บทที่ 1: หกปีแห่งความเงียบงัน ระบบเปิดใช้งาน! คุณลักษณะระดับเทพ พรสวรรค์การฝึกตนหมื่นเท่า!

บทที่ 1: หกปีแห่งความเงียบงัน ระบบเปิดใช้งาน! คุณลักษณะระดับเทพ พรสวรรค์การฝึกตนหมื่นเท่า!

ดินแดนไท่ชาง ชิงโจว อาณาจักรจันทร์เร้นลับ

เมืองลอยเมฆ ตระกูลเซียว

"หกปีแล้ว หกปีเต็มๆ ที่การฝึกตนของเขาไม่ก้าวหน้าขึ้นเลยสักนิด เป็นแบบนี้แล้วเขายังคู่ควรกับตำแหน่งนายน้อยเซียวอยู่อีกหรือ?"

"นั่นสิ หากการฝึกตนของข้าหยุดนิ่งมาถึงหกปี ข้าคงไม่มีหน้ามาเป็นนายน้อยเซียวอีกต่อไปแล้ว"

"ชู่ว เบาเสียงลงหน่อย ไม่ว่าอย่างไรนายน้อยเซียวอวิ๋นก็เคยเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองลอยเมฆ พวกเราไม่ควรพูดจาเช่นนี้..."

"ถุย! อัจฉริยะอันดับหนึ่งอะไรกัน? การฝึกตนของเขาไม่ก้าวหน้ามาหกปีแล้ว เขายังมีหน้าถูกเรียกว่าอัจฉริยะอีกงั้นหรือ?"

"จริงด้วย ที่เขายังรั้งตำแหน่งนายน้อยเซียวไว้ได้ ก็เป็นเพราะบิดาของเขาคือผู้นำตระกูล และปู่ของเขาคือผู้อาวุโสสูงสุดต่างหาก..."

ณ ลานประลองยุทธ์ เหล่าศิษย์ตระกูลเซียวมากมายต่างจับกลุ่มกระซิบกระซาบพูดคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบา

เซียวอวิ๋นเดินผ่านฝูงชนของศิษย์ตระกูลเซียวไปอย่างเงียบงัน เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เข้าหู สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่งดั่งบ่อน้ำลึกไร้ระลอกคลื่น

เขาคุ้นเคยกับคำพูดเหล่านี้ดีตลอดช่วงหกปีที่ผ่านมา จนแทบจะกลายเป็นความชาชินไปเสียแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าพวกนี้จะไปรู้ได้อย่างไร ว่าเหตุใดการฝึกตนของเขาจึงหยุดนิ่งมาตลอดหกปี?

แมลงฤดูร้อนหรือจะรู้เรื่องน้ำแข็ง? นกกระจอกหรือจะเข้าใจความมุ่งมั่นของหงส์ฟ้า?

เมื่อสิบหกปีก่อน เขาทะลุมิติจากดาวสีน้ำเงินมาเกิดใหม่ในตระกูลเซียวตั้งแต่ยังเป็นทารก และกลายมาเป็นนายน้อยแห่งตระกูลเซียว

ในช่วงแรก ด้วยพรสวรรค์อันโดดเด่น เขาจึงก้าวล้ำหน้ากว่าใครและบรรลุขอบเขตเสวียนยุทธ์ขั้นที่หนึ่งได้ตั้งแต่อายุเพียงสิบปี

【ระดับการฝึกตน: ขอบเขตมนุษย์ยุทธ์, ขอบเขตเสวียนยุทธ์, ขอบเขตปฐพียุทธ์, ขอบเขตนภายุทธ์, ขอบเขตวิญญาณยุทธ์, ขอบเขตราชันเสวียน, ขอบเขตจักรพรรดิเสวียน, ขอบเขตจอมราชันเสวียน, ขอบเขตปรมาจารย์, ขอบเขตปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์, ขอบเขตมหาจักรพรรดิ】

ในเวลานั้น เขาได้รับการยกย่องให้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองลอยเมฆ ชื่อเสียงโด่งดังไร้ผู้ทัดเทียม!

และในตอนนั้นเอง นิ้วทองคำหรือระบบของเขาที่มาช้าไปถึงสิบปี ก็ได้ปรากฏขึ้นพร้อมกับมอบหมายภารกิจให้กับเขา

เงื่อนไขในการปลดล็อกระบบ คือการยอมให้การฝึกตนหยุดชะงักลงเป็นเวลาหกปี และต้องเก็บตัวเงียบงันไปอีกหกปี

แน่นอนว่าเซียวอวิ๋นตอบรับภารกิจนั้นอย่างไม่ลังเลใจ

ดังนั้นตลอดหกปีต่อมา การฝึกตนของเขาจึงไม่คืบหน้าขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ในหกปีนี้ เขาร่วงหล่นจากจุดสูงสุดของการเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่ง สู่การเป็นตัวตลกของเมืองลอยเมฆ

และยังทำให้ตระกูลเซียวทั้งตระกูลต้องถูกผู้คนในเมืองลอยเมฆแอบหัวเราะเยาะลับหลังไปด้วย

ผู้คนในตระกูลเซียวเมื่อครู่นี้ ซึ่งล้วนเป็นสายเลือดเดียวกัน ต่างก็รังเกียจเขาด้วยเหตุผลนี้เช่นกัน

อันที่จริงในช่วงแรก พวกเขาก็ยังคอยปกป้องเขาในฐานะนายน้อยเซียวอยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็แปรเปลี่ยนไปเป็นดังเช่นทุกวันนี้

แน่นอนว่าเซียวอวิ๋นไม่ได้โกรธเคืองคนในตระกูลเซียวเหล่านี้เลย

มันเป็นเพียงสัญชาตญาณของมนุษย์ เขาดำรงตำแหน่งนายน้อยแห่งตระกูลเซียว ทว่ากลับนำพาความอับอายมาสู่วงศ์ตระกูล นั่นย่อมเป็นปัญหาของเขาเอง

ทว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้กำลังจะกลายเป็นเพียงอดีตในวันนี้!

เพราะวันนี้คือวันที่ระบบจะถูกปลดล็อก!

เมื่อรีบกลับมาถึงเรือนหลังเล็กของตน เซียวอวิ๋นก็เฝ้ารอคอยอย่างเงียบๆ ภายในห้อง เพื่อให้การนับถอยหลังสิ้นสุดลง

สาม... สอง... หนึ่ง... "โฮสต์ทำภารกิจปลดล็อกระบบสำเร็จ: หกปีแห่งความเงียบงัน!"

"ระบบแม่แบบตัวเอกทำการปลดล็อกสำเร็จ โฮสต์สามารถสุ่มคุณลักษณะใหม่ได้วันละหนึ่งครั้งเพื่อผูกมัดกับตนเอง!"

"ตรวจพบว่าโฮสต์มีแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ที่ยังไม่ได้เปิดใช้งาน โฮสต์ต้องการเปิดมันหรือไม่?"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังกังวานและไพเราะดังก้องขึ้นในหัวของเซียวอวิ๋นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เฝ้ารอมาเนิ่นนาน ร่างกายของเซียวอวิ๋นก็เริ่มสั่นเทาเล็กน้อย

หกปี หกปีเต็มๆ!

ระบบ เจ้าจะรู้หรือไม่ว่าหกปีมานี้ ข้าต้องใช้ชีวิตมาด้วยความยากลำบากเพียงใด?

ส่วนเรื่องการเปิดแพ็กเกจของขวัญมือใหม่นั้น ยังต้องให้กล่าวสิ่งใดอีกงั้นหรือ?

"ระบบ เปิดแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ให้ข้าเดี๋ยวนี้!"

"โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญมือใหม่สำเร็จ ได้รับเคล็ดวิชาฝึกตนระดับเทพ เคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์!"

"ตรวจพบว่าเคล็ดวิชาดั้งเดิมของโฮสต์ เคล็ดวิชาคืนต้นกำเนิด มีระดับต่ำกว่าเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์ ระบบได้ทำการสับเปลี่ยนเคล็ดวิชาให้แก่โฮสต์โดยอัตโนมัติ!"

เมื่อเสียงแจ้งเตือนอันดังกังวานของระบบจางหายไป เซียวอวิ๋นก็สัมผัสได้ถึงคลื่นความรู้มหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังปราณวิญญาณกำลังแปรสภาพ และความแข็งแกร่งก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว

แม้ระดับการฝึกตนจะยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่ความแข็งแกร่งของเขากลับก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาล!

เขารู้ดีว่านี่คือผลลัพธ์จากการเปลี่ยนเคล็ดวิชา มันคือพลังที่ได้รับจากวิชาฝึกตนระดับเทพอย่างเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์!

ขณะที่เขาค่อยๆ ซึมซับและทำความเข้าใจกับข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามา นัยน์ตาของเซียวอวิ๋นก็ยิ่งทอประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้น

สมกับเป็นของที่มาจากระบบ เพียงแค่แพ็กเกจของขวัญมือใหม่เริ่มต้นก็ทรงพลังถึงเพียงนี้แล้ว!

เคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์สามารถช่วงชิงพลังแห่งการสรรค์สร้างจากฟ้าดินมาเพื่อยกระดับการฝึกตนได้อย่างรวดเร็ว

สมดั่งชื่อของมัน ความเร็วในการหลอมรวมทรัพยากรการฝึกตนด้วยเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์นั้นรวดเร็วดุจปาฏิหาริย์ ช่วยร่นระยะเวลาในการบำเพ็ญเพียรลงได้อย่างมหาศาล!

ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการดูดซับปราณวิญญาณฟ้าดินยังมากกว่าวิชาทั่วไปนับพันนับหมื่นเท่า!

เซียวอวิ๋นรู้สึกได้เลยว่า เมื่อนำมาเทียบกับเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์แล้ว วิชาสืบทอดประจำตระกูลอย่างเคล็ดวิชาคืนต้นกำเนิดระดับปฐพีขั้นต่ำนั้น ช่างน่าสมเพชเสียเหลือเกิน!

"ฟู่!"

เซียวอวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึก จดจำเส้นทางการโคจรพลังของเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์ไว้ในใจอย่างแม่นยำ และเตรียมพร้อมที่จะบำเพ็ญเพียรในทันที

ช่วงเวลาหกปีได้ผ่านพ้นไปแล้ว นั่นหมายความว่าบัดนี้เขาสามารถฝึกตนตามปกติและทะลวงขอบเขตพลังได้แล้ว!

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนอันชัดเจนจากระบบก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง

"การสุ่มคุณลักษณะรายวันของโฮสต์ยังไม่ได้ถูกใช้งาน ท่านต้องการสุ่มคุณลักษณะเดี๋ยวนี้เลยหรือไม่?"

การสุ่มคุณลักษณะงั้นหรือ?

สีหน้าของเซียวอวิ๋นแปรเปลี่ยนไป

เขาแทบจะลืมเลือนระบบแม่แบบตัวเอกนี้ไปเสียสนิท ระบบที่เขาต้องใช้เวลาถึงหกปีเต็มกว่าจะปลดล็อกได้สำเร็จ

แต่ถึงกระนั้น เช่นเดียวกับการเปิดแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ เรื่องแค่นี้ยังต้องลังเลอะไรอีกงั้นหรือ?

"ระบบ สุ่มคุณลักษณะของวันนี้ให้ข้าที!"

เมื่อสิ้นคำกล่าวของเขา ระบบก็ตอบสนองในทันที

"กำลังสุ่มคุณลักษณะประจำวันให้แก่โฮสต์..."

"สุ่มคุณลักษณะสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับคุณลักษณะระดับเทพ พรสวรรค์การฝึกตนหมื่นเท่า!"

"ข้อความเตือนพิเศษ: คุณลักษณะระดับเทพเป็นคุณลักษณะขั้นสูงสุดและหายากยิ่ง ระบบได้ทำการผูกมัดกับโฮสต์โดยอัตโนมัติ!"

"โฮสต์ผูกมัดคุณลักษณะครั้งแรกสำเร็จ เปิดใช้งานหน้าต่างสถานะตัวละคร!"

เมื่อเสียงนั้นจางหายไป หน้าจอแสงเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเซียวอวิ๋น

ในห้วงเวลานี้ เซียวอวิ๋นรู้สึกเพียงว่าร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงจนดูเหนือธรรมดา

ทว่าสิ่งใดที่เปลี่ยนไปบ้างนั้น เขากลับไม่อาจบอกได้อย่างชัดเจนนัก

ราวกับว่าสรรพสิ่งบนโลกหล้าและผืนนภาต่างเปิดรับและโอบกอดเขา แม้จะยังไม่ได้เริ่มฝึกตน ปราณวิญญาณก็ยังหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

เซียวอวิ๋นส่ายหน้าเบาๆ แล้วรวบรวมสมาธิจดจ่อไปยังหน้าจอแสงเสมือนจริง ซึ่งแสดงข้อมูลทั้งหมดของเขาเอาไว้

【โฮสต์: เซียวอวิ๋น】

【อายุ: สิบหกปี】

【ระดับการฝึกตนปัจจุบัน: ขอบเขตเสวียนยุทธ์ขั้นที่หนึ่ง】

【เคล็ดวิชาฝึกตน: เคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์ (ระดับเทพ)】

【ทักษะยุทธ์: ระดับเสวียนขั้นต่ำ • ฝ่ามืออสนีบาต (ขั้นสมบูรณ์แบบ), ระดับเสวียนขั้นต่ำ • ท่าร่างมังกรท่องคลื่น (ขั้นสมบูรณ์แบบ)】

【คุณลักษณะที่ครอบครอง: คุณลักษณะระดับเทพ * 1 (พรสวรรค์การฝึกตนหมื่นเท่า)】

เมื่อปรายตามองหน้าจอแสงเสมือนจริง เซียวอวิ๋นก็แสยะยิ้มออกมา

นับแต่นี้เป็นต้นไป เขาจะทำลายความเงียบงันในอดีต และทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด!

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขานั่งขัดสมาธิลงกับที่ แล้วเริ่มบำเพ็ญเพียรตามเส้นทางการโคจรพลังของเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์

ตู้ม!

เพียงชั่วพริบตาเดียว การฝึกตนของเซียวอวิ๋นที่หยุดนิ่งมานานถึงหกปี ก็ทำลายโซ่ตรวนและก้าวเข้าสู่อีกระดับหนึ่ง

ทะลวงขอบเขตสำเร็จ ขอบเขตเสวียนยุทธ์ขั้นที่สอง!

ทว่ายังไม่จบเพียงแค่นั้น หลังจากผ่านไปอีกไม่กี่ลมหายใจ การฝึกตนของเขาก็ทะลวงขอบเขตได้อีกครั้ง

ทะลวงขอบเขตสำเร็จ ขอบเขตเสวียนยุทธ์ขั้นที่สาม!

ภายในห้องนั้น กลิ่นอายพลังของเซียวอวิ๋นพุ่งทะยานขึ้นในแทบจะทุกเสี้ยววินาที

ซึ่งนั่นหมายความว่าการฝึกตนของเซียวอวิ๋นได้ทะลวงผ่านระดับใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ด้วยพรสวรรค์การฝึกตนหมื่นเท่าผสานกับเคล็ดวิชาสรรค์สร้างสวรรค์ การทะลวงขอบเขตพลังจึงกลายเป็นเรื่องง่ายดายราวกับการกินข้าวดื่มน้ำ!

ในระหว่างการบำเพ็ญเพียร ปราณวิญญาณฟ้าดินโดยรอบต่างถาโถมเข้าสู่เรือนหลังเล็ก ก่อเกิดเป็นกระแสน้ำวนขนาดยักษ์ที่ดูตระการตาอย่างยิ่ง

ในขณะที่การฝึกตนของเซียวอวิ๋นกำลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง ภายในห้องโถงใหญ่ของตระกูลเซียว...

เซียวขวงนั่งอยู่บนตำแหน่งผู้นำตระกูลด้วยสีหน้าขุ่นเคืองเล็กน้อย เขาทอดสายตามองดูร่างหลายร่างเบื้องล่างพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"วันนี้พวกเจ้าทั้งสองตระกูลตั้งใจมาที่นี่ เพื่อร่วมมือกันฉีกสัญญาข้อตกลงของพวกเราอย่างนั้นหรือ?"

"ในตอนนั้น เป็นพวกเจ้าเองที่มาอ้อนวอนขอร้องให้อวิ๋นเอ๋อร์ พาบรรดาอัจฉริยะของตระกูลพวกเจ้าเข้าไปบำเพ็ญเพียรในสำนักปราชญ์สวรรค์ด้วยกัน"

"แต่ตอนนี้ พวกเจ้ากลับกล้าบุกมาถึงหน้าประตูบ้าน เพื่อหมายจะแย่งชิงป้ายคำสั่งปราชญ์สวรรค์ของอวิ๋นเอ๋อร์ไปเนี่ยนะ?"

"พวกเจ้าคิดว่าตระกูลเซียวของข้าเป็นดินโคลนที่ยอมให้ถูกปั้นเล่นได้ตามใจชอบหรืออย่างไร?!"

หลังจากกล่าวจบ เขาปรายตามองไปยังจุดใดจุดหนึ่งเบื้องล่างเพียงชั่วครู่ ก่อนจะรีบดึงสายตากลับมา

ภายในห้องโถง ใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสตระกูลเซียวมากมายต่างก็เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเช่นเดียวกัน

เมื่อจ้องมองผู้คนจากตระกูลกวนและตระกูลฮวาที่ยืนอยู่ตรงกลาง แววตาของพวกเขาก็เปล่งประกายเย็นเยียบออกมาอย่างต่อเนื่อง

เป็นความจริงที่เซียวอวิ๋น นายน้อยตระกูลเซียวของพวกเขา ไม่สามารถก้าวหน้าในการฝึกตนได้มาตลอดหกปี

แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ทั้งสองตระกูลนี้ จะยกขบวนกันมาหยามเกียรติถึงหน้าประตูและพยายามแย่งชิงป้ายคำสั่งปราชญ์สวรรค์ไป!

ตระกูลเซียวของพวกเขาไม่ใช่ที่ให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ!

ในบรรดาผู้อาวุโสตระกูลเซียวมากมาย มีผู้อาวุโสท่านหนึ่งสังเกตเห็นสายตาของเซียวขวงและเข้าใจความหมายในทันที

เขาแอบย่องออกจากห้องโถงใหญ่อย่างเงียบเชียบ และมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ไม่อาจทราบได้