บทที่ 22 คำถามสอบสุดแปลก

บทที่ 22 คำถามสอบสุดแปลก

การสอบจบการศึกษามาถึงตามกำหนดการ

สำหรับถังซาน เมื่อได้ทฤษฎีที่อวี้เสี่ยวกังสอนมา เขาย่อมเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

"นักเรียน ห้องสอบของนางไม่ได้อยู่ที่นี่นะ"

เมื่อถังซานและเสียวอู่เดินเข้าห้องสอบ พวกเขาก็ถูกอาจารย์ท่านหนึ่งเรียกไว้

"เกิดอะไรขึ้นขอรับ ในบัตรประจำตัวสอบไม่ได้บอกว่าอยู่ที่นี่เหรอขอรับ" ถังซานชี้ไปที่เอกสารในมือแล้วถาม

อาจารย์ส่ายหน้า "เรื่องมันเป็นอย่างนี้ นางเป็นผู้เข้าสอบคนสุดท้ายของห้องนี้ เนื่องจากห้องสอบอื่นโต๊ะไม่พอ โต๊ะในห้องนี้ก็เลยถูกย้ายไป น่าเสียดายที่ห้องสอบจัดใหม่แล้วไม่มีที่นั่งสำหรับนางแล้วล่ะ"

"แต่อย่ากังวลไปเลย เราได้จัดห้องสอบอื่นไว้ให้นางชั่วคราวแล้ว"

"พี่ซาน ท่านไปก่อนเถอะ สอบเสร็จแล้วเราค่อยไปเที่ยวกัน"

ถังซานคิดอยู่ครู่หนึ่งและไม่ได้ปฏิเสธ

เขาเดินตามอาจารย์ท่านนี้ไปจนถึงห้องสอบที่มีเขาอยู่เพียงคนเดียว

หานอวี่รู้ดีว่าหมอนี่มีเนตรปีศาจสีม่วง เขาจะไม่ยอมเขียนอะไรเองหรอก แต่จะใช้เนตรปีศาจสีม่วงลอกข้อสอบคนอื่น และอาจารย์ธรรมดาก็ไม่มีทางจับได้แน่ๆ

การจัดห้องสอบแยกต่างหากให้เขา ก็เท่ากับเป็นการตัดโอกาสโกงข้อสอบไปโดยปริยาย

เสียงออดบอกเวลาเริ่มสอบดังขึ้น อาจารย์คุมสอบก็แจกกระดาษคำตอบ

ทันทีที่กระดาษข้อสอบมาถึงมือ ถังซานก็ยืนตัวแข็งทื่อ

"อาจารย์ขอรับ ข้อสอบพวกนี้ผิดหรือเปล่าขอรับ"

อาจารย์คุมสอบหยิบกระดาษข้อสอบขึ้นมาดู คิดว่าเป็นการพิมพ์ผิด

"ข้อสอบก็ปกติดีนี่ และเนื้อหาในข้อสอบก็มีสอนในชั้นเรียนหมดแล้วด้วย"

พูดจบอาจารย์ก็กลับไปนั่งที่และไม่พูดอะไรอีก

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น ถังซานจึงทำได้เพียงกัดฟันทำข้อสอบไป

อีกด้านหนึ่ง ทันทีที่เสียวอู่เห็นข้อสอบ นางก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ตลอดหนึ่งแสนปีที่นางเป็นสัตว์วิญญาณ นางได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มามากมาย และแม้เนื้อหาหลายอย่างในข้อสอบจะดูแปลกๆ แต่นางก็รู้คำตอบทั้งหมด

เสียวอู่ทำข้อสอบอย่างรวดเร็ว และไม่นานก็มาถึงข้อสุดท้าย

นี่เป็นข้อสอบเสริม หากตอบถูกก็จะได้คะแนนเพิ่ม แต่ถ้าตอบผิดหรือไม่ตอบก็จะไม่ถูกหักคะแนน

และยังมีหมายเหตุด้วยว่าคนออกข้อสอบคือหานอวี่

"สัตว์วิญญาณแสนปีจะดรอปกระดูกวิญญาณแสนปีเสมอไปหรือไม่ วงแหวนวิญญาณหรือกระดูกวิญญาณแสนปีสามารถมอบทักษะวิญญาณให้วิญญาจารย์ได้กี่ทักษะ"

"เขารู้ตัวตนของข้าแล้วงั้นเหรอ"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เสียวอู่ก็รีบปัดข้อสันนิษฐานของตัวเองทิ้งไป

หานอวี่ไม่ใช่วิญญาจารย์ระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ขึ้นไป จึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะมองทะลุตัวตนของนาง

สำหรับคำถามข้อนี้ เสียวอู่ก็แค่ตอบส่งๆ ไป

หลังจากส่งกระดาษข้อสอบ นางก็รีบวิ่งออกจากห้องสอบ แต่ก็ไม่เห็นถังซาน

"แปลกจริง พี่ซานไม่น่าจะเสียเวลากับคำถามง่ายๆ พวกนี้นานขนาดนี้นี่นา"

ภายในห้องสอบของเขา ถังซานกำลังสงสัยในชีวิตของตัวเอง

อาจารย์ของเขาไม่เคยสอนคำถามพวกนี้เลยสักนิด

สิ่งเดียวที่เขารู้ก็คือสิ่งที่หานอวี่เคยเตือนเขาเรื่องการเพิ่มวงแหวนวิญญาณที่มีคุณสมบัติธาตุเข้าไปในวงแหวนวิญญาณวงแรกของหญ้าเงินครามของเขา... เมื่อเสียงออดหมดเวลาสอบดังขึ้น ถังซานก็จำใจส่งกระดาษคำตอบ

"พี่ซาน ทำไมท่านสอบนานจัง" เสียวอู่รีบถาม

ถังซานส่ายหน้าและถอนหายใจ "คำถามพวกนี้ยากเกินไป มีหลายข้อที่ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย"

"จริงเหรอ" เสียวอู่เองก็รู้สึกว่าคำถามพวกนี้ดูแปลกๆ

"นี่ๆ พวกเจ้าทำข้อสอบเป็นไงบ้าง" ตอนนั้นเอง นักเรียนที่เดินผ่านพวกเขาก็ทักทายคนอื่นๆ

เด็กหนุ่มอ้วนจ้ำม่ำคนหนึ่งพูดขึ้น "ข้า ไปถามรุ่นพี่ปีที่แล้วมา พวกเขาบอกว่าข้อสอบยากมาก แต่ไม่คิดเลยว่าของปีเราจะง่ายขนาดนี้"

"เจ้าก็คิดว่าง่ายเหมือนกันเหรอ"

"ใช่ เนื้อหาในข้อสอบมีสอนในชั้นเรียนหมดเลย ข้า ได้ยินมาว่าทฤษฎีนี้ถูกนำเสนอโดยหัวหน้าหาน และได้รับการยืนยันจากนักวิชาการหลายคนในสำนักวิญญาณยุทธ์เมืองนั่วติงด้วยนะ"

"เจ้ามันตกข่าวแล้ว ข้า ได้ยินมาจากที่บ้านว่าผลงานวิจัยของหัวหน้าหานถูกส่งไปที่เมืองวิญญาณยุทธ์ตั้งนานแล้ว และสถาบันวิญญาจารย์ระดับต้นของสำนักวิญญาณยุทธ์ก็นำไปใส่ไว้ในหนังสือเรียนแล้วด้วย"

"โอ้โห รุ่นเราจบไป หัวหน้าหานคงได้ไปสอนที่สถาบันของสำนักวิญญาณยุทธ์แน่ๆ เลย"

"ก็เป็นไปได้นะ"

เมื่อได้ยินบทสนทนาของนักเรียนคนอื่นๆ ถังซานก็ขมวดคิ้วทันที

"เสียวอู่ การสอบภาคปฏิบัตินี่วันนี้หรือพรุ่งนี้นะ"

"พรุ่งนี้สิ สอบเสร็จวันนี้เราก็พักผ่อนได้แล้ว" เสียวอู่กล่าว

"เสียวอู่ เจ้าอยากไปหาอาจารย์กับข้าไหม ข้ามีเรื่องอยากจะถามเขาหน่อยน่ะ"

เรื่องการเพิ่มวงแหวนวิญญาณธาตุหรือวงแหวนวิญญาณสายรักษาให้กับหญ้าเงินคราม ถังซานไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย เขาอยากจะถามอวี้เสี่ยวกังว่าทฤษฎีพวกนี้มันใช้กับเขาได้จริงหรือไม่

"พี่ซาน ข้าไปกับท่านด้วย ข้าต้องไปซื้อแครอทพอดีเลย"

...ในขณะเดียวกัน ภายในห้องพักครู เยี่ยหลิงหลิงก็ยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้หานอวี่ "อาจารย์หาน นี่มาจากท่านเจ้าวิหารอัลโต้แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ เขาฝากให้ข้า นำมามอบให้ท่าน"

"เขาบอกว่าอยากให้ท่านไปรับตำแหน่งที่สถาบันของสำนักวิญญาณยุทธ์ และข้า ก็ได้ยินมาว่าเอกสารฉบับนี้องค์สมเด็จพระสันตะปาปาทรงร่างด้วยพระองค์เองเลยนะคะ"

"โอ้ งั้นรึ" หานอวี่ค่อยๆ นั่งลง รับเอกสารมาแล้วเริ่มอ่าน

นี่คือจดหมายแต่งตั้ง เนื้อหาโดยรวมคือให้หานอวี่เดินทางไปที่เมืองวิญญาณยุทธ์และเข้าร่วมกับสถาบันของสำนักวิญญาณยุทธ์ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพลังวิญญาณของเขาถึงระดับห้าสิบ เขาจะถูกย้ายไปเป็นอาจารย์ที่สถาบันวิญญาจารย์ระดับสูงของสำนักวิญญาณยุทธ์

เมื่อมองดูตัวอักษรบนเอกสาร หานอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ปี่ปี่ตงที่มืดบอดไปด้วยความแค้นและเจตจำนงศักดิ์สิทธิ์ของเทพหลัวซา ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีเลย พระเจ้ารู้ว่าผู้หญิงบ้าคนนั้นจะทำเรื่องบ้าบออะไรบ้าง

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของเขาเองก็ไม่ได้อัปเดตในสำนักวิญญาณยุทธ์มานานแล้ว

ในสมุดคู่มือวิญญาจารย์ ความแข็งแกร่งของเขายังถูกประเมินไว้อยู่ที่ระดับอัคราจารย์วิญญาณ ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา เขาก็ได้รับเบี้ยเลี้ยงรายเดือนมาหลายครั้งแล้วจริงๆ

"พลังวิญญาณของข้า ถึงระดับหกสิบแล้ว เมื่อภารกิจของระบบเสร็จสิ้น ก็ถึงเวลาที่ต้องหาวงแหวนวิญญาณจริงๆ เสียที"

ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเขาในตอนนี้สามารถเรียกได้ว่าก้าวกระโดด หากเขายังคงกดพลังความแข็งแกร่งของตัวเองไว้ มันคงจะส่งผลกระทบต่อรากฐานของเขาแน่

และเยี่ยหลิงหลิง เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากเปลวเพลิงบริวารเพลิงแก่นแท้ดาวตก นางก็ทะลวงผ่านระดับสามสิบสี่ได้แล้วเช่นกัน

"นางอยากไปเรียนที่สถาบันของสำนักวิญญาณยุทธ์ไหมล่ะ" การรับมือกับถังซานและสำนักเฮ่าเทียนที่อยู่เบื้องหลังเขา สำนักวิญญาณยุทธ์ก็เป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว

"อาจารย์หาน ข้า จะตามท่านไป ถ้าท่านยินดีไปที่สถาบันของสำนักวิญญาณยุทธ์ ข้า ก็จะไปด้วย" ภายใต้การชี้แนะของหานอวี่ ความแข็งแกร่งของเยี่ยหลิงหลิงก็พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว และนางคงไม่โง่พอที่จะทิ้งเขาไปในตอนนี้หรอก

"ฮ่าฮ่า งั้นข้า คงยังไม่เข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์ในตอนนี้นะ อืม อีกประมาณเดือนนึง เราจะไปเมืองสั่วถัวด้วยกัน นางไปรอข้า ที่นั่นก่อนก็แล้วกัน"

เมืองสั่วถัวไม่เพียงแต่ตั้งอยู่ติดกับป่าซิงโต่วเท่านั้น แต่มันยังเป็นที่ตั้งของฐานที่มั่นกลุ่มกบฏที่ใหญ่ที่สุดบนทวีปโต้วหลัว นั่นคือเชร็ค เขาต้องไปพบไต้หยินหูและคนอื่นๆ

"เมืองสั่วถัวเหรอคะ สถาบันเชร็คของอวี้เสี่ยวกังก็น่าจะอยู่ที่นั่นนะ อาจารย์หาน ท่านตั้งใจจะไปเป็นอาจารย์ที่นั่นหรือคะ"

หานอวี่ "..."

ให้เขาไปเป็นสุนัขรับใช้ของเชร็ค ยังทรมานกว่าฆ่าเขาให้ตายเสียอีก

อย่างไรก็ตาม จูจู๋ชิงก็จะไปถึงเมืองสั่วถัวด้วย การหลอกล่อนางมาก็ดูเป็นความคิดที่ดีเหมือนกัน

"สถาบันเชร็คก็เป็นแค่สถาบันหลอกลวงเท่านั้นแหละ ข้า ไปที่นั่นด้วยเหตุผลอื่นน่ะ"