บทที่ 21 - ให้ทางเลือกสองทาง ยิ่งเลือกยิ่งแพง

บทที่ 21 - ให้ทางเลือกสองทาง ยิ่งเลือกยิ่งแพง

ไอ้หมอนี่สงสัยจะบ้าไปแล้ว เรื่องแบบนี้ก็ยังกล้าพูดออกมาได้

เกมเทียนเซี่ยถูกควบคุมโดยซูเปอร์เอไอ ไม่มีใครสามารถแทรกแซงการทำงานของมันได้ ไม่มีทางที่จะเกิดบั๊กขึ้นอย่างแน่นอน

หลินเฟิงไม่รีบร้อน นั่งจิบเหล้าไปพลาง พอว่างก็สั่งให้ซอมบี้พันปีออกไปฆ่าคนเล่น

แต่อีกฝ่ายกลับร้อนรน

วายร้ายอันดับหนึ่งส่งคำขอเป็นเพื่อนมาโดยตรง

หลินเฟิงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง จึงกดยอมรับ

วายร้ายอันดับหนึ่ง: 【พวกเรามาสงบศึกกันเถอะ ถือซะว่าไว้หน้าฉันหน่อย!】

หลินเฟิงปรายตามองวายร้ายอันดับหนึ่งด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก

วายร้ายอันดับหนึ่งกระแอมไอเบาๆ หันหน้าหนีด้วยความกระอักกระอ่วน

วายร้ายอันดับหนึ่ง: 【อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันออกมาท่องยุทธภพก็ต้องรักษาหน้าตากันบ้าง แกทำแบบนี้มันหักหน้าฉันชัดๆ!】

หลินเฟิงเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที

ชางเทียนจื่อ: 【จะให้สงบศึกยังไงล่ะ?】

วายร้ายอันดับหนึ่ง: 【ฉันด่าแกฉากหนึ่ง แกห้ามเถียง แล้วฉันก็จะเดินจากไป วันหน้าเจอกันในยุทธภพ พวกเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน!】

ชางเทียนจื่อ: 【หึๆ ตามหลักแล้ว ฉันเป็นพ่อค้า ย่อมต้องถือคติประนีประนอมเป็นที่ตั้ง ไม่แน่ว่าวันข้างหน้านายอาจจะกลายมาเป็นลูกค้าของฉันก็ได้ แต่ว่านะ ในเมื่อฉันเป็นพ่อค้า และเป็นพ่อค้าหน้าเลือดด้วย ฉันก็ไม่มีทางยอมให้นายมาเอาเปรียบได้หรอก!】

วายร้ายอันดับหนึ่ง: 【แล้วแกจะเอายังไง!】

ชางเทียนจื่อ: 【มีเงินก็จ้างผีโม่แป้งได้ ฉันน่ะไม่มีอะไรหรอก นอกจากหน้าเงิน ตอนนี้ฉันให้ทางเลือกนายสองทาง】

【ทางเลือกที่หนึ่ง ฉันขอโทษ นายเดินจากไป ราคา: หนึ่งล้านเหรียญทอง!】

【ทางเลือกที่สอง ฉันเดินออกไป ให้นายฆ่า ราคา: สิบล้านเหรียญทอง!】

เมื่อเห็นข้อความแรก วายร้ายอันดับหนึ่งก็ตาเป็นประกาย

นึกในใจว่าชางเทียนจื่อคนนี้ก็รู้ความเหมือนกัน

แต่พอเห็นราคา

เขาก็ด่าทอออกมาทันที

"ไอ้พ่อค้าหน้าเลือดเอ๊ย!!!"

ชางเทียนจื่อ: 【เถ้าแก่ การขอโทษมันก็ดีอยู่หรอก แต่การฆ่าฉันมันช่วยให้นายระบายความแค้นได้ดีกว่าไม่ใช่เหรอ ชางเทียนจื่ออย่างฉันก็ถือเป็นคนดังในเกม เป็นผู้เล่นคนแรกที่มีสัตว์เลี้ยง การได้ฆ่าฉันด้วยเงินสิบล้านเหรียญทองมันคุ้มค่ามากเลยนะ!】

คุ้มค่าบ้าบออะไรล่ะ

นั่นมันเงินสดหนึ่งล้านหยวนเชียวนะ

ขอโทษต้องใช้เงินสดหนึ่งแสนหยวน?

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย

วายร้ายอันดับหนึ่งสามารถเอาเงินหนึ่งแสนหยวนไปจ้างคนมาดักรอเล่นงานหลินเฟิงได้เป็นครึ่งปีด้วยซ้ำ

วันละสองร้อยหยวน จะมีคนยอมมาดักรอหลินเฟิงอยู่ที่นี่ตั้งกี่คน

วายร้ายอันดับหนึ่ง: 【แกอย่าให้มันเกินไปนักนะ!!】

ชางเทียนจื่อ: 【เงินหนึ่งแสนหยวน ซื้อชื่อเสียงของกิลด์นายทั้งกิลด์ คุ้มค่ามากแล้ว ฉันบอกนายไว้ก่อนเลยนะ วันข้างหน้าชื่อเสียงของกิลด์นายใช้เงินหนึ่งแสนซื้อไม่ได้หรอกนะ ถ้านายอยากจ่ายหนึ่งล้านหยวนก็ย่อมได้】

ถ้าไอ้หมอนี่ตอบตกลง หลินเฟิงก็จะได้เงินค่ารักษาพยาบาลแม่ครบตามจำนวนทันที

น่าเสียดาย

เห็นได้ชัดว่าวายร้ายอันดับหนึ่งไม่ได้มีความคิดแบบนั้น

เขากัดฟันกรอด: 【คุ้มค่าบ้าอะไรวะ!!】

ชางเทียนจื่อ: 【งั้นก็แปลว่าตกลงกันไม่ได้สินะ?!】

【นี่คือท่าทีของการเจรจาของนายงั้นเหรอ?】

【หึๆ ถ้าตกลงกันไม่ได้ก็ไม่ต้องคุยแล้ว พวกเรามาต่อกันเถอะ!!】

เขาร้อนรนยิ่งกว่าหลินเฟิงเสียอีก

การทักมาคุยส่วนตัวยิ่งเป็นเครื่องพิสูจน์เรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี

หลินเฟิงอัญเชิญซอมบี้พันปีออกมาอีกครั้ง

พอเห็นซอมบี้พันปี วายร้ายอันดับหนึ่งก็รู้สึกขนหัวลุกซู่

ในขณะที่ทุกคนกำลังคิดว่า หลินเฟิงกำลังจะโชว์ทักษะเทพอีกครั้ง

จู่ๆ ก็มีคนตะโกนขึ้นมา

"พวกนายดูนั่นสิ มีคนมาแล้ว!"

"คนเยอะแยะเลย!"

"แม่ร่วง อุปกรณ์ของพวกนั้นโคตรจะดีเลย!"

มองเห็นกลุ่มคนกลุ่มใหญ่เดินขบวนมาแต่ไกล

กะด้วยสายตาน่าจะประมาณสี่ห้าสิบคน

มากกว่าคนของกิลด์ฆ่าคนเต้นระบำเสียอีก

พวกเขาเข้ามาล้อมพวกมันเอาไว้กลับด้าน

คนที่นำหน้ามาไม่ใช่ใครอื่น

แต่เป็นนักดาบเจียงหนาน

"ฮ่าๆ ฉันได้ยินมาว่า มีคนคิดจะเล่นงานชางเทียนจื่อน้องชายฉันงั้นเหรอ!"

"แม่ร่วง เป็นคนของชางเทียนจื่อนี่เอง"

"ที่แท้ชางเทียนจื่อก็มีคนหนุนหลังเหมือนกันสินะ!"

เหล่าผู้เล่นที่มุงดูต่างพากันอุทานด้วยความประหลาดใจ

ตอนนี้ยังไม่มีระบบกิลด์ การที่สามารถรวบรวมคนได้ถึงสี่ห้าสิบคนในคราวเดียว ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

สีหน้าของวายร้ายอันดับหนึ่งเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

แต่หลินเฟิงกลับส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ "นักดาบเจียงหนาน หมอนี่ช่างรู้จังหวะจริงๆ!"

นักดาบเจียงหนานทำราวกับไม่ได้ยินคำประชดประชันของเขา เดินเข้ามาหาหลินเฟิงพร้อมหัวเราะร่วน "ใครกล้าหาเรื่องน้องชางของฉัน ก็เท่ากับตั้งตัวเป็นศัตรูกับกิลด์เจียงหนานของพวกเรา ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม!!"

ดาบของเขาชี้ตรงไปยังวายร้ายอันดับหนึ่ง

คนของกิลด์ฆ่าคนเต้นระบำมีจำนวนน้อยกว่ากิลด์เจียงหนาน

พอมองดูดีๆ เลเวลก็ยังต่ำกว่า อุปกรณ์ก็ยังสู้ไม่ได้

วายร้ายอันดับหนึ่งต้องกลืนเลือดตัวเองอย่างเลี่ยงไม่ได้

เขากัดฟันกรอด "ฆ่าคนเต้นระบำ ถอย!!"

ดูเหมือนพวกเขาจะยอมจำนน

แต่ความจริงแล้วนี่เป็นทางลงที่ดีที่สุด

ถ้าขืนโดนหลินเฟิงคนเดียวเล่นงานจนเสียศูนย์ พวกเขาคงอับอายขายขี้หน้าจนไม่มีที่ยืน

แต่ตอนนี้ อีกฝ่ายพาคนมามากกว่าพวกเขาถึงหนึ่งเท่า

การยอมถอยจึงไม่ใช่เรื่องน่าอาย

หลินเฟิงมองดูพวกเขาเดินจากไป พลางถอนหายใจยาว "ถ้านายเปลี่ยนใจ ราคาก็คุยกันได้นะ ห้าแสนเหรียญทองก็ยังได้!!"

วายร้ายอันดับหนึ่งไหนเลยจะกล้ารั้งอยู่ต่อ

เขารีบพาคนทั้งหมดหายวับไปทันที

นักดาบเจียงหนาน "น้องชาย ฉันได้ยินมาว่านายถูกล้อมมาเป็นชั่วโมงแล้ว ทำไมไม่ส่งข้อความมาหาฉันล่ะ?"

หลินเฟิงปรายตามองเขา "ฉันต้องขอบใจนายจริงๆ นะน้องชาย ฉันมีวิธีเอาตัวรอดเป็นร้อยๆ วิธี!"

อย่างแย่ที่สุด ก็แค่ออฟไลน์หนีไป

"ตอนนี้ดีเลย โดนนายแย่งซีนไปหมดแล้ว ฉันว่านายควรจะจ่ายค่าเสียหายมานะ!"

"เอ่อ นายนี่มันพ่อค้าหน้าเลือดตัวจริงเลยนะ!"

"ขอบใจ!"

"เอาล่ะ เรื่องจบแล้ว ฉันจะพาลูกน้องไปเก็บเลเวลต่อ ถ้ามีปัญหาอะไรก็เรียกฉันได้เลยนะ!"

ไอ้หมอนี่ไม่ได้ตั้งใจมาช่วยตั้งแต่แรกหรอก

เขาแค่พาลูกทีมมาเหมาพื้นที่ฟาร์มมอนสเตอร์ บังเอิญผ่านมาพอดี ก็เลยได้หน้าไปเต็มๆ

หลินเฟิงยิ้มเจื่อนพร้อมกับส่ายหน้า "เรื่องธุรกิจนี่คนรวยอย่างพวกนายถนัดนักล่ะ! วันหลังถ้ามาซื้อของ ฉันจะคิดราคานายเพิ่มเป็นร้อยสิบเปอร์เซ็นต์เลยแล้วกัน"

มองดูกิลด์เจียงหนานเดินจากไป

หลินเฟิงก็หอบเอาเหล้าของร้านชิงเยว่เซวียนมุ่งหน้ากลับเมืองหนิงตู

……

"คุณลุง นี่เหล้าที่คุณลุงต้องการ ตอนนี้บอกผมได้หรือยังครับ?"

เมื่อกลับมาถึงโรงประมูล หลินเฟิงก็ทำการแลกเปลี่ยนขวดเหล้าให้กับลุงยามเฝ้าโรงประมูล

ลุงยามรับขวดเหล้าไปกระดกดื่มอึกๆ

"ฮ่า! เหล้าดี!"

"ในเมื่อพ่อหนุ่มจริงใจขนาดนี้ งั้นข้าก็จะบอกให้ฟัง!"

"ผู้หญิงที่ลูกชายข้าชอบ ถูกนายกเทศมนตรีไล่ตะเพิดออกจากเมืองไป จนไปตายอยู่ที่ภูเขาหลานรั่ว หากเจ้าอยากให้พ่อลูกคู่นี้กลับมาคืนดีกัน ก็ต้องไปตามหาจิตวิญญาณของเด็กสาวคนนั้นให้พบ!"

【ขอแสดงความยินดีด้วย คุณทำภารกิจสำเร็จ】

【อัปเดตภารกิจ: ตามหาลูกชายนายกเทศมนตรี!】

【รายละเอียดภารกิจ: สังหารปีศาจสาวหลานรั่ว เพื่อนำจิตวิญญาณของเด็กสาวกลับมา!】

"บ้าเอ๊ย!!"

หลินเฟิงแทบอยากจะล้มโต๊ะทิ้ง

เพื่อค่าประสบการณ์หนึ่งแสนแต้ม เพื่อป้ายคำสั่งกิลด์ เขาต้องวิ่งวุ่นมาค่อนวัน

แต่ตอนนี้ดันมาสั่งให้เขาไปฆ่าปีศาจสาวหลานรั่วเนี่ยนะ

"เวรกรรมตามสนองจริงๆ สวรรค์ไม่เคยละเว้นใครเลย!!"

ภารกิจน่าจะดำเนินมาถึงช่วงท้ายแล้ว

แต่กลับต้องมาเจออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด

ปีศาจสาวหลานรั่วเป็นถึงฟิลด์บอสเลเวลยี่สิบ เขาตัวคนเดียวจะไปสู้มันได้ยังไง

"ช่างเถอะ ลองขึ้นไปดูก่อนก็แล้วกัน!"

หลินเฟิงเดินมุ่งหน้าไปยังภูเขาหลานรั่ว

ถ้าหากทำไม่สำเร็จ ก็คงต้องยอมแพ้ชั่วคราว รอให้ถึงเลเวลยี่สิบ เปลี่ยนอาชีพขั้นที่สองเสร็จ ค่อยกลับมาโซโล่ปีศาจสาวหลานรั่วอีกที

อย่างมากก็แค่สร้างกิลด์ช้าลงหน่อย

ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเขามากมายนัก

เมื่อคิดได้ดังนั้น

หลินเฟิงก็อัญเชิญซอมบี้พันปีออกมา แล้ววิ่งฝ่าวงล้อมมอนสเตอร์มุ่งหน้าสู่ภูเขาหลานรั่ว

มีผู้เล่นอยู่บนภูเขาหลานรั่วมากมาย

ตอนนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ล้วนมีเลเวลสิบสอง เลเวลสิบสามกันหมดแล้ว

หลินเฟิงปีนขึ้นไปจนถึงยอดเขาหลานรั่วอย่างชำนาญทาง

ก่อนจะได้เห็นภาพที่ทำให้เขาต้องประหลาดใจ

มีคนกำลังล่าปีศาจสาวหลานรั่วอยู่จริงๆ ด้วย

ผู้เล่นประมาณสามสิบคนกำลังรุมล้อมปีศาจสาวหลานรั่วอยู่

หลินเฟิงมองด้วยแววตาประหลาดใจ "เป็นพวกนายเองเหรอ!!"

(จบแล้ว)