บทที่ 22 "นี่ ยายหนอนหนังสือ!"

บทที่ 22 "นี่ ยายหนอนหนังสือ!"

อี้เทียนอวี่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เอาคางเกยโต๊ะแล้วมองเธออย่างหมดคำจะพูด

เสวี่ยเจียวไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ราวกับไม่ได้ยินเสียงของเขา

"ยายหนอนหนังสือ ถ้าเธอขยันขนาดนี้ ทำไมคะแนนถึงได้แย่นักล่ะ" อี้เทียนอวี่พึมพำ

ในฐานะเพื่อนร่วมโต๊ะของกู้เสวี่ยเจียว เขารู้ซึ้งดีว่าคนคนนี้ขยันขันแข็งแค่ไหน!

ด้วยแรงขับเคลื่อนในการเรียนระดับนี้ อี้เทียนอวี่รู้สึกว่าแม้แต่นักเรียนหัวกะทิอันดับหนึ่งของห้องก็ยังเทียบเธอไม่ติด

ขยันขนาดนี้ แต่ได้ยินมาว่าเมื่อก่อนเธอเคยสอบเลขได้คะแนนหลักเดียว—มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย!!

เมื่อเห็นว่าเสวี่ยเจียวยังคงเมินเฉย เขาจึงฟุบหน้าลงนอนเสียเลย

"นักเรียน ครูมีข่าวดีจะบอกทุกคน!" ครูสอนคณิตศาสตร์ร่างท้วมพูดขึ้นพลางยักคิ้ว

"อะไรเหรอครับ" เมื่อได้ยินว่ามีข่าวดี ทุกคนก็มองเขาอย่างคาดหวัง

ครูสอนคณิตศาสตร์มักจะยิ้มแย้มอยู่เสมอ แต่เวลาตรวจข้อสอบกลับไร้ความปรานี คนจึงตั้งฉายาให้เขาว่า "เสือยิ้มยาก"

ในเวลานี้ เขากำลังยิ้มแป้นราวกับพระสังกัจจายน์ "วันพฤหัสบดีกับวันศุกร์นี้จะไม่มีการเรียนการสอนนะ!"

ดวงตาของนักเรียนหลายคนเป็นประกาย

"เสือยิ้มยาก" พูดเสริมอีกประโยคว่า "ดังนั้น ขอให้โชคดีกับการสอบประจำเดือนในวันพฤหัสบดีและวันศุกร์นี้นะ!"

"โหยยย—" นักเรียนโอดครวญประสานเสียงกัน

เสวี่ยเจียวไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก สำหรับเธอ จะมีการสอบหรือไม่ก็ไม่ต่างกัน แต่คนอื่นๆ ไม่ได้คิดเช่นนั้น

"พี่คะ ขอให้โชคดีกับการสอบประจำเดือนนะ! ฉันยังจำที่พี่พูดว่าจะแซงหน้าฉันได้อยู่นะ!" เฉิงหมิงเจียวพูดพร้อมกับรอยยิ้ม ในขณะที่เพื่อนสนิทของเธอหัวเราะคิกคักขึ้นมาทันที

ความพอใจฉายประกายในดวงตาของเฉิงหมิงเจียวขณะที่เธอเลื่อนสายตาไปทางอี้เทียนอวี่ซึ่งอยู่ข้างๆ

เมื่อมองดูใบหน้าที่หล่อเหลาและมีเสน่ห์ของเขา แก้มของเธอก็แดงระเรื่อเล็กน้อย "เอ่อ... อี้เทียนอวี่ นายก็พยายามเข้าล่ะ!"

อี้เทียนอวี่มองเธอด้วยความหวาดผวา "เธอจะมาแขวะฉันทำไม ฉันไม่ได้พนันอะไรกับเธอสักหน่อย!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!" เสียงหัวเราะระเบิดขึ้นรอบทิศทาง เดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พออี้เทียนอวี่พูดแบบนั้น ทุกคนก็รู้สึกเหมือนคำพูดของเฉิงหมิงเจียวแฝงการประชดประชันอยู่จริงๆ

บันทึกจากผู้เขียน: อี้เทียนอวี่: อย่าทำให้ตกใจสิ ฉันกลัวนะ!

บทที่ 10 ความมั่นใจ

ใบหน้าของเฉิงหมิงเจียวแดงก่ำไปหมด เธอวิ่งออกไปด้วยความโกรธและอับอาย

อี้เทียนอวี่ก้มหน้าลงเล็กน้อย โน้มตัวเข้ามาใกล้ หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง พร้อมกับรอยยิ้มซุกซนบนใบหน้าหล่อเหลา "เป็นไงล่ะ ลูกพี่ของเธอสวนกลับได้เจ็บแสบไปเลยใช่ไหมล่ะ"

เสวี่ยเจียวเงยหน้าขึ้นและมองเขาอย่างจริงจัง

สายตาของทั้งคู่สบกันกลางอากาศ เพียงไม่กี่วินาที อี้เทียนอวี่ก็เบือนหน้าหนีอย่างเคอะเขิน หูของเขาแดงขึ้นเล็กน้อย และเขาก็พูดตะกุกตะกัก "มองอะไรของเธอเนี่ย!"

เสวี่ยเจียวลูบคางและทำตาหยีเลียนแบบเขา "ฉันกำลังมองว่า... แม่ฉันแอบไปมีพี่ชายให้ฉันตอนไหนกันล่ะเนี่ย!"

อี้เทียนอวี่ "..."

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เบิกตากว้าง "เกิดวันนี้นี่แหละ รีบเรียกพี่สิ!"

"ฝันไปเถอะ" เสวี่ยเจียวกลอกตา

อี้เทียนอวี่ขยับเข้ามาใกล้อีก "นี่ เธอไม่คิดว่าเฉิงหมิงเจียว... กำลังจ้องเล่นงานเธออยู่เหรอ"

"ใช่ ฉันรู้"

"เธอไม่เกลียดนางเหรอ"

"เกลียดสิ เกลียดมากด้วย"

"แล้วทำไมเวลาที่นางแขวะเธอ เธอถึงไม่ตอบโต้อะไรเลยล่ะ ปอดแหกขนาดนั้นเลยเหรอ" อี้เทียนอวี่ถามอย่างงุนงง

เสวี่ยเจียวถอนหายใจเล็กน้อย เฉิงหมิงเจียวใช้เรื่องเรียนมาแขวะเธอ ถ้าเธอสวนกลับไปตอนนี้ มันก็เป็นแค่คำพูดลอยๆ เท่านั้นแหละ!

"รอให้ฉันสอบได้คะแนนดีกว่านางเมื่อไหร่ ฉันจะไปขอบคุณนางเอง"

พูดจบ เธอก็เก็บของและมุ่งหน้าไปที่โรงอาหาร

อี้เทียนอวี่เบิกตากว้าง "โหดชะมัดเลยแฮะ!"

เวลาที่เฉิงหมิงเจียวสอบได้คะแนนดีกว่า เธอไม่พูดอะไรและปล่อยให้อีกฝ่ายหยิ่งผยองไป

แต่พอเธอเอาชนะได้เมื่อไหร่ ความหยิ่งผยองก่อนหน้านี้ของเฉิงหมิงเจียวก็จะกลายเป็นเรื่องตลกขบขันไปเลย

ถ้ากู้เสวี่ยเจียวไปขอบคุณเธอตอนนั้นล่ะก็—นางคงโกรธจนกระอักเลือดแน่ๆ!

"ผู้หญิงนี่... ร้ายกาจที่สุดจริงๆ แฮะ!"

พูดจบ อี้เทียนอวี่ก็ชะงัก "เดี๋ยวก่อนสิ ไม่ถูกสิ ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ากู้เสวี่ยเจียวจะเอาชนะเฉิงหมิงเจียวได้ล่ะ นางสอบได้ที่ยี่สิบของสายชั้นเลยนะ!"

เขายกมือขึ้นตบหัวตัวเอง "อี้เทียนอวี่ สมองนายพังไปแล้วหรือไง"

ไม่อย่างนั้น ความมั่นใจในตัวกู้เสวี่ยเจียวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยนี้มันมาจากไหนกันล่ะเนี่ย?!

— —

รูปแบบของการสอบประจำเดือนนั้นคล้ายคลึงกับการสอบเอ็นทรานซ์ระดับชาติ คือ สอบวิชาภาษาจีนในเช้าวันพฤหัสบดี คณิตศาสตร์ในช่วงบ่าย ส่วนภาษาอังกฤษและวิทยาศาสตร์รวมจะสอบในวันถัดไป

เพื่อให้สอดคล้องกับการสอบเอ็นทรานซ์ระดับชาติ เกณฑ์การให้คะแนนของแต่ละวิชาก็เป็นไปตามมาตรฐานเดียวกันทั้งหมด

ภาษาจีน คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ มีคะแนนเต็มวิชาละ 150 คะแนน ส่วนวิทยาศาสตร์รวม 300 คะแนน รวมเป็น 750 คะแนน

ในชาติก่อน เสวี่ยเจียวยังไม่ได้รับผลสอบของเธอ แต่เธอคาดว่าน่าจะได้คะแนนประมาณ 640 กว่าๆ ในมณฑลของพวกเธอ คะแนนระดับนี้สามารถเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำและสาขาวิชาดีๆ ได้สบาย แต่ถ้าอยากติดท็อปเทนก็คงยังห่างไกลนัก

ในชาตินี้ ถ้าเป็นไปได้ เธออยากจะตั้งเป้าไว้ที่ 700 อัพเลย

เสวี่ยเจียวรู้ดีว่ามันไม่ง่าย แต่เธอก็ยังมีเวลาอีกตั้งสองปี เธอขโมยเวลาคนอื่นมาตั้งสองปีเชียวนะ

เมื่อคิดได้ดังนี้ แววตาของเธอก็มุ่งมั่นขึ้น

ข้อสอบภาษาจีนไม่ยากนัก เธอทำข้อสอบปรนัยเสร็จอย่างรวดเร็ว แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อถึงตอนฝนกระดาษคำตอบ

เธอลบคำตอบที่ถูกต้องออกสามข้อ และฝนคำตอบที่ผิดลงไปแทน

เสวี่ยเจียวย่อมรู้ความสามารถของตัวเองดี แต่กู้เสวี่ยเจียวไม่ควรจะมีความสามารถระดับนี้

พัฒนาการจากความขยันของเธอตั้งแต่เปิดเทอมอาจจะเห็นผลชัดเจน แต่มันคงไม่พุ่งพรวดจนทำข้อสอบได้คะแนนสูงลิ่วขนาดนี้แน่ๆ

เสวี่ยเจียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจว่าคราวนี้ เธอจะตั้งเป้าให้สอบผ่านทุกวิชาก็พอ สำหรับคนอย่างกู้เสวี่ยเจียวที่ไม่เคยตั้งใจเรียนมาหลายปี นี่ก็ถือเป็นพัฒนาการที่ก้าวกระโดดจนน่ากลัวแล้ว

คราวนี้เธอจะค่อยเป็นค่อยไป ส่วนคราวหน้า เธอคงไม่ต้องปิดบังอะไรอีกแล้ว!

เมื่อมองดูข้อสอบ เสวี่ยเจียวก็รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก

ต้องเข้าใจนะว่า การควบคุมคะแนนทุกวิชาให้แค่พอผ่านน่ะ มันเป็นเรื่องที่ทำได้ยากเอามากๆ เลยนะ!