L.P.T ตอนที่ 61 การฝึกทักษะที่น่าเบื่อ

เกี่ยวกับความสามารถอันน่าสยดสยองที่แสดงออกมาโดยคุไซฮานะที่กำลังฝึกทักษะอยู่แถวพื้นหญ้าในเวลานี้ ซาโต้ทั้งตกใจและมีความสุขมากอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะว่าในครั้งนี้เขาคงได้หยิบสมบัติขึ้นมาจริงๆแล้ว ศักยภาพและความสามารถของคุไซฮานะได้เกินจินตนาการและความคาดหวังของเขาไปไกลมากๆ

"คุไซฮานะเธอสุดยอดมาก ดูเหมือนว่าเธอจะควบคุมพลังงานของธาตุพืชได้ดีมาก ยินดีด้วยนี่นับว่าเป็นความสามารถอันล้ำค่าของเธอเลย เดียวเธอลองสร้างลูกบอลพลังงานระดับเดียวกับเมื่อกี้อีกครั้ง แต่ก่อนอื่นมาดื่มน้ำและกินสิ่งนี้เพื่อพักผ่อนก่อนฝึกฝนต่อไป "ซาโต้ยิ้มและพูดกับคุไซฮานะจากนั้นก็เอาหม้าที่เต็มไปด้วยน้ำใสพร้อมกับส่งก้อนพลังงานคุณภาพสูงให้เธอ

เมื่อได้ยินคำชมของซาโต้ คุไซฮานะก็เดินวนไปรอบๆด้วยความเหนียมอายทันทีหลังจากดื่มน้ำในนั้นจนหมดเธอก็กินก้อนพลังงานที่ซาโต้มอบให้

หลังจากพักผ่อนเป็นเวลา 10 นาทีความแข็งแกร่งของคุไซฮานะก็กลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์อีกครั้ง จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นอีกครั้งและเริ่มควบคุมพลังธรรมชาติที่แสนอ่อนโยนของเธอได้อย่างง่ายดาย พลังงานธาตุพืชก็เข้าไปรวมตัวกันที่มือเธออย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นลูกบอลพลังงานสีเขียวมรกตก็ควบแน่นออกมาจากมือของคุไซฮานะอย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่ถึง 1 วินาที ลูกบอลพลังงานสีเขียวมรกตลูกนี้ก็เริ่มขยายตัวเป็นเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.5 เมตร

"ดีมาก พยายามปล่อยลูกบอลพลังงานไปเรื่อยๆจนกว่าเธอจะไม่ไหว" หลังจากคุไซฮานะรวมพลังธรรมชาติจนเป็นลูกบอลพลังงานขนาดปัจจุบัน ซาโต้ก็แนะวิธีให้กับคุไซฮานะทันที

"นา ~" และคุไซฮานะก็พยักหน้าเมื่อเธอได้ยินคำสั่งของซาโต้ และยังคงเรียกพลังงานธาตุพืชอันบริสุทธิ์เข้ามาหาเธอเรื่อยๆ จากนั้นเธอก็เล็งลูกบอลไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไป 10 เมตร แล้วปล่อยลูกบอลพลังงานในมือของเธอไปหาต้นไม้ที่โชคร้ายนี้

หลังจากนั้นในอีก 20 วินาที ลูกบอลพลังงานก็ระเบิดออกมา โดยลูกบอลพลังงานที่คุไซฮานะปล่อยไปนั้นมีถึง 25 ลูก และแต่ละลูกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.5 เมตรออกมาโดยตรงและออกมาอย่างไม่ขาดสายและทักษะมันยังมีความสม่ำเสมอและภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องนี้ ต้นไม้ใหญ่ที่เป็นเป้าหมายของการโจมตีถูกเจาะด้วยรูขนาดใหญ่เต็มไปหมด

"สมบูรณ์แบบ 0.8 วินาที สามารถสร้างลูกบอลพลังงานที่มีพลังปกติและปล่อยได้ต่อเนื่อง 25 ครั้งและดูเหมือนว่ายังคงสบายตัวอยู่ นี่เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์จริงๆตอนนี้คุไซฮานะอาจจะเข้ามาแทนที่ซูแบทในการเป็นผู้โจมตีหลักของทีมเลยก็ได้"หลังจากใช้แล็ปท็อปบันทึกข้อมูลของลูกบอลพลังงานที่ปล่อยออกมาจากคุไซฮานะเมื่อครู่ ซาโต้ก็คิดออกมาด้วยความประหลาดใจ

เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบัน คุไซฮานะสามารถควบคุมลูกบอลพลังงานตั้งแต่เริ่มต้นเพราะมันเป็นการเรียกใช้คุณสมบัติพืชที่มีแต่เดิมของเธอ

ด้วยท่าโจมตีระยะไกลที่ทรงพลังนี้ทำให้ความแข็งแกร่งของคุไซฮานะ เปลี่ยนไปอย่างไม่ต้องสงสัยจากที่ทำหน้าที่คอยก่อกวน กลายมาเป็นผู้โจมตีหลักทันที

หลังจากยืนยันว่าคุไซฮานะเข้าใจลูกบอลพลังงานอย่างสมบูรณ์แล้ว ซาโต้ก็เริ่มปล่อยให้คุไซฮานะใช้ท่าโจมตีระยะไกลอื่นๆ เช่นทักษะ"กรด"ซึ่งเป็นท่าที่มีพิษซึ่งเหมาะกับประเภทพิษของเธอเช่นกัน

แต่สิ่งที่ทำให้ซาโต้ประหลาดใจต่อมาก็คือเมื่อคุไซฮานะใช้ทักษะ"กรด"เธอกลับไม่ได้แสดงความสามารถพิเศษใดๆ และยังดูเงอะงะเล็กน้อย

นอกจากคุไซฮานะดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบใช้ทักษะประเภทพิษเลยและเมื่อเริ่มใช้ไปสักพักสภาพจิตใจของเธอก็จะหดหู่ลงเล็กน้อย

หลังจากเห็นสถานการณ์นี้ซาโต้ก็ปล่อยให้คุไซฮานะหยุดการฝึกทักษะกรดและฝึกทักษะลูกบอลพลังงานอีกครั้งแทน

เห็นได้ชัดว่าความสามารถของคุไซฮานะ ในการฝึกทักษะนั้นสะท้อนให้เห็นว่าเธอชำนาญในทักษะที่มีธาตุพืชเท่านั้นแทนที่จะปล่อยให้คุไซฮานะฝึกทักษะธาตุพิษที่เธอไม่ชอบ เขาจึงเลือกให้เธอฝึกทักษะธาตุพืชที่เธอชอบของเธอมันคงจะเป็นเรื่องที่ดีกว่า

ตามความเข้าใจในปัจจุบันของซาโต้ ต่อให้คุไซฮานะจะมีความสามารถในการใช้ทักษะลูกบอลพลังงานได้ถึงระดับความชำนาญแล้ว แต่เธอก็อาจจะพบปัญหาคอขวดอยู่ดี ยังมีหนทางอีกยาวไกลก่อนที่จะไปถึงระดับความสามารถทักษะสมบูรณ์แบบ

แน่นอนว่าหากคุไซฮานะต้องการให้ลูกบอลพลังงานไปถึงระดับสมบูรณ์แบบนั้นแค่การจะพึ่งพาการฝึกในปัจจุบันอย่างเดียวนั้นมันไม่เพียงพอ เธอยังต้องทำความเข้าใจในทักษะของตัวเองให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีก

"จากมุมมองปัจจุบันข้อได้เปรียบของคุไซฮานะในการฝึกฝนทักษะจะค่อยๆถูกจำกัดเรื่อย ยิ่งไปกว่านั้นการควบคุมความสามารถของธาตุพืชของเธอน่าจะเป็นผลมาจากการสะสมพลังของเธอในช่วงที่อยู่คนเดียว" เมื่อเห็นคุไซฮานะกำลังใช้ทักษะลูกบอลพลังงานอย่างมีความสุข เขาก็คิดอย่างเงียบๆกับตัวเอง

ในขณะเดียวกันซาโต้ก็กำลังพิจารณาอย่างจริงจังถึงตำแหน่งของคุไซฮานะในทีม ในตอนแรกเขาคิดจะทำให้คุไซฮานะเป็นตัวสนับสนุนในทีมก่อน

และเมื่อคุไซฮานะแสดงการควบคุมพลังงานธาตุพืชได้อย่างน่าทึ่งเขาคิดว่าจะทำให้คุไซฮานะเป็นตัวโจมตีหลักอย่างไรก็ตามหลังจากพบว่าคุไซฮานะควบคุมพลังงานของธาตุพิษได้อ่อนแอมากและยังไม่ชอบทักษะธาตุพิษอีก เขาจึงพิจารณาการเลือกตำแหน่งให้คุไซฮานะใหม่

ทิศทางการวิวัฒนาการของคุไซฮานะมี 2 ทิศทางอย่างที่ 1 ก็คือ “รัฟเฟรเซีย”ที่วิวัฒนาการมาจากหินใบไม้ และ"คิเรอิฮานะ"ที่วิวัฒนาการด้วยหินพระอาทิตย์(ปูมาว่าน้องไม่ชอบพิษแบบนี้ น้องไปเป็นคิเรอิฮานะแน่นอน)

และเนื่องจากคุไซฮานะมีคุณลักษณะที่ซ่อนอยู่ เมื่อเธอพัฒนาเธอก็จะได้รับคุณลักษณะสปอร์ผลกระทบหลังจากที่พัฒนาเป็นรัฟเฟรเซียและลักษณะของหัวใจนักบำบัดหลังจากที่พัฒนาเป็นคิเรอิฮานะ

(คุณสมบัติ Healer: เอฟเฟกต์นี้เป็นโอกาสบางอย่างในการรักษาสถานะที่ผิดปกติของร่างกายให้เพื่อนร่วมทีม) (แน่นอนว่านี่เป็นผลกระทบในเกมเท่านั้น)

เมื่อเปรียบเทียบทั้งสองลักษณะแล้วไม่ต้องสงสัยเลยว่าคิเรอิฮานะที่มีหัวใจนักบำบัดจะกลายเป็นแพทย์ประจำทีมที่ยอดเยี่ยมได้อย่างแน่นอนและเมื่อเทียบกับรัฟเฟรเซียแล้วคิเรอิฮานะนั้นใช้ทักษะจากธาตุพืชมากกว่าพิษมาก

และอีกประเด็นสำคัญที่สุดคือซาโต้หวังที่จะเปลี่ยนลักษณะที่เป็นปมด้อยแบบนี้ของคุไซฮานะที่ถูกปฏิเสธมานานและมันคงเป็นวิธีในการทำให้เธอเปลี่ยนจากลูกเป็ดขี้เหร่เป็นหงส์ขาวที่สง่างามได้ดีที่สุด

ในทางกลับกันเมื่อซาโต้กำลังสอนซูแบทและคุไซฮานะฝึกทักษะนั้น เจ้านิโดรันตัวน้อยก็กำลังฝึกอย่างหนักมากโดยการฝึกที่ ซาโต้จัดให้เจ้าตัวน้อยนั่นคือการวิ่งในวงล้อวิ่งขนาดเล็กเป็นระยะทาง 2 กิโล

ล้อวิ่งขนาดเล็กที่ซาโต้ซื้อมาเป็นพิเศษสำหรับนิโดรันนั้นมีขนาดเท่าล้อวิ่งของหนูแฮมสเตอร์ปกติที่ขยายใหญ่ขึ้นไปสัก 10 เท่าตอนนี้นิโดรันกำลังยืนอยู่บนลู่วิ่งที่ดูกว้างขวางไปหน่อย เขาจึงวิ่งค่อนข้างยาก

นอกจากวงล้อวิ่งขนาดเล็กแล้วยังมีเครื่องมือที่ตรวจจับระยะทางการวิ่งโดยอัตโนมัติหลังจากวิ่งปละหยุดพักต่อเนื่องกันไปนานกว่า 1 ชั่วโมงในที่สุด นิโดรันก็วิ่งครบจำนวนที่ซาโต้จัดให้เสร็จ

เดิมทีนิโดรันต้องการกลับไปนอนในโปเกบอล หลังจากจบการฝึก แต่หลังจากเห็นว่าพี่ชายซูแบทและพี่สาวคุไซฮานะของมันกำลังฝึกหนัก นิโดรันก็เลยวิ่งไปหาซาโต้แล้วแสดงท่าทางให้ซาโต้จัดการฝึกให้มันอีกครั้ง

"เจ้าตัวขี้เกียจที่จู่ๆก็มาขยันนี้ก็ดีแหะ โอเค! เนื้อหาการฝึกของเธอคือการใช้พลังจิตของตัวเองในการยกหินนี้ 10 ครั้งจำไว้ว่าส่วนสูงจะต้องไม่ต่ำกว่าที่กำหนดนี้ เข้าใจไหม?" เมื่อเห็นนิโดรันที่มักจะขี้เกียจวิ่งเข้ามาขอการฝึกเพิ่ม ด้วยความคิดที่จะริเริ่มการฝึกอบรมนิโดรันแต่แรกอยู่แล้ว ซาโต้จึงหยิบหินก้อนนึงที่น่าจะมีน้ำหนักเพียงประมาณ 50 กรัม จากพื้นดินและพูดด้วยรอยยิ้มกับนิโดรัน

"นิโดะ นิโดะ" หลังจากได้ยินคำพูดของซาโต้ นิโดรันก็พยักหน้าตอบรับอย่างจริงจังจากนั้นแสงสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาและซาโต้ก็วางหินก้อนนั้นลงบนนิโดรัน ก้อนหินขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขาถูกห่อหุ้มด้วยชั้นของพลังสีน้ำเงินทันทีจากนั้นภายใต้การควบคุมของนิโดรัน ก้อนหินขนาดเล็กที่ห่อหุ้มด้วยพลังพิเศษของนิโดรันก็ค่อยๆถูกยกขึ้นเป็นระยะประมาณ 20 เซนจากพื้นดินอย่างสม่ำเสมอ

หลังจากที่หินก้อนเล็กถูกยกขึ้นสูงขนาดนี้ทันใดนั้นนิโดรัน ก็ไม่สามารถรองรับมันได้และแสงสีฟ้าในดวงตาของเขาก็เริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็วจากนั้นนิโดรันก็แผ่แขนขาของเขาแล้วนอนลงอย่างเกียจคร้านบนพื้น และพลังสีฟ้าที่คลุมอยู่บนหินก้อนเล็กก็หายไปทันทีเช่นกัน ก้อนเล็กก็เลยหล่นลงมาจากกลางอากาศทันที

"ดีมากตั้งใจฝึกให้เสร็จอีกแค่ 9 ครั้ง เสร็จแล้วฉันจะให้ขนม(ก้อนพลังงาน)ที่เธอชื่นชอบ" เมื่อเห็นนิโดรันสำเร็จการฝึกด้วยพลังจิตในครั้งแรกของเขาแล้ว ซาโต้ยกย่องมันและเริ่มโยนเหยื่อหลอกล่อ

นิโดรันนั้นมีจิตใจที่เรียบง่ายและมันยังคงเป็นจมชอมตะกละตัวจริง และยิ่งไปกว่านั้นมันไม่มีภูมิต้านทานเลยสำหรับของอร่อยหรือขนมที่ซาโต้หลอกล่อมัน

ตอนนี้ทันทีที่นิโดรันได้ยินว่าซาโต้จะให้"ขนม"หลังจากฝึกพลังจิตครบ 10 ครั้ง มันก็มีพลังขึ้นมาทันที่และจดจ่ออยู่กับก้อนหินเล็กๆตรงหน้าตัวเอง

ภายใต้การหลอกล่อของขนม นิโดรันได้ทำการฝึกพลังจิตครบ 10 ครั้งอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ปรารถนาจาก"ขนม"ที่ซาโต้จะให้และหลังจากกินก้อนพลังงานคุณภาพสูงเสร็จนิโดรันก็เป็นลมในทันที

"ไปนอนเถอะสิ่งที่เธอต้องทำตอนนี้คือการเติบโตอย่างมีสุขภาพดีเพื่อที่ในอนาคตเธอจะได้มีพลังที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อที่จะใช้มันปกป้องเพื่อนและพี่ๆของเธอเอง" เมื่อมองไปที่นิโดรันที่นอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเขา ซาโต้ก็พาเขากลับไปในโปเกบอลเพื่อพักผ่อน