บทที่ 30 สองมังกรฟาดฟัน!

ฉู่หลิงอินในวัยเพียง 8 ขวบ มีความสูงแค่ระดับขอบโต๊ะเท่านั้น เธอยืนบนเก้าอี้สตูลแล้วเลียนแบบพนักงานแจกไพ่ โดยเริ่มแจกให้หลงอ้าวเทียนก่อน ตามด้วยเย่ฝาน และปิดท้ายที่ฉู่เซียว

เมื่อเห็นภาพนี้...

สีหน้าของทั้งหลงอ้าวเทียนและเย่ฝานต่างก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ตามกฎแล้ว การแจกไพ่ในตารอบที่สองควรจะเริ่มจากเย่ฝาน ทว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฉู่หลิงอินจะไปรู้เรื่องนั้นได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครกล่าวโทษเธอเลย!

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง!

มันก็แค่การเล่นสนุกเท่านั้น!

สำหรับนักพนันคนอื่นๆ เรื่องแบบนี้ถือเป็นข้อห้ามเด็ดขาด!

แต่สำหรับฉู่เซียวแล้ว ดูเหมือนเขาจะไม่ใส่ใจเลยสักนิด!

"เอาล่ะ! หนูแจกไพ่เสร็จแล้ว!"

ฉู่หลิงอินนั่งลงพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

พนักงานแจกไพ่มองไปที่หลงอ้าวเทียน จากนั้นก็มองไปทางเย่ฝานและฉู่เซียว ก่อนจะเอ่ยถามว่า "ขอโทษนะครับ ต้องการให้จัดลำดับไพ่ใหม่ไหมครับ?"

เขาหมายความว่าต้องการให้คืนลำดับการแจกไพ่กลับไปเป็นแบบปกติหรือไม่

โดยธรรมชาติแล้วฉู่เซียวย่อมไม่พูดอะไรออกมา ท้ายที่สุดแล้ว น้องสาวของเขาก็เป็นคนแจกไพ่ ดังนั้นความผิดพลาดใดๆ ก็ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของเขา

หลงอ้าวเทียนหรี่ตาลงและยิ้ม "ไม่เป็นไร เอาแบบนี้แหละ! น้องเย่ ถึงตาคุณเป็นคนพูดแล้ว!"

เย่ฝานขมวดคิ้วและมองไปที่ไพ่ 3 ใบตรงหน้า ก่อนจะตระหนักได้ว่าตำหนิที่เขาทำไว้บนไพ่นั้นหายไปแล้ว

นี่หมายความว่าเขาไม่มีทางรู้เลยว่าไพ่ในมือมีแต้มเท่าไหร่!

เขาชนะเงินมาแล้วถึง 180 ล้าน หากหลังจากนี้เขาเล่นอย่างใจเย็น เปิดดูไพ่ทุกตาและไม่วู่วาม เขาก็แทบจะรับประกันได้เลยว่าจะเป็นผู้ชนะ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่ฝานก็วางมือลงบนไพ่ทั้ง 3 ใบโดยตรงและแง้มดูมุมไพ่เพื่อแอบดู

สิ่งที่เขาเห็นก็คือ...

คิง 1 ใบ คิง 2 ใบ คิง 3 ใบ!!!

คิง 3 ใบ!

ไพ่ตอง!!!

ในเกมไพ่จาจินฮวา ไพ่ที่ใหญ่ที่สุดคือไพ่ตอง!

เมื่อใดที่จั่วได้ไพ่แบบนี้ ผลลัพธ์ก็แทบจะรู้ผลกันอยู่แล้ว!

บางคนเล่นไพ่จาจินฮวามาหลายปีแต่ไม่เคยได้ไพ่ตองเลยสักครั้ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไพ่ตองคิงเลย!

ลมหายใจของเย่ฝานถี่กระชั้นขึ้นมาในทันที ทว่าในฐานะผู้ช่ำชองเกมไพ่จาจินฮวา เขาก็รีบสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็วและแสร้งทำสีหน้าลำบากใจอย่างหนัก

เนื่องจากหลี่ชิงเสวี่ยไม่ชอบการพนัน เธอจึงไม่ได้สนใจที่จะดูเลยว่าเขาถือไพ่อะไรอยู่

หลงอ้าวเทียนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มแฝงความนัย "น้องเย่ ถึงตาคุณแล้ว ถ้าไพ่ไม่ค่อยดีนัก ก็หมอบไปเถอะ!"

เย่ฝานแค่นเสียงหยันอยู่ในใจ เขามองไปยังฉู่เซียวที่มีท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว แล้วคิดในใจว่า 'ตามหลักแล้ว ไพ่ตานี้ควรจะต้องตกเป็นของฉู่เซียว แต่น่าเสียดายที่น้องสาวของหมอนั่นดันสับเปลี่ยนลำดับซะเอง!'

ในกรณีนั้น ความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายจะแอบสับเปลี่ยนไพ่หรือวางกับดักก็แทบจะเป็นศูนย์!

นั่นหมายความว่า เขา เย่ฝาน จั่วได้ไพ่ตองคิงชุดนี้มาด้วยดวงล้วนๆ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น...

เย่ฝานก็โยนชิปมูลค่า 5 ล้าน 2 อันออกไปทันทีและเอ่ยว่า "ฉันขอตาม 10 ล้าน!"

ถัดไป

ก็เป็นตาของฉู่เซียว เขาโยนชิปตามไปโดยไม่แม้แต่จะมองไพ่พลางหัวเราะร่วน "ในเมื่อพี่เย่จับได้ไพ่ดี ในฐานะพี่น้องที่ดี ผมก็ต้องแทงมืดเป็นเพื่อนสักสองสามรอบเพื่อสร้างบรรยากาศให้ครึกครื้นหน่อยสิครับ!"

หลงอ้าวเทียนเองก็ทำตามและแทงมืดไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ!

บรรยากาศเริ่มร้อนระอุขึ้นมาในทันที

ชิปมูลค่า 5 ล้านถูกโยนลงบนโต๊ะราวกับขยะ ทำเอาเหล่านักพนันรอบข้างอิจฉาตาร้อนจนแทบคลั่ง!

ในตาก่อนหน้านี้ ฉู่เซียวเป็นคนเปิดดูไพ่ก่อน จากนั้นอีก 2 คนก็เอาแต่แทงมืด!

มาคราวนี้ เย่ฝานเป็นคนดูไพ่ ส่วนอีก 2 คนก็เอาแต่แทงมืดตาม!

ช่างเป็นสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันอะไรเช่นนี้!

ไม่กี่นาทีต่อมา

พวกเขาก็เล่นกันมาถึงรอบที่ 10 แล้ว และชิปบนโต๊ะก็มีมูลค่ารวมกันมากถึง 200 ล้าน!

ลมหายใจของผู้เห็นเหตุการณ์เริ่มหอบหนักขึ้น

ช่างระทึกขวัญจริงๆ!

มันดุเดือดเกินไปแล้วจริงๆ!

ในที่สุดหลงอ้าวเทียนก็อดใจไว้ไม่อยู่ เขาหักคอตัวเองดังกรอบแกรบแล้วยิ้ม "เอาล่ะ! ขอฉันดูไพ่บ้างดีกว่า! ถ้าไพ่เล็ก ฉันก็จะหมอบแล้วปล่อยให้พวกคุณสองคนฟาดฟันกันไปเลย!"

ในขณะที่เขาพูด...

มือของเขาก็วางอยู่บนไพ่ทั้ง 3 ใบแล้ว เมื่อแง้มดูเล็กน้อย ก็ปรากฏว่าเป็นไพ่ เอซ คิง แหม่ม!

สเตรทฟลัช!

สเตรทฟลัชที่ใหญ่ที่สุด!

"น่าสนใจดีนี่!" มุมปากของหลงอ้าวเทียนหยักโค้งขึ้นขณะที่เขาโยนชิป 5 ล้าน 2 อันออกไป "ขอโทษทีนะ แต่ตาเนี้ยไพ่ฉันใหญ่!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนรอบข้างก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก

ตอนนี้สถานการณ์ตึงเครียดมาก!

ในบรรดาคนทั้ง 3 คน มี 2 คนที่เปิดดูไพ่แล้วและยังเลือกที่จะตาม!

ดังนั้น อำนาจในการตัดสินใจจึงตกไปอยู่กับคนที่ยังคงแทงมืด

หากฉู่เซียวยังคงแทงมืดต่อไป และอีก 2 คนที่ดูไพ่แล้วก็ยังคงเกทับตาม เดิมพันตานี้คงไม่หยุดอยู่แค่ไม่กี่ร้อยล้านแน่

เผยอีม่อหน้าแดงระเรื่อและกระซิบว่า "ฉู่เซียว ทำไมเราไม่ลองเปิดดูไพ่กันบ้างล่ะ?"

ฉู่เซียวพูดติดตลก "ไม่ต้องรีบร้อนหรอกน่า แทงมืดต่อไปอีกสักสองรอบเถอะ ถ้าไพ่ของผมใหญ่เหมือนตาที่แล้ว การรีบเปิดดูเร็วเกินไปก็เสียของแย่เลยสิ?"

เผยอีม่อลดเสียงลง "ตาที่แล้วคุณก็ได้ไพ่ฟลัชคิงไปแล้วนะ โอกาสที่จะได้ไพ่ดีอีกรอบมันน้อยมากเลย ในเมื่อตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนสู้ไม่ถอย พวกเราไม่ควรจะระมัดระวังตัวให้มากขึ้นหน่อยเหรอ?"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเผยอขึ้นเล็กน้อย ดูอ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง

ฉู่เซียวลูบปลายจมูกและยิ้ม "ก็ได้! งั้นคุณก็เป็นคนเปิดดูสิ!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ในที่สุดเผยอีม่อก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอแง้มดูมุมไพ่อย่างระมัดระวัง หัวใจเต้นรัว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้จับไพ่ด้วยตัวเองในเกมการพนันที่มีมูลค่ามหาศาลระดับพันล้าน

แม้จะรู้ดีว่าโอกาสที่จะได้ไพ่ดีนั้นมีน้อยมาก แต่เธอก็ยังแอบหวังให้ฉู่เซียวได้ไพ่ฟลัชอยู่ดี

ทว่า...

เมื่อไพ่ถูกเปิดออก ไพ่ที่ไม่ได้เข้าชุดกันเลยสักนิดทั้ง 3 ใบก็ปรากฏสู่สายตาของเธอ...

สีหน้าของเผยอีม่อแข็งค้าง เธอขยิบตาและทำไม้ทำมือส่งสัญญาณให้ฉู่เซียว เป็นการถามแบบไร้เสียงว่า 'พวกเราจะทำยังไงดี? ไพ่มันเล็กมากเลยนะ!!!'

"หมอบ!" ฉู่เซียวเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม เกมนี้ยังอีกยาวไกล หากอยากจะเชือดหมู ก็ต้องขุนมันให้อ้วนเสียก่อน ปล่อยให้เย่ฝานดีใจไปก่อนก็แล้วกัน

ถัดไป

ก็เป็นตาของหลงอ้าวเทียน เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด เขามองไปที่ไพ่สเตรทฟลัชในมือ สลับกับมองสีหน้าของเย่ฝาน

เขารู้สึกไม่ค่อยแน่ใจนัก!

เขาคิดว่าฉู่เซียวจะยังคงแทงมืดต่อไป แต่ไม่คิดเลยว่าหมอนั่นจะชิงหมอบไปเสียดื้อๆ!

หลงอ้าวเทียนจึงลองหยั่งเชิงดูเล็กน้อย "น้องเย่? ว่าไงล่ะ เราสองคนมาขอท้าชนไพ่กันหน่อยดีไหม?"

เย่ฝานยิ้มบางๆ "เอาสิ! เราวางเดิมพันกันคนละ 100 ล้าน! เป็นไง?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้...

ทุกคนรอบข้างก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก

วางเงินตั้ง 100 ล้านเพื่อท้าชนไพ่เนี่ยนะ!

นี่มันเกมเดิมพันของพวกเศรษฐีบ้าเลือดระดับไหนกันเนี่ย!

หลงอ้าวเทียนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาพูดด้วยแววตาเย้ยหยันเล็กน้อย "ฉันน่ะไม่มีปัญหาหรอกนะกับการท้าชนไพ่ด้วยเงิน 100 ล้านเนี่ย! แต่น้องเย่ลืมอะไรไปหรือเปล่า? คุณมีชิปเหลืออยู่ในมืออีกไม่เท่าไหร่แล้วนะ!"

มุมปากของเย่ฝานหยักโค้งขึ้น "คนที่อยู่ข้างๆ ฉันคือทายาทเพียงคนเดียวของหลี่กรุ๊ปเชียวนะ! หลี่กรุ๊ปมีมูลค่าตามราคาตลาดตั้ง 5 หมื่นล้าน! คุณคิดจริงๆ หรือว่าพวกเราจะไม่มีเงินแค่ 100 ล้านน่ะ?"

โดยธรรมชาติแล้วหลงอ้าวเทียนย่อมรู้ถึงฐานะของหลี่ชิงเสวี่ยดี มิฉะนั้นเขาคงไม่เชิญเย่ฝานมาร่วมวงด้วยหรอก เขาหัวเราะร่วน "แน่นอนว่าฉันต้องรู้จักหลี่กรุ๊ปอยู่แล้ว! แต่คุณมีความสัมพันธ์ยังไงกับเธอล่ะ? เป็นแฟน? หรือว่าเป็นสามี?"

เย่ฝานเอ่ยอย่างมั่นใจ "ตอนนี้ก็เป็นแค่แฟน! แต่ในอนาคต บางทีฉันอาจจะได้เป็นสามีของเธอก็ได้!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงอ้าวเทียนก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดหัวเราะออกมาจนน้ำตาเล็ด เขาปรบมือแล้วเอ่ยว่า "ก็เป็นแค่แฟนนี่นา! การที่คุณจะได้เป็นลูกเขยของหลี่กรุ๊ปในอนาคตหรือไม่นั้นมันก็ยังไม่แน่ไม่นอนสักหน่อย! เอาอย่างนี้ดีไหมล่ะ ให้ทายาทเพียงคนเดียวของหลี่กรุ๊ปรับปากต่อหน้าทุกคนว่าจะให้คุณยืมเงิน 100 ล้าน แล้วฉันจะยอมเล่นต่อกับคุณ!"

"มิฉะนั้น ฉันก็คงต้องเกทับต่อไปเรื่อยๆ! พอชิปคุณหมดเมื่อไหร่ คุณก็จะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมหมอบไปเอง!"

—