บทที่ 26 - แท่นบูชาสังสารวัฏ

กว่าทั้งสามคนจะเดินออกจากตลาดแลกเปลี่ยน เวลาก็ล่วงเลยจนเกือบจะเที่ยงแล้ว เซี่ยมู่หรี่ตามองพระอาทิตย์ที่ส่องแสงจ้าอยู่กลางหัว หันไปถามฉินเชี่ยนเสวี่ย "พวกเราจะกลับไปกินข้าวบ้านแล้วล่ะ เธอล่ะเอาไง?"

ฉินเชี่ยนเสวี่ยทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก "เอ่อ... เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหม ฉันเลี้ยงเอง"

พูดจบ เธอก็รีบเสริมทันทีราวกับกลัวจะถูกปฏิเสธ "ถือซะว่าฉลองที่ฉันได้รู้จักกับน้องจิ่นอวี๋ไง"

เซี่ยมู่ยิ้มกว้าง "เอาสิ แต่ให้ฉันเลี้ยงดีกว่า ถือเป็นการขอบคุณที่เธอช่วยดูแล..."

"บอกว่าฉันเลี้ยงก็ต้องฉันเลี้ยงสิ!" เซี่ยมู่พูดยังไม่ทันจบประโยคก็ถูกฉินเชี่ยนเสวี่ยขัดขึ้นมาซะก่อน

"มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง แต่ถ้าอยากขอบคุณฉันจริงๆ ล่ะก็... เอาอย่างอื่นมาตอบแทนสิ!"

เซี่ยมู่ชะงักไปนิด เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย "เอาอะไรมาตอบแทนล่ะ?"

ฉินเชี่ยนเสวี่ยหลบสายตา โบกมือปัดๆ "กินข้าวเสร็จค่อยคุยกันน่า"

"คุยกันให้รู้เรื่องก่อนดีกว่า ขืนปล่อยให้ค้างคาแบบนี้ ฉันกินไม่ลงพอดี" เซี่ยมู่หรี่ตามองอย่างจับผิด มุมปากกระตุกเล็กน้อย

ใบหูของฉินเชี่ยนเสวี่ยเริ่มขึ้นสีระเรื่อ ท่าทางอึกอักเหมือนมีอะไรในใจ

"เธอ..." เซี่ยมู่ทำหน้าพิลึก มองแก้มแดงๆ ของฉินเชี่ยนเสวี่ยแล้วแกล้งถามแหย่ๆ "...คงไม่ได้คิดจะให้ฉันเอาตัวเข้าแลกหรอกนะ?"

"ฝันไปเถอะย่ะ!" ฉินเชี่ยนเสวี่ยยกเท้าเตรียมจะเตะหน้าแข้งเขา แต่เปลี่ยนใจกลางอากาศกระทืบเท้าลงพื้นแทน

"แล้วจะให้ฉันเอาอะไรมาตอบแทนล่ะ? นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรให้เธอหรอกนะ" เซี่ยมู่ยักไหล่แบบกวนๆ

"พาวเวลหน่อยสิ!" ฉินเชี่ยนเสวี่ยพ่นคำพูดออกมาเร็วปรื๋อ แล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง จังหวะเดียวกับที่หันไปเห็นเซี่ยจิ่นอวี๋กำลังกลั้นขำอยู่พอดี หน้าเธอก็ยิ่งแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก

"หา?" เพราะเธอพูดเร็วเกินไป เซี่ยมู่เลยฟังไม่ค่อยถนัด

"หาอะไรเล่า!" ฉินเชี่ยนเสวี่ยกัดฟันกรอด หันขวับมาถลึงตาใส่เซี่ยมู่ "นายเก่งนักไม่ใช่หรือไง สิบกว่านาทีก็เคลียร์ดันเจี้ยนมือใหม่ได้ ให้ช่วยพาวเวลหน่อย มันจะตายหรือไงฮะ?"

เซี่ยมู่กลอกตาบน "พาวเวลก็พาวเวลสิ ทำมาเป็นอิดออดทำไม ฉันก็นึกว่า..."

"นึกว่าอะไรของนายฮะ" ฉินเชี่ยนเสวี่ยค้อนขวับ แอบด่าในใจ ไอ้ทึ่มเอ๊ย จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อนบ้างไม่ได้หรือไง

เห็นท่าทางเขินๆ ปนหงุดหงิดของฉินเชี่ยนเสวี่ยแล้ว เซี่ยมู่ก็แอบขำ อดไม่ได้ที่จะแซวต่อ "เรื่องแค่นี้เอง พูดมาตรงๆ ก็จบ ทำท่าทำทางซะนึกว่าจะมาขอค่าสินสอดแต่ไม่กล้าพูดซะอีก"

"เซี่ยมู่! อยากตายหรือไง!" ฉินเชี่ยนเสวี่ยฟิวส์ขาด เอาฝ่ามือฟาดเผียะเข้าที่แขนเขา "หยุดพล่ามได้แล้ว สรุปจะพาไปไหมฮะ"

"พาไปสิ!" คราวนี้เซี่ยมู่รับปากอย่างไว แต่จู่ๆ ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ หน้าเจื่อนลงไปถนัดตา ยิ้มแห้งๆ "เอ่อ คือว่า... มีปัญหาอยู่นิดหน่อยน่ะ..."

"ปัญหาอะไร?" ดวงตากลมโตของฉินเชี่ยนเสวี่ยเบิกกว้าง

"ฉันเข้าดันเจี้ยนมือใหม่ไม่ได้แล้วน่ะสิ" เซี่ยมู่ทำหน้าซื่อตาใส

"หมายความว่าไง?" ฉินเชี่ยนเสวี่ยชะงักไปนิด ก่อนที่ความจริงจะแล่นริ้วเข้ามาในหัว หน้าเธอเปลี่ยนเป็นตกตะลึงสุดขีด "นี่นาย... นายจะบอกว่า... นายเลเวล 10 แล้วเหรอ?"

"อืม" เซี่ยมู่พยักหน้ารับ

เลเวล 10? เป็นไปได้ยังไง? นับตั้งแต่ตอนปลุกอาชีพจนถึงตอนนี้ เต็มที่ก็เพิ่งจะผ่านไปแค่วันเดียวเองนะ

ลองคิดดูสิ ปาร์ตี้ระดับท็อปของฉินเชี่ยนเสวี่ย สู้ยิบตาแบบไม่ยอมเสียเวลาพักเลยสักวินาที ถึงตอนนี้ก็เพิ่งจะกระดึ๊บมาถึงเลเวล 7 เอง

ตกลงว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ตื่นรู้อาชีพซ่อนเร้นเนี่ย???

แถมข่าวลือยังบอกว่า ค่าประสบการณ์จากเลเวล 9 ไป 10 เนี่ย มันก้าวกระโดดแบบทวีคูณเมื่อเทียบกับเลเวลก่อนหน้านี้เลยนะ

"นายทำได้ยังไงเนี่ย?" ฉินเชี่ยนเสวี่ยหน้าเหวอไปแล้ว

เซี่ยมู่หัวเราะแห้งๆ "ก็... ตีมอนสเตอร์ไปเรื่อยๆ แหละ"

บรรยากาศเงียบกริบทันที คราวนี้ฉินเชี่ยนเสวี่ยหมดอารมณ์จะมานั่งเถียงกับคำพูดกวนประสาทของเซี่ยมู่แล้ว

เธออ้าปากค้าง จ้องหน้าเซี่ยมู่นิ่งๆ ในหัวมีแต่ข้อความตัวโตๆ วิ่งพล่านไปมา:

หมอนี่มันเปิดโปรชัดๆ!!!!!

หมอนี่มันเปิดโปรชัดๆ!!!!!

หมอนี่มันเปิดโปรชัดๆ!!!!!

หมอนี่มันเปิดโปรชัดๆ!!!!!

เซี่ยมู่ถอนหายใจ เอามือโบกไปมาตรงหน้าฉินเชี่ยนเสวี่ย คิ้วขมวดเข้าหากันนิดๆ "ถ้าไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวพาไปฟาร์มที่สนามทดสอบมือใหม่ก็ได้ โซนมอนสเตอร์เลเวลสูงๆ คนไม่ค่อยเยอะ น่าจะอัปเวลได้เร็วอยู่"

เซี่ยมู่เองก็จนปัญญาเหมือนกัน ใครใช้ให้เขาไปติดหนี้บุญคุณคนอื่นเข้าล่ะ?

ฉินเชี่ยนเสวี่ยดึงสติกลับมาได้ จ้องหน้าเซี่ยมู่ตาไม่กะพริบอยู่พักหนึ่ง จู่ๆ เธอก็พลิกข้อมือ ม้วนคัมภีร์หนังแกะที่ทอประกายแสงดาวระยิบระยับก็โผล่ขึ้นมาในมือเธอ

"ดูนี่สิ"

"นี่คืออะไร?" เซี่ยมู่มองม้วนคัมภีร์ในมือเธอ แสงเรืองรองที่แผ่ออกมาตอนกระทบกับแสงแดด บ่งบอกได้เลยว่าของชิ้นนี้ไม่ธรรมดาแน่ๆ

"นี่คือคัมภีร์ดันเจี้ยนแท่นบูชาสังสารวัฏ เลเวล 20" ฉินเชี่ยนเสวี่ยอธิบาย "ผู้ตื่นรู้ที่เลเวลไม่เกิน 20 ใช้ได้ พอกดใช้ก็จะเข้าดันเจี้ยนแท่นบูชาสังสารวัฏได้หนึ่งครั้ง"

"แท่นบูชาสังสารวัฏ?" เซี่ยมู่ขมวดคิ้วส่ายหน้า ไม่เคยได้ยินชื่อดันเจี้ยนนี้มาก่อนเลย

"เล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยสิ"

ฉินเชี่ยนเสวี่ยพยักหน้า เริ่มอธิบาย "แท่นบูชาสังสารวัฏ ในนั้นจะมีมอนสเตอร์ธรรมดา 290 ตัว กับมอนสเตอร์ระดับอีลีทอีก 10 ตัว พอเคลียร์หมดปุ๊บ ระบบก็จะสุ่มมอนสเตอร์เซตใหม่มาให้ 300 ตัวทันที วนลูปไปเรื่อยๆ ดันเจี้ยนมีเวลาจำกัด 3 ชั่วโมง พอหมดเวลา หรือไม่ก็เลเวลอัปทะลุ 20 ระบบก็จะเตะออกมาเอง"

"มอนสเตอร์ในนั้นเลเวลเท่าไหร่?" เซี่ยมู่ถามต่อ

"ดันเจี้ยนแบ่งเป็น 3 ระดับ ง่าย ยาก นรก มอนสเตอร์ก็เลเวล 10, 15, 20 ตามลำดับ ส่วนพวกระดับอีลีท เลเวลจะสูงกว่าพวกมอนสเตอร์ธรรมดาอยู่ 5 เลเวล" ดวงตาของฉินเชี่ยนเสวี่ยทอประกายคาดหวัง จ้องหน้าเซี่ยมู่เขม็ง "ไหวมั้ย?"

"ของดีนี่นา" มุมปากเซี่ยมู่ยกยิ้มขึ้น มอนสเตอร์เลเวลระดับนี้ สำหรับคนเลเวล 10 ทั่วไปคงหืดขึ้นคอแหงๆ แต่สำหรับเขาแล้ว มันคือฟาร์มเก็บแต้มพลังโจมตีชั้นดีเลยล่ะ มอนสเตอร์เกิดใหม่รัวๆ แถมเลเวลก็เหมาะเหม็ง คุ้มกว่าไปนั่งตีพวกรต่ายขนยาวในทุ่งล่ามือใหม่ตั้งเยอะ

เห็นสีหน้ามั่นใจของเซี่ยมู่ ฉินเชี่ยนเสวี่ยก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก "งั้นกินข้าวเสร็จเราลุยกันเลยนะ ของที่ดรอปได้กับเงินทั้งหมดนายเอาไปเลย ฉันขอแค่ค่าประสบการณ์ก็พอ"

"จัดไป!" เซี่ยมู่ตอบตกลงอย่างไว แต่ในใจก็แอบรู้สึกแปลกๆ ตั้งใจจะมาใช้หนี้บุญคุณแท้ๆ ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังสร้างหนี้ก้อนใหม่เพิ่มยังไงก็ไม่รู้

เขากระตุกยิ้มมุมปาก อดถามไม่ได้ "เธอไปเอาคัมภีร์ม้วนนี้มาจากไหนเนี่ย?"

"อ๋อ พ่อฉันเพิ่งประมูลมาได้เมื่อสองวันก่อนน่ะ" ฉินเชี่ยนเสวี่ยตอบแบบไม่ใส่ใจ "แสนเหรียญทองเอง"

"..." เซี่ยมู่ถึงกับพูดไม่ออก เอาเถอะ หนี้บุญคุณครั้งนี้คงต้องแปะโป้งไว้ก่อนแล้วกัน

ขืนให้ปลดทรัพย์เขาทั้งตัว รวมกางเกงในด้วย ก็ยังหาเงินมาจ่ายคืนแสนเหรียญทองไม่ไหวหรอก

พอคิดถึงเรื่องเงิน เซี่ยมู่ก็นึกขึ้นได้ หยิบแหวนพันธสัญญาวิญญาณออกมาจากกระเป๋าระบบ "เธอช่วยดูแหวนวงนี้ให้ฉันหน่อยสิ"