ตอนที่ 30 สายเลือดผู้พิทักษ์กฎหมายของอุจิวะ

ตอนที่ 30 สายเลือดผู้พิทักษ์กฎหมายของอุจิวะ

"ภารกิจที่แคว้นนามิโนะคุนิสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี มันช่วยเพิ่มชื่อเสียงของหมู่บ้านโคโนฮะของเราในแคว้นนามิโนะคุนิ และยังได้สร้างฐานที่มั่นด่านหน้าเพื่อรับมือกับหมู่บ้านคิริงาคุเระด้วย"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มองดูรายงานภารกิจที่เขียนโดยคาคาชิ เผยให้เห็นถึงสีหน้าที่พึงพอใจ

ภารกิจนี้มีจุดประสงค์ในนามคือ: การช่วยเหลือแคว้นนามิโนะคุนิกำจัดพ่อค้าชั่วร้าย ในขณะเดียวกัน มันก็สร้างผลกำไรที่สูงมาก หลังจากที่กาโต้ตาย ทรัพย์สินของเขาจะไม่ถูกส่งคืนให้กับแคว้นนามิโนะคุนิ แต่จะถูกหน่วยลับยึดไปทั้งหมดแทน

เงินทุนเหล่านี้จะถูกนำไปใช้สร้างฐานทัพลับในแคว้นนามิโนะคุนิ โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อป้องกันการรุกรานจากหมู่บ้านคิริงาคุเระ ท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์กับหมู่บ้านคิริงาคุเระในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งก่อนนั้นไม่ค่อยจะสู้ดีนัก

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ยังรู้สึกด้วยว่าบรรยากาศในโลกนินจาช่วงนี้นั้นดูไม่ชอบมาพากล โคโนฮะได้รับความสูญเสียอย่างหนักในคราวที่แล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องเตรียมการล่วงหน้าเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกลอบโจมตี

"ซาสึเกะสามารถเอาชนะซาบุซะที่เป็นถึงโจนินถอนตัวจากหมู่บ้านคิริงาคุเระได้จริงๆ อย่างนั้นหรือ? เรื่องนี้เป็นความจริงงั้นรึ?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เอ่ยถามต่อ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ภารกิจหลักไม่มีปัญหาอะไร แต่สถานการณ์ในส่วนของความสำเร็จนั้นดูจะผิดเพี้ยนไปสักหน่อย ซาสึเกะที่เป็นแค่เกะนิน สามารถเอาชนะโจนินได้เนี่ยนะ?

"ครับ เขาเบิกเนตรวงแหวนได้แล้ว และยังเชี่ยวชาญวิชาพันปักษาที่ผมสอนให้ เมื่อรวมเข้ากับวิชาประตูแปดด่าน เขาจึงสามารถเอาชนะซาบุซะได้ครับ"

คาคาชิสรุปสถานการณ์เฉพาะให้ฟัง

เขาสัมผัสได้ว่าซาสึเกะดูเหมือนจะมีความรู้สึกต่อต้านหมู่บ้าน เพราะเขาสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าหลังจากที่ซาสึเกะกลับมาถึงหมู่บ้านเมื่อทำภารกิจเสร็จสิ้น สีหน้าของเขาก็กลายเป็นเย็นชา

ดังนั้น เขาจึงไม่ได้เปิดเผยรายละเอียดที่แน่ชัด เพียงแค่บอกผลลัพธ์ไปเท่านั้น

ดูเหมือนเขาจะเคยเห็นภารกิจของหน่วยลับที่ให้คอยจับตาดูซาสึเกะ และสงสัยว่านั่นเป็นเพราะหมู่บ้านมุ่งเป้าไปที่อุจิวะมากเกินไปหรือเปล่า ดังนั้นในครั้งนี้ เขาจึงเลือกที่จะปกปิดข้อมูลข่าวกรองบางส่วนเอาไว้

"เด็กคนนี้ สมแล้วที่เป็นน้องชายของอิทาจิ"

"คอยจับตาดูสถานการณ์ของเขาให้ดี ปลอบโยนเขา และบอกเขาว่าทางหมู่บ้านกำลังทำงานอย่างหนักในเรื่องของอิทาจิ ดังนั้นเขาไม่ควรกดดันตัวเองมากจนเกินไป"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กล่าวกับคาคาชิ

ผลงานของซาสึเกะเหนือความคาดหมายของเขา ดังนั้นเขาจึงเตรียมที่จะยกระดับความสำคัญที่เขามีต่อซาสึเกะให้มากขึ้น

นอกเหนือจากการใช้เขาเพื่อควบคุมอิทาจิแล้ว เขาอาจจะได้ลูกน้องที่มีความสามารถมาเพิ่ม หากซาสึเกะสามารถก้าวไปถึงระดับของชิซุยในอดีตได้ โคโนฮะก็ไม่น่าจะเผชิญกับภัยคุกคามใดๆ ไปอีกนับทศวรรษ

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องการปลูกฝังความผูกพันระหว่างซาสึเกะกับนารูโตะก็ดูเหมือนจะไปได้สวยทีเดียว หากในอนาคต ซาสึเกะเชื่อฟังคำสั่งของเขาอย่างสมบูรณ์ ในกรณีที่จิ้งจอกเก้าหางเกิดอาละวาดควบคุมไม่อยู่ เขาก็จะสามารถใช้ซาสึเกะไปสะกดมันได้ นี่คือเหตุผลที่เขาจับซาสึเกะและนารูโตะมาอยู่ในทีมเดียวกัน

"ครับ"

คาคาชิตอบรับ

จากการจัดฉากคำพูดของคาคาชิ ทำให้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น คิดว่าการพัฒนาของซาสึเกะนั้นเป็นผลมาจากการชี้แนะของคาคาชิ

ถึงแม้เขาจะตัดสินใจเพิ่มระดับความสนใจให้มากขึ้น แต่ถ้าเขารู้สถานการณ์ที่แท้จริง เขาจะต้องเกิดความสงสัยอย่างแน่นอน เขาอาจจะเคยจับได้ในอดีต แต่ตอนนี้ การสอบจูนินที่จัดร่วมกับหมู่บ้านนินจาอื่นๆ หลายแห่งกำลังจะใกล้เข้ามาแล้ว

มีเรื่องให้ต้องจัดการมากมายเหลือเกินในช่วงนี้ บางทีอาจจะด้วยเหตุผลนี้ เขาจึงยังไม่ค้นพบความจริง อย่างไรก็ตาม หลังจากจบการสอบจูนิน เขาจะไปพบซาสึเกะและนารูโตะด้วยตัวเองอย่างแน่นอน

แต่มันคงไม่มีโอกาสนั้นแล้วล่ะ

...

หลังจากกลับมาที่หมู่บ้าน เวลาล่วงเลยไปอีกครึ่งเดือน

ในช่วงเวลานี้ พวกเขาได้ปฏิบัติภารกิจระดับ D ไปหลายภารกิจ ซึ่งก็ยังคงเป็นการทำงานจิปาถะ ตามหาแมว หมา และทำงานที่ต้องใช้แรงงาน

ซากุระและนารูโตะไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเลย แต่ซาสึเกะรู้สึกได้ว่าการรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านนั้นเข้มงวดขึ้นมากในช่วงนี้ และในขณะเดียวกัน หน่วยลับก็ถูกส่งตัวออกไปปฏิบัติงานบ่อยขึ้นด้วย

"พอสูญเสียกองกำลังตำรวจอุจิวะไป พวกเขาก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยภายในหมู่บ้านได้ด้วยซ้ำ หึ"

เมื่อเห็นนินจาแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้าน ซาสึเกะก็เผยสีหน้าเย็นชาออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจกับสถานการณ์นี้

นับตั้งแต่ก่อตั้งโคโนฮะจนกระทั่งการล่มสลายของอุจิวะ ทั่วทั้งโคโนฮะนั้นปลอดภัยอย่างไร้ที่เปรียบ ยกเว้นอุบัติเหตุที่เกิดกับโอบิโตะเพียงครั้งเดียวนั้น

แต่ตั้งแต่ที่อุจิวะจากไป โคโนฮะก็ถูกโอโรจิมารุป่วนจนพังทลายไปครั้งหนึ่ง และจากนั้นก็ถูกเพนหกวิถีถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง ตอนนี้ ในสถานการณ์แบบนี้ แม้แต่ปลาซิวปลาสร้อยก็ยังกล้ามาก่อกวนในโคโนฮะ แถมสายลับและหนอนบ่อนไส้ก็มีอยู่เต็มไปหมด

นี่คือภาพที่ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และ ดันโซ คาดหวังไว้อย่างนั้นหรือ?

ในช่วงปลายเดือนมิถุนายน ทั้งสามคนเตรียมตัวไปพบกับคาคาชิตั้งแต่เช้าตรู่

แก๊งสามช่า ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ มาดักหน้านารูโตะกลางทาง

หลังจากนั้น ก็เหมือนกับในเนื้อเรื่องต้นฉบับ นารูโตะและแก๊งสามช่า ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ ไปยั่วโมโหซากุระและถูกเธอวิ่งไล่กวดไปทั่ว

"อนาคตมันควรจะเปลี่ยนแปลงได้สิ!"

ซาสึเกะที่หลบอยู่ในเงามืด มองดูสถานการณ์ที่เหมือนกับในความทรงจำของเขาทุกประการ และยังคงรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม แววตาของเขาก็กลับมาแน่วแน่อย่างรวดเร็ว อนาคตสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างแน่นอน เช่นเดียวกับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา ซึ่งมีศักยภาพพอที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้แล้ว

แม้ว่าจะมีพลังแห่งการแก้ไขเส้นทางเวลาอยู่ แต่ซาสึเกะเชื่อว่าตราบใดที่ความแข็งแกร่งของเขานั้นมากพอจนพลังแห่งการแก้ไขไม่สามารถปะติดปะต่อมันได้ อนาคตก็จะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน!

เดิมที ซาสึเกะไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปยุ่งเรื่องนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ ก็เป็นคนของตระกูลซารุโทบิ และเขาจะไม่มีความเห็นอกเห็นใจเด็กคนไหนทั้งนั้น เพราะในบรรดาคนที่ตายไปชั่วข้ามคืนในตระกูลอุจิวะ ก็มีเด็กๆ อยู่มากมายเช่นกัน

อิทาจิและชิซุยต่างก็เคยเสนอให้จัดการเฉพาะสมาชิกระดับสูงของอุจิวะเท่านั้น แต่พวกเขาทั้งคู่กลับถูกปฏิเสธ ถึงแม้จะบอกว่าเป็นฝีมือของดันโซ แต่ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็เป็นคนยินยอมให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น

ดังนั้น ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ซาสึเกะเองก็จะไม่แสดงความเมตตาใดๆ ทั้งสิ้น

เมื่อคันคุโร่ใช้ด้ายจักระควบคุมนารูโตะ ซาสึเกะจึงเริ่มลงมือ

ด้วยวิชาเงาใบไม้ร่ายรำเพียงกระบวนท่าเดียว คันคุโร่ก็ตอบสนองไม่ทันเสียแล้ว

ซาสึเกะปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าคันคุโร่ และด้วยการเตะเสยขึ้น เขาก็เตะคันคุโร่จนกระเด็นลอยไป

"โทษทีนะ เจ้านี่เป็นเพื่อนพ้องของฉัน และทำตัวให้มันดีๆ หน่อยล่ะ ที่นี่คือโคโนฮะนะ"

ซาสึเกะไม่ได้ตามเข้าไปโจมตีซ้ำ แต่กลับเอ่ยปากพูดขึ้นแทน

"หมอนี่!"

เทมาริที่ยืนอยู่ด้านข้างสะดุ้งตกใจ เธอไม่ทันสังเกตเลยจริงๆ ว่าคนคนนี้โผล่มาได้อย่างไร

ในขณะเดียวกัน เนื่องจากรูปลักษณ์ที่ดูเท่และเย็นชาของซาสึเกะ เธอก็รู้สึกหวั่นไหวไปชั่วขณะ

"ชิ ฉันก็แค่ประมาทไปหน่อยเท่านั้นแหละ คราวนี้ฉันจะให้แกได้รู้ว่าฉันน่ะน่ากลัวขนาดไหน!"

คันคุโร่โมโหสุดขีด เดิมทีเขาก็ไม่ใช่คนอารมณ์ดีอยู่แล้ว

การถูกลอบโจมตีทำให้เขาเดือดดาล และเขาต้องการที่จะแกะผ้าพันแผลของหุ่นเชิดที่อยู่บนหลังออกเพื่อเปิดศึกกับซาสึเกะ

"พอได้แล้ว คันคุโร่ หยุดเดี๋ยวนี้! นายกำลังจะทำให้หมู่บ้านของเราขายหน้านะ..."

กาอาระก็ปรากฏตัวขึ้นทันเวลาพอดี คันคุโร่ไม่กล้าขัดคำสั่งของเขาและหยุดการกระทำในมือลงทันที

ทว่า ก่อนที่เขาจะพูดจบ ซาสึเกะก็หมุนตัวเตะสวนกลับไป หมอนี่โผล่มาอยู่ด้านหลังเขาทนโท่ ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์เอามากๆ

กาอาระไม่มีเวลาพอที่จะควบคุมทรายเพื่อป้องกันตัว และทำได้เพียงยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาบล็อก ร่างทั้งร่างของเขากระแทกทะลุกำแพงและปลิวละลิ่วออกไป

ใบหน้าของเทมาริและคันคุโร่ซีดเผือดลงในพริบตา เมื่อครู่นี้พวกเขายังไม่กลัวที่จะก่อเรื่องเลย แต่ตอนนี้พวกเขากลัวจับใจ หากกาอาระสูญเสียการควบคุม ทุกอย่างก็จบเห่แน่

"ไอ้เวรที่ไหนมันคิดว่าจะมายืนอยู่ข้างหลังฉัน ทำตัวเป็นยอดฝีมือได้วะ หา?"

ซาสึเกะมองไปทางกาอาระและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ซาสึเกะคุง... ทำแบบนั้นมันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ?"

ซากุระกลัวว่าเรื่องราวจะบานปลาย แม้ว่าเธอจะรับรู้ได้ว่าคนเหล่านี้คือนินจาจากหมู่บ้านอื่น แต่เธอก็สงสัยว่าการโจมตีแบบนี้จะทำให้ถูกลงโทษจากหมู่บ้านหรือไม่ เธอกลัวว่าซาสึเกะจะถูกลงโทษ

"พวกนี้มันตั้งใจมาก่อกวน มีฉันอยู่นี่ทั้งคน ไม่ต้องกังวลไปหรอก"

ขณะที่ซาสึเกะพูด เขาก็เปิดใช้งานเนตรวงแหวน

ราวกับว่าสายเลือดผู้พิทักษ์กฎหมายของอุจิวะได้ตื่นขึ้น ใครก็ตามที่มาก่อกวนในโคโนฮะ จะต้องถูกลากคอไปจัดการ!

จบตอน