บทที่ 403 - น้ำพุวิญญาณเจ็ดดารา

บทที่ 403 - น้ำพุวิญญาณเจ็ดดารา

"อัจฉริยะล้ำเลิศผู้เปี่ยมด้วยพรสวรรค์เหนือผู้ใด ฝึกฝนจนบรรลุถึงขั้นหยวนอิงแล้ว ทว่ากลับยังสามารถหายสาบสูญไปได้อย่างนั้นหรือ?"

เฮ่อผิงเซิงถึงกับตกตะลึง

นั่นคือผู้ที่เคยเผชิญทัณฑ์สวรรค์แปดเก้าเชียวนะ

เมื่อบรรลุถึงขั้นหยวนอิง แม้จะไม่อาจกล่าวได้ว่าไร้เทียมทาน ทว่าการประมือกับผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกัน ย่อมไม่มีทางพ่ายแพ้อย่างแน่นอนใช่หรือไม่?

"ในตอนที่เขาหายสาบสูญไปนั้น เขาน่าจะสามารถต่อกรกับผู้ฝึกตนในระดับเดียวกันแบบตัวต่อตัวได้อย่างสบายๆ!" เฮ่อผิงเซิงมองไปที่เหลียงฮว่าชิว

เหลียงฮว่าชิวกล่าว "ใช่แล้ว... ข้าเคยได้ยินท่านบรรพชนเล่าว่า ในตอนที่เขาหายสาบสูญไปนั้น เขาอยู่ขั้นหยวนอิงระดับสอง ทว่ากลับไร้พ่ายในบรรดาผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิงด้วยกันแล้ว!"

"กระทั่งเคยต่อสู้กับเซียนเฒ่าขั้นฮว่าเสินของแคว้นฉีผู้หนึ่ง จนเสมอกันมาแล้วด้วย!"

"เมื่อบวกกับกระบี่เซียนระดับสมบัติสวรรค์ในมือของเขาด้วยแล้ว โดยพื้นฐานเขาก็ไม่เกรงกลัวปรมาจารย์ขั้นฮว่าเสินคนใดเลย!"

"ทว่าเขาหายสาบสูญไปได้อย่างไรนั้น กลับไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลย!" เหลียงฮว่าชิวส่ายหน้าด้วยความเสียดาย "บางคนก็เล่าลือกันว่า เขาถูกเซียนเฒ่าขั้นฮว่าเสินหลายคนรุมสังหาร บ้างก็ว่าธาตุไฟเข้าแทรก บ้างก็ว่าปลีกวิเวกไปแล้ว!"

"ส่วนเรื่องเล่าที่เหลือเชื่อที่สุดก็คือ มีคนบอกว่าเขาค้นพบเส้นทางเหินสวรรค์สู่แดนวิญญาณ แล้วเดินทางไปยังแดนวิญญาณแล้ว!"

เฮ่อผิงเซิงเอ่ย "ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!"

"อย่าพูดถึงเขาเลย!" เหลียงฮว่าชิวกล่าว "ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงสามเดือนกว่าๆ ก็จะถึงงานประลองเก้าแคว้นแล้ว และก่อนที่จะเดินทางไปยังภูเขาทาเวิ่นทาเนี่ยน ทางราชวงศ์ก็จะจัดเตรียมให้ผู้ฝึกตนที่ได้รับการคัดเลือกทุกคน เดินทางไปยัง 【น้ำพุวิญญาณเจ็ดดารา】 เพื่อชำระล้างร่างกาย เจ้าเตรียมตัวไว้ให้พร้อมเถิดนะ..."

"คาดว่าอีกไม่กี่วัน ก็คงจะออกเดินทางแล้ว!"

เฮ่อผิงเซิงตกใจ "น้ำพุวิญญาณเจ็ดดารา นั่นคือสิ่งใดหรือ?"

เหลียงฮว่าชิวตอบ "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ ข้าเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ทว่าได้ยินมาว่าเป็นสระน้ำพุเซียน ภายในอุดมไปด้วยน้ำวิเศษ หากได้ลงไปแช่ตัว ก็จะได้รับคุณประโยชน์มากมายมหาศาล กระทั่งอาจจะสามารถยกระดับพลังการฝึกตนขึ้นมาได้ชั่วคราวเลยทีเดียว!"

"สรุปสั้นๆ ก็คือ มันเป็นของดีก็แล้วกัน อีกทั้งภายในน้ำพุวิญญาณแห่งนี้ ยังมีวิชามรรคาวิถีเบญจธาตุปรากฏอยู่อีกด้วย!"

"เจ้าจงเตรียมตัวไว้ให้พร้อมก็แล้วกัน!"

"ข้าไปล่ะ!"

พูดจบ เหลียงฮว่าชิวก็โบกมือลา แล้วจากไปในทันที

ส่วนเฮ่อผิงเซิงก็กลับมายังหอการค้าไท่ซวี

เขาหันไปมองหลิงจื้อหวิ่ง "สหายเต๋าหลิง ช่วงระยะเวลาต่อจากนี้ข้าจะขอเก็บตัวสักหน่อย... รบกวนท่านช่วยส่งคนไปดูที่นั่นทุกวันด้วยนะ หากมีผู้ใดท้าประลองเวทีมังกรที่สิบ ก็ให้รีบมาบอกข้าล่วงหน้าด้วยล่ะ!"

"ได้เลย ไม่มีปัญหา!" หลิงจื้อหวิ่งรับคำทันที

หลังจากเฮ่อผิงเซิงจากไป เขาก็ทำหน้ามุ่ยอีกครั้ง "เฮ้อ... รู้อย่างนี้วันนี้น่าจะวางเดิมพันฝั่งคุณชายให้ชนะ... เฮ้อ..."

...

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ก็เป็นไปตามที่เฮ่อผิงเซิงคาดการณ์ไว้ทุกประการ

ไม่มีผู้ใดกล้าเดินทางไปท้าประลองที่เวทีมังกรที่สิบเลยแม้แต่คนเดียว

จวบจนกระทั่งเวทีมังกรปิดทำการ

และก็เช่นเดียวกัน นับตั้งแต่ที่เฮ่อผิงเซิงลั่นวาจาออกไป ก็ไม่มีผู้ใดกล้าไปท้าประลองที่เวทีมังกรที่เก้าของเหลียงฮว่าชิวอีกเลย

สิบกว่าวันต่อมา การแข่งขันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ก็สิ้นสุดลง

สิบอันดับแรกถูกกำหนดตายตัวแล้ว

อันดับที่หนึ่ง เถียนเจี่ยเซิน! อันดับที่สอง นักพรตขู่สิง! อันดับที่สาม 【นักพรตหญิงหงหว่าน】 อันดับที่สี่ หลู่เต้าเสวียน...

อันดับที่เก้า เหลียงฮว่าชิว อันดับที่สิบ เฮ่อผิงเซิง

ทว่าผู้ที่จะเดินทางไปยังภูเขาทาเวิ่นทาเนี่ยนเพื่อเข้าร่วมงานประลองเก้าแคว้นนั้น ไม่ได้มีเพียงแค่พวกเขาทั้งสิบคน ทว่ายังมีตัวสำรองอีกสองคนด้วย

วันนี้ ทุกคนต่างมารวมตัวกันที่ลานกว้างข้างเวทีมังกร

เฮ่อผิงเซิงก็มาร่วมด้วยเช่นกัน

เพราะอีกไม่นาน ก็จะต้องออกเดินทางไปยัง 【น้ำพุวิญญาณเจ็ดดารา】 ที่เหลียงฮว่าชิวเคยบอกไว้แล้ว

"นี่รับไปสิ..." เหลียงฮว่าชิวเดินเข้ามาหาเฮ่อผิงเซิง แล้วยื่นขวดกระเบื้องใบหนึ่งให้เขา

เฮ่อผิงเซิงไม่ยอมรับไว้ พลางเอ่ยถาม "สิ่งใดหรือ?"

"เจ้าเปิดดูเองสิ!" เหลียงฮว่าชิวยัดขวดกระเบื้องใส่มือเขาอย่างดื้อดึง ซ้ำยังเบ้ปากใส่เขาด้วย

เฮ่อผิงเซิงยิ้มบางๆ ก่อนจะเปิดขวดกระเบื้องออกดู

ภายในขวดกระเบื้องมียาโอสถอยู่หกเม็ด

ล้วนเป็นคุณภาพระดับสูงทั้งสิ้น!

โอสถรู้แจ้ง!

เมื่อได้เห็นของสิ่งนี้ เฮ่อผิงเซิงก็รู้สึกหวั่นไหวเช่นกัน

โอสถรู้แจ้งระดับสูง สามารถเพิ่มความสามารถในการหยั่งรู้ของผู้ฝึกตนทั่วไปได้ถึงสองเท่า เมื่อบวกกับความสามารถในการหยั่งรู้ดั้งเดิมของตนเอง ก็จะกลายเป็นสามเท่า

อีกทั้งยาแต่ละเม็ด ยังสามารถออกฤทธิ์ได้ยาวนานถึงสองปี

"ในน้ำพุวิญญาณเจ็ดดารามีวิชามรรคาวิถีแฝงอยู่!" เหลียงฮว่าชิวกระซิบเสริม "เมื่อไปถึงที่นั่น เจ้าก็จงกลืนของสิ่งนี้ซะ มันจะช่วยให้เจ้าดูดซับพลังแห่งกฎเกณฑ์ได้มากขึ้น!"

เฮ่อผิงเซิงเอ่ยถาม "แค่เม็ดเดียวก็เพียงพอแล้วมิใช่หรือ?"

เหลียงฮว่าชิวถลึงตาใส่เขา "ภายหลังเมื่อไปถึงภูเขาทาเวิ่นทาเนี่ยน ก็ยังต้องฟังการบรรยายธรรมอีกสิบปีเชียวนะ... เจ้าจะไม่เอาหรือ?"

เอ่อ...

คิดเผื่อไปไกลถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ก็ได้!

เฮ่อผิงเซิงยิ้มบางๆ จากนั้นก็หยิบขวดกระเบื้องออกมาใบหนึ่งเช่นกัน "อันที่จริง... ข้าก็เตรียมไว้ให้เจ้าเหมือนกัน..."

นี่คือการโกหกคำโตเลยล่ะ

เขาไม่ได้เตรียมเอาไว้เลยสักนิด เพียงแค่หยิบออกมาส่งๆ ก็เท่านั้น

เขาถือขวดหยกใบหนึ่งวางลงตรงหน้าเหลียงฮว่าชิว

เหลียงฮว่าชิวเอื้อมมือไปหยิบขวดหยกขึ้นมา พลางเอ่ยถาม "สิ่งใดหรือ?"

เฮ่อผิงเซิงตอบ "เจ้าเปิดดูเองสิ!"

จากนั้น เหลียงฮว่าชิวก็เปิดขวดกระเบื้องออกดู

"ซี๊ดดด... นี่มัน..." นางตกตะลึงเล็กน้อย "สุด... โอสถรู้แจ้ง... ระดับสุดยอด?"

"แถมยังมีถึงสิบสองเม็ดด้วย?"

"เตาเดียวกันงั้นหรือ?"

เฮ่อผิงเซิงพยักหน้ารับ

ทว่าเหลียงฮว่าชิวกลับเบ้ปากด้วยความน้อยอกน้อยใจ พลางเอ่ยว่า "เอาล่ะ... ข้าคงจะสำคัญตัวเองผิดไป... คืนข้ามาเถอะ..."

พูดจบ โดยไม่รอให้เฮ่อผิงเซิงเอ่ยปาก นางก็ฉกเอาขวดกระเบื้องที่เพิ่งจะมอบให้เฮ่อผิงเซิงเมื่อครู่ กลับคืนไปอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

เอ่อ...

เฮ่อผิงเซิงอ้าปากค้างเล็กน้อย ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ

นี่มัน...

เขายกมือขึ้นลูบศีรษะ : ข้าทำสิ่งใดผิดไปหรือ?

หลังจากครุ่นคิดอยู่นานถึงครึ่งก้านธูป เฮ่อผิงเซิงก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดีว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ เขาจึงรีบสาวเท้าเข้าไปหาเหลียงฮว่าชิว พลางเอ่ยว่า "เอาโอสถรู้แจ้งระดับสูงห้าเม็ดของเจ้ามาให้ข้าเถอะ... ข้าจะเอาไปใช้ประโยชน์!"

เหลียงฮว่าชิวถลึงตาใส่เขาพร้อมกับเบ้ปาก

ท่าทีดูเหมือนจะไม่เต็มใจ ทว่าในใจกลับรู้สึกปรีดายิ่งนัก นางยอมมอบขวดกระเบื้องใบนั้นให้เขาแต่โดยดี

เฮ่อผิงเซิงดีใจจนเนื้อเต้น : นำกลับไปเสริมพลังเสียหน่อย ก็จะได้โอสถรู้แจ้งระดับสุดยอดถึงสิบเม็ด... อืม... เช่นนี้ก็เท่ากับว่าขาดทุนไปแค่สองเม็ดเอง

อืม... รับได้!

และในตอนนั้นเอง ผู้อาวุโสฝูถูก็เริ่มกล่าวขึ้น "ทุกท่าน... อีกสามเดือนข้างหน้า พวกเราจะต้องออกเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเซวียนแล้ว!"

"เพื่อให้พวกเจ้าสามารถคว้าอันดับที่ดีในงานประลองเก้าแคว้นได้ มีพลังต่อสู้อันแข็งแกร่ง ดังนั้นราชวงศ์จึงตัดสินใจเฉพาะกิจ เปิดให้พวกเจ้าได้เข้าไปใช้งานดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์!"

"นี่ถือเป็นวาสนาของพวกเจ้าเลยนะ!"

"เชิญขึ้นเรือตามข้ามาเถิด!"

พูดจบ ผู้อาวุโสฝูถูก็ขยับเท้าเพียงเล็กน้อย ร่างก็พุ่งทะยานขึ้นไปยืนอยู่บนเรือบินเหาะเหินเวหา

คนอื่นๆ โดยมีเถียนเจี่ยเซินเป็นผู้นำ ต่างก็พากันเหาะเหินขึ้นไปยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือเซียนทีละคนทีละคน

รวมทั้งหมดสิบสองคน

นอกจากสิบอันดับแรกแล้ว ก็ยังมีอีกสองคน

สองคนนี้ก็คือ ถานไถชี่ และนักพรตปู้นู้

พวกเขาคือตัวตนที่เป็นรองเพียงแค่สิบอันดับแรกเท่านั้น จึงถูกพาตัวไปในฐานะตัวสำรอง

ท้ายที่สุดแล้ว หากในระหว่างการประลอง บรรดาศิษย์อันดับต้นๆ เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ก็จะไม่อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีผู้ใดให้ส่งลงสนามนั่นเอง

ครืนนน ครืนนน...

ผู้อาวุโสฝูถูสะบัดมือ เรือเซียนก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที

เรือลำนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก ความยาวเพียงหลายสิบจั้งเท่านั้น ทว่าความเร็วกลับไม่ธรรมดาเลย

เรือเซียนพุ่งทะยานผ่านท้องฟ้าเหนือเมืองหลวง

นี่ถือเป็นอภิสิทธิ์พิเศษ

ในยามปกติ ไม่มีผู้ใดกล้าโบยบินอยู่เหนือเมืองหลวงหรอก

เรือเซียนลำนี้บินออกจากเมืองหลวง มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ บัดนี้ ทุกคนถึงได้ล่วงรู้ว่า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ที่แท้ไม่ได้ตั้งอยู่ภายในเมืองหลวง

แต่อยู่ด้านนอกเมืองหลวงหรอกหรือ?

(จบแล้ว)