L.P.T ตอนที่ 60 การควบคุมที่ทรงพลัง

“ซูแบทลองใช้ทักษะ”ใบมีดอากาศ"ใส่ต้นไม้ใหญ่ข้างหน้าหน่อยสิ" ซาโต้หยิบแล็ปท็อปออกมาแล้วตรงไปที่ซูแบทก่อนจะพูดออกมา

เมื่อได้ยินคำสั่งของซาโต้ ซูแบทก็พยักหน้าจากนั้นใช้ทักษะ"ใบมีดอากาศ"ที่เขาเพิ่งเรียนรู้มาใส่ต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าเขาทันที เมื่อปีกของซูแบทถูกปกคลุมไปด้วยพลังงานธาตุบินจากนั้นซูแบทก็โบกปีกไปข้างหน้าทำให้เกิดลมแรงที่เทียบได้กับแรงลมระดับ 7 ทีเดียว

ทันใดนั้นกิ่งไม้ตรงหน้าของซูแบทก็ถูกจนหักเป็น 2 ท่อนและใบไม้ที่ร่วงลงมาบางส่วนก็ถูกลมพัดปลิวหายไปเป็นระยะไกลในชั่วอึดใจและต้นไม้ใหญ่ที่เป็นเป้าหมายหลักของใบมีดอากาศของซูแบทก็มีรอยขีดข่วนตื้นๆบนลำต้นที่หนาของต้น

“ถ้าดูพลังของทักษะนี้ของนาย การโจมตีระดับนี้คงทำได้แค่พัดศัตรูตัวเบาให้ลอยออกไปในระยะสั่นๆเท่านั้น แต่ไม่ต้องกังวลยังมีหนทางอีกยาวไกลในการพัฒนาทักษะนี้และอย่าท้อแท้ เพราะยังไงนายก็พึ่งจะได้เรียนรู้ทักษะนี้ มาเถอะฝึกฝนอย่างหนักตราบใดที่พลังของทักษะนี้เพิ่มขึ้นนายและคุไซฮานะก็จะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้อย่างแน่นอน” หลังจากบันทึกข้อมูลบางส่วนของใบมีดอากาศของซูแบทซาโต้ก็ให้กำลังใจซูแบททันที

เมื่อได้ยินคำพูดของซาโต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อซูแบทได้ยินว่ามันจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้ จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ในหัวใจของซูแบทก็ถูกจุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนถึงตอนนี้ดวงตาที่แสดงความดูถูกของริงกุมะในตอนนั้นก็ยังคงทำให้ซูแบทโกรธมาก แต่มันก็รู้ดีว่าตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ด้วยพลังของตัวเองในตอนนี้จะเอาชนะริงกุมะได้ดังนั้นซูแบทจึงจะพยายามฝึกฝนอย่างจริงจังเพื่อเชี่ยวชาญในพลังที่จะเอาชนะริงกุมะได้ให้เร็วที่สุด

"ฮู~~" เสียงจากลมยังคงดังขึ้นอยู่ และหลังจากที่ซูแบทมีริงกุมะเป็นเป้าหมายในการเอาชนะ ซูแบทก็ได้ฝึกฝนทักษะใบมีดอากาศด้วยความกระตือรือร้นเป็นพิเศษ ซุแบทแทบจะบีบเอาทุกความแข็งแกร่งในร่างกายของเขาออกมาใช้ฝึกอย่างบ้าคลั่งเพื่อเพิ่มความสามารถของใบมีดอากาศ

และเนื่องจากเป็นเป็นทักษะที่มีคุณสมบัติธาตุบินจึงทำให้ซูแบททำได้ไม่แย่และมันยังไม่ค่อยกินพลังงานของซูแบทมากนัก และเพราะซูแบทมีความคุ้นเคยกับทักษะธาตุบินอยู่แล้วทักษะ"ใบมีดอากาศ"นี้จึงค่อยๆดีขึ้นเมื่อซูแบทใช้ต่อเนื่องอย่างเห็นได้ชัด

ในการฝึกฝนทักษะเพียง 2 ชั่วโมงในที่สุดใบมีดอากาศของซูแบทก็แสดงคมมีดสีขาวออกมาอย่างชัดเจน แต่จำนวนที่ซูแบทสามารถปล่อยได้ต่อเนื่องมากที่สุดมีแค่ 6 ใบเท่านั้นและพลังโจมตีของใบมีดอากาศเหล่านี้ก็ไม่ธรรมดาอย่างที่เห็น เพราะลำต้นของต้นไม้ใหญ่ที่เป็นเป้าหมายของการโจมตีหลังจาก 2 ชั่วโมงนั้นได้มีรอยลึกลงไปเยอะกว่าครั้งแรกมาก

ในขณะเดียวกันเนื่องจากซูแบทไม่ชำนาญในการใช้ทักษะมากนัก ซูแบทจึงไม่สามารถควบคุมใบมีดอากาศทั้งหมดให้โจมตีไปที่เป้าหมายเดียวแบบพร้อมกันได้ และถ้าพยายามทำอย่างนั้นใบมีดจะสุ่มโจมตีแทนหรือไม่ก็ถึงขั้นกระจัดกระจายไปคนละทิศทางกันเลย

เมื่อซูแบทกำลังฝึกนั้น ซาโต้ก็เริ่มฝึกคุไซฮานะเช่นกัน ทักษะการโจมตีของคุไซฮานะในปัจจุบันคือ ดูดซึมและสุดยอดการดูดซึม,กรด,พลังลับและพลังธรรมชาติเท่านั้น

ในหมู่ทักษะทั้งหมดนี้การดูดซึมและสุดยอดการดูดซึมจำเป็นต้องมีเป้าหมายเพื่อให้สามารถฝึกได้ ดังนั้นเมื่อไม่มีสิ่งมีชีวิตเป็นวัตถุฝึกฝน ซาโต้ก็ทำได้เพียงแค่ยอมแพ้และใช้เวลาฝึกอีก 3 ทักษะที่เหลือก็คือ กรด,พลังลับและพลังธรรมชาติปัจจุบันซาโต้กำลังสนใจในการฝึกพลังธรรมชาติอย่างมาก

พลังธรรมชาติตามชื่อของมันก็คือการที่โปเกมอนใช้พลังงานของคุณลักษณะที่มีอยู่ในธรรมชาติเพื่อโจมตี ในความเป็นจริงสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับทักษะนี้คือมันจะเปลี่ยนคุณสมบัติที่แตกต่างกันโดยอัตโนมัติตามสถานที่ที่ใช้พลังนี้

(หมายเหตุ: พลังธรรมชาติหรือnature power ทักษะนี้เปลี่ยนแปลงตามสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน เช่น ถ้าใช้ตรงอาคารและถนน ทักษะจะมีชื่อว่า ทริแอกแทค (tri attack) และถ้าใช้ในสุสานก็จะเป็นเป็น ชาโดว์บอล(shadow ball) ถ้าเป็นทรายและหินก็จะเป็น พลังแห่งดิน(earth power) เอาเป็นว่ามันจะแตกต่างกับขึ้นอยู่กับสถานที่ที่ใช้ทักษะพวกนี้)

และตอนนี้ด้วยสภาพแวดล้อมที่คุไซฮานะอยู่ตอนนี้เป็นป่า เมื่อเธอปลดปล่อยพลังธรรมชาติออกมา ทักษะจะเปลี่ยนเป็นลูกบอลพลังงาน(energy ball)ให้เธอโดยอัตโนมัติทันที

จุดประสงค์ในปัจจุบันของซาโต้คือการใช้ทักษะนี้เพื่อเก็บข้อมูลของคุไซฮานะด้วยการใช้ลูกบอลพลังงานนี้ ซาโต้ก็จะสามารถรู้ความถนัดในการโจมตีระยะไกลของเธอได้อย่างง่ายดาย

(หมายเหตุ: ลูกบอลพลังงาน(energy ball) พลังโจมตี 90, ท่าโจมตีไกลพิเศษของธาตุพืช ผลคือการปล่อยพลังชีวิตที่รวบรวมมาจากธรรมชาติใส่ศัตรูบางครั้งมีโอกาสลดพลังป้องกันพิเศษของศัตรู

เกี่ยวกับการฝึกของคุไซฮานะนั้น เธอพยายามอย่างหนักในการรวบรวมพลังธรรมชาติจากพวกหญ้าเล็กๆรอบเธอจากนั้นใช้ลูกบอลพลังงานที่สร้างขึ้นโดยพลังธรรมชาติเล็งไปที่ต้นไม้ใหญ่อีกต้นเพื่อฝึกฝน

ในความเป็นจริงเพราะคุณลักษณะเหม็นของคุไซฮานะมันทำให้เธอเลือกที่จะปิดกั้นตัวเองไม่ให้พัฒนา แต่เพราะซาโต้ขอให้เธอลองฝึกทักษะนี้ดู เธอจึงพยายามที่จะฝึกทักษะนี้อย่างจริงจังอีกครั้ง

และเมื่อก่อนคุไซฮานะไม่เคยต่อสู้กับโปเกมอนป่าใดๆเลย การต่อสู้ของคุไซฮานะก่อนหน้านี้กับซูแบทอาจจะพูดได้ว่ามันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เธอพัฒนาเป็นคุไซฮานะเลยก็ได้

ดังนั้นการปิดตัวเองเป็นเวลานานและขาดการฝึกฝนทักษะของตัวเอง คุไซฮานะจึงไม่มีความชำนาญในการโจมตีเลยและทักษะนี้ของเธอแทบจะอยู่ในจุดเริ่มต้นของที่สุดอีกด้วย

ในปัจจุบันลูกบอลพลังงานที่ปล่อยโดยคุไซฮานะผ่านทักษะ"พลังธรรมชาติ"นั้นไม่ได้เลวร้ายไปกว่าเมื่อตอนที่ซูแบทฝึกลูกเงาเลย แต่เนื่องจากลูกบอลพลังงานเป็นการเคลื่อนไหวที่เหมาะกับคุณลักษณะพืชของคุไซฮานะ พลังมันจึงยังคงแข็งแกร่งกว่าชาโดว์บอลของซูแบทในตอนแรกมาก

ในช่วงแรกลูกบอลพลังงานที่ปล่อยโดยคุไซฮานะ มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 35 ซม. และมีระยะประมาณ 10 เมตร พลังของมันทำได้แค่ทิ้งรอยบุ๋มเกลียวตื้นไว้บนลำต้นของต้นไม้ใหญ่ แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ

แต่คุไซฮานะเป็นภูติธาตุพืชที่อาศัยอยู่ในป่านี้มาเกือบ 20 ปี และเธอได้อยู่ในช่วงเวลาแห่งความเหงาคนเดียวมาเป็นเวลานาน วิธีเดียวที่เธอจะคลายความเบื่อหน่ายของตัวเองได้ก็คือการนอนหลับและจัดการพลังงานธาตุพืชที่อุดมสมบูรณ์ในป่าตอนเธอนอนเท่านั้น

สำหรับคุไซฮานะแล้วพลังงานธาตุพืชเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกสบายใจ เพราะพลังงานจะไม่เหมือนภูติป่าตัวอื่นที่รังเกียจและหลีกเลี่ยงเธอเพราะกลิ่นเหม็นของเธอเอง และเธอมักจะมีความสุขเมื่อเธอเริ่ม"สื่อสาร"กับพลังงานเหล่านี้บางครั้งเธอก็ได้ยินเสียงที่พิเศษตอบสนองเธอเบาๆอีกด้วย

เพื่อให้สามารถสื่อสารกับเสียงพิเศษนี้คุไซฮานจึงะยินดีที่จะ"สื่อสาร"กับพลังงานธาตุพืชที่อุดมสมบูรณ์ในป่าเสมอมา

เธอเป็นคุไซฮานะที่แสนเหงาและยังต้องทนความน่าเบื่อของการอยู่คนเดียว เธอเลยมักจะคลายความเบื่อหน่ายด้วยวิธีนี้ และเพราะเหตุนี้มันจึงค่อยๆสร้างสัมพันธุ์ระหว่างคุไซฮานะและพลังงานที่แข็งแกร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทำให้ตอนนี้เธอสามารถควบคุมพลังงานของธาตุพืชได้ทรงพลังมาก

หลังจากใช้ลูกบอลพลังงานเพียง 2 หรือ 3 ครั้ง คุไซฮานะก็มีความเข้าใจในการใช้ลูกบอลพลังงานโดยการควบคุมพลังงานของธาตุพืชอย่างเต็มที่ก่อนจะควบให้พวกมันกลายเป็นลูกบอลพลังงานของเธอ

หลังจากนั้นคุไซฮานะก็ดูเหมือนเธอกำลังเบ่งบานและลูกบอลพลังงานทรงกลมที่เธอสร้างขึ้นนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

ในท้ายที่สุดเมื่อซาโต้และซูแบทเห็น พวกเขาก็รู้สึกตะลึง เพราะลูกบอลพลังงานสีฟ้าครามตอนนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1 เมตร และคุไซฮานะยังสร้างมันขึ้นอย่างง่ายดายและความเสถียรของลูกบอลพลังงานลูกนี้นั้นแข็งแกร่งมาก มีพลังงานธรรมชาติที่รั่วไหลออกมาเพียงเล็กน้อย (นี่คือขีดจำกัดของคุไซฮานะในปัจจุบันแล้ว)

"บูม~" เสียงได้ดังขึ้นมาและต้นไม้ใหญ่ที่ใช้เป็นเป้าหมายในการฝึกฝนไม่สามารถต้านทานการโจมตีของลูกบอลพลังงานอันทรงพลังของคุไซฮานะได้อีกต่อไปหลังเสียงหายไป ต้นไม้ก็โค่นลงไปขนานกับพื้นดินทันที

"นี่หรือที่เรียกว่าอัจฉริยะ?" เมื่อมองไปที่คุไซฮานะซึ่งพึ่งเรียนรู้ลูกบอลพลังงานและยังสามารถเพิ่มระดับของทักษะได้อย่างรวดเร็วตรงหน้าเขาแล้ว เขาก็กลืนน้ำลายตัวเองขณะคิดไปด้วย