บทที่ 16 - การล่าของราชสีห์

บทที่ 16 - การล่าของราชสีห์

ส่วนภารกิจเปลี่ยนอาชีพของผู้เล่นทั่วไป จะต้องไปทำที่เมืองหลังจากเลเวล 10 แล้ว

ดังนั้นตอนนี้ซูเซิงจึงน่าจะเป็นผู้เล่นเลเวล 11 เพียงคนเดียวในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ทั้งหมด

และซูเซิงก็ไม่รู้เลยว่า ในขณะที่เขากำลังสนใจประกาศของระบบอยู่นั้น ผู้เล่นข้างนอกที่คอยติดตามกระดานจัดอันดับเลเวลต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน

เพราะในชั่ววินาทีที่ราชาหมาป่าล้มลง ชื่อเล่นที่ถูกซ่อนไว้ซึ่งเดิมทีถูกเบียดตกไปอยู่อันดับที่สิบห้า จู่ๆ ก็พุ่งพรวดขึ้นมาอยู่อันดับที่สอง

ตามหลังราชันเทพ ประธานกิลด์หวนอวี่ที่เลเวลสิบสองแล้วมาติดๆ ส่วนเทวทูตสิบสองปีก ประธานกิลด์พั่วเสี่ยวซึ่งเป็นกิลด์อันดับสอง ก็ถูกเบียดตกไปอยู่อันดับที่สามเสียแล้ว

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างก็วิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา

บนกระดานจัดอันดับเลเวลทั้งหมด มีผู้เล่นที่ซ่อนชื่อเล่นไว้เพียงคนเดียว นั่นก็คือมั่วเวิ่นเฉียนเฉินที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

ถึงแม้ตอนนี้เขาจะซ่อนชื่อเล่นไว้ แต่ทุกคนก็รู้ว่าเป็นเขา นี่มันเหมือนการพยายามปิดบังความจริงแต่กลับทำให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้นชัดๆ

ตกลงแล้ว อีกฝ่ายเป็นใครกันแน่? ถึงได้เก่งกาจขนาดนี้

แต่นี่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับซูเซิงในตอนนี้มากนัก ซูเซิงมองไปยังประกาศระบบข้อต่อไป

【ประกาศจากระบบ: รูปแบบสายอาชีพได้รับการเลื่อนขั้น ความทนทาน +10 พรสวรรค์ความทรหดได้รับการอัปเกรด】

เอ๊ะ? หลังจากอาชีพเลื่อนขั้นแล้ว พรสวรรค์ของรูปแบบอัศวินเริ่มต้นก็สามารถอัปเกรดได้ด้วยเหรอเนี่ย?

รูปแบบอาชีพอัศวิน ย่อมต้องเพิ่มความทนทานเป็นธรรมดา

เมื่อดูพรสวรรค์ความทรหด ก็พบว่าเพิ่มจากยกเว้นความเสียหาย 2% เป็น 4% เอาเถอะ ก็ยังถือว่าเป็นเนื้อติดกระดูกชิ้นเล็กๆ อยู่ดี

ข้อต่อไป

【ประกาศจากระบบ: ได้รับตำแหน่งอาชีพ อัศวินเขี้ยวราชสีห์】

【ประกาศจากระบบ: เรียนรู้สกิลอาชีพอัศวินเขี้ยวราชสีห์ การล่าของราชสีห์】

ยังมีสกิลอีกเหรอเนี่ย ซูเซิงฉีกยิ้มกว้าง แค่ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นเขาจะไปเรียนรู้สกิลพื้นฐานของอัศวินจากอาจารย์ผู้สอนสายอาชีพได้หรือเปล่า เขาก็มีรูปแบบอาชีพอัศวินเหมือนกัน น่าจะเรียนได้มั้ง ถึงเวลาไปถึงเมืองค่อยลองดูแล้วกัน เพราะถึงยังไงพรสวรรค์ก็ยังอัปเกรดได้เลยนี่นา

ดูสกิลก่อนดีกว่า

สกิล: การล่าของราชสีห์

กระตุ้นใช้งานสกิล เข้าสู่สถานะการล่า ในช่วงเวลาที่สถานะการล่ายังคงอยู่ จะได้รับค่าความคล่องแคล่วเท่ากับค่าสมดุลรุกรับ

ระยะเวลา: 5 นาที

เวลาคูลดาวน์: 120 นาที

โหย สุดยอดไปเลย

สกิลบัฟแบบกดใช้ ภายในเวลา 5 นาที จะได้รับความคล่องแคล่วเท่ากับค่าสถานะสมดุลรุกรับ

เปิดหน้าต่างสถานะ เลเวล 11 แล้ว หลังจากอัปแต้มสถานะ สมดุลรุกรับบวกกับความทนทาน 10 แต้มที่ได้จากการเลื่อนขั้นรูปแบบอาชีพ ก็พุ่งสูงถึง 106 แต้ม

ขอแค่เขาเปิดใช้งานการล่า ต่อให้เป็นนักฆ่าสายความคล่องแคล่วล้วนๆ ก็ต้องมาดมฝุ่นตามหลังเขาแน่นอน

ดีมาก แข็งแกร่งมาก ฉันชอบสุดๆ

ซูเซิงเลียริมฝีปาก เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

ส่วนที่เหลือก็คือ ตอนที่เขากำลังพิชิตราชาหมาป่า พ่อแม่กับพี่ฮ่วนก็รับแอดเพื่อนของเขาแล้ว

ต่อไป ก็ถึงเวลาดูผลเก็บเกี่ยวแล้ว

การดรอปของแบบจัดเต็มจากบอสชั้นยอด จะมีของดีๆ มากน้อยแค่ไหนกันนะ

เหรียญทอง 10 เหรียญ ข้ามไป

ยังมีวัตถุดิบอาชีพรองที่คล้ายๆ กับหัวกระต่ายก่อนหน้านี้ ข้ามไป

หืม? แต่ที่น่าประหลาดใจนิดหน่อยก็คือ ดรอปวัตถุดิบเขี้ยวหมาป่าสีฟ้ามาหนึ่งชิ้น น่าจะเป็นวัตถุดิบสำหรับช่างตีเหล็ก

มีของดีระดับสีฟ้าดรอปมาแบบนี้ จะมีอุปกรณ์สีฟ้าดรอปมาบ้างไหมนะ ซูเซิงเริ่มคาดหวังขึ้นมาแล้ว

รองเท้าหนังหมาป่า (สีเขียว)

พลังป้องกัน: 15

สถานะเพิ่มเติม: ความคล่องแคล่ว +5

เลเวล: 10

คำอธิบาย: ละไว้

ของดีนี่ ถึงแม้จะเหมือนกับปลอกแขนขนกระต่ายที่เป็นแค่เกราะหนัง ซึ่งเพิ่มพลังป้องกันได้ไม่มากนัก

แต่อยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่แบบนี้ มีอุปกรณ์ให้สวมก็ดีแค่ไหนแล้ว จะไปเรื่องมากทำไมอีกล่ะ

หลังจากสวมใส่ พลังโจมตีและพลังป้องกันก็เพิ่มขึ้นอีก 15 แต้ม ไปอยู่ที่ 121 แต้ม

แต่การที่บอสชั้นยอดเลเวล 15 ดรอปอุปกรณ์เลเวล 10 ออกมา ก็ทำให้ซูเซิงรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่พอคิดดูแล้วนี่มันก็แค่บอสหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ตามหลักแล้วในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ไม่น่าจะมีผู้เล่นเลเวลเกิน 10 ดังนั้นการดรอปอุปกรณ์เลเวล 10 ออกมาก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

เกราะหนังราชาหมาป่า (สีเขียว)

พลังป้องกัน: 25

สถานะเพิ่มเติม: พลังชีวิต +100

เลเวล: 10

คำอธิบาย: ละไว้

เกราะหนังอีกแล้ว สวมไว้ก่อนก็แล้วกัน เราไม่เลือกของอยู่แล้ว

ดาบยาวราชาหมาป่า (สีเขียว)

พลังโจมตี: 45

สถานะเพิ่มเติม: พลังโจมตี +5

เลเวล: 10

คำอธิบาย: ละไว้

ของดีนี่ แต่น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ใช้

เพิ่มพลังโจมตีแค่ 50 แต้ม แต่ตอนนี้พลังโจมตีของเขามาจากค่าพลังป้องกันตามสกิลสมดุลรุกรับ ถ้าไม่มีสมดุลรุกรับ พลังโจมตีที่แท้จริงของเขาก็มีแค่สิบกว่าแต้มเท่านั้น

ต่อให้บวกกับดาบยาวเล่มนี้ ก็ยังตามส่วนต่างของสมดุลรุกรับไม่ทันอยู่ดี

เอาเถอะ เขาไม่ควรเสียของดีๆ แบบนี้ไปเปล่าๆ เลย เอาไว้ค่อยโยนให้พี่ฮ่วนทีหลังแล้วกัน

อุปกรณ์สามชิ้น ล้วนเป็นของดีระดับสีเขียวทั้งสิ้น

หรือว่าของดีระดับสีฟ้า จะมีแค่วัตถุดิบเขี้ยวหมาป่าชิ้นเดียวงั้นเหรอ?

ซูเซิงมองไปยังอุปกรณ์ชิ้นสุดท้าย จากนั้นดวงตาก็เป็นประกาย

จี้เขี้ยวหมาป่า (สีฟ้า)

พลังป้องกันเวทมนตร์: 20

สถานะเพิ่มเติม: พละกำลัง +5

สถานะเพิ่มเติม: ดูดเลือด 3%

เลเวล: 10

คำอธิบาย: ละไว้

สวมมันไปเลย เครื่องประดับดรอปยากมากนะ ดรอปยากกว่าอุปกรณ์ป้องกันหรืออาวุธเสียอีก

ถึงแม้พละกำลัง 5 แต้ม จะเป็นค่าสถานะขยะสำหรับเขาก็ตาม แต่พลังป้องกันเวทมนตร์ 20 แต้ม กับดูดเลือด 3% ก็น่าดึงดูดมากเลยทีเดียว

ตามปกติแล้ว พลังป้องกันเวทมนตร์จะมีแค่เครื่องประดับเท่านั้นที่ให้ได้ หรือไม่ก็เป็นออปชั่นเสริมของอุปกรณ์ป้องกันบางชิ้น รวมถึงการลงอาคมของช่างลงอาคมซึ่งเป็นอาชีพรองในภายหลังด้วย

พอมองดูแล้ว พลังป้องกันเวทมนตร์ไม่ได้ถูกนำไปคำนวณในสมดุลรุกรับด้วย แต่จะแยกคำนวณต่างหาก น่าเสียดายจัง แต่ถึงอย่างนั้น อาชีพซ่อนเร้นนี้ก็แข็งแกร่งมากแล้ว เขายังจะมีอะไรไม่พอใจอีกล่ะ

ตอนนี้อุปกรณ์บนตัวเขาก็สะสมมาได้เกินครึ่งแล้ว

'จู๋ลู่' สืบทอดระบบอุปกรณ์มาจาก 'ฉวินสยง' เหมือนกัน

อุปกรณ์ป้องกันมีห้าส่วน หมวก, เกราะ, ปลอกแขน, สนับเพลา, รองเท้า

เครื่องประดับมีสามส่วน ห้าช่อง จี้คอ, ต่างหูสองช่อง, แหวนสองช่อง

และช่องอุปกรณ์พิเศษอีกหนึ่งช่อง: ผ้าคลุม!

ตอนนี้ซูเซิงขาดแค่สนับเพลากับหมวก อุปกรณ์ป้องกันก็จะครบชุดแล้ว ซึ่งสำหรับหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ถือว่าหรูหรามากเลยทีเดียว

หลังจากเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาชื่นชมอยู่พักหนึ่ง ซูเซิงก็รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก

ตอนนี้พลังโจมตีและพลังป้องกันของซูเซิงแตะระดับ 146 แล้ว พลังชีวิตก็พุ่งไปถึง 870

ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่นี้ เขาโดดเด่นเหนือใครอย่างแน่นอน

ขั้นตอนต่อไปคือการกลับหมู่บ้านผู้เล่นใหม่เพื่อส่งอุปกรณ์ให้พี่ฮ่วน แล้วก็ใช้บริการวาร์ปของหัวหน้าหมู่บ้านไปยังเมืองได้เลย

จริงสิ พอไปถึงเมืองก็จะได้เจอกับพี่ฮ่วนแล้ว ต้องถามก่อนว่าพวกเธอจะไปพัฒนาตัวเองที่เมืองไหน

แผนที่เกมของเซิร์ฟเวอร์ภูมิภาคหัวเซี่ย แบ่งออกเป็นเมืองหลวงตรงกลาง, เมืองหลักทิศตะวันออกมังกรฟ้า, เมืองหลักทิศใต้หงส์แดง, เมืองหลักทิศตะวันตกพยัคฆ์ขาว, เมืองหลักทิศเหนือเต่าดำ

รวมไปถึงเมืองเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วนที่กระจายตัวอยู่ภายใต้เมืองหลักทั้งสี่ทิศ

หลังจากออกจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่แล้ว ผู้เล่นก็สามารถเลือกเมืองเป้าหมายได้เลย ซึ่งข้อมูลพวกนี้เป็นเนื้อหาเปิดเผยที่ประกาศอยู่ในเว็บบอร์ดเกม

"นายน้อยเหลิง เมื่อกี้เสียงหมาป่าหอนน่าจะดังมาจากแถวๆ นี้นะ"

"ลองหาดูสิ ว่ามีบอสหรือเปล่า ถ้ามีบอสจริงๆ พวกเราต้องจัดการมันให้ได้นะ"

"ถ้าจัดการบอสตัวนี้ได้ ประธานกิลด์จะต้องตบรางวัลให้พวกเราอย่างงามแน่ๆ"

"เดี๋ยวก่อน มีคนอยู่!"

"ศพนั่น ใหญ่จัง! ต้องเป็นศพของบอสแน่ๆ!"

"บ้าเอ๊ย โดนคนชิงตัดหน้าไปซะแล้ว"

ในตอนนั้นเอง กลุ่มผู้เล่นกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าซูเซิง

วินาทีที่ซูเซิงมองเห็นพวกเขา พวกเขาก็มองเห็นซูเซิง และศพราชาหมาป่ายักษ์ที่ยังไม่หายไปตรงหน้าเขาเช่นกัน

ซูเซิงเลิกคิ้วขึ้น เห็นได้ชัดว่าผู้เล่นพวกนี้ถูกดึงดูดมาด้วยสกิลสุดท้ายของราชาหมาป่า เพราะเสียงหมาป่าหอนนั่นน่าจะดังไปไกลทีเดียว

โชคดีที่เขาลงมือเร็ว ไม่อย่างนั้นคงมีปัญหาแทรกซ้อนแน่

ขอแค่ผู้เล่นพวกนี้ทำดาเมจใส่ราชาหมาป่าได้แม้แต่แต้มเดียว

ภารกิจอาชีพของเขาก็จะล้มเหลวทันที

จากนั้นซูเซิงก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน

(จบแล้ว)