บทที่ 2 - อาชีพซ่อนเร้น

บทที่ 2 - อาชีพซ่อนเร้น

พายุคลั่งระดับแปด

【ติ๊ง~ ชื่อนี้ถูกใช้ไปแล้ว】

ฉันหล่อที่สุด

【ถูกใช้ไปแล้ว...】

เศรษฐีนีตกหลุมรักฉัน

【...】

ชื่ออย่าให้ยาวเกินไป

【...】

ชื่อนี้ถูกใช้ไปแล้ว

【...】

ให้ตายเถอะ ซูเซิงเป็นพวกตั้งชื่อไม่เก่งเอาซะเลย ชื่อที่มาจากมุกตลกยอดฮิตแทบจะถูกใช้ไปหมดแล้ว

ความจริงแล้วมันก็เป็นเรื่องปกติ เกม 'ฉวินสยง' ที่ฮิตมาตลอดสิบปีได้สร้างชื่อเสียงให้กับบริษัทเถิงหลงมามากพอแล้ว ประกอบกับการโปรโมทอย่างหนักหน่วงในช่วงเวลานี้

กระแสความนิยมของ 'จู๋ลู่' เรียกได้ว่าไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ แถมตัวเลือกการสร้างตัวละครเหล่านี้ยังสามารถทำได้ก่อนที่เกมจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการอีกด้วย

ดังนั้น ผู้เล่นเกือบทั้งหมดได้สร้างตัวละครเสร็จสิ้นก่อนที่เกมจะเปิดอย่างเป็นทางการแล้ว คาดว่าซูเซิงคงเป็นผู้เล่นกลุ่มแรกเพียงคนเดียวที่เพิ่งเข้ามาสร้างตัวละครหลังจากที่เกมเปิดเซิร์ฟเวอร์

เมื่อลองนึกดู ไอดีที่เขาเคยใช้ก่อนหน้านี้เพื่อนซี้ก็เป็นคนช่วยตั้งให้ เพื่อนซี้คนนั้นเป็นวัยรุ่นสายอาร์ตครึ่งตัว... อืม หมอนั่นตั้งสถานะให้ตัวเองแบบนั้นน่ะ

ช่างเถอะ ทำไมเขาถึงนึกถึงเรื่องวุ่นวายในอดีตพวกนั้นอีกแล้วเนี่ย

อย่าถามหาความเสียใจในอดีต... คิดออกแล้ว ตั้งชื่อ

อย่าถามถึงอดีต

【ถูกใช้ไปแล้ว...】

งั้นก็ มั่วเวิ่นเฉียนเฉิน (คนแปลกหน้าถามถึงอดีต)

【ตรวจสอบพบว่าสามารถใช้ชื่อนี้ได้ ต้องการใช้หรือไม่】

ยืนยันการใช้งาน

【ติ๊ง~ ยืนยันชื่อสำเร็จ กำลังสร้างตัวละคร...】

【สร้างตัวละครสำเร็จ เข้าสู่เกม】

【ติ๊ง ผู้เล่นที่เคารพ คุณได้เข้าสู่หมู่บ้านผู้เล่นใหม่หมายเลข 999989 ขอให้สนุกกับการเดินทาง】

โห คนเยอะจริงๆ ด้วย

เมื่อมองดูหมายเลขหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ที่ระบบแจ้งเตือน ซูเซิงก็รู้สึกทึ่ง

ความรู้สึกไร้น้ำหนักวูบหนึ่งแล่นเข้ามา จากนั้นประสาทสัมผัสก็กลับคืนมา

ซูเซิงรู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ไม่ใช่ว่าไม่ชินหรอกนะ เพราะเขามีประสบการณ์จาก 'ฉวินสยง' มาก่อน จึงปรับตัวเข้ากับการสลับฉากในเกมเสมือนจริงได้ตั้งนานแล้ว

แต่มันเสียงดังเกินไปต่างหาก

เสียงอึกทึกครึกโครมดังกระหึ่มเข้ามาในพริบตา

"อย่าดันสิ คนข้างหน้าเดินต่อไปสิ"

"มีระบบมวลการชนนี่มันน่ารำคาญจริงๆ เร็วเข้าสิคนข้างหน้า ฉันอุตส่าห์เข้าเกมช้าแล้วนะ ทำไมพวกนายถึงยังไม่ออกไปตีมอนสเตอร์กันอีก"

"ใครแอบจับก้นฉันฟะ ฉันเป็นผู้ชายนะเว้ย!"

"ไอ้บ้าเอ๊ย ที่นี่ไม่มีสาวๆ หรอกน่า อย่าเบียดกันได้ไหม เบียดจนจะท้องอยู่แล้วเนี่ย!"

เนื่องจากเกมเสมือนจริงมีระบบประสาทสัมผัสที่สมจริง ดังนั้นในตอนที่วาร์ปมาเกิด ผู้เล่นชายและหญิงจึงถูกแยกออกจากกัน ผู้หญิงจะอยู่อีกจัตุรัสหนึ่งในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ถึงแม้จะอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน แต่จุดเกิดถูกแยกเอาไว้

ฐานประชากรอันมหาศาลของภูมิภาคหัวเซี่ย เป็นเครื่องการันตีได้เลยว่าเกมนี้จะต้องมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาอย่างมืดฟ้ามัวดินแน่นอน โชคดีที่ฉากหลังของเกมนั้นยิ่งใหญ่อลังการและแผนที่เกมก็กว้างขวางพอ

ซูเซิงต้องใช้ความพยายามเล็กน้อยกว่าจะเบียดตัวออกมาจากฝูงชนได้ นึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะเข้าเกมช้าขนาดนี้แล้วแท้ๆ แต่คนก็ยังเยอะอยู่ดี

เขาประเมินความคลั่งไคล้ที่คนในประเทศมีต่อเกม 'จู๋ลู่' ของบริษัทเถิงหลงต่ำเกินไปจริงๆ

หลังจากเบียดตัวออกจากฝูงชนได้ ซูเซิงก็เปิดหน้าต่างค่าสถานะตัวละครขึ้นมา

ชื่อตัวละคร: มั่วเวิ่นเฉียนเฉิน

อาชีพ: อัศวินฝึกหัด

เลเวล: 1

โจมตี: 1 (กายภาพ)

ป้องกัน: 1 (กายภาพ)

ป้องกัน: 1 (เวทมนตร์)

พลังชีวิต: 110 (เมื่อผู้เล่นเลเวลอัป 1 เลเวล จะเพิ่มขึ้นอัตโนมัติ 10 หน่วย)

ความอิ่ม: 100 (กิจกรรมประจำวันจะลดค่าความหิว หากค่าความหิวต่ำเกินไปจะส่งผลต่อค่าสถานะ หากเหลือศูนย์พลังชีวิตจะลดลงเรื่อยๆ)

เจตจำนงการต่อสู้: 0/100

พละกำลัง: 1 (ส่งผลต่อพลังโจมตีกายภาพและอัตราคริติคอลกายภาพ)

สติปัญญา: 1 (ส่งผลต่อพลังโจมตีเวทมนตร์และอัตราคริติคอลเวทมนตร์)

ความทนทาน: 1 (ส่งผลต่อพลังป้องกันกายภาพและพลังชีวิต)

จิตวิญญาณ: 1 (ส่งผลต่อพลังป้องกันเวทมนตร์และพลังเวท สายอาชีพเวทมนตร์จะเพิ่มเจาะเกราะเวท)

ความคล่องแคล่ว: 1 (ส่งผลต่อความเร็วในการเคลื่อนที่และการโจมตี สายอาชีพความคล่องแคล่วจะเพิ่มเจาะเกราะ)

เป็นค่าสถานะของผู้เล่นใหม่ที่อ่อนแอแบบมาตรฐานสุดๆ

เมื่อดูในกระเป๋าเป้ มีดาบไม้ผู้เล่นใหม่หนึ่งเล่มที่เพิ่มพลังโจมตีหนึ่งหน่วย โล่ไม้หนึ่งอันที่เพิ่มพลังป้องกันหนึ่งหน่วย และยังมีหมั่นโถวอีกห้าลูกที่เพิ่มได้แค่ค่าความอิ่ม

หลังจากสวมใส่อาวุธและโล่ พลังโจมตีและพลังป้องกันก็เพิ่มขึ้นมาอย่างละหนึ่งหน่วย อืม... ก็ยังเป็นพวกกากอยู่ดี

เสื้อผ้าบนตัวไม่มีค่าสถานะใดๆ เลย

จริงสิ เขายังมีโอกาสสุ่มรางวัลอยู่อีกครั้งไม่ใช่เหรอ

ไม่นานซูเซิงก็หาหน้าต่างสุ่มรางวัลบนอินเทอร์เฟซระบบเจอ จำนวนครั้งที่สุ่มได้คือ 1

มันเป็นวงล้อรูเล็ตขนาดใหญ่ ด้านในมีของจิปาถะทุกอย่างรวมอยู่ด้วยกัน

แบ่งระดับตามสี ได้แก่ สีขาว สีเขียว สีฟ้า สีม่วง สีส้ม สีแดง และสีรุ้ง

พื้นที่สีขาวกินพื้นที่ไปเกือบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ สีเขียวสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลือนำมารวมกันจะอยู่ที่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนสีรุ้งนั้นไม่ต้องพูดถึง มันแทบจะเป็นแค่เส้นขีดเดียวเท่านั้น

ซูเซิงอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ ถ้าไม่อยากแจกก็ไม่ต้องแจกก็ได้นะ

ช่างเถอะ ยังไงมันก็ได้มาฟรีๆ สุ่มได้อะไรก็ไม่ขาดทุนอยู่แล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูเซิงก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย ก่อนจะกดสุ่มรางวัลทันที

เข็มเริ่มหมุนไปมา

เนื่องจากเตรียมใจมาเป็นอย่างดี ซูเซิงจึงไม่ได้คาดหวังอะไรเลยแม้แต่น้อย

ทว่าทันใดนั้นเขาก็ต้องหน้าแตก หายใจถี่รัวขึ้นมาในพริบตา เพราะหลังจากที่เข็มค่อยๆ หยุดลง มันก็เข้าไปใกล้พื้นที่สีรุ้งอันน้อยนิดนั่นอย่างแนบเนียน

สีรุ้งคือไอเทมระดับเทวะเชียวนะ เป็นไอเทมระดับสูงสุดในเกม 'จู๋ลู่' ทั้งหมด ไม่ว่าจะได้อะไรก็ไม่มีทางขาดทุน

หรือว่าบริษัทเถิงหลงจะเกิดมีมโนธรรมขึ้นมาแล้ว

จากนั้นภายใต้การจ้องมองอย่างตื่นเต้นของซูเซิง เข็มบนวงล้อสุ่มรางวัลก็ค่อยๆ เลื่อนผ่านพื้นที่สีรุ้งไปทีละนิด...

ในพริบตาซูเซิงก็รู้สึกผิดหวังอย่างมาก นี่มันเล่นกับความรู้สึกคนชัดๆ อย่างที่คิดไว้เลย บริษัทเถิงหลงก็ยังเป็นบริษัทเถิงหลงที่ขี้งกเหมือนเดิม

【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ได้รับไอเทม "ป้ายคำสั่งอาชีพซ่อนเร้น"】

【การสุ่มรางวัลครั้งนี้สิ้นสุดลง หน้าต่างสุ่มรางวัลกำลังจะปิดลง】

หืม? ซูเซิงเลิกคิ้วขึ้น ถึงได้สังเกตเห็นว่าเข็มเลื่อนผ่านพื้นที่สีรุ้งไปก็จริง แต่มันไปหยุดอยู่ที่พื้นที่สีแดง

สีแดงระดับตำนานที่เป็นรองเพียงแค่ระดับเทวะสีรุ้งเท่านั้น

ในตอนนั้นเอง หน้าต่างสุ่มรางวัลก็ปิดลง ไม่มีแม้แต่ลิงก์ให้กดเปิดอีก เห็นได้ชัดว่ามันเป็นแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง

ซูเซิงรีบเปิดกระเป๋าเป้ขึ้นมา

ป้ายคำสั่งอาชีพซ่อนเร้น (ระดับตำนาน)

เมื่อใช้งาน จะได้รับอาชีพซ่อนเร้นที่สอดคล้องกับสายอาชีพของผู้เล่น

ผูกมัด: มั่วเวิ่นเฉียนเฉิน

หมายเหตุ: ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้ ไม่สามารถดรอปได้ (ได้รับจากการชดเชยการสุ่มรางวัลเนื่องจากผู้เล่นระดับเกียรติยศสละสิทธิ์ชื่อระดับเกียรติยศ จำกัดการใช้งานเฉพาะผู้เล่นระดับเกียรติยศเจ้าของไอเทมเท่านั้น)

เมื่อเห็นเช่นนั้นซูเซิงก็เบ้ปาก นึกว่าจะแลกเปลี่ยนได้เสียอีก ถ้าแลกเปลี่ยนได้เขาก็จะเอาไปให้พี่ฮ่วนทีหลัง เพราะถึงยังไงการที่เขาเข้าเกมมาก็เพื่อช่วยเหลือพี่ฮ่วนเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจอะไรมากมาย

แต่ในเมื่อตอนนี้มันใช้ได้แค่ตัวเอง เขาก็ขี้เกียจเก็บมันไว้แล้ว

ใช้งาน

【ติ๊ง~】

【ใช้ไอเทม ป้ายคำสั่งอาชีพซ่อนเร้น】

【ตรวจสอบพบว่าสายอาชีพของผู้เล่นคืออัศวิน ได้รับอาชีพซ่อนเร้น อัศวินราชสีห์】

【สายอาชีพถูกเปลี่ยนแปลงแล้ว กรุณาตรวจสอบด้วยตนเอง】

อัศวินราชสีห์? ตัวอะไรเนี่ย?

ซูเซิงนึกว่าจะได้รับไอเทมจำพวกเดธไนท์อะไรพวกนั้นเสียอีก

อัศวินราชสีห์นี่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยจริงๆ

จากนั้นซูเซิงก็เปิดหน้าต่างค่าสถานะตัวละครขึ้นมา โดยรวมแล้วไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากมายนัก

เพียงแต่อาชีพเปลี่ยนจากอัศวินฝึกหัด กลายเป็นราชสีห์น้อย

แค่เพิ่มพรสวรรค์สายอาชีพมาหนึ่งอย่าง

ทุกสายอาชีพล้วนมีพรสวรรค์เริ่มต้น พรสวรรค์เริ่มต้นของอัศวินคือความทรหด ซึ่งจะได้รับการยกเว้นความเสียหายสองเปอร์เซ็นต์

สกิลเริ่มต้นคือการโจมตีอย่างกล้าหาญ โจมตีด้วยพลังโจมตีเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์สองครั้ง พร้อมกับเอฟเฟกต์ยั่วยุเล็กน้อยเพื่อฟื้นฟูเจตจำนงการต่อสู้ห้าหน่วย

ตอนนี้มีพรสวรรค์เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือท่วงท่าราชสีห์

ท่วงท่าราชสีห์ (พรสวรรค์อัศวินราชสีห์)

ติดตัว: สมดุลรุกรับ

วิถีแห่งราชสีห์ ไม่เพียงแต่ต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่ยังต้องมีเขี้ยวที่แหลมคม

พลังโจมตีและพลังป้องกันจะสมดุลกัน (ยึดค่าที่สูงที่สุดเป็นหลัก)

"เชี่ย! โคตรเจ๋ง!"

ซูเซิงอุทานออกมาเสียงดัง!

(จบแล้ว)