บทที่ 22 คืนนี้ เธอไม่มีทางเลือก!

บทที่ 22 คืนนี้ เธอไม่มีทางเลือก!

หลังจากกลืนกินศพของผู้แข็งแกร่งไป ในช่วงเวลานี้ไป่หยานก็ได้ทำลายขีดจำกัดพลังงานชีวภาพอีกครั้งและได้รับ IB ใหม่อีกตัว

IB ที่เพิ่งปรากฏตัวใหม่นี้ ไป่หยานตั้งชื่อว่า “เจ้าดำสาม” ซึ่งเข้าใจได้ง่ายโดยทั่วกันเจ้าดำสามสืบทอดข้อดีของพวก IB พวกตัวก่อน ๆ มาทั้งหมด เมื่อเขาปรากฏตัวขึ้นเขาก็แข็งแกร่งเป็นพิเศษ สูงกว่า เจ้าดำสอง เพียงช่วงหัวเดียวและมีความแข็งแกร่งอย่างมาก

ด้วยเจ้าดำสามตัวนี้ ที่ไป่หยานสามารถฆ่ากราดิอุส ที่มีความสามารถในการระเบิดของผลไม้ปีศาจ และผู้ติดตามของเขาในฝูงชนได้อย่างง่ายดายตอนนี้ เป้าหมายต่อไปของไป่หยานคือเจ้าหน้าที่สองคนของตระกูลดอนกิโฮเต้ที่ลาดตระเวนอยู่บนท้องฟ้าบัฟฟาโร่ และ เบบี้ไฟว์

การลาดตระเวนของทั้งสองบนท้องฟ้าเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อ ไป่หยานที่อาจจะถูกเปิดเผยที่อยู่ของเขาแม้ว่าเขาจะไม่กลัวที่จะถูกเปิดเผยหรือเห็นร่องรอยของเขา

แต่ไป่หยานก็ไม่อยากให้เกมสังหารนี้จบลงง่ายๆเพราะยังไงซะ สมาชิกของตระกูลดองกิโฮเต้ เขายังไม่ได้ฆ่าพวกมันทั้งหมดเลย

“เจ้าดำหนึ่ง เจ้าดำสอง เจ้าดำสาม เป้าหมายใกล้เข้ามาแล้ว”

ไป่หยานนั่งอยู่ในห้อง หลับตาลง และเห็นฉากภายนอกทั้งหมดผ่านไอบีทั้งสามตัวนี่คือการใช้ IB อีกวิธีหนึ่ง ถ้าคุณลืมตา คุณใช้สายตาเพื่อสังเกตสภาพแวดล้อม แต่ ถ้าคุณหลับตา คุณจะเห็นทุกสิ่งรอบตัวของคุณด้วยสายตาของ IB

IB ทั้งสามตัวซึ่งแต่ละตัวถูกควบคุมให้รับภาพตามที่กำหนดไว้ ทำให้ ไป่หยาน สามารถเห็นภาพได้ 360 องศาได้อย่างสมบูรณ์แบบในทุกฉาก ทันใดนั้น ไป่หยานก็พูดขึ้น

“ถึงเวลาแล้ว ลงมือได้เลย!”

ทันทีที่สิ้นเสียงลง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของทั้งสามตัวก็สั่นสะเทือนทันที ทำให้เกิดเสียงแหวกอากาศ แล้วพุ่งตรงไปยังบัฟฟาโร่และเบบี้ไฟว์บนท้องฟ้าเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่

“เสียงอะไรนะ”

"ดูเหมือนว่าจะมีการเคลื่อนไหวทางด้านล่าง"

บัฟฟาโร่และเบบี้ไฟว์ต่างก็ได้ยินเสียงกระทบกันของพื้นดิน และอดไม่ได้ที่จะมองดูสถานที่ที่เสียงนั้นดังมาด้วยความสงสัยอย่างไรก็ตาม การชำเลืองมองนี้ทำให้พวกเขาสูญเสียโอกาสในการหลบหนีไปโดยสิ้นเชิง

ฉัวะ!

กรงเล็บที่ยาวและแหลมคมแทงทะลุร่างกายของบัฟฟาโร่อย่างดุเดือด และถูกดึงหัวใจออกจากร่างกายโดยตรงบัฟฟาโร่อยากจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดโดยไม่รู้ตัว แต่ได้มีมือขนาดใหญ่ปิดปากเขาไว้

ทันใดนั้น เขาก็ถูกตัดหัวโดยไม่รู้ตัวได้แค่มองร่างกายที่ไร้หัว นั่นคือภาพสุดท้ายที่เขาจะได้เห็น"บัฟฟาโร่!"ในฉากตรงหน้าเธอมีเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วและได้มีหนึ่งชีวิตที่หายไปต่อหน้าเธอในชั่วพริบตา

ทำให้เบบี้ไฟว์หน้าซีดด้วยความตกใจ และร่างกายที่อยู่ในความหวาดกลัวของเธอก็สั่นสะท้านท่ามกลางอารมณ์ที่แปรปรวน เธอเห็นผีสีดำพันผ้าพันแผลทั้งสามตัวปรากฏขึ้นข้างๆเธอในทันใด

ซึ่งมันทำให้หัวใจของเธอเต้นเร็วอย่างกะทันหัน รูม่านตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นทันที และความกลัวก็ได้โผล่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจของเธอพร้อมกันนั้นก็มีมือขนาดใหญ่ยื่นออกมาจากด้านหลังเธอและปิดปากเธอแน่นจนไม่สามารถส่งเสียงได้

บี้ไฟว์ดูเหมือนจะเห็นภาพหลอนว่าหัวของเธอถูกตัดออก และเลือดก็กระเซ็น เธอหลับตาลงด้วยความกลัวแต่จู่ๆ มือขนาดใหญ่ที่ปิดปากเธอไว้ไม่ได้กระทำการอื่นใดกับตัวเธอเลย

ทันใดนั้น ผีตัวสีดำพันผ้าพันแผลอีกตัวก็เข้ามาหาเธอ ได้มัดมือและเท้าของเธอ และพาเธอลงไปที่พื้นด้านล่างผีสีดำพันผ้าพันแผลที่เหลือคว้าศพของบัฟฟาโร่แล้วตกลงไปด้านล่างในอีกทางหนึ่งเมื่อมันตกลงสู่พื้นแล้วมันก็หายวับไปในความมืดมิดและหายตัวไปไม่เหลือร่องรอยอะไรเลยทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่งพริบตาเดียว

สำหรับเบบี้ไฟว์ ในวินาทีนั้น เธอกับบัฟฟาโร่กำลังคุยกันเรื่องของปีศาจกินเนื้อคนกันอยู่แต่วินาทีถัดมา บัฟฟาโร่ก็ได้ตายลงและเขาถูกผีดำผ้าพันแผลสองตัวลักพาตัวไปที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ผีสีดำผ้าพันแผลพาเธอลงไปที่พื้นและเธอถูกลากเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว

เบบี้ไฟว์หวาดกลัวและไม่สามารถแม้แต่จะต้านทานอะไรได้เลยในไม่ช้า เธอก็ถูกผลักเข้าไปในห้อง ผีสีดำพันผ้าพันแผล 2 ตัวได้คลายมัดเธอ และเดินไปที่ฝั่งตรงข้ามกับเธอ และเธอได้เห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ดูหรูหรากำลังสูบบุหรี่ และจ้องมองมาที่ตัวของเธอ

“แก! แก! แกมัน!!”

ภายใต้แสงจันทร์ เบบี้ไฟว์สามารถเห็นหน้าตาของคนตรงหน้าเธอได้ชัดเจน เธอจำผู้ชายคนนี้ได้จากการแค่เห็นหน้าเท่านั้น คนๆนี้กำลังถูกนายน้อยตามล่า เขาคือศัตรูของตระกูลดองกิโฮเต้ ไอ้ปีศาจกินเนื้อคน!!!

เบบี้ไฟว์ ตัวสั่นพร้อมกัน และเขาพูดไม่คล่องด้วยซ้ำข่าวลือใน เดรสโรซ่า ที่เกี่ยวกับปีศาจกินเนื้อคนได้แพร่กระจายไปทั่ว ในช่วงเวลาที่ไม่รู้จักและผู้คนนับไม่ถ้วนที่ได้ถูกสังเวยภายใต้การถูกกินเนื้อมนุษย์

แม้แต่ผู้นำระดับสูงของตระกูล ดองกิโฮเต้ ก็ไม่มีข้อยกเว้น เบบี้ไฟว์ ที่ได้เผชิญกับสถานการณ์ดังกล่าวราวกับว่าได้เจอกับ ปีศาจฮันนิบาล จากขุมนรกที่พร้อมออกล่าเหยื่อและถูกฉีกกระชากออกทั้งเป็น มีเรอะที่พวกเขาจะไม่หวาดกลัวกัน

“เดิมที แผนของฉันคือการฆ่าทุกคนในตระกูลดองกิโฮเต้โดยไม่คำนึงถึงว่ามันจะผู้ชายและผู้หญิง”

“แต่แล้วฉันก็พบว่าไม่ใช่ทุกคนในตระกูลดองนกิโฮเต้ที่สมควรตาย และฉันก็จำเป็นต้องแก้ปัญหาบางอย่างด้วยสิ้นหวัง ดังนั้นฉันจึงจะไว้ชีวิตของเธอ”

ไป่หยานยืนขึ้นอย่างเงียบ ๆและเดินมาที่หน้าของเบบี้ไฟว์ เขาได้นั่งยองๆ เหยียดมือออกเพื่อบีบคางของเบบี้ไฟว์ แล้วจับเงยหน้าขึ้น

"แกอยากจะทำอะไรกันแน่!"

เบบี้ไฟว์ กล่าวด้วยความตื่นตระหนก

“เธอมาจากตระกูลดองกิโฮเต้ ดังนั้นฉันไม่จำเป็นที่จะต้องสุภาพกับเธอ และฉันไม่จำเป็นที่จะต้องมานั่งอธิบายอะไรให้เธอฟัง”

“เข้าใจไว้แค่ว่า คืนนี้เธอเป็นของฉัน!”

อย่างที่ไป่หยานพูด ทันทีที่เขายื่นมือออกมาและได้ใช้พลังของผลพริ้วไหวทำให้ชุดเมดบนร่างของเบบี้ไฟว์ขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และกลายเป็นเศษผ้าทั่วพื้น

"อะไรนะ!"

เบบี้ไฟว์เป็นดั่งกระต่ายน้อยที่หวาดกลัว รีบปกปิดร่างกายอันขาวเนียนนุ่มที่ถูกทำให้เปิดเผยไว้ด้วยความหวาดกลัว

“พวกแกออกไปเฝ้าข้างนอกและคอยดูบริเวณรอบๆนี้ไว้ซะ”

ไป่หยานมองย้อนกลับไปและพูดออกมาเบา ๆIB ทั้งสามพยักหน้าด้วยความเคารพแล้วกระโดดออกจากหน้าต่างและหายตัวไปไป่หยานหันศีรษะและบีบมือของเบบี้ไฟว์ไว้ และได้ไปจับที่คางและเลื่อนลงไปที่คอของเบบี้ไฟว์ เบบี้ไฟว์ หมดเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านขัดขืน

“อย่านะ! อย่านะ!”

เบบี้ไฟว์ ส่ายหัวอย่างแรงน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเธอ และดวงตาที่เต็มไปด้วยการอ้อนวอนและขอร้อง

“คืนนี้เธอไม่มีทางเลือก!”