บทที่ 8: ถอนรากถอนโคน ป้องกันตัวแปรข้ามมิติ

บทที่ 8 ถอนรากถอนโคน ป้องกันกลไกข้ามมิติ

เมื่อมองดูตัวเลือกที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า หลี่เซวียนก็เลือกรับไว้ทั้งหมดโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

เมื่อรางวัลทั้งหมดนี้ปรากฏขึ้นในพื้นที่ระบบ หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง

ชื่อ: หลี่เซวียน

ระดับพลัง: หลอมลมปราณระดับหก

กายา: ไม่มี

รากวิญญาณ: ไม่มี

พรสวรรค์: มุมานะ, พรางการรับรู้

จำนวนครั้งที่จำลอง: ไม่จำกัด

“ความรู้สึกนี้มันยอดเยี่ยมจริงๆ”

“จำลองต่อไป!”

ติ๊ง! เริ่มการจำลอง!

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับพรสวรรค์ 'ของขวัญวันเกิด'

ของขวัญวันเกิด: ทุกครั้งที่ถึงวันเกิดของท่าน ท่านจะสุ่มได้รับสิ่งของหนึ่งชิ้นจากรัศมีหนึ่งร้อยลี้

หมายเหตุ: สิ่งของนี้อาจเป็นอะไรก็ได้ ตราบใดที่มีรูปร่างและตัวตน ท่านก็มีโอกาสได้รับมัน

ท่านเกิดมาเป็นเด็กผู้ชาย

ในเวลานี้ ท่านรู้ว่าไม่สามารถฝึกฝนได้ จึงทำตัวสบายๆ ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ

ปีที่หนึ่ง

พรสวรรค์ของขวัญวันเกิดทำงาน

ดาบเล่มใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าท่าน

ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้องครักษ์ข้างกายท่านตกใจกลัว

พวกเขารีบเข้าสู่สถานะเตรียมพร้อม คอยสังเกตทุกความเคลื่อนไหวรอบตัวอยู่ตลอดเวลา

แต่เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครพยายามลอบสังหารท่าน

แม้เรื่องนี้จะดูแปลกประหลาด แต่ท้ายที่สุดก็ต้องปล่อยให้มันเป็นปริศนาต่อไป

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงปีที่เก้า สามร้อยห้าสิบวัน

เพื่อค้นหาความจริงเบื้องหลังการปรากฏตัวของแผ่นหิน ท่านได้มาถึงที่นี่ก่อนเวลา

ท่านซ่อนตัวอยู่ในพุ่มหญ้ารอบๆ สังเกตการณ์อย่างตั้งใจตรงจุดที่แผ่นหินเคยปรากฏ

หลายวันต่อมา

เด็กสาวร่างบางคนหนึ่งบินมาจากที่ไกลๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

แต่ก่อนที่ท่านจะได้เห็นใบหน้าของเธอชัดเจน ท่านก็สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านมาจากแดนไกล

“ตู้ม!!!”

แสงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

และร่างของเด็กสาวคนนั้นรวมถึงทุกสิ่งที่เธอพกมาก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา

เธอตายแล้ว!

มีเพียงแผ่นหินที่สลักคำว่า 'ตระกูลหลี่มังกรไพศาล' ตกลงสู่พื้น

ท่านยังคงซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

หลายชั่วโมงต่อมา ท่านถึงค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”

“เด็กสาวคนนี้คือคนของตระกูลหลี่มังกรไพศาลงั้นหรือ?! แล้วตัวตนแบบไหนกันที่เพิ่งกวาดล้างผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลหลี่ไปเมื่อครู่นี้?!”

ความคิดนับพันผุดขึ้นมาในหัวของท่าน

แต่ท้ายที่สุด ท่านก็ยังคงแบกแผ่นหินกลับบ้าน

ไม่มีทางเลือกอื่น

แม้ท่านจะรู้ว่าสิ่งนี้อาจนำความเดือดร้อนมาให้ แต่ท่านก็ยังไม่ได้รับพรสวรรค์รากวิญญาณ จึงทำได้เพียงพึ่งพามันในการฝึกฝนตอนนี้เท่านั้น

ปีที่สิบเจ็ด เดือนที่สิบเอ็ด

ในเวลานี้ ท่านได้ฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุดของขั้นหลอมลมปราณระดับเจ็ดแล้ว

เพียงก้าวเดียว ท่านก็จะสามารถเข้าสู่ขั้นหลอมลมปราณระดับแปดได้

แต่ท่านไม่รีบร้อนที่จะฝึกฝนต่อ ท่านกลับไปยังสถานที่เดิมเหมือนในการจำลองครั้งก่อน เพื่อเตรียมดักซุ่มโจมตีหลี่ฉางเฟิง

ท่านคำนวณเวลาและขุดลงไปด้านล่าง

เมื่อพลังวิญญาณในถ้ำพำนักเกิดความผันผวน ท่านก็มาถึงที่นี่อีกครั้ง

“หืม? หลานหลี่เซวียน?!”

“เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

มองดูหลี่ฉางเฟิงที่มีสีหน้างุนงง ท่านไม่เสียเวลาพูดพล่ามทำเพลงและซัดฝ่ามือเข้าที่ศีรษะของเขาโดยตรง

“เพียะ!!!”

เพียงฝ่ามือเดียว พลังวิญญาณของเขาก็ปั่นป่วน จนเกือบจะทำให้เขาธาตุไฟแตกซ่าน

“หลานเอ๋ย เจ้าทำอะไรน่ะ?!”

หลี่ฉางเฟิงทั้งโกรธและตกใจ แต่สิ่งที่ทักทายเขาก็คือการโจมตีอย่างต่อเนื่องของท่าน

เขาโกรธแค้นอย่างมาก

แต่ในเวลานี้ เขาอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญในการทะลวงสู่ขั้นสร้างรากฐานและไม่สามารถตอบโต้ได้ ทำได้เพียงร้องขอความเมตตาจากท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ท่านไม่แสดงความเมตตาใดๆ ท่านเปิดใช้งานวิชาสามปราณคืนสู่สัจธรรมในทันที และปลดปล่อยปราณสีเงินพุ่งทะลุศีรษะของเขาอย่างสมบูรณ์

หลี่ฉางเฟิงตายแล้ว

ท่านได้รับโอสถสร้างรากฐานสองเม็ดจากเขาอีกครั้ง

สัญชาตญาณบอกท่านว่าคนผู้นี้มีวาสนาที่ยิ่งใหญ่

หากท่านแข็งแกร่งพอในการจำลองครั้งต่อไป ท่านจะสะกดรอยตามคนผู้นี้ล่วงหน้าเพื่อดูว่าวาสนาของเขามาจากไหน

ต่อไป ทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติ

ท่านพร้อมกับคนอื่นๆ ของตระกูลหลี่ ทยอยกวาดล้างตระกูลจ้าวและตระกูลเว่ย จากนั้นก็บุกโจมตีตระกูลหวัง

ในขณะที่กอบโกยทรัพยากร ท่านก็ได้รับรู้สถานการณ์เฉพาะของเว่ยชิงอวิ๋นจากผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลเว่ยด้วย

คนผู้นี้เกิดมาพร้อมกับกายาวิญญาณ จึงได้รับความสำคัญอย่างมากจากตระกูลเว่ย

ยิ่งไปกว่านั้น แม้รากวิญญาณของเขาจะธรรมดา แต่ความเร็วในการฝึกฝนของเขาก็ไม่ช้าเลย

ก่อนที่เขาจะเข้าร่วมนิกายมารคราม เขาก็มีพลังระดับหลอมลมปราณระดับเจ็ดอยู่แล้ว

เรื่องนี้ทำให้ท่านรู้สึกฉงนใจเล็กน้อย

เพราะหากเว่ยชิงอวิ๋นรักษาความเร็วในการฝึกฝนไว้ได้ ตอนนี้เขาก็น่าจะฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุดของขั้นหลอมลมปราณแล้ว

ในอีกไม่กี่ปี การบรรลุขั้นสร้างรากฐานก็คงเป็นเรื่องที่แน่นอน

“คนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ”

“แต่โชคดีที่ครั้งนี้ข้าเตรียมตัวมาดีเช่นกัน”

ท่านพยักหน้าอย่างครุ่นคิด

เนื่องจากเว่ยชิงอวิ๋นรู้ว่าท่านต้องการจะฆ่าเขาในการจำลองครั้งก่อน ครั้งนี้ท่านจึงใส่ใจเป็นพิเศษว่ามีใครซ่อนตัวอยู่ในตระกูลเว่ยหรือไม่

และก็เป็นไปตามคาด

เพียงไม่กี่วันหลังจากที่คนของตระกูลหลี่สังหารผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลเว่ยไปจนหมด เด็กสาวคนหนึ่งก็โผล่ออกมาจากห้องใต้ดินที่ลับตา

แม้ท่านจะไม่รู้ตัวตนที่แน่ชัดของเธอ แต่ท่านก็รู้ว่าเธอต้องเป็นคนนำข่าวเรื่องการกวาดล้างตระกูลเว่ยไปบอกเว่ยชิงอวิ๋นแน่ๆ

ดังนั้นท่านจึงไม่ลังเลและสังหารเธอตรงนั้นทันที

หากไม่ถอนรากถอนโคน มันก็จะเติบโตขึ้นมาใหม่เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ

หลังจากสังหารเธอ ท่านก็จุดไฟเผาตระกูลเว่ยจนวอดวาย ถึงตอนนั้นท่านถึงค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง

ปีที่สิบเก้า

ท่านทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมลมปราณระดับแปด

ปีที่ยี่สิบสอง

ตระกูลหลี่คัดเลือกผู้บำเพ็ญเพียรเพื่อเข้าร่วมนิกายมารคราม

ท่านก้าวออกไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล และเลือกที่จะสมัครเข้าร่วมอีกครั้ง

เนื่องจากระดับพลังที่ท่านแสดงออกมาในครั้งนี้สูงกว่าเดิม คนของตระกูลหลี่จึงคัดค้านอย่างหนัก ไม่ต้องการให้ท่านไปเสี่ยงอันตราย

แต่ท่านยืนกรานที่จะไป

ดังนั้น ภายใต้สายตาที่ซาบซึ้งใจของคนในตระกูลหลี่ ท่านจึงออกเดินทางอีกครั้ง

ไม่นาน ท่านก็มาถึงลานทดสอบเข้าสำนักของนิกายมารคราม

เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว

ท่านผู้ซึ่งไม่มีรากวิญญาณ กลับถูกตรวจพบว่ามีรากวิญญาณระดับหกอีกครั้ง

ท่านเข้าร่วมนิกายมารครามได้สำเร็จ

ภายใต้การรอคอยอย่างกระวนกระวายใจของท่าน ในที่สุดวันเลือกวิชาบำเพ็ญเพียรก็มาถึง

ท่านคำรามลั่นฟาดด้วยความตื่นเต้น

เพราะแม้แต่ในวันนี้ ท่านก็ยังคงจำกลุ่มแสงที่ติงหงอวิ๋นเลือกในตอนนั้นได้

“ฮ่าๆๆ... ดี!”

“ใครจะไปสนล่ะว่านิกายมารครามมีแผนการอะไร?!”

“ทันทีที่ข้าได้เรียนรู้คัมภีร์สยบต้นกำเนิดจตุรลักษณ์ ข้าจะไม่เข้ามาเหยียบที่นี่ในการจำลองครั้งต่อไปเลยคอยดู!”

ด้วยความตื่นเต้น ท่านได้รับกลุ่มแสงสืบทอดที่ติงหงอวิ๋นเคยได้รับในตอนนั้นมาอย่างสำเร็จ

ทว่า สิ่งที่ท่านคาดไม่ถึงก็คือ วิชาบำเพ็ญเพียรที่อยู่ข้างในนั้นไม่ใช่คัมภีร์สยบต้นกำเนิดจตุรลักษณ์ แต่มันก็ยังคงเป็นวิชาสามปราณคืนสู่สัจธรรม!

“อะไรกัน?!”