บทที่ 82 ซ่อมแซม ฐานที่มั่นทะเลลึก

บทที่ 82 ซ่อมแซม ฐานที่มั่นทะเลลึก

"ความสามารถเหนือธรรมชาติ!"

"หลบหลีกน้ำ!"

"เซ่นสังเวย!"

หัวข้อใหญ่ทั้งสามหัวข้อนี้ คล้ายกับกำลังส่องประกายแสงสีทองเจิดจ้า ดึงดูดสายตาของซูหมัวไปในทันที

"มิน่าล่ะ! ตอนที่ฉันมาหลุมหลุมหลบภัยแห่งนี้ครั้งแรก แม้ด้านบนจะมีรูโหว่ขนาดใหญ่ ทว่าภายในกลับไม่มีน้ำหยดลงมาเลยแม้แต่หยดเดียว!" เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่มาเยือนฐานที่มั่นทะเลลึกครั้งแรก ซูหมัวก็พลันเข้าใจในทันที

มีเพียงความสามารถอันแสน "เหลือเชื่อ" เช่นนี้เท่านั้น ถึงจะสร้างปรากฏการณ์ที่เขาได้เห็นในตอนนั้นขึ้นมาได้

"พรจากเงือกแห่งทะเลลึก... ดูท่าฉันยังรู้จักโลกใบนี้น้อยเกินไป บางทีในวันข้างหน้าอาจจะมีสิ่งมีชีวิตในตำนานปรากฏตัวขึ้นมามากกว่านี้ก็เป็นได้..." ขณะที่ลูบคลำเครื่องจักรผลิตอาวุธความร้อนด้วยเลเซอร์ขนาดเล็กที่ชำรุดเสียหาย นัยน์ตาของซูหมัวก็ทอประกายแวววาว

แม้คุณสมบัติเหนือธรรมชาติของฐานที่มั่นทะเลลึกจะถูกล็อกไว้แล้วในตอนนี้ แต่มันกลับถูกถ่ายโอนและสืบทอดไปยังหลุมหลบภัยใต้ดินของเขาแล้ว

นั่นหมายความว่า ความสามารถเหนือธรรมชาติในการหลบหลีกน้ำของหลุมหลบภัยใต้ดิน ยังคงสามารถอัปเกรดต่อไปได้!

"หากเป็นเช่นนี้ ถ้าฉันสามารถหลอมรวมฐานที่มั่นที่มีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ได้เรื่อยๆ ไม่แน่ว่าวันหนึ่ง หลุมหลบภัยใต้ดินของฉันอาจจะมีคุณสมบัติเหนือธรรมชาตินับสิบอย่าง! หรือกระทั่งหากฉันกุมความลับของวิธีการรับพรนี้ได้ ถึงเวลานั้น..."

เขาโยกศีรษะไปมา ซูหมัวหัวเราะให้ความเพ้อฝันของตัวเองก่อนจะหยุดความคิดนั้นลง

จากนั้นเขาก็หันไปมองคุณสมบัติข้อสุดท้าย: เซ่นสังเวย

"การหลอมรวมแกนกลางฐานที่มั่นที่เสียหายทั่วไปทำได้เพียงเพิ่มพื้นที่ขึ้นมาหนึ่งชั้น ไม่รู้ว่าหม่ากู่ใช้วิธีการไหนถึงได้สร้างชั้นที่สองขึ้นมาได้..."

"ต้องใช้แกนกลางฐานที่มั่นที่เสียหายถึง 22 ชิ้น ถึงจะสามารถเซ่นสังเวยพื้นที่ชั้นใต้ดินหนึ่งชั้นไปติดตั้งเป็นชั้นที่สองให้กับหลุมหลบภัยใต้ดินได้ ฟังก์ชันนี้ถือว่ามีประโยชน์มาก แต่การจะสะสมให้ครบ 22 ชิ้นนั้น ไม่รู้ว่าต้องรอไปถึงเมื่อไร..."

"หากมีพวกส่งของวิ่งเอาของมาประเคนให้อีกก็คงดี เฮ้อ! พวกโคโบลด์ดันขับไล่พวกโง่เง่าแถวนี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว คงต้องรอจนกว่าจะบุกโจมตีค่ายเหมืองดินประสิวในภายหลัง ถึงจะค่อยวางแผนเรื่องนี้อีกที!"

ซูหมัวเดาะลิ้น พลางนึกถึงพวกของหวงเปียวขึ้นมาบ้าง!

ก่อนหน้านี้เมื่อเขาเดินทางไปตามเส้นทางในแผนที่ที่หวงเปียวให้ไว้ ผ่านสถานที่ซึ่งพวกนั้นเคยเข่นฆ่าผู้คน ฐานที่มั่นที่ระบุไว้ในแผนที่ ต่างก็แปรสภาพกลายเป็นซากปรักหักพังไปจนหมด

ไม่รู้ว่าถูกใครชิงตัดหน้าเก็บกวาดไปก่อนกันนะ?

"ในเมื่อครอบครองฐานที่มั่นแห่งนี้แล้ว งั้นก็จัดการซ่อมแซมรอยโหว่นี้รวมถึงประตูใหญ่ให้เรียบร้อยเลยแล้วกัน!"

เขาก้าวเดินไปที่หน้าประตูใหญ่ชั้นสองของฐานที่มั่นแห่งนี้

เมื่อซูหมัวรวบรวมสมาธิจดจ่อ คุณสมบัติของประตูใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาโดยธรรมชาติ

【ประตูหลุมหลบภัยโลหะผสมระดับ 3 (ระดับดีเยี่ยม, ชำรุด)】

คำอธิบาย: ประตูโลหะผสมที่หล่อขึ้นจากการผสมผสานโลหะผสมสามชนิดที่มีความซับซ้อน สามารถต้านทานแรงกระแทกมหาศาลได้ อีกทั้งยังมีคุณสมบัติทางกายภาพที่มั่นคงเป็นเลิศ ปัจจุบันบานพับสำหรับเปิดปิดหักสะบั้น มีคุณค่าพอที่จะซ่อมแซม

แนวทางการอัปเกรด: ซ่อมแซม (45 คะแนน), อัปเกรดวัสดุ (1,820 คะแนน), เปลี่ยนรูปลักษณ์ (450 คะแนน), ติดตั้งตัวล็อกพวงมาลัยกลไก (80 คะแนน)...

คำประเมิน: โอม มะลึกกึ๊กกึ๋ย! โอม เพี้ยง เปิดประตู!

"แค่บานพับหักสะบั้น? แล้วประตูนี้เปิดออกได้ยังไง?"

ด้วยความสงสัย ซูหมัวจึงคว้าเชือกตรงรูโหว่ขนาดใหญ่แล้วปีนขึ้นไป เขาเดินไปตามเนินดินจนมาถึงด้านหน้าชั้นสองของฐานที่มั่นทะเลลึกเป็นครั้งแรก

ประตูที่มองจากด้านในเห็นเป็นสีโลหะนั้น เมื่อมองจากภายนอกกลับดูไม่สะดุดตาเลย

เขาลองใช้เล็บขูดสารเคลือบบนประตูใหญ่ดู เมื่อพบว่าไม่มีร่องรอยการหลุดลอก ซูหมัวจึงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ประตูสีเหลืองดินซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเนินเขา หากมองผ่านๆ จากภายนอก มันก็ดูเหมือนเนินดินธรรมดาทั่วไปเท่านั้น

ซูหมัวลองคลำหาบริเวณรอบๆ ประตูใหญ่

และก็เป็นไปตามคาด ตรงบริเวณเสาแนวตั้งด้านขวา เขาสัมผัสได้ถึงจุดที่สามารถกดลงไปได้

เมื่อออกแรงกด ฝาปิดก็เด้งเปิดออก เผยให้เห็นตัวล็อกรหัสขนาดเล็กที่อยู่ด้านใน

"ดูท่าหม่ากู่กับฉันจะเป็นคนประเภทเดียวกัน ที่เลือกใช้ตัวล็อกรหัสแทนการใช้กุญแจไข!"

เขาก้มตัวลง ซูหมัวมองดูการออกแบบตัวเลขของตัวล็อกรหัส

มันมีตัวเลขทั้งหมดแปดหลัก และเลือกใช้การป้อนข้อมูลแบบแป้นหมุนเช่นกัน

"ตัวเลข 8 หลัก รหัสผ่านนี้ก็เดาได้ง่ายมากเลยนี่นา!"

ใบหน้าของซูหมัวประดับด้วยรอยยิ้ม เขาเริ่มหมุนตัวเลขบนแป้นรหัส

"1", "9", "9", "9", "0", "2", "1", "3"!

ตัวเลขทั้งแปดหลักถูกป้อนเข้าไปตามลำดับ หลังจากกดปุ่มกลไกด้านข้าง เสียงดังตึ้งก็ดังขึ้น ฝาครอบตัวล็อกรหัสเด้งเปิดออก

เผยให้เห็นแป้นบานพับที่สามารถดึงออกมาได้โดยอัตโนมัติที่ด้านหลัง

เขาลองออกแรงดึงปลายเชือกดู ทันใดนั้น ซูหมัวก็เสียหลักจากแรงดึงของตัวเองจนเกือบจะล้มคะมำลงกับพื้น

แป้นบานพับถูกดึงออกมาและวางอยู่บนพื้นอย่างสมบูรณ์

"ที่แท้วิธีการเปิดล็อกก็เป็นแบบนี้เอง น่าเสียดายที่ไม่รู้ว่าทำไมบานพับนี้ถึงหัก ส่งผลให้แป้นบานพับไม่สามารถรับแรงได้จนชำรุดเสียหายไปด้วย!"

เมื่อเข้าใจวิธีการทำงานแล้ว ซูหมัวก็ไม่ลังเลอีก หลังจากลองหยิบก้อนเหล็กออกมาแล้วพบว่าไม่สามารถลดหย่อนคะแนนได้ เขาก็จ่ายคะแนนการเอาชีวิตรอด 45 คะแนนไปโดยตรง

แป้นบานพับบนพื้นแปรสภาพกลายเป็นแสงสีเขียวจางๆ ลอยกลับเข้าไปยังรอยโหว่ตามเดิม

ภายในประตูโลหะผสมส่งเสียงครางหึ่งๆ ออกมาเป็นระลอก พร้อมกับการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะกลับคืนสู่ความสงบ

คราวนี้ ซูหมัวลองดึงแป้นบานพับออกมาหมุนอีกครั้ง ประตูโลหะผสมก็เริ่มเลื่อนเปิดขึ้นด้านบนพร้อมกัน

ประตูใหญ่ที่เคยผ่านวันเวลาอันรุ่งโรจน์มานับไม่ถ้วน บัดนี้ได้ทำหน้าที่ของมันอีกครั้งแล้ว!

ภายใต้การควบคุมของซูหมัว ชั้นสองของฐานที่มั่นทะเลลึกได้เปิดออกต้อนรับแสงตะวันอีกครั้ง!

เขาดึงประตูขึ้นไปจนถึงจุดล็อกจุดแรก ซึ่งมีความสูงประมาณครึ่งหนึ่งของประตู เมื่อซูหมัวออกแรง แป้นบานพับก็ล็อกแน่น

"เจ้านี่ต้องใช้แรงเยอะจริงๆ คาดว่าหม่ากู่คงจะได้รับโชคลาภบางอย่างที่ทำให้พละกำลังเพิ่มขึ้น มิฉะนั้นการดึงแป้นบานพับของชั้นหนึ่งและชั้นสองคงเป็นปัญหาใหญ่แน่ๆ!"

ท่ามกลางแสงแดดยามเที่ยงวัน ซูหมัวก้าวเดิน

ฝุ่นละอองในนี้คล้ายกับไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับแสงตะวันอีกครั้ง ต่างพากันลอยละล่องเริงระบำท่ามกลางแสงแดด

เขาโบกมือไปบนความว่างเปล่า พลั่วขุดดินก็ปรากฏขึ้นในมือของซูหมัว

ภายในชั้นสองไม่เพียงแต่จะมีฝุ่นละอองหนาเตอะ แต่ยังมีสิ่งของที่ถูกพวกโคโบลด์ทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีจนระบบไม่สามารถระบุคุณสมบัติได้อีกมากมาย

โดยเฉพาะเศษไม้ที่กองพะเนินอยู่บนพื้นเป็นจุดๆ

เขาเดินไปที่บันไดก่อนเป็นอันดับแรก พลางเก็บเศษเหล็กที่หักทั้งหมดมากองรวมกันไว้ที่มุมห้อง

จากนั้นซูหมัวก็เริ่มลงมือกวาดขยะบนพื้นอย่างจริงจัง!

สิ่งของที่มีประโยชน์จะถูกจัดระเบียบและวางไว้ที่มุมห้อง ส่วนสิ่งของที่ไร้ประโยชน์ก็ใช้พลั่วตักไปกองไว้ที่หน้าประตู เพื่อเตรียมนำออกไปขุดหลุมฝังกลบในภายหลัง

โอริโอ้ที่เดินตรวจตราไปรอบหนึ่งแล้วเดินกลับมาอย่างเกียจคร้าน มันนอนหมอบลงบนเนินเขาเตี้ยๆ พลางหันมามองซูหมัวที่กำลังทำงานอย่างขยันขันแข็งเป็นระยะ

ช่างเป็นภาพที่สงบและอบอุ่นบอกไม่ถูก

เมื่อวันเวลาใกล้เข้าสู่ช่วงพายุหิมะมากขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิบนที่ราบกว้างใหญ่ก็เริ่มมีแนวโน้มลดต่ำลงอย่างช้าๆ

โอริโอ้ที่เคยหงอยเหงาเพราะอากาศร้อนจัด ตอนนี้เริ่มชอบที่จะออกมาอยู่กลางแจ้งเพื่อรับแสงแดดอุ่นๆ มากขึ้น

เขาทำงานอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งถึงเวลาประมาณเที่ยงวัน ซูหมัวถึงสามารถเก็บกวาดขยะทั้งหมดในชั้นหนึ่งและชั้นสองออกไปได้จนหมดสิ้น

เขาหาพื้นที่ว่างบนเนินเขาตามใจชอบ จากนั้นก็ลงพลั่วขุดดินอย่างชำนาญเพียงไม่กี่ครั้ง หลุมขนาดใหญ่ที่กว้างพอจะใส่ขยะทั้งหมดก็ปรากฏขึ้น

หลังจากเทขยะทั้งหมดลงไปและกลบดินเรียบร้อยแล้ว ซูหมัวก็นั่งลงบนเนินเขาเตี้ยๆ หน้าชั้นสองของฐานที่มั่นทะเลลึกเลียนแบบท่าทางของโอริโอ้

"จะว่าไป... หม่ากู่เลือกภูมิประเทศแบบนี้ คงไม่ใช่เพราะเขาชอบมานั่งทอดสายตามองไปที่ไกลๆ ตรงนี้หรอกนะ?"

เขาหยิบน้ำพลังไซออนิกขึ้นมาดื่มอึกๆ สองสามอึก จากนั้นก็เทน้ำที่เหลือทั้งหมดให้โอริโอ้ดื่มพลางทอดสายตามองทิวทัศน์อันงดงามที่อยู่ห่างไกลออกไป ซูหมัวพลันบังเกิดความรู้สึกตื้นตันใจขึ้นมา

ที่ราบกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา!

ต้นหญ้าและพุ่มไม้ที่เคยเปลี่ยนเป็นสีเขียวเพราะฝนกรด เวลานี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแห้งเหี่ยวอีกครั้งภายใต้แสงแดดที่แผดเผาติดต่อกันหลายวัน

ภาพเบื้องหน้าช่างดูยิ่งใหญ่และอ้างว้าง ให้ความรู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในโลกอนาคต ซูหมัวจึงขยับความคิดเปิดหน้าต่างระบบเกมขึ้นมา แล้วเลือกใช้งานสิทธิ์สุ่มรางวัลที่ได้รับมาก่อนหน้านี้

วงล้อเจ็ดสีปรากฏขึ้น ท่ามกลางแสงแดดอันเจิดจ้า ความสว่างของวงล้อนั้นสูงมากจนดูราวกับเป็นสิ่งของที่มีตัวตนอยู่จริง

"อืม ครั้งก่อนฉันจำได้ว่ามีห้าช่องนี่นา ครั้งนี้ทำไมกลายเป็นหกช่องแล้วล่ะ?"

เมื่อเพ่งมองดู วงล้อถูกแบ่งออกเป็นหกส่วน ได้แก่:

สัตว์เลี้ยง, แบบแปลน, เครื่องมือ, อุปกรณ์, ทรัพยากร, พรเหนือธรรมชาติ

"ดูท่าจะเป็นเพราะฉันได้รับฐานที่มั่นระดับเหนือธรรมชาติมา เลยทำให้รางวัลเพิ่มขึ้นสินะ? ถึงได้มีช่องพรเหนือธรรมชาติปรากฏขึ้นมาโดยตรงเลย"

เขายื่นมือออกไปปัดวงล้อเบาๆ โดยไม่ได้ใส่ใจเลยว่าจะสุ่มได้สิ่งใดออกมา

ไม่มีช่องเสียใจด้วยนะ! ทำให้เขาไม่ใส่ใจ!

เข็มชี้ของวงล้อเริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็ว และค่อยๆ ชะลอความเร็วลงตามกาลเวลาที่ผ่านไป

เมื่อเห็นเข็มชี้ผ่านช่องพรเหนือธรรมชาติ ซูหมัวก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวัง เขาคิดเพียงว่าหากได้มาก็ถือเป็นโชค หากไม่ได้ก็ถือเป็นเรื่องของชะตา

ในที่สุดเข็มชี้ก็หยุดลงที่ช่องทรัพยากร ทันใดนั้นข้อความแจ้งเตือนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น!

【บันทึก】: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นซูหมัวที่ได้รับ "ถุงเมล็ดพันธุ์ต้านทานภัยพิบัติขั้นสูง" x 1