บทที่ 17 - ความเป็นคนหัวอ่อนมันส่งต่อทางพันธุกรรม ถูกคนจ้องเล่นงาน

บทที่ 17 - ความเป็นคนหัวอ่อนมันส่งต่อทางพันธุกรรม ถูกคนจ้องเล่นงาน

หลินเฟิงบ่นอุบอิบขณะเปิดประตู

แต่คนที่ยืนอยู่หลังประตู กลับกลายเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง

เธอคือหลี่เยว่ ลูกสาวเจ้าของห้องเช่า หรือที่มีไอดีในเกมว่า 'ในใจมีดอกไม้'

ใช่แล้ว ยัยคนที่โดนฟันกำไรจนหัวแบะคนนี้นี่แหละ

พอเห็นหน้าเธอ หลินเฟิงก็นึกถึงคำพูดของเธอเมื่อคืนนี้ขึ้นมาได้

เขาตบหน้าผากตัวเอง "เธอเองเหรอ ขอโทษทีนะ พอดีฉันหาเงินมาได้แล้วล่ะ เดี๋ยวฉันจะจ่ายค่าเช่าให้เลยนะ!"

ใครจะไปรู้ หลี่เยว่กลับคว้าแขนหลินเฟิงเอาไว้ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"ไม่ใช่ๆ หลินเฟิง ฉันขอถามหน่อยสิ ผู้ชายคนเมื่อกี้นี้เป็นเพื่อนของนายเหรอ?"

หลินเฟิงมองตามแผ่นหลังของหลินเหวินที่กำลังเดินจากไป "อ๋อ หมายถึงไอ้หมอนั่นน่ะเหรอ?"

สายตาของหลี่เยว่ก็จับจ้องอยู่ที่หลินเหวินเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น แววตาของเธอยังหวานเยิ้มหยดย้อย บนใบหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชมและหลงใหล

จากมุมที่หลินเฟิงยืนอยู่ เขามองไม่เห็นสีหน้าของหลี่เยว่ จึงตอบกลับไปส่งๆ ว่า "หมอนั่นไม่ใช่เพื่อนฉันหรอก!"

"อ๋อ ไม่ใช่เหรอ!"

หลี่เยว่มีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย

"เขาเป็นน้องชายฉันเองแหละ"

"หืม???"

"น้องชายแท้ๆ เลย!"

"หา??"

หลินเฟิงพยักหน้ายิ้มๆ "เป็นน้องชายแท้ๆ ของฉันจริงๆ เธอไม่ต้องห่วงหรอกนะ พวกคนไม่น่าไว้ใจฉันไม่พามาที่ห้องเช่าหรอก เดี๋ยวฉันจะโอนเงินให้แม่เธอเดี๋ยวนี้แหละ"

เมื่อคืนนี้ เงินไม่กี่พันหยวนยังเป็นปัญหาสำหรับเขาอยู่เลย

แต่วันนี้ เงินไม่กี่พันหยวนไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปแล้ว

หลินเฟิงไม่ใช่พวกเบี้ยวหนี้อยู่แล้ว จะให้ไปเป็นคนลากเก็บเลเวลให้หลี่เยว่ก็คงเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อมีเงินแล้ว ก็จ่ายๆ ไปให้จบเรื่อง

ในจังหวะที่เขากำลังจะหันหลังกลับ

หลี่เยว่กลับคว้ามือหลินเฟิงเอาไว้แน่น "พี่ชาย!"

"หา? พี่ชายงั้นเหรอ??"

"ใช่แล้ว ลูกพี่ ค่าเช่าห้องไม่ต้องจ่ายแล้วนะ!"

"ไม่ต้องจ่ายค่าเช่า? เฮ้ย ฉันไม่มีเวลาพาเธอไปอัปเลเวลจริงๆ นะ เลเวลของฉันเองก็ยังต่ำเตี้ยเรี่ยดินอยู่เลย!"

"ไม่ได้จะให้ช่วยลากเก็บเลเวลด้วย!"

หลี่เยว่ใช้ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองหลินเฟิงอย่างมีความหวัง

หลินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเบิกตากว้าง "บ้าเอ๊ย คนสวย เธอเห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย?? ฉัน เธอ เธอนี่มองคนขาดจริงๆ เข้ามาสิ!"

หลี่เยว่ดีใจจนเนื้อเต้น กระโดดโลดเต้นตามเข้ามาในห้อง

เธอไม่ได้รังเกียจความสกปรกของห้องหลินเฟิงเลย ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาเก่าซอมซ่ออย่างไม่รังเกียจรังงอน

หลินเฟิงกวาดสายตามองหลี่เยว่ตั้งแต่หัวจรดเท้า

ผิวพรรณ ขาวอมชมพู ไร้รอยด่างดำ ให้คะแนนเต็ม

หน้าตา จิ้มลิ้มพริ้มเพรา ตากลมโต จมูกโด่งรั้น ถือว่ายอดเยี่ยม

รูปร่าง ขายาว เอวคอด มีส่วนโค้งเว้า สมบูรณ์แบบ

เสียอย่างเดียว สมองดูจะทึบไปหน่อย

แต่ก็ถือว่าข้อดีกลบข้อเสียไปได้ล่ะนะ

ในขณะที่หลินเฟิงกำลังพิจารณาหลี่เยว่อยู่นั้น

หลี่เยว่ก็พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า "พี่ชาย พี่เป็นพี่ชายของหลินเหวินใช่ไหม ช่วยแนะนำเขาให้ฉันรู้จักหน่อยได้ไหม! ถ้าชวนหลินเหวินไปกินข้าวด้วยกันได้ ฉันจะยกค่าเช่าห้องให้พี่ฟรีๆ เลย!"

หลินเฟิงที่เพิ่งจะถอดเสื้อคลุมออก

ก็รีบสวมกลับเข้าไปใหม่แทบไม่ทัน

"อะแฮ่ม เธอรู้จักหลินเหวินด้วยเหรอ?"

"อืมๆ เขาเป็นคนดังของมหาวิทยาลัยเราเลยนะ สอบได้ที่หนึ่งตลอด เล่นบาสก็เก่ง หน้าตาก็หล่อ แถมยังนิสัยดีอีกต่างหาก"

เธอพล่ามพรรณนาถึงสรรพคุณของหลินเหวินออกมายืดยาว

ดวงตาของหลี่เยว่เปล่งประกายวิบวับ

"บ้าเอ๊ย มองไม่ออกเลยแฮะ ว่าไอ้หมอนี่มันจะมีเสน่ห์ดึงดูดใจขนาดนี้เชียวเหรอ?"

"อืมๆ พี่ไม่รู้อะไร มีผู้หญิงหลายคนเลยนะที่พยายามจะจีบเขา แต่ก็ถูกเขาปฏิเสธไปอย่างนุ่มนวลหมดเลย เขาคือเทพบุตรสุดลึกลับในดวงใจของสาวๆ เลยล่ะ! ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าพี่กับเขาจะเป็นพี่น้องกัน พี่น้องแท้ๆ ซะด้วย!!"

เดี๋ยวสิ สีหน้าเคลือบแคลงสงสัยของเธอมันหมายความว่ายังไงฟะ

หลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะกัดฟันกรอด ลองโกนหนวดโกนเครา เซตผมให้เรียบร้อยดูสิ หน้าตาฉันกับมันก็ถอดพิมพ์เดียวกันมาเป๊ะๆ นั่นแหละว้า

"ขอร้องล่ะนะ ลูกพี่"

ถึงแม้ว่า ความเป็นคนหัวอ่อนโดนหลอกง่ายมันจะถ่ายทอดกันทางพันธุกรรมได้ก็เถอะ

แต่หลินเฟิงก็ยังคงหักหลังหลินเหวินได้อย่างหน้าตาเฉยโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

เงินตั้งหลายพันหยวนเชียวนะ แค่ให้ช่องทางติดต่อแค่นี้ เรื่องหมูๆ

หลังจากส่งวีแชตของหลินเหวินให้หลี่เยว่ไปแล้ว

หลี่เยว่ก็เดินจากไปอย่างอารมณ์ดี

หลินเฟิงถอนหายใจยาว "หน้าตาก็สวย สมองก็ทึบ ภรรยาแบบนี้แหละเพอร์เฟกต์ที่สุดแล้ว น้องชายเอ๊ย แกนี่โชคดีจริงๆ"

เขาพึมพำกับตัวเองไปพลาง เก็บกวาดอาหารเช้าไปพลาง

เดิมทีเขาตั้งใจว่า หลังจากแม่ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว จะดึงหลินเหวินผู้เป็นน้องชายให้เข้ามาเล่นเกมด้วยกัน

แต่พอดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว หลินเหวินดูจะฮอตฮิตในมหาวิทยาลัยไม่เบาเลยแฮะ

สอบได้ที่หนึ่งทุกวิชา อนาคตไกลแน่นอน

ปล่อยให้หมอนั่นเดินตามเส้นทางของตัวเองไปก็แล้วกัน

ส่วนสิ่งที่หลินเฟิงต้องทำก็คือ การหาเงิน เพื่อช่วยปัดเป่าความกังวลใจของน้องชายให้หมดไป

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินเฟิงก็ล็อกประตู สวมหมวกเกม แล้วเข้าสู่โลกของเทียนเซี่ยต่อไป

……

【ยินดีต้อนรับเข้าสู่ 'เทียนเซี่ย'！】

แสงสว่างวาบขึ้น

หลินเฟิงมาปรากฏตัวที่หน้าโรงประมูล

เขายืนทบทวนความคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะเริ่มทำภารกิจต่อ

แต่เพิ่งจะเดินไปถึงหน้าโรงประมูล เขาก็ถูกยามรักษาการณ์ที่เฝ้าประตูขวางเอาไว้เสียก่อน

"ต้องขออภัยด้วยท่านผู้กล้า ตอนนี้โรงประมูลยังไม่เปิดให้บริการ ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าไปด้านใน!"

หลินเฟิงกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง

แต่พอเหลือบไปเห็นชื่อของยามรักษาการณ์คนนั้น เขาก็ถึงกับพูดไม่ออก

【ยามรักษาการณ์โรงประมูล: ลูกชายนายกเทศมนตรีเฒ่า！】

ใช่แล้ว หมอนี่มีชื่อว่า 'ลูกชายนายกเทศมนตรีเฒ่า' จริงๆ

"แม่ร่วง มันจะง่ายดายขนาดนี้เลยเรอะ??"

หลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "หรือว่าดวงฉันจะขึ้นแล้วจริงๆ นะ?"

เมื่อกี้ก็เพิ่งจะโดนหลี่เยว่ทำให้งงเป็นไก่ตาแตกมาหมาดๆ

หลินเหวินได้รู้ว่าหลินเฟิงหาเงินได้สามแสน หลินเฟิงเองก็ได้รู้ว่าหลินเหวินเป็นหนุ่มฮอต แถมยังมีสาวสวยมาประเคนให้ถึงที่อีกต่างหาก

แล้วตอนนี้มาทำภารกิจ ก็ดันมาเจอ NPC เป้าหมายเข้าอย่างจัง นี่ถ้าไม่ใช่ดวงดีแล้วจะเรียกว่าอะไรล่ะ?

หลินเฟิงเข้าประเด็นทันที "ฉันไม่ได้จะเข้าไปในโรงประมูลหรอก ฉันมาหานายต่างหาก หรือจะพูดให้ถูกก็คือ พ่อของนายส่งฉันมาหานายนั่นแหละ!"

ลูกชายนายกเทศมนตรี "หึ เหลวไหลทั้งเพ ข้าไม่มีพ่อที่ไหนทั้งนั้น รีบไสหัวไปให้พ้นเลยนะ!"

"หา?? พ่อนายที่เป็นนายกเทศมนตรี เป็นประธานสมาคมการค้าไงเล่า!!"

"เชิญออกไปได้แล้ว!"

ลูกชายนายกเทศมนตรีออกปากไล่หลินเฟิงออกจากบริเวณโรงประมูลทันที

หลินเฟิงทำหน้าฉงน "เดี๋ยวสิ ภารกิจไม่อัปเดตเลยเหรอ? พ่อนายรวยขนาดนั้น นายกลับไปใช้ชีวิตเป็นลูกคุณหนูสุขสบายไม่ดีกว่ารึไง? ทำไมต้องมาทนเป็นยามอยู่ที่นี่ด้วย??"

แต่ลูกชายนายกเทศมนตรีก็ไม่สนใจหลินเฟิงอีกต่อไป

เหตุการณ์นี้อยู่ในสายตาของผู้เล่นนับไม่ถ้วน

และหนึ่งในนั้น พอเห็นหลินเฟิงเข้า ดวงตาก็เป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที

เขาเปิดหน้าต่างรายชื่อเพื่อนขึ้นมา คนแรกในรายชื่อก็คือวายร้ายอันดับหนึ่งนั่นเอง

【ลูกพี่ ลูกพี่ เจอตัวชางเทียนจื่อแล้วครับ หมอนั่นอยู่ที่หน้าโรงประมูล!!】

วายร้ายอันดับหนึ่ง: 【ดี จับตาดูมันไว้ให้ดี รายงานความเคลื่อนไหวของมันมาตลอดเวลา! ที่ประตูเมืองทั้งสี่ทิศ ตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ มีพวกเราคอยเก็บเลเวลซุ่มดูอยู่ ถ้ามันโผล่หัวออกมาเมื่อไหร่ ก็สับมันให้เละเลย!】

【รับทราบครับลูกพี่!】

หลินเฟิงที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย พยายามลองคุยกับลูกชายนายกเทศมนตรีอยู่อีกหลายครั้ง

แต่ลูกชายนายกเทศมนตรีก็ไล่ตะเพิดหลินเฟิงออกมาทุกครั้ง

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? แม่งเอ๊ย ตกลงว่ามันผิดพลาดตรงไหนกันแน่?"

"หึๆ พ่อหนุ่มเอ๊ย ทำแบบนี้มันไม่ได้ผลหรอก!!"

จู่ๆ ก็มีตาลุงยามแก่ๆ คนหนึ่งเดินเข้ามาหาหลินเฟิงด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

อีกฝ่ายก็เป็น NPC เช่นเดียวกัน

แถมยังเป็น NPC ที่เดินเข้ามาหาเองแบบนี้ แสดงว่าต้องมีเงื่อนงำอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ

"คุณลุง รู้ด้วยเหรอครับว่าเกิดอะไรขึ้น?"

"เรื่องของเจ้านั่นน่ะเรอะ ฮี่ๆ ข้าเห็นมันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ทำไมข้าจะไม่รู้ล่ะ เพียงแต่... เพียงแต่ว่าพักนี้ข้ารู้สึกเปรี้ยวปากอยากเหล้าขึ้นมา พอไม่ได้กินความจำมันก็เลยเลือนลางไปหน่อยน่ะสิ!"

【ติ๊ง ภารกิจอัปเดต: ตามหาลูกชายนายกเทศมนตรี】

【คำขอของลุงยาม: ปฏิกิริยาของลูกชายนายกเทศมนตรีทำให้คุณมึนงงไปหมด ดูเหมือนว่าลุงยามจะรู้อะไรบางอย่าง จงไปซื้อเหล้าจากร้านชิงเยว่เซวียนมาให้ลุงยามหนึ่งจอก】

ใครจะไปคิดว่าเป้าหมายของภารกิจจะไม่ได้อยู่ที่ลูกชายนายกเทศมนตรี แต่กลับมาตกอยู่ที่ตาลุงยามคนนี้แทน

แถมคำขอยังหรูหราหมาเห่าซะด้วย ต้องเป็นเหล้าจากร้านชิงเยว่เซวียนเชียวนะ!!

หลินเฟิงจำได้ว่าร้านชิงเยว่เซวียนตั้งอยู่นอกเมืองทางทิศตะวันออก เป็นแค่ร้านเหล้าเล็กๆ ริมทางเท่านั้น

เหล้าของที่นั่นรสชาติดีเยี่ยม ดื่มแล้วไม่ได้ช่วยเพิ่มสเตตัสอะไรเลย แต่กลับมีผู้เล่นยอมควักกระเป๋าซื้อกันอย่างล้นหลาม

หลินเฟิงเดินมุ่งหน้าไปทางประตูเมืองฝั่งตะวันออกอย่างไม่รอช้า

โดยมีใครบางคนคอยสะกดรอยตามหลังหลินเฟิงมาอย่างลับๆ

【ลูกพี่ ลูกพี่!! ออกนอกเมืองไปแล้วครับ ชางเทียนจื่อมันออกไปทางประตูเมืองฝั่งตะวันออกแล้ว!!】

"ดีมาก!!"

วายร้ายอันดับหนึ่งดีใจจนเนื้อเต้น "บังเอิญชะมัด พ่อก็อยู่ทางฝั่งตะวันออกพอดีเลยนี่หว่า แม่งเอ๊ย!! คราวนี้พ่อจะล้างแค้นให้สาสมเลยคอยดู!"

(จบแล้ว)