บทที่ 20 - วายร้ายอันดับหนึ่งตกที่นั่งลำบาก ถอยไม่ได้ไปไม่เป็น

บทที่ 20 - วายร้ายอันดับหนึ่งตกที่นั่งลำบาก ถอยไม่ได้ไปไม่เป็น

หลินเฟิงหัวเราะเยาะด้วยความดูแคลน "ฆ่าฉันงั้นเรอะ? ฉันตัวคนเดียว ดึงรั้งพวกแกกิลด์ 'ฆ่าคนเต้นระบำ' ไว้ได้ทั้งกิลด์ ฉันว่าแกนั่นแหละที่โง่ คิดเลขไม่เป็นหรือไง!"

"หึ ไม่ว่าแกจะพล่ามอะไร วันนี้พ่อก็จะขอจองล้างจองผลาญแกให้ถึงที่สุด!"

สถานการณ์ของวายร้ายอันดับหนึ่งในตอนนี้ ยิ่งกลืนไม่เข้าคายไม่ออกยิ่งกว่าหลินเฟิงเสียอีก

คนมุงดูเยอะแยะขนาดนี้ แถมยังมีสตรีมเมอร์อยู่ด้วยอีกหลายคน ป่านนี้บนเว็บบอร์ดคงวิพากษ์วิจารณ์กันให้แซดแล้ว

กิลด์ 'ฆ่าคนเต้นระบำ' อุตส่าห์ประกาศกร้าวเอาไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะตามล่าหลินเฟิง

ถ้าวันนี้ฆ่าหลินเฟิงไม่ได้ ชื่อเสียงและหน้าตาของกิลด์ 'ฆ่าคนเต้นระบำ' คงป่นปี้ไม่มีเหลือ

หลินเฟิงจัดการอัญเชิญซอมบี้พันปีออกมาอีกครั้ง

สมาชิกกิลด์ 'ฆ่าคนเต้นระบำ' ทุกคนต่างพากันเกร็งจนตัวสั่น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งวายร้ายอันดับหนึ่ง ที่ถึงกับย่อตัวลงเตรียมพร้อมจะวิ่งหนีได้ทุกเมื่อ

แต่ทว่า ท่ามกลางสายตาของทุกคน หลินเฟิงกลับทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งยาวอย่างสบายอารมณ์

แล้วตะโกนเรียก "เสี่ยวเอ้อ เอาเหล้ามา!"

"มาแล้วคร้าบ!"

เสี่ยวเอ้อที่เป็น NPC รีบเอาผ้าขี้ริ้วพาดบ่า แล้วเช็ดทำความสะอาดโต๊ะให้หลินเฟิงอย่างขะมักเขม้น

"เชิญรับประทานได้เลยครับนายท่าน!"

ต้องยอมรับเลยว่า บรรยากาศของเกมเทียนเซี่ยนี่มันช่างสมจริงสุดๆ

ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในยุทธภพจริงๆ เลยทีเดียว

เหล้าจอกละห้าสิบหยวน ไม่รู้รสชาติจะเป็นยังไงนะ

ท่ามกลางสายตาแปลกประหลาดใจของทุกคน หลินเฟิงกลับนั่งจิบเหล้าอย่างสบายใจเฉิบ

"ลูกพี่ ถ้าขืนมันไม่ออกมา พวกเราก็แย่สิครับ!"

"ใช่แล้วลูกพี่ จะให้พวกเรามานั่งรออยู่แบบนี้ตลอดไปก็คงไม่ได้ ตอนนี้คนอื่นๆ เขากำลังเร่งปั่นเลเวลกันอย่างบ้าคลั่ง ขืนพวกเรามัวแต่เสียเวลาอยู่ตรงนี้ มันไม่คุ้มเอาซะเลยนะ!"

"ถ้าเกิดมันไม่ออกมา หรือจู่ๆ ก็ออฟไลน์หนีไปเลย พวกเราจะทำยังไงดีล่ะ?"

สีหน้าของวายร้ายอันดับหนึ่งยิ่งดูย่ำแย่ลงไปอีก

คำพูดของลูกน้อง ทำไมเขาจะไม่เข้าใจล่ะ

แต่คนมุงดูเยอะแยะขนาดนี้ จะให้มาเสียหน้าตอนนี้ก็คงไม่ได้

เขากัดฟันกรอด "เฝ้ามันเอาไว้ ฉันให้ค่าเหนื่อยชั่วโมงละ 100 หยวน!"

"ถ้าลูกพี่พูดแบบนี้ล่ะก็ ต่อให้ต้องเฝ้าจนเซิร์ฟเวอร์ปิด ผมก็ยอมครับ!"

"จุ๊ๆ คิดอะไรอยู่ในใจก็เก็บไว้เถอะ อย่าพูดออกมาเลย!"

คนที่อึดอัดใจที่สุดในตอนนี้ก็คือวายร้ายอันดับหนึ่งนั่นแหละ

การที่ปล่อยให้หลินเฟิงหนีเข้าไปในร้านชิงเยว่เซวียนได้ ก็ถือว่าพวกเขาล้มเหลวไม่เป็นท่าแล้ว

แต่เพื่อรักษาหน้าตา ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ต้องยืนกรานเฝ้าต่อไป

หลินเฟิงเองก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร

เขานั่งจิบเหล้าไปพลาง เปิดหน้าต่างจัดการร้านค้าไปพลาง

เนื่องจากร้านค้ายังเปิดให้บริการอยู่ เขาจึงสามารถตรวจสอบสถานะและกดปุ่มรับซื้อ ยกเลิกการรับซื้อ หรือวางขายสินค้าได้โดยตรง

แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็คือ อุปกรณ์ในร้านถูกขายออกไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว

และยอดเงินในร้านก็เพิ่มขึ้นมาอีกราวๆ 300,000 เหรียญทอง

ความจริงแล้วมันควรจะมีอยู่ 400,000 เหรียญทอง แต่เงินจำนวน 100,000 เหรียญทองถูกนำไปใช้รับซื้อสมุนไพรกับแร่จนหมดแล้ว

ตอนนี้เขารับซื้อแร่มาได้ประมาณหนึ่งหมื่นชิ้น ส่วนสมุนไพรจะได้เยอะกว่าหน่อย ประมาณสองหมื่นกว่าชิ้น

สมุนไพรและแร่จำนวนนี้ มากพอที่จะให้อาชีพสายผลิตสิบคนใช้อัปเลเวลสกิลได้สบายๆ

แต่สำหรับหลินเฟิงแล้ว จำนวนแค่นี้มันยังห่างไกลจากความต้องการของเขาอีกมาก

ช่วงต้นเกม สมุนไพรกับแร่ยังหาซื้อง่ายแถมราคาถูก ก็ต้องรีบกว้านซื้อตุนไว้ให้เยอะๆ หน่อย

หลินเฟิงไม่คิดจะถอนเงินที่อยู่ในร้านออกมาแล้ว

เขาตั้งค่าให้นำเงินทั้งหมดไปใช้รับซื้อสมุนไพรกับแร่ต่อไป

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น

หลินเฟิงก็สั่งการเสียงเรียบ "ซอมบี้พันปี เดินออกนอกเขตปลอดภัย!"

ซอมบี้พันปีกระโดดหย็องแหย็งออกนอกเขตปลอดภัยทันที

การเคลื่อนไหวนี้ ดึงดูดความสนใจของทุกคนในบริเวณนั้นให้จับจ้องมองตาม

วายร้ายอันดับหนึ่งที่นั่งสัปหงกจนเกือบจะหลับอยู่รอมร่อ พอเห็นร่างอันน่าสะพรึงกลัวโผล่ออกมา ก็รีบร้องเสียงหลง "มันออกมาแล้ว รีบจัดการมันเร็ว! อย่าปล่อยให้มันเข้ามาโจมตีฉันได้นะ!"

พูดจบ เขาก็สั่งให้ลูกน้องระดมโจมตีซอมบี้พันปีทันที

【ติ๊ง ซอมบี้พันปีของท่านถูกผู้เล่น 'สายลมปั่นป่วน' โจมตี!】

เมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

หลินเฟิงก็สั่งการทันที "ฆ่าไอ้ผู้ใช้กู่นั่นซะ!"

ซอมบี้พันปีพุ่งตรงเข้าไปตะปบผู้ใช้กู่อย่างบ้าคลั่ง

ผู้ใช้กู่ถือเป็นอาชีพที่เปราะบางที่สุดเป็นอันดับสองรองจากนักฆ่า

แถมอุปกรณ์ของหมอนี่ก็ยังเทียบชั้นกับวายร้ายอันดับหนึ่งไม่ได้ด้วยซ้ำ

ซอมบี้พันปีจึงสามารถทนรับดาเมจทั้งหมด แล้วจัดการปลิดชีพผู้ใช้กู่ลงได้อย่างง่ายดาย

แม้สุดท้ายซอมบี้พันปีจะตายตามไปด้วย แต่อย่างน้อยการตายของมันก็ไม่ได้ทำให้หลินเฟิงสูญเสียอะไร ในขณะที่ผู้ใช้กู่คนนั้น พอตายแล้วก็ต้องเสียเลเวลไปหนึ่งเลเวล

หลินเฟิงแสยะยิ้มเย็น "ฉันกำลังรอให้ชื่อของตัวเองกลับมาเป็นสีขาวอยู่ ส่วนพวกแกกำลังรออะไรอยู่ล่ะ?"

วายร้ายอันดับหนึ่งจ้องมองหลินเฟิงด้วยความโกรธแค้น

เมื่อกี้หลินเฟิงเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน ชื่อของเขาจึงกลายเป็นสีเทา ทำให้คนอื่นสามารถโจมตีเขาได้โดยที่ค่าความโฉดไม่เพิ่มขึ้น แต่ตอนนี้ระยะเวลาแสดงผลได้หมดลงแล้ว กลายเป็นว่าพวกมันเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีหลินเฟิงก่อน

หลินเฟิงจึงมีสิทธิ์ป้องกันตัว และการตอบโต้ของเขา ก็จะไม่ทำให้ค่าความโฉดเพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย

นี่มันการปั่นหัวกันชัดๆ เป็นการหยามเกียรติกันแบบซึ่งๆ หน้าเลย

แต่พวกมันก็ไม่มีปัญญาจะจัดการอะไรเขาได้ ช่างเป็นเรื่องที่น่าอับอายขายขี้หน้าซะจริงๆ

สีหน้าของวายร้ายอันดับหนึ่งเดี๋ยวก็เขียวคล้ำ เดี๋ยวก็ซีดเผือด ก่อนที่เขาจะตะโกนแหกปากลั่น "นี่มันช่องโหว่ชัดๆ บั๊กเห็นๆ แกกล้าใช้บั๊กโกงเกมงั้นเรอะ พวกแกทุกคนเป็นพยานให้ฉันด้วย หมอนี่มันใช้บั๊ก ฉันจะรีพอร์ตแกแน่ แกคอยดูเถอะ!"

ใครๆ ก็ฟังออกว่า หมอนี่กำลังหาเรื่องชิ่งหนีแล้ว

"แกคอยดูเถอะ ชางเทียนจื่อ ฉันจะต้องทำให้ไอดีของแกโดนแบนให้ได้!!"

(จบแล้ว)