระดับอื่นๆ

"เลือดของผู้ติดเชื้อก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน ระดับซูเปอร์ S สามารถมองเห็นได้ แต่ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นล่ะ" เว่ยซานเอ่ยถาม "เป็นเพราะฉันเองก็ติดเชื้อด้วยเหมือนกันงั้นเหรอ แต่ฉันก็ยังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของหมอที่นายฆ่าในโรงพยาบาลกลางเมืองดาวฟ่านหานนี่นา"

จิ่งตี้ครุ่นคิดอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าหมอที่โรงพยาบาลกลางเมืองดาวฟ่านหานคือใคร "หมอที่ตรวจร่างกายให้อิงซิงเจวี๋ยน่ะเหรอ ระดับของเขาต่ำ เป็นแค่ระดับ A แถมการหลอมรวมก็ยังไม่สมบูรณ์ เลยถูกจับได้ง่าย หมอกแมลงสีดำจะหลอมรวมได้อย่างสมบูรณ์กับคนที่มีระดับ 2S ขึ้นไปเท่านั้น เมื่อคนกลุ่มนี้ติดเชื้อ หากไม่ได้เจาะเลือดออกมาดู ต่อให้เป็นระดับซูเปอร์ S ก็แยกไม่ออกหรอก"

"จิลวูด" ผ่านไปครู่หนึ่ง เว่ยซานก็โยนคำถามออกมาอีกข้อ "ฉันไม่ชอบหน้ายัยนั่น หมอจิ่งพอจะรู้เหตุผลไหม"

แววตาของจิ่งตี้เหม่อลอยเล็กน้อย "ทำไมเธอถึงเอาแต่ถามเรื่องคนอื่นล่ะ ฉันนึกว่าเธอมาที่นี่เพื่อถามเรื่องระเบิดบีบอัดเสียอีก"

"มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่กองทัพอิสระของพวกนายต้องการควบคุมสถานการณ์ ทันทีที่พบว่าฉันติดเชื้อและหลอมรวมกับหมอกแมลงสีดำโดยสมบูรณ์ พวกนายก็จะใช้ระเบิดบีบอัดทำลายฉันทิ้ง" เว่ยซานเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบผิดปกติ "แต่หมอจิ่ง ทำไมนายถึงติดมันไว้แค่ที่ข้อมือของฉันล่ะ"

จิ่งตี้ประสานมือวางไว้บนโต๊ะ ก้มหน้าลง และเผยรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา เขาเอ่ยว่า "ก็เธอยังไม่ถูกหมอกแมลงสีดำทำให้ติดเชื้อโดยสมบูรณ์ไม่ใช่หรือไง ถึงแม้เธอจะติดเชื้อไปแล้ว การเสียมือไปข้างหนึ่งก็ยังเปิดโอกาสให้พวกเราได้ลงมืออยู่ดี"

เด็กคนหนึ่งที่เดินมาไกลเพียงลำพัง ดื่มสารอาหารเพียงเพื่อประทังชีวิต เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด

จิ่งตี้ได้รับคำสั่งให้ติดเครื่องบันทึกข้อมูลขนาดจิ๋วไว้ที่หลังคอของเธอ แต่หลังจากพิจารณาดูแล้ว ท้ายที่สุดเขาก็เลือกที่จะติดมันไว้ที่ข้อมือของเว่ยซานแทน

หากเว่ยซานสูญเสียการควบคุม เครื่องบันทึกก็จะยังคงทำงานต่อไป แต่เธอจะไม่ตายในทันที และบางทีอาจจะยังมีโอกาสริบหรี่ให้เธอได้คงสติสัมปชัญญะเอาไว้ได้

"กองทัพอิสระของพวกนายป่วยหรือไง" เหลียวหรูหนิงอดไม่ได้ที่จะสบถด่า "แอบติดตั้งระเบิดบีบอัดไว้ที่เครื่องบันทึก—ต่อให้พวกนายจะกังวลว่าเว่ยซานอาจจะติดเชื้อโดยสมบูรณ์จนควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่อย่างน้อยที่สุด เธอก็ควรจะได้รับรู้เรื่องนี้ การติดระเบิดโดยไม่ได้รับความยินยอม มันต่างอะไรกับพวกผู้ติดเชื้อกันล่ะ!"

จิ่งตี้เงยหน้าขึ้นมองเขา "พวกเราก็แค่กลัวว่าพวกนายจะรับไม่ได้และทำอะไรหุนหันพลันแล่น ระเบิดบีบอัดนี้มีความเสถียรสูงมาก มันจะไม่ระเบิดหากไม่ผ่านขั้นตอนหลายชั้น"

"ถ้าฉันจำไม่ผิด ผู้ก่อตั้งกองทัพอิสระในตอนนั้นก็อายุแค่ยี่สิบ อายุพวกเราก็ไม่ได้ต่างกันมากนักหรอก" ฮั่วเซวียนซานเอ่ยเสียงเย็น "ไอ้ที่อ้างว่ากลัวจะทำอะไรหุนหันพลันแล่นน่ะ มันก็แค่ข้ออ้างทั้งนั้นแหละ"

จิ่งตี้ไม่อยากจะจมปลักอยู่กับเรื่องนี้ ตัวเขาเองก็สับสนกับเรื่องนี้มานานแล้วเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยข้อมูลสำคัญให้เว่ยซานรู้ "มันเป็นเรื่องปกติที่เธอจะไม่ชอบหน้าจิลวูด ในร่างกายของเธอก็มีหมอกแมลงสีดำอยู่เหมือนกัน"

ตอนที่ 252: ร่างทดลอง

"จิลวูดก็ดื่มสารอาหารเหมือนกันงั้นเหรอ" เหลียวหรูหนิงเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยถาม แต่แล้วเขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ "เธอไม่ได้วิวัฒนาการหรอกเหรอ"

"เดิมทีเธออยู่ระดับ 2S" จิ่งตี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดต่อ "ที่เธอวิวัฒนาการเป็นระดับ 3S ได้ ก็เป็นเพราะพึ่งพาหมอกแมลงสีดำเท่านั้นแหละ"

"นายหมายความว่ายังไง" จินเคอขมวดคิ้ว "พวกนายใช้หมอกแมลงสีดำไปทำให้คนปกติทั่วไปติดเชื้องั้นเหรอ"

ทั้งที่รู้ดีว่าเมื่อติดเชื้อแล้วจะไม่สามารถกลับเป็นปกติได้ กองทัพอิสระกลับทำเรื่องแบบนั้นอย่างหน้าตาเฉย แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังมาติดตั้งระเบิดบีบอัดไว้บนตัวเว่ยซาน

ฮั่วเซวียนซานขยับถอยหลังเล็กน้อยเพื่อขวางจินเคอเอาไว้ และปรายตามองไปทางเว่ยซาน เป็นการส่งสัญญาณให้เขาอย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่น

จินเคอสงบสติอารมณ์ลงและเข้าใจความหมายของเขาในทันที ในเมื่อจิลวูดสามารถวิวัฒนาการได้สำเร็จ กองทัพอิสระก็อาจจะมีวิธีควบคุมหมอกแมลงสีดำได้

จิ่งตี้ก้มหน้าลงมองมือของตัวเองที่ซีดเซียวจากการขลุกอยู่กับการทดลองในวันนี้ "อย่างที่พวกนายเห็น อีกหนึ่งตัวตนของฉันคือแพทย์ประจำกองทัพอิสระ รับผิดชอบการวิจัยวิธีทำให้ระดับซูเปอร์ S สามารถควบคุมพลังจิตของตัวเองให้อยู่ในระดับ 3S ได้"

"หมอบางคนเคยบอกว่าไม่มีตัวอย่างวิจัยนี่นา" เว่ยซานเลิกคิ้วขึ้น

จิ่งตี้กระอมไอและเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย "ตอนนั้นฉันยังเปิดเผยตัวตนไม่ได้นี่ ถึงแม้กองทัพอิสระจะเพิ่งก่อตั้งมาแค่ยี่สิบปี แต่เบื้องลึกเบื้องหลังภายในนั้นซับซ้อนมาก ปัจจุบันมีสองขั้วอำนาจใหญ่ ขั้วหนึ่งนำโดยอาจารย์อวี๋ ซึ่งเน้นการวิจัยวิธีนำหมอกแมลงสีดำไปใช้กับวัสดุหุ่นรบ ส่วนผู้นำของอีกขั้วอำนาจก็คือคนที่พวกเธอเคยเจอ ยามามิยะ หยางหลิง"

"หมอกแมลงสีดำสามารถนำมาใช้เป็นวัสดุได้ด้วยเหรอ" เมื่อได้ยินเช่นนั้น เว่ยซานก็นึกถึงหุ่นรบระดับเหนือเกณฑ์ที่เธอเคยเห็นในโรงงานมืดหนานพาซีขึ้นมาทันที

"ในแง่หนึ่ง หมอกแมลงสีดำก็จัดเป็นสัตว์ดาวประเภทหนึ่งเหมือนกัน แค่อยู่ในรูปลักษณ์ที่ต่างออกไปเท่านั้น" จิ่งตี้ไม่มีความรู้เรื่องหุ่นรบมากนัก เขาจึงไม่ได้ลงรายละเอียดลึก "ยามามิยะ หยางหลิง มีกลุ่มแพทย์ใต้บังคับบัญชาที่รับผิดชอบวิจัยการนำหมอกแมลงสีดำมาใช้กับมนุษย์ จิลวูดคือร่างทดลองหมายเลข 174 และเธอสามารถวิวัฒนาการได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้พวกเขาค้นพบความจริงบางอย่าง ว่าหมอกแมลงสีดำแต่ละตัวมีความแตกต่างกัน และการวิวัฒนาการในลักษณะนี้เป็นเพียงแค่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวเท่านั้น นอกจากนี้ พวกผู้เข้ารับการทดลองยังถูกฝังระเบิดบีบอัดเอาไว้ในตัวด้วย เพียงแต่ของพวกเขาถูกฝังไว้ที่หัวใจ"

ชั่วขณะนั้น พวกเขาทั้งห้าคนไม่รู้เลยว่าควรจะตกตะลึงกับเรื่องที่จิลวูดเป็นร่างทดลอง หรือตกตะลึงกับวิธีการของกองทัพอิสระดี

"ดูเหมือนว่าทั้งสองขั้วอำนาจในกองทัพอิสระของพวกนายจะไม่ได้ราบรื่นกันสักเท่าไหร่นะ" เว่ยซานเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ รู้สึกหมดความสนใจลงเล็กน้อย

"นี่เป็นแค่สองขั้วอำนาจที่อยู่เบื้องหน้าเท่านั้นแหละ" จิ่งตี้รู้สึกปวดหัวเล็กน้อยเมื่อต้องพูดถึงเรื่องนี้ "กองทัพอิสระก่อตั้งมาได้ยี่สิบปีแล้ว ผู้คนที่ติดตามออกมาจากเขตทหารนั้นมีความมุ่งมั่นและภักดีอย่างมาก ทว่า... ภายในนั้นก็ยังมีตระกูลชั้นสูงแฝงตัวอยู่อีกมากมาย"

"ตระกูลชั้นสูงงั้นเหรอ" จินเคออดไม่ได้ที่จะชะงักไปเมื่อได้ยินคำนี้

จิ่งตี้รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่จึงส่ายหน้า "พวกเขาคือกลุ่มตระกูลขนาดกลางถึงขนาดเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ ไม่ได้เข้าเรียนในสถาบันการทหารหรือเข้าร่วมเขตทหาร พวกเราไม่รู้แน่ชัดว่ามีตระกูลไหนบ้าง สถานที่เดียวที่กองทัพอิสระสามารถนัดพบและติดต่อสื่อสารกันได้ก็คือโรงงานมืด"