บทที่ 43 - ตำหนักสวรรค์ก่อกวน หลินเฟิงเปิดศึก 1 รุม 6

บทที่ 43 - ตำหนักสวรรค์ก่อกวน หลินเฟิงเปิดศึก 1 รุม 6

ภารกิจของหลินเฟิงคือการล่ามอนสเตอร์ในเจดีย์ปราบมารจำนวน 100 ตัว

พื้นที่รอบนอกเจดีย์แทบไม่มีมอนสเตอร์เหลือให้ล่าแล้ว

เขาจึงเดินตรงเข้าไปในตัวเจดีย์ปราบมาร

ชั้นแรกของเจดีย์มีพื้นที่กว้างขวางมาก

มอนสเตอร์แต่ละชนิดจะมีจุดเกิดเฉพาะของตัวเอง เช่น ปีศาจสาวดอกบัว ผีพรายน้ำ ผีตายอดตายอยาก และหัวหน้าผีเด็ก เป็นต้น

ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่มาฟาร์มที่นี่มีเลเวลราวๆ 16 ถึง 20

แต่ละจุดเกิดจะมีผู้เล่นยืนดักรอฟาร์มมอนสเตอร์กันอยู่หลายคน อย่าว่าแต่ร้อยตัวเลย แค่จะแย่งมาได้สักตัวก็ยังยาก

หลินเฟิงถึงกับปวดขมับ "ตั้งร้อยตัว? แบบนี้เมื่อไหร่จะเสร็จเนี่ย?"

ตรงทางเข้ามีผู้เล่นยืนออกันเต็มไปหมด

ในบริเวณโซนปลอดภัยหน้าทางเข้า ก็มีผู้เล่นมาตั้งแผงลอยขายของกันอยู่ประปราย ซึ่งในนั้นก็มีสมาชิกกิลด์ราชวงศ์ต้าซางรวมอยู่ด้วย พวกเขากำลังขายยารักษาและอุปกรณ์กันอย่างขะมักเขม้น

หลินเฟิงส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ แล้วเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง

ที่นี่คนเยอะกว่ามอนสเตอร์ซะอีก ขึ้นมาชั้นสองก็น่าจะพอหาที่ฟาร์มได้บ้าง

มอนสเตอร์ชั้นสองเลเวล 17-18

คนน้อยลงมาหน่อย แต่ก็ยังต้องไปแย่งจุดเกิดกันอยู่ดี

หลินเฟิงฟาร์มมอนสเตอร์ตามรายทางมาได้ 3 ตัว ก็เดินขึ้นบันไดมาถึงชั้นสาม

มอนสเตอร์ชั้นสามเลเวล 18-19 จำนวนคนยิ่งน้อยลงไปอีก

ความอึดของมอนสเตอร์กำลังพอดีมือ

หลินเฟิงจึงเลือกทำเลเหมาะๆ ตรงกลางระหว่างจุดเกิดมอนสเตอร์สามจุด สั่งให้ซอมบี้พันปีคอยวิ่งฟาร์มมอนสเตอร์ไปเรื่อยๆ

ส่วนตัวเขาก็ตั้งแผงลอยขายของอย่างสบายใจเฉิบ

คนจริงย่อมไม่หวั่นต่อสภาพแวดล้อม ป้ายชื่อแผงลอยสีทองอร่ามบนหัวของเขา ไม่ว่าจะไปตั้งอยู่ที่ไหน ก็กลายเป็นจุดสนใจได้เสมอ

พลังโจมตีของซอมบี้พันปีนั้นโหดเอาเรื่อง แม้จะเป็นอาชีพนักสู้สายแท็งก์ แต่พลังโจมตีกลับสูสีกับพวกอาชีพมือดาบเลยทีเดียว

โดยเฉลี่ยแล้ว โจมตีมอนสเตอร์ตัวหนึ่งแค่ 10 ทีก็ลงไปนอนกองกับพื้นแล้ว และทันทีที่ตัวแรกตาย ตัวที่สองก็จะเกิดมาพอดี

วิธีนี้ช่วยให้ฟาร์มได้รวดเร็ว แถมยังประหยัดยารักษาอีกด้วย

เพียงไม่กี่สิบนาที เขาก็ฟาร์มมอนสเตอร์ไปได้ถึง 27 ตัว รวมกับของเดิมก็เป็น 30 ตัวแล้ว

คาดว่าอีกสักชั่วโมงก็น่าจะเสร็จภารกิจ

ระหว่างที่เขากำลังฟาร์มอยู่นั้น ก็มีผู้เล่นแวะเวียนเข้ามาดูของในแผงลอยของหลินเฟิงอยู่เรื่อยๆ ทำให้เขาขายยาได้เงินมาหลายพันเหรียญทองเลยทีเดียว

แต่ทว่า ในตอนนั้นเอง

จู่ๆ ก็มีข้อความเด้งขึ้นมาในช่องแชตกิลด์

【ลูกพี่ พวกเราโดนคนดักฆ่าครับ】

【แม่ร่วง โคตรจะกร่างเลย ลูกพี่ ดูที่ไอ้หมอนี่มันพิมพ์สิครับ!】

จากนั้นก็มีภาพแคปหน้าจอส่งตามมา ในภาพเป็นข้อความที่ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามพิมพ์เอาไว้

【กูจะฆ่าพวกราชวงศ์ต้าซางนี่แหละ】

【ถ้าไม่อยากตายก็รีบกดออกจากกิลด์ไปซะ】

หลินเฟิงขมวดคิ้วมุ่น: 【เกิดอะไรขึ้น?】

【พวกเรากำลังเก็บเลเวลอยู่ที่เจดีย์ปราบมาร จู่ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งโผล่มาไล่ฆ่าพวกเราครับ】

【ใช่ครับ พวกผมก็โดนเหมือนกัน โคตรรังแกกันเลย】

【ใช่ ผมก็เพิ่งโดนฆ่าตายมาหมาดๆ เลย】

ข้อความรายงานความเดือดร้อนหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง สมาชิกหลายคนต้องเผชิญกับสถานการณ์เดียวกัน

แม้ว่าสมาชิกกิลด์ราชวงศ์ต้าซางส่วนใหญ่จะเป็นสายอาชีพผลิตและพ่อค้า แต่พวกเขาก็ต้องเก็บเลเวลเพื่อพัฒนาตัวเองเหมือนกัน

หลินเฟิงนึกถึงชื่อของซ่างกวนเทียนเกอขึ้นมาเป็นคนแรก "นี่กะจะใช้ไม้แข็งบีบฉันสินะ? ไอ้สารเลวเอ๊ย!"

ชางเทียนจื่อ: 【พวกที่มาไล่ฆ่าพวกนายเป็นใคร?】

【คนที่ฆ่าพวกผมคือคนของกิลด์ชิงอวิ๋นครับ ผมโดนฆ่าที่เขาเทียนมู่】

【ส่วนคนที่พิมพ์ด่าเมื่อกี้เป็นคนของกิลด์ตำหนักสวรรค์ครับ พวกมันอยู่ที่เจดีย์ปราบมารนี่แหละ】

ถึงแม้ว่ากิลด์ราชวงศ์ต้าซางจะประกาศตัวเป็นกลาง ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งใดๆ แต่ถ้ามีใครกล้ามาเหยียบจมูก เขาก็ไม่ปล่อยไว้เหมือนกัน

หลินเฟิงสายตาเย็นชา "ในเมื่ออยากจะเล่นนัก ฉันก็จะเล่นเป็นเพื่อน"

ชางเทียนจื่อ: 【พวกมันยังอยู่ที่นั่นกันไหม? ฉันอยู่เจดีย์ปราบมารพอดี!】

【น่าจะยังอยู่นะครับ อยู่ที่ชั้นสาม】

【ลูกพี่ จะให้พวกผมเรียกคนไปถล่มพวกมันไหมครับ?】

ชางเทียนจื่อ: 【ทำธุรกิจต้องประนีประนอมสิ เดี๋ยวฉันขึ้นไปเจรจากับพวกมันเอง】

ถ้าจะมีเรื่อง ก็ต้องให้เขาเป็นคนจัดการเอง

เขาเก็บแผงลอย แล้วพาสัตว์เลี้ยงซอมบี้พันปีเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสามของเจดีย์ปราบมาร

……

ณ ชั้นสามของเจดีย์ปราบมาร

ผู้เล่นจากกิลด์ตำหนักสวรรค์และกิลด์ชิงอวิ๋นหลายคนกำลังเก็บเลเวลกันอยู่

พวกเขาทั้งเก็บเลเวลไปพลาง พูดคุยหัวเราะเยาะเย้ยกิลด์ราชวงศ์ต้าซางไปพลาง

"พวกราชวงศ์ต้าซาง คงคิดว่าตัวเองเจ๋งนักสิ! ถึงกล้ามาบอกให้พวกเราระวังตัวไว้!"

"ขำว่ะ ก็แค่กิลด์พ่อค้าแผงลอยกระจอกๆ ต่อไปนี้เจอพวกมันที่ไหนก็ไล่ฆ่าให้หมด!"

"ลูกพี่สั่งมาแล้ว ฆ่าพวกราชวงศ์ต้าซางได้คนนึง จะได้รางวัล 500 เหรียญทอง เมื่อกี้ฉันเพิ่งเก็บไปได้ 2 คน หวานเจี๊ยบเลย!"

ในระหว่างที่พวกมันกำลังคุยโวโอ้อวดกันอยู่นั้นเอง

ผู้เล่นคนหนึ่งก็เหลือบไปเห็นแสงสว่างวาบขึ้นที่บริเวณทางเข้าชั้นสาม

"เฮ้ย ดูนั่นสิ คนของราชวงศ์ต้าซางนี่หว่า!"

"เดี๋ยวนะ นั่นมันชางเทียนจื่อนี่!"

"แม่งเอ๊ย โคตรโชคดีเลย ลูกพี่บอกไว้ว่า ถ้าฆ่าชางเทียนจื่อได้ครั้งนึง จะได้รางวัล เหรียญทองเชียวนะเว้ย!"

นั่นมันเงินตั้งหนึ่งพันหยวนเชียวนะ!

ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายวาววับ รีบปรี่เข้าไปล้อมกรอบหลินเฟิงเอาไว้ทันที

"โอ๊ะโอ นั่นใครน่ะ ชางเทียนจื่อคนดังนี่เอง"

"เพิ่งจะเชือดลูกเจี๊ยบไปหมาดๆ ตัวพ่อก็โผล่มาเลยเหรอเนี่ย ฮ่าๆ นี่พวกแกกะจะมาส่งของให้พวกเราเชือดเรียงตัวเลยใช่ไหม?"

"ไม่ใช่เว้ย แกต้องพูดว่า คนของราชวงศ์ต้าซางมีหน้าที่มาส่งของให้พวกเราเชือดถึงที่ต่างหากล่ะ! โคตรบริการดีเลย!"

สีหน้าของหลินเฟิงมืดครึ้มลง ฝ่ายตรงข้ามมีกันอยู่ 6 คน เป็นคนของกิลด์ตำหนักสวรรค์สามคน และกิลด์ชิงอวิ๋นอีกสามคน

ถือเป็นปาร์ตี้เก็บเลเวลที่สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว

มีทั้งหมอ นักรบ นักพรต นักดาบ นักสู้ และนักล่า

พวกมันพูดจาเยาะเย้ยถากถางหลินเฟิงไม่หยุดปาก ขาของพวกมันก็ก้าวเดินเข้ามาตีวงล้อมหลินเฟิงเอาไว้ แล้วยืนขวางทางเข้าชั้นสามไว้จนมิด

เห็นได้ชัดว่าพวกมันกะจะเอาชีวิตหลินเฟิงให้ได้

เมื่อเห็นสถานการณ์ตึงเครียด ผู้เล่นอิสระและผู้เล่นจากกิลด์อื่นๆ ที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็พากันหยุดเก็บเลเวลแล้วหันมามุงดูด้วยความสนใจ

พวกเขาเพิ่งจะได้เห็นพวกกิลด์ชิงอวิ๋นและตำหนักสวรรค์ไล่ฆ่าคนของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางไปเมื่อครู่นี้เอง

พวกไทยมุงเริ่มซุบซิบนินทา "ฉันก็นึกว่าพวกราชวงศ์ต้าซางจะขนคนมาแก้แค้นเป็นโขยงซะอีก ที่แท้ก็มาแค่หัวหน้ากิลด์คนเดียวเนี่ยนะ!"

"เหอะๆ ราชวงศ์ต้าซางมันก็แค่กิลด์พ่อค้าแผงลอยกระจอกๆ จะเอาฝีมือที่ไหนไปสู้กับคนอื่นเขา?"

"ฉันเห็นด้วยนะ คงไม่มีใครยอมมาช่วยหรอกมั้ง เขตปลอดภัยก็มีแต่พวกตั้งแผงลอยหน้าเงินทั้งนั้น"

"หัวหน้ากิลด์มาทวงแค้นตัวคนเดียวแบบนี้ มีหวังโดนรุมสกรัมเละแน่!"

คำพูดเยาะเย้ยของพวกไทยมุง ยิ่งทำให้คนของกิลด์ตำหนักสวรรค์และชิงอวิ๋นได้ใจ

พวกมันยิ่งหันไปคุยโวกับคนรอบข้างอย่างออกรส

"พี่น้องทุกคนเห็นไหมครับ ว่าราชวงศ์ต้าซางมันก็แค่กิลด์กระจอกๆ วันหลังถ้าใครอยากเข้ากิลด์ ก็มาเข้ากิลด์ชิงอวิ๋นของพวกเราดีกว่านะ"

"วันนี้พวกเราจะเชือดชางเทียนจื่อโชว์ จะได้สร้างชื่อให้พวกเราซะหน่อย"

ในสายตาของพวกมัน หลินเฟิงก็เหมือนกับลูกไก่ในกำมือ ไม่มีทางหนีรอดไปได้แน่ๆ

การหยามหน้าเขาต่อหน้าคนเยอะๆ แบบนี้ ก็เป็นคำสั่งจากหัวหน้ากิลด์ตำหนักสวรรค์นั่นแหละ

ดีเลย จะได้มีพยานรู้เห็นเยอะๆ

หลินเฟิงกวาดสายตามองผู้เล่นทั้ง 6 คน

เขาไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมาเลย

แต่กำลังประเมินสถานการณ์และวางแผนการต่อสู้ในหัวอย่างเงียบๆ

สายตาของเขาหยุดลงที่นักรบคนหนึ่ง

ในบรรดาทั้ง 6 คน มีแค่นักรบคนนี้เท่านั้นที่มีชื่อสีแดง

ถ้าโจมตีหมอนี่ ชื่อของหลินเฟิงก็จะไม่เปลี่ยนเป็นสีแดง

ในขณะที่พวกมันกำลังพูดจาโอ้อวดกันอยู่นั้น ในที่สุดหลินเฟิงก็เอ่ยปากพูดขึ้น

"ซอมบี้พันปี จัดการมัน!!"

เป้าหมายที่เขาชี้ไป ก็คือนักรบคนนั้นนั่นเอง!

ซอมบี้พันปีกระโจนพรวดเดียว ก็พุ่งเข้าไปประชิดตัวนักรบได้อย่างรวดเร็ว

แม้ว่านักรบจะเป็นสายแท็งก์รองที่มีความถึกทนพอสมควร แถมยังสวมชุดเกราะเต็มยศเหมือนทหาร

แต่พอโดนกรงเล็บของซอมบี้พันปีตะปบเข้าใส่

ตัวเลขดาเมจก็เด้งขึ้นมา (-459) ทำเอานักรบถึงกับหน้าซีดเผือด พลังชีวิตของเขาลดวูบไปถึงหนึ่งในสาม

"เชี่ย ดาเมจโคตรแรงเลย!"

"แม่งเอ๊ย กล้าลงมือเหรอ? ลุยมันเลยพี่น้อง"

"หมอ ฮีลเลือดด่วน!"

การต่อสู้ปะทุขึ้นในพริบตา

หมอไม่รอช้า รีบร่ายสกิลฮีลเลือดให้นักรบทันที ช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมาได้ 300 แต้ม

แต่ทว่า ในเสี้ยววินาทีต่อมา ซอมบี้พันปีกลับละทิ้งเป้าหมายเดิม แล้วพุ่งเข้าจู่โจมหมอแทน

"เฮ้ย แย่แล้ว มันเล็งหมอ!"

"ไอ้บ้าเอ๊ย ไม่ต้องไปสนใจมัน ไปรุมฆ่าตัวเจ้าของมันเลย!"

เป้าหมายที่แท้จริงของหลินเฟิงตั้งแต่แรก ก็คือหมอนี่แหละ

เมื่อหมอฮีลเลือดให้นักรบที่มีชื่อสีแดง ชื่อของหมอก็จะเปลี่ยนเป็นสีเทาทันที การฆ่าคนที่มีชื่อสีเทาจะไม่ทำให้ค่าความโฉดเพิ่มขึ้น

ซอมบี้พันปีกระหน่ำตะปบหมออย่างบ้าคลั่ง

คริติคอล (-1042)

การโจมตีครั้งหนึ่งติดคริติคอล เกือบจะส่งหมอลงไปคุยกับรากมะม่วงซะแล้ว

หมอตกใจสุดขีด รีบฮีลเลือดให้ตัวเองพลางวิ่งหนีซอมบี้พันปีหัวซุกหัวซุน "ฆ่ามันสิวะ! เร็วเข้า ฉันจะทนไม่ไหวแล้วนะ!"

พวกไทยมุงที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"แม่ร่วง โคตรเถื่อนเลย!"

(จบแล้ว)