บทที่ 44 - ตำนานของชางเทียนจื่อ บุรุษผู้ไร้ผู้ต่อต้าน

บทที่ 44 - ตำนานของชางเทียนจื่อ บุรุษผู้ไร้ผู้ต่อต้าน

ตอนนี้เลเวลของผู้เล่นส่วนใหญ่จะเฉลี่ยอยู่ที่ 16

อาชีพนักสู้คืออาชีพที่ถึกทนที่สุด นักสู้สายแท็งก์ในเลเวลนี้ จะมีพลังชีวิตอยู่ราวๆ 2,000 แต้ม

ส่วนหมอกับนักฆ่า ถือเป็นอาชีพที่เปราะบางที่สุด

หมอคนนี้ดูจากสภาพแล้ว อุปกรณ์น่าจะอยู่ในระดับธรรมดาๆ มีพลังชีวิตรวมแค่ 1,300 แต้มเท่านั้น จึงโดนซอมบี้พันปีไล่ต้อนซะจนวิ่งหนีหางจุกตูดเหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวก

หลินเฟิงเหยียดยิ้มเยาะ "หึ พวกนายไม่ได้อัดคลิปอยู่เหรอ? งั้นก็อัดฉากนี้แหละ ไปให้คนอื่นเขาดู!"

"ชางเทียนจื่อ อย่ามาปากดีไปหน่อยเลย แกตายแน่!"

"ไม่มีสัตว์เลี้ยงคอยคุ้มกัน แกก็แค่ขยะตัวนึงเท่านั้นแหละ!"

ผู้เล่นอีก 5 คนในปาร์ตี้ ต่างก็พุ่งเป้าโจมตีมาที่หลินเฟิงอย่างพร้อมเพรียง

ทั้งยันต์เวทสีเหลืองของนักพรต ลูกธนูของนักล่า และคมดาบของนักดาบ ล้วนถาโถมเข้าใส่หลินเฟิงอย่างบ้าคลั่ง

แต่หลินเฟิงกลับไม่คิดจะหลบหลีกแม้แต่น้อย เขากระดกยารักษาลงคอ แล้วยืนรับการโจมตีทั้งหมดอย่างท้าทาย

(-129)

(-110)

(-140)

เมื่อการโจมตีของพวกมันปะทะเข้ากับร่างของหลินเฟิง ดาเมจที่ทำได้กลับมีแค่ร้อยนิดๆ เท่านั้น

พอมองดูหลอดเลือดของหลินเฟิง ก็พบว่าเขามีพลังชีวิตสูงถึง 2,529 แต้ม

โดนรุมสกรัมไปหนึ่งชุด พลังชีวิตของหลินเฟิงลดไปแค่เศษหนึ่งส่วนสี่ หรือประมาณ 600 แต้มเท่านั้น

"หา? หมอนี่มันเล่นอาชีพอะไรกันแน่เนี่ย?"

"เป็นนักสู้หรือเปล่า?"

หลินเฟิงยืนนิ่งอย่างใจเย็น กดใช้ยารักษาไปสองขวด ขวดแรกเป็นยาฟื้นฟูพลังชีวิตแบบต่อเนื่อง ส่วนอีกขวดเป็นยาฟื้นฟูพลังชีวิตแบบทันที

หลอดเลือดของเขาเด้งกลับมาเต็มเปี่ยมในพริบตา

อุปกรณ์ทุกชิ้นที่เขาสวมใส่ ล้วนเป็นอุปกรณ์สายป้องกันทั้งสิ้น แถมยังเป็นอุปกรณ์ระดับสูงอีกต่างหาก ทำให้เขามีความถึกทนยิ่งกว่าอาชีพนักสู้สายแท็งก์เสียอีก

ในขณะเดียวกัน หมอฝ่ายตรงข้ามก็ไม่อาจทนรับการโจมตีจากซอมบี้พันปีได้ไหว สุดท้ายก็ทนพิษบาดแผลไม่ไหว สิ้นใจตายคาที่ด้วยกรงเล็บของซอมบี้พันปี

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า เพิ่งจะเปิดฉากปะทะกันได้ไม่ทันไร ปาร์ตี้ของกิลด์ตำหนักสวรรค์กับชิงอวิ๋นก็ต้องมาเสียกำลังคนไปซะแล้ว

พวกไทยมุงที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

"บ้าไปแล้ว... ชางเทียนจื่อยังไม่ได้ขยับตัวโจมตีเลยสักนิด แค่ใช้สัตว์เลี้ยงตัวเดียวก็เก็บคิลไปได้แล้วเนี่ยนะ?"

"ยอดฝีมือ! นี่แหละยอดฝีมือของแท้!!"

"เขาจงใจออมมือให้พวกนั้นต่างหากล่ะ! นี่สิถึงจะเรียกว่ายอดฝีมือของจริง!"

เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว พวกเขาคงไม่รู้หรอกว่า หลินเฟิงไม่ได้อยากจะออมมือ แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าเขาไม่สามารถโจมตีใครได้ด้วยตัวเองต่างหาก

หลินเฟิงยืนเอามือไพล่หลัง ปล่อยให้คมดาบคมหอกฟาดฟันใส่ร่างอย่างไม่สะทกสะท้าน ใบหน้าของเขาเรียบเฉยไร้อารมณ์ "นักล่า!"

สิ้นเสียงคำสั่งสั้นๆ

ซอมบี้พันปีก็หันขวับไปวิ่งไล่กวดนักล่าทันที

"นักดาบ!"

จากนั้นก็ถึงคิวของนักดาบ

ผู้เล่นของกิลด์ตำหนักสวรรค์กับชิงอวิ๋นทั้ง 6 คน ทยอยล้มตายลงไปทีละคนๆ

ในขณะที่หลอดเลือดของหลินเฟิงยังคงมีเหลือเฟือ

พวกไทยมุงต่างก็กลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก เบิกตากว้างด้วยความทึ่ง

"สง่างาม ช่างสง่างามเหลือเกิน!"

"ทั้งที่เล่นเกมเหมือนกัน ทำไมหมอนี่ถึงได้เก่งกาจขนาดนี้วะ?"

"เชี่ย นี่มันสกิลประกาศิตชัดๆ! โคตรเท่เลยอะ! ใครหน้าไหนมันกล้าบอกว่าชางเทียนจื่อเป็นแค่พ่อค้าแผงลอยกระจอกๆ วะ?"

แข็งแกร่ง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

ศัตรูคนสุดท้ายที่เหลือรอดอยู่คือนักสู้ เขาหมดกำลังใจที่จะสู้ต่อ จึงหันหลังวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไปในทันที

โอ้โห ใช้เวลาปะทะกันแค่ 3 นาทีเท่านั้น

6 รุม 1 หนีรอดไปได้ 1 คน ตายไป 5 คน

พวกไทยมุงต่างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"พวก... พวกนายอัดคลิปไว้หรือเปล่า?"

"แม่ร่วง โคตรเท่เลยว่ะ ฉันอัดไว้หมดแล้ว"

ไม่นานนัก ในเว็บบอร์ดก็มีกระทู้ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด

ต้องบอกก่อนว่า การตั้งกระทู้ในเว็บบอร์ดเกม 'เทียนเซี่ย' หากกระทู้ไหนได้รับความนิยมหรือมีคนคอมเมนต์เยอะ ก็จะได้รับรางวัลเป็นเหรียญทองด้วยนะ

พวกไทยมุงต่างก็ตื่นเต้นดีใจ รีบอัปโหลดคลิปลงเว็บบอร์ดกันอย่างบ้าคลั่ง

【คดีฆาตกรรมหมู่ที่ชั้น 3 เจดีย์ปราบมาร ชางเทียนจื่อ 1 รุม 6】

【ชางเทียนจื่อ: 6 คนงั้นเหรอ? กระจอกว่ะ ฉันไม่ต้องออกแรงด้วยซ้ำ】

【ขอยกให้ชางเทียนจื่อ เป็นยอดฝีมือที่สง่างามที่สุดในเกมนี้เลย】

【วิเคราะห์เจาะลึก: ในเกมนี้ จะมีใครหน้าไหนสามารถบังคับให้ชางเทียนจื่อลงมือโจมตีได้บ้าง?】

【ชางเทียนจื่อ ผู้ซ่อนเร้นความแข็งแกร่ง ใช้เพียงแค่สัตว์เลี้ยงในการต่อสู้ นี่คือการโอ้อวด หรือ ความเสื่อมทรามทางศีลธรรม? มาร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้เลย】

เอาล่ะสิ

พวกกิลด์ตำหนักสวรรค์กับชิงอวิ๋น แทนที่จะทำให้กิลด์ราชวงศ์ต้าซางเสียหน้า

กลับกลายเป็นว่าไปช่วยปั่นกระแสความโด่งดังให้หลินเฟิงซะงั้น

ตอนนี้ทุกคนต่างก็พากันเดาไปต่างๆ นานา ว่าตกลงหลินเฟิงเล่นอาชีพอะไรกันแน่ และถ้าเขาลงมือโจมตีด้วยตัวเอง มันจะโหดเหี้ยมสักแค่ไหน

แม้แต่ตัวหลินเฟิงเองก็ยังไม่คาดคิดเลย

ว่าปริศนานี้ จะกลายเป็นเรื่องที่ผู้เล่นเกม 'เทียนเซี่ย' ถกเถียงกันไปอีกยาวนาน

……

【ลูกพี่ โคตรเจ๋งเลยครับ แม่ร่วง 1 รุม 6 เลยเหรอเนี่ย】

【ลูกพี่ สง่างามสุดๆ ไปเลยครับ】

【ลูกพี่ ตกลงลูกพี่เล่นอาชีพอะไรกันแน่ครับ?】

หลินเฟิงย่อมไม่เปิดเผยความลับนี้อยู่แล้ว

แม้ว่าจุดประสงค์หลักของเขาคือการหาเงิน แต่โลกของเกม 'เทียนเซี่ย' ก็เปรียบเสมือนโลกยุทธจักร และโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร

ในยุคสมัยที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กแบบนี้ การจะปกป้องความมั่งคั่งของตัวเองได้ ก็ต้องมีความแข็งแกร่งที่คู่ควร

ในเมื่อพวกนั้นเข้าใจผิดไปแล้ว ก็ปล่อยให้เข้าใจผิดต่อไปเถอะ

ชางเทียนจื่อ: 【พวกนายตั้งใจเก็บเลเวลไปเถอะ ถ้ามีใครมาก่อกวนอีก ก็ตะโกนบอกในช่องแชตกิลด์ได้เลย】

หลังจากสั่งการเสร็จ

หลินเฟิงก็ใช้เวลาว่างแวะเข้าไปอ่านกระทู้ในเว็บบอร์ด

หัวข้อที่พวกไทยมุงพูดถึงกันมากที่สุด ก็หนีไม่พ้นเรื่องอาชีพของเขา สัตว์เลี้ยงของเขา

แล้วก็เรื่องความบาดหมางระหว่างกิลด์ราชวงศ์ต้าซาง ตำหนักสวรรค์ และชิงอวิ๋น

หลินเฟิงรู้สึกหนักใจไม่น้อย

เขารู้ดีว่าพวกนั้นไม่มีทางยอมจบเรื่องแค่นี้แน่ และการแก้แค้นครั้งต่อไปจะต้องรุนแรงกว่าเดิม

ถ้าโชคร้าย สมาชิกกิลด์ราชวงศ์ต้าซางอาจจะพากันลาออกกันหมดก็ได้

"จะมามัวนั่งรอความตายไม่ได้แล้ว!"

แต่อีกฝ่ายมีถึงสองกิลด์ แถมยังมีทุนหนาจากตระกูลซ่างกวนหนุนหลังอยู่อีก

ตอนนี้เขายังคิดหาทางออกดีๆ ไม่ได้ ทำได้แค่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมไปก่อน

หลินเฟิงไม่ได้เดินหนีไปไหน เขากลับมาตั้งแผงลอยที่ชั้น 3 ตามเดิม แล้วปล่อยให้ซอมบี้พันปีไล่ฟาร์มมอนสเตอร์ต่อไป

หลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อครู่นี้

พวกไทยมุงก็ผันตัวมาเป็นนักข่าว รุมล้อมสัมภาษณ์หลินเฟิงกันอย่างคึกคัก

"ชางเทียนจื่อ ตกลงนายเล่นอาชีพอะไรกันแน่?"

"อุปกรณ์ของนายต้องเทพมากแน่ๆ ที่นายปกปิดความแข็งแกร่งไว้แบบนี้ มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?"

"สุดหล่อ รับแอดเพื่อนหน่อยสิคะ ตัวฉันขาวมากเลยนะ"

"เถ้าแก่ อุปกรณ์ชิ้นนี้ลดราคาหน่อยได้ไหมครับ?"

"ผมอยากเข้ากิลด์ครับ ลองพิจารณาคุณสมบัติผมหน่อยสิครับ?"

หลินเฟิงพูดคุยกับทุกคนด้วยความเป็นมิตร ลูกค้าคือพระเจ้านี่นา

ไม่นานเขาก็จัดการล่ามอนสเตอร์จนครบ 100 ตัว ค่าประสบการณ์ก็พุ่งขึ้นมาถึง 40% แล้ว

เขาเก็บแผงลอย แล้วเดินมุ่งหน้าไปที่ทางออก

โบกมือลาพวกไทยมุง "พี่น้องทุกคน ภารกิจผมเสร็จแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ!"

"โอเคครับลูกพี่ชาง ไว้เจอกันใหม่นะครับ!"

ความจริงแล้ว หลินเฟิงควรจะไปส่งภารกิจได้แล้ว

แต่ในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วทั้งเจดีย์ปราบมาร

"เสียงอะไรน่ะ?"

"เหมือนเสียงบอสนะ!"

"บอสเกิดเหรอ? เร็วเข้า รีบไปหาบอสกัน!"

เจดีย์ปราบมารมีขนาดกว้างใหญ่มาก แต่ละชั้นก็จะมีบอสประจำชั้นอยู่ เพียงแต่เงื่อนไขในการเกิดของบอสนั้นค่อนข้างซับซ้อน

หลินเฟิงชะงักฝีเท้า แล้วตัดสินใจเข้าร่วมวงค้นหาบอสกับเขาด้วย แต่หลังจากเสียงคำรามนั้น เจดีย์ก็กลับเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

ทุกคนต่างช่วยกันค้นหาจนทั่ว

หาจนทั่วชั้น 3 แล้วก็ยังไม่เจอ

หลินเฟิงเหลือบไปมองทางขึ้นชั้น 4

แล้วตัดสินใจเดินขึ้นไปทันที

ผู้เล่นที่ชั้น 4 มีจำนวนน้อยกว่ามาก

มอนสเตอร์ชั้นนี้เลเวลประมาณ 20

การฟาร์มมอนสเตอร์ที่นี่ค่อนข้างลำบาก มีผู้เล่นเพียงไม่กี่กลุ่มเท่านั้นที่สามารถมาฟาร์มที่นี่ได้

มอนสเตอร์เดินเพ่นพ่านอยู่เต็มไปหมด

ที่มุมลึกสุดของชั้น มีมอนสเตอร์อออยู่กันหนาแน่น และมีปีศาจสาวร่างยักษ์ยืนตระหง่านอยู่บนดอกบัวท่ามกลางดงมอนสเตอร์

【หัวหน้าปีศาจสาวดอกบัว】

【บอส】

บอสจริงๆ ด้วย

มีผู้เล่นอยู่สองสามปาร์ตี้ที่ชั้น 4 กำลังช่วยกันเคลียร์มอนสเตอร์รอบนอก เป้าหมายของพวกเขาคงหนีไม่พ้นหัวหน้าปีศาจสาวดอกบัวตัวนี้แน่ๆ

(จบแล้ว)