บทที่ 17 - ความแค้นเก่า

บทที่ 17 - ความแค้นเก่า

ในขณะที่ซูเซิงกำลังนึกโชคดีที่ตัวเองลงมือเร็ว และสามารถจัดการบอสราชาหมาป่าได้ก่อนที่ผู้เล่นพวกนี้จะมาถึง ซูเซิงก็สังเกตเห็นชื่อในเกมบนหัวของผู้เล่นเหล่านี้

ในฐานะทีมหัวกะทิของกิลด์ใหญ่ นอกเหนือจากผู้เล่นที่มีชื่อระดับเกียรติยศแล้ว โดยพื้นฐานทุกคนจะมีคำนำหน้าชื่อเป็นชื่อกิลด์กันทั้งนั้น

อย่างเช่นประธานกิลด์หวนอวี่ ราชันเทพ, ประธานกิลด์พั่วเสี่ยว เทวทูตสิบสองปีก พวกนี้ล้วนเป็นผู้เล่นที่มีชื่อระดับเกียรติยศทั้งสิ้น

และในเวลานี้ ชื่อในเกมบนหัวของผู้เล่นที่อยู่ตรงหน้าซูเซิง ล้วนมีรูปแบบคำนำหน้าชื่อกิลด์ที่เป็นมาตรฐาน

เชียนเฉิง...อะไรสักอย่าง

คนนำกลุ่มคือผู้เล่นสายนักธนูที่มีชื่อในเกมว่า เชียนเฉิงเหลิงเส้า

เชียนเฉิงมู่เสวี่ย! กิลด์ที่ติดอันดับแปดในสิบกิลด์ใหญ่แห่งภูมิภาคหัวเซี่ย

วินาทีที่สังเกตเห็นชื่อในเกมบนหัวของผู้เล่นเหล่านี้ ซูเซิงก็ขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาเย็นชาลงทันที

เชียนเฉิงมู่เสวี่ยเหรอ ช่าง... ทางแคบศัตรูมาพบกันจริงๆ

"ทำไมเขามีแค่คนเดียวล่ะ?"

"หรือว่าเขาจะโซโล่บอสตัวนี้?"

"โซโล่บอสเหรอ? คิดอะไรอยู่ ดูปุ๊บก็รู้แล้วว่ามาตีกันเป็นปาร์ตี้ คาดว่าเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ คงตายกันหมด เหลือเขาแค่คนเดียวล่ะมั้ง"

"ก็จริงนะ แต่ปาร์ตี้ที่สามารถจัดการบอสได้ ก็ไม่น่าจะอ่อนแอหรอก"

"ดูอุปกรณ์บนตัวเขาสิ น่าจะดรอปมาจากบอสแน่ๆ เลย"

"น่าเสียดายจัง มาช้าไปก้าวเดียว แถมยังเป็นหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ตายไปก็ไม่มีบทลงโทษ ไม่อย่างนั้นคงฆ่าเขาให้ของดรอปไปแล้ว"

กลุ่มผู้เล่นจากเชียนเฉิงมู่เสวี่ยต่างก็วิพากษ์วิจารณ์ซูเซิงไปต่างๆ นานา

เชียนเฉิงเหลิงเส้าที่เป็นคนนำกลุ่มก็มองสำรวจรูปลักษณ์ของซูเซิง และเห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานของลูกน้องตัวเอง

ส่วนเรื่องโซโล่บอสนั้น ไม่มีใครคิดไปถึงทางนั้นเลยแม้แต่น้อย

"พี่ชาย นายนี่ดวงดีไม่เบาเลยนะ" เชียนเฉิงเหลิงเส้าฉีกยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

"ก็งั้นๆ แหละ" ซูเซิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เชียนเฉิงเหลิงเส้าขมวดคิ้ว ท่าทีของซูเซิงทำให้เขารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เมื่อคิดทบทวนดู เขาก็ตัดสินใจอดทนไว้ก่อน "น้องชาย บอสดรอปอุปกรณ์มาจะขายไหม พวกเราคือเชียนเฉิงมู่เสวี่ย กิลด์อันดับหนึ่ง ให้ราคายุติธรรมแน่นอน แถมฉันยังรับปากให้โอกาสนายเข้าร่วมกิลด์ของเราได้ด้วยนะ"

นี่คือเหตุผลที่เชียนเฉิงเหลิงเส้ายอมอดทน ก็เพื่ออุปกรณ์ยังไงล่ะ

ขอแค่สามารถหลอกล่อเอาอุปกรณ์มาได้ ใครจะไปสนว่านายเป็นใคร แถมพอดูจากการที่ซูเซิงซ่อนชื่อในเกมเอาไว้ ก็เห็นได้ชัดว่าน่าจะเป็นผู้เล่นอิสระ

"อันดับหนึ่งเหรอ?" สีหน้าของซูเซิงแฝงไปด้วยความรู้สึกขบขันเล็กน้อย "อันดับหนึ่งไม่ใช่หวนอวี่หรอกเหรอ? เชียนเฉิงมู่เสวี่ย น่าจะอยู่อันดับแปดนะ"

"นั่นมันเรื่องเก่าใน 'ฉวินสยง' แล้ว ตอนนี้ทุกคนเริ่มนับหนึ่งใหม่ เชียนเฉิงมู่เสวี่ยของเราต้องเป็นที่หนึ่งอย่างแน่นอน!" เชียนเฉิงเหลิงเส้าโบกมือปฏิเสธ เอ่ยขึ้นด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

สิ่งที่เชียนเฉิงเหลิงเส้าพูดนั้นก็ไม่ผิดนัก ตอนนี้ 'จู๋ลู่' เพิ่งจะเปิดเซิร์ฟเวอร์ ทุกคนล้วนเริ่มนับหนึ่งใหม่ ทุกกิลด์ต่างก็มีโอกาสที่จะกลายเป็นกิลด์อันดับหนึ่งกันทั้งนั้น

เพียงแต่ สิบกิลด์ใหญ่ในอดีตอาจจะได้เปรียบกว่าก็เท่านั้นเอง

ส่วนเชียนเฉิงมู่เสวี่ยนั้น ก็ไม่ได้อ่อนแอจริงๆ เชียนเฉิงมู่เสวี่ยในอดีตไม่ได้อยู่อันดับแปดหรอกนะ แต่อยู่อันดับสี่ต่างหาก

ตอนนั้น ก็เป็นซูเซิงนี่แหละที่ลงมือส่งเชียนเฉิงมู่เสวี่ยลงไปอยู่อันดับแปดด้วยตัวเอง

หลังจากที่กิลด์อันดับต้นๆ ชิงความได้เปรียบไปแล้ว ก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้เชียนเฉิงมู่เสวี่ยปีนกลับขึ้นมาได้อีกเลย จนกระทั่ง 'ฉวินสยง' ปิดเซิร์ฟเวอร์ เชียนเฉิงมู่เสวี่ยก็ยังคงอยู่ในอันดับที่แปด

"ว่าไง ขอแค่นายขายอุปกรณ์ให้ฉัน ฉันก็จะให้โอกาสนายเข้าร่วมกิลด์อันดับหนึ่ง" เชียนเฉิงเหลิงเส้าพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน

อันดับหนึ่งงั้นเหรอ? ซูเซิงแสยะยิ้ม บางทีพวกแกอาจจะเคยมีโอกาสจริงๆ ก็ได้นะ แต่ในเมื่อตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว เชียนเฉิงมู่เสวี่ยของแกยังคิดจะปีนขึ้นไปเป็นอันดับหนึ่งอีกเหรอ?

แค่รักษาตำแหน่งในสิบกิลด์ใหญ่เอาไว้ให้ได้ ก็ถือว่าเก่งแล้ว

ซูเซิงยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจพลางมองไปยังเชียนเฉิงเหลิงเส้า "ได้สิ แกคุกเข่าโขกศีรษะให้ฉันสามที แล้วเรียกฉันว่าปู่สิ ฉันจะขายให้ ถือซะว่าเป็นราคามิตรภาพนะ"

"รนหาที่ตาย!" เชียนเฉิงเหลิงเส้าสีหน้าเย็นชาลง "อย่าคิดว่าหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ตายแล้วของไม่ดรอป แล้วพวกเราจะทำอะไรแกไม่ได้นะ ล่วงเกินเชียนเฉิงมู่เสวี่ยของเรา แกไม่มีจุดจบที่ดีแน่"

"ฆ่ามันซะ! เก็บดอกเบี้ยมาหน่อย! จำชื่อในเกมของมันเอาไว้ เจอเมื่อไหร่ ฆ่าเมื่อนั้น!" เชียนเฉิงเหลิงเส้าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

ถึงแม้ว่าตอนนี้ซูเซิงจะซ่อนชื่อในเกมเอาไว้ แต่ขอแค่เข้าสู่สถานะ PK ชื่อในเกมก็จะปรากฏขึ้นมาเอง

หลังจากถูกจำชื่อได้แล้ว ผู้เล่นอิสระที่ล่วงเกินกิลด์ใหญ่ก็จะใช้ชีวิตได้ยากลำบาก

"ใช่สิ เก็บดอกเบี้ยสักหน่อย..." ซูเซิงเอ่ยขึ้นอย่างเห็นด้วย

เปิดใช้งานการล่าของราชสีห์!

ซูเซิงกระทืบเท้า แล้วพุ่งทะยานออกไปทันที

เร็วมาก! เชียนเฉิงเหลิงเส้าตกใจ ความเร็วของซูเซิงทำให้เขาตกตะลึง ตัวเขาเองก็เป็นนักธนู ซึ่งก็เป็นอาชีพที่โดดเด่นเรื่องความคล่องแคล่ว แต่เวลาเคลื่อนที่ก็ยังไม่เร็วเท่าซูเซิงเลย

นี่ใช่อัศวินที่เชื่องช้าจริงเหรอเนี่ย?

หรือว่าจะเป็นผลจากอุปกรณ์กันนะ? เชียนเฉิงเหลิงเส้ามองดูอุปกรณ์บนตัวของซูเซิงแวบหนึ่ง แต่ต่อให้มีอุปกรณ์แล้วยังไงล่ะ มีแค่คนเดียวแต่กลับกล้าพุ่งเข้ามาเป็นคนแรกเนี่ยนะ?

ทางฝั่งเขามีกันตั้งเจ็ดคนนะ!

เชียนเฉิงเหลิงเส้าง้างธนูเตรียมยิงทันที

ฟิ้ว~

ในฐานะหัวหน้าทีมระดับหัวกะทิของเชียนเฉิงมู่เสวี่ย เชียนเฉิงเหลิงเส้าก็มีฝีมืออยู่บ้าง ลูกธนูพุ่งตรงเข้าหาซูเซิงอย่างแม่นยำ

ซูเซิงแสยะยิ้ม แล้วใช้โล่ปัดออกไป

ยกเว้นความเสียหาย!

ลูกธนูถูกปัดกระเด็นไปทันที

【ประกาศจากระบบ: คุณโจมตีผู้เล่น "มั่วเวิ่นเฉียนเฉิน" การโจมตีถูกปัดป้อง ประเมินว่าเป็นการยกเว้นความเสียหาย】

【ประกาศจากระบบ: คุณถูกโจมตีอย่างมุ่งร้ายจากผู้เล่น "เชียนเฉิงเหลิงเส้า" ในช่วงเวลาที่การต่อสู้ยังดำเนินอยู่ คุณสามารถตอบโต้ผู้เล่นคนนั้นและปาร์ตี้ของเขาได้อย่างอิสระ】

ในเวลาเดียวกัน ชื่อในเกมที่ซูเซิงซ่อนไว้ก็ปรากฏขึ้นมา

สีหน้าของเชียนเฉิงเหลิงเส้าเปลี่ยนไป เป็นเขานี่เอง!

สำหรับคนลึกลับบนกระดานจัดอันดับเลเวลที่ทุกคนกำลังตามหาอยู่ เชียนเฉิงเหลิงเส้าย่อมต้องรู้จักอยู่แล้ว

แต่เขาก็ได้สติกลับมาทันที ไม่ถูกสิ เขาไม่ได้เลเวลสิบเอ็ดแล้วเหรอ ทำไมถึงยังไม่ออกจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่อีกล่ะ?

อันดับหนึ่งบนกระดานจัดอันดับ ราชันเทพ เลเวลสิบสอง

อันดับสาม เทวทูตสิบสองปีก เลเวลสิบเอ็ด

ดังนั้น คนลึกลับในอันดับที่สอง ก็น่าจะเลเวลสิบเอ็ดด้วย

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ถูกต้องแล้ว คนลึกลับบนกระดานจัดอันดับน่าจะเป็นคนอื่นต่างหาก หมอนี่คงโผล่มาแค่แวบเดียวเท่านั้น เพราะตอนแรกที่ซ่อนชื่อเอาไว้ ก็ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเขาหรือเปล่า

แต่ตอนนี้เขายังไม่ออกจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ก็เห็นได้ชัดว่าหมอนี่น่าจะเลเวลไม่เกินสิบ

"ไอ้พวกชอบทำตัวลึกลับ อาชีพโจมตีระยะประชิดไปถ่วงเวลามันไว้ คนอื่นๆ โจมตี ฆ่ามันซะ!"

ตอนนี้ คาดว่าคนอื่นๆ ก็คงคิดว่าเขาเป็นคนลึกลับอันดับสองบนกระดานจัดอันดับล่ะมั้ง

เชียนเฉิงเหลิงเส้าถอยร่นไปด้านหลังปาร์ตี้หลายก้าว เขาเป็นนักธนู

อาชีพโจมตีระยะประชิดหลายคนก็รีบขยับเข้ามาทันที แล้วขวางอยู่ด้านหน้า

เมื่อมองดูคนเหล่านั้นรวมตัวกันแล้ว แต่อุปกรณ์ยังมีไม่ถึงครึ่งตัวด้วยซ้ำ ซูเซิงก็แสยะยิ้มออกมา

ตอนนี้เขาได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด!

เข้ามาใกล้แล้ว!

สับสยอง!

นักรบคนหนึ่งถือดาบยาวสำหรับผู้เล่นใหม่ พุ่งเข้ามาพร้อมกับใช้สกิลสับสยอง

หมอนี่มีแค่ดาบยาวสำหรับผู้เล่นใหม่เล่มเดียวทั้งตัว ซูเซิงขี้เกียจแม้แต่จะปัดป้อง เขาใช้สกิลโจมตีอย่างกล้าหาญสวนกลับไปตรงๆ

-4

ตัวเลขสีขาว หักเลือดแบบบังคับ

ในพริบตานั้น นักรบของเชียนเฉิงมู่เสวี่ยก็ถึงกับอ้าปากค้าง เขาเป็นนักรบสายกำลังล้วนเลเวล 8 อัปแต้มพละกำลังทั้งหมด บวกกับพลังโจมตีสองแต้มจากดาบยาวสำหรับผู้เล่นใหม่ ทำให้มีพลังโจมตีถึง 30+

ยิ่งไปกว่านั้น สกิลสับสยองซึ่งเป็นสกิลระดับผู้เล่นใหม่ของนักรบ ยังทำความเสียหายได้ 1.8 เท่าของพลังโจมตี แต่กลับทำความเสียหายได้แค่ 4 แต้มสีขาวเนี่ยนะ? ล้อกันเล่นหรือเปล่า

ถ้าเขารู้ว่าพลังป้องกันของซูเซิงสูงถึง 146 แต้ม เขาก็คงไม่แปลกใจหรอก

-145

-151

ตัวเลขความเสียหายสีเหลืองสองระลอกเด้งขึ้นมาจากหัวของนักรบคนนั้น จากนั้นเขาก็กลายเป็นแสงสีขาวไปโดยตรง

ฆ่าในพริบตา!

นักรบเลเวล 8 สายกำลังล้วนที่ไม่มีอุปกรณ์ มีเลือดมากสุดก็แค่ 250 กว่าหยดเท่านั้น

นักรบที่กำลังยืนอึ้งอยู่ ถูกการโจมตีอย่างกล้าหาญสองระลอกฟาดเข้าที่คออย่างจัง

การโจมตีจุดอ่อน บวกกับการบดขยี้จากพลังโจมตีอันสูงส่งถึง 146 แต้ม ทำให้พลังป้องกันอันน้อยนิดของนักรบเชียนเฉิงมู่เสวี่ยคนนั้นแทบจะไร้ความหมาย

(จบแล้ว)