บทที่ 17 - อ่านแล้วไม่ตอบ

บทที่ 17 - อ่านแล้วไม่ตอบ

ระดับความรู้และวิสัยทัศน์ของคุณจะเป็นตัวกำหนดขีดจำกัดสูงสุดในหน้าที่การงานของคุณ

ช่วงเวลาสองวันที่หลี่ซิงอิ้งได้ใช้ร่วมกับเจียงเป่ยเฉิง สิ่งที่เธอได้พบเห็น ได้ยิน และได้คิด ล้วนเป็นการยกระดับตัวเธอให้สูงขึ้นจากเดิมไปอีกขั้น

ตอนนี้เธอตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะขอติดตามเจียงเป่ยเฉิงต่อไป

ต่อให้เจียงเป่ยเฉิงจะไม่ยอมรับเธอเป็นแฟนตัวจริง และทำตัวเป็นแค่ 'เพื่อนร่วมทริป' หรือ 'คู่นอน' ของเธอไปตลอด เธอก็พร้อมจะน้อมรับ

โจวอวี้ใช้ความสวยและรูปร่างหน้าตาแลกกับกระเป๋าแบรนด์เนมและของหรูหรา

แต่สิ่งที่เธอต้องการแลกมาก็คือความรู้และหน้าที่การงานของตัวเธอเอง

ตักตวงให้ได้มากที่สุดในตอนที่ยังสาวนี่แหละดีที่สุด

ถ้าเกิดวันหนึ่งเจียงเป่ยเฉิงเบื่อเธอขึ้นมา เธอก็ยังมีความสามารถมากพอที่จะยืนหยัดในสังคมด้วยตัวเองได้ จากนั้นก็ค่อยสร้างภาพลักษณ์เป็นสาวสตรองผู้พึ่งพาตัวเอง ใครมันจะไปสนใจล่ะว่าเธอสร้างเนื้อสร้างตัวมาด้วยวิธีไหน

แต่ในตอนนี้ ลึกๆ แล้วเธอก็แอบกังวลเรื่องโจวอวี้เพื่อนรักของเธออยู่เหมือนกัน

ไม่ใช่เพราะโจวอวี้มีสถานะเป็นแฟนเก่าของเจียงเป่ยเฉิงหรอกนะ แต่เป็นเพราะตอนนี้โจวอวี้ดันรู้ความจริงแล้วว่าเจียงเป่ยเฉิงยังมีความมั่งคั่งมหาศาลซ่อนอยู่ จากที่เธอรู้จักนิสัยของโจวอวี้ดี ยัยนั่นต้องงัดเอาเล่ห์เหลี่ยมและมารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนมาใช้แน่ๆ

อย่าให้ยัยนั่นมาทำแผนการเปลี่ยนชีวิตของเธอพังทลายลงก็แล้วกัน

ระหว่างที่นั่งทานมื้อค่ำกับเจียงเป่ยเฉิงและอาตัว ในหัวของหลี่ซิงอิ้งมีแต่เรื่องของโจวอวี้เต็มไปหมด

สัญชาตญาณการหวงของนี่มันฝังรากลึกอยู่ในสายเลือดของผู้หญิงจริงๆ

และในเวลาเดียวกันนั้นเอง โจวอวี้ที่อยู่ห้องก็ได้รับพัสดุที่พนักงานจิงตงนำมาส่งให้ถึงที่

เธอลองเปิดโทรศัพท์เช็กราคาดู

โดรนสองตัวนั้นราคาสิริรวมแล้วก็ปาเข้าไปแสนหนึ่งแสนสอง เทียบเท่ากับราคากระเป๋าแอร์เมสเบอร์กิ้นรุ่นเริ่มต้นได้สบายๆ เลยทีเดียว

ความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวก็คือ ของพวกนี้ต้องเป็นของที่เจียงเป่ยเฉิงซื้อให้หลี่ซิงอิ้งแน่ๆ

ยัยตัวแสบเอาแต่เกาะติดเจียงเป่ยเฉิงแจมาหลายวันแล้ว ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่กลับมาก็มืดค่ำ

ด้วยลีลาแพรวพราวของเจียงเป่ยเฉิง ดีไม่ดีป่านนี้อาจจะพายัยนั่นไปขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดแล้วก็เป็นได้

ยิ่งคิดโจวอวี้ก็ยิ่งเดือดดาล

เธอกดวิดีโอคอลหาหลี่ซิงอิ้งรัวๆ

แต่หลี่ซิงอิ้งก็กดตัดสายทิ้งอย่างไร้เยื่อใย

โทรแบบปกติไปก็โดนตัดสายทิ้งอีก

ปกติยัยนั่นไม่เคยทำแบบนี้เลยนะ ต่อให้จะทะเลาะกันบ้านแตกแค่ไหนก็ยังยอมรับสายหรือตอบข้อความอยู่ดี

หรือว่าตอนนี้ยัยนั่นกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่กับเจียงเป่ยเฉิง

ภาพจินตนาการอันเร่าร้อนดุเดือดลอยเด่นขึ้นมาในหัวของเธอ

"ไอ้คู่ชายโฉดหญิงชั่ว"

โจวอวี้สบถออกมาด้วยความแค้นใจ

เธอนอนแผ่หลาอยู่บนโซฟา เขวี้ยงโทรศัพท์มือถือกระเด็นไปไกลลิบ

ที่หลี่ซิงอิ้งจงใจไม่รับสายก็เพราะเธอเตรียมใจที่จะเคลียร์ปัญหาคาใจกับโจวอวี้อย่างตรงไปตรงมาแล้ว หากคุยกันไม่รู้เรื่องและต้องแตกหักกันจริงๆ เธอก็จะทำตามที่เจียงเป่ยเฉิงแนะนำ คือการย้ายออกไปอยู่คนเดียว

หลังจากทานข้าวเสร็จ เจียงเป่ยเฉิงก็ขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งเธอที่บ้าน

ตอนที่รถจอดเทียบหน้าตึก โจวอวี้ก็จำเสียงคำรามของเครื่องยนต์ฮาร์ลีย์ของเจียงเป่ยเฉิงได้ทันที

เสียงท่อไอเสียที่ผ่านการแต่งมาแล้วมันเป็นเอกลักษณ์จนจำได้ไม่ยาก

เธอกระเด้งตัวลุกจากโซฟา ย่องเบาไปที่หน้าต่าง แล้วชะโงกหน้าแอบมองลงไปข้างล่าง

หลี่ซิงอิ้งถือถุงกระดาษหลายใบยืนส่งยิ้มหวานบอกลาเจียงเป่ยเฉิง

เงาสะท้อนจากกระจกมองหลังของรถฮาร์ลีย์เผยให้เห็นท่าทางลับๆ ล่อๆ ของโจวอวี้ที่แอบดูอยู่ริมหน้าต่าง

เจียงเป่ยเฉิงยิ้มแล้วเอ่ยกับหลี่ซิงอิ้ง "โจวอวี้กำลังแอบดูคุณอยู่นะ"

หลี่ซิงอิ้งเงยหน้าขึ้นไปมอง โจวอวี้ก็รีบหดหัวหลบแทบไม่ทัน

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลี่ซิงอิ้ง

งั้นก็จัดฉากเด็ดให้ดูซะเลย

เธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว โน้มตัวเข้าไปประทับริมฝีปากลงบนแก้มของเจียงเป่ยเฉิง

แช่ค้างไว้แบบนั้นหลายวินาที จงใจฝากรอยจูบสีแดงระเรื่อไว้บนแก้มของเขา

โจวอวี้ที่แอบมองอยู่เห็นฉากบาดใจนี้เข้าก็กำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะจิกเนื้อหลุด

เจียงเป่ยเฉิงแกล้งแซว "เล่นซะเนียนเชียวนะ"

หลี่ซิงอิ้งยิ้มรับอย่างภาคภูมิใจ

เธอโบกมือลาเจียงเป่ยเฉิง หิ้วถุงช้อปปิ้งเดินขึ้นบันไดไปด้วยหัวใจที่พองโต

ก็เหมือนกับตอนที่โจวอวี้หิ้วกระเป๋าแบรนด์เนมใบใหม่กลับมาอวดเธอเมื่อก่อนนั่นแหละ

มันอาจจะดูเสแสร้งไปหน่อย

แต่บอกเลยว่าโคตรสะใจ

พอเปิดประตูห้องเข้าไป หลี่ซิงอิ้งเห็นกล่องโดรนของตัวเองถูกแกะออก เธอก็พูดขึ้นลอยๆ ว่า "การไปยุ่งกับของของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตมันเสียมารยาทมากเลยนะ"

"ฉันไม่รู้นี่ว่าเป็นของเธอ" โจวอวี้สะบัดหน้าหนี ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาแล้วพูดประชดประชัน "คงไม่ใช่ของที่เธอควักเงินซื้อเองหรอกใช่ไหม"

บรรยากาศในห้องตลบอบอวลไปด้วยความอิจฉาริษยา

หลี่ซิงอิ้งแอบขำอยู่ในใจ

ทีตอนตัวเองทำตัวหน้าเงินเลือกคบคนที่ฐานะจนไม่รู้จักรักษาเจียงเป่ยเฉิงเอาไว้ ตอนนี้พอเห็นเขาได้ดีกลับมาทำตัวน่าเวทนาซะงั้น

"พูดอย่างกับว่ากระเป๋าแบรนด์เนมในห้องเธอ เธอเป็นคนหาเงินซื้อเองอย่างนั้นแหละ"

หลี่ซิงอิ้งสวนกลับเจ็บๆ

โจวอวี้ถึงกับจุกจนพูดไม่ออก

เรื่องฝีปากเธอสู้พวกทำงานสายนักเขียนไม่ได้อยู่แล้ว

เธอเลยเปลี่ยนเรื่องถามหลี่ซิงอิ้งตรงๆ "เธอกับเจียงเป่ยเฉิงกำลังคบกันอยู่ใช่ไหม"

"ฉันไม่จำเป็นต้องรายงานเธอ" หลี่ซิงอิ้งเชิดหน้าตอบ

ทั้งสองคนยังคงคุกรุ่นไปด้วยอารมณ์กรุ่นๆ จากการทะเลาะกันเมื่อวาน เลยไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้ใคร

"เธอแอบไปนอนกับเขาแล้วใช่ไหม" โจวอวี้ถามจี้จุด

"จะนอนแล้วหรือไม่นอน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวเขาอีกแล้วล่ะ" หลี่ซิงอิ้งปิดการสนทนาด้วยประโยคสุดแซ่บ ก่อนจะหอบกล่องโดรนเดินเชิดหน้าเข้าห้องนอนไป

โจวอวี้กัดฟันกรอด กระทืบเท้าเร่าๆ ด้วยความหงุดหงิด

โมโหแทบคลั่ง

ยัยเด็กบ้า เมื่อก่อนไม่เห็นรู้เลยว่าแกจะร้ายกาจมารยาเยอะขนาดนี้

เจียงเป่ยเฉิงไปโดนตัวไหนมาเนี่ย

เปลี่ยนสเปกแล้วเหรอ

หน้าอกสะบึมกับสะโพกดินระเบิดมันไม่เร้าใจแล้วหรือไง

โจวอวี้ไม่อยากจะเชื่อ เธอคิดว่าตัวเองรู้ใจและรู้รสนิยมเรื่องบนเตียงของเจียงเป่ยเฉิงดีที่สุด

ผู้หญิงจืดชืดสไตล์เด็กเนิร์ดอย่างหลี่ซิงอิ้งก็คงเป็นแค่ของแปลกที่เขาอยากลองชิมเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศเท่านั้นแหละ หน้าอกสะบึมสิถึงจะเป็นสัจธรรมที่แท้จริง

โจวอวี้เอนหลังพิงโซฟา นั่งนิ่งคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอัลบั้มรูป แล้วเลือกรูปสุดหวิวที่เพิ่งถ่ายมาสดๆ ร้อนๆ

เป็นรูปที่เธอนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง โชว์สัดส่วนโค้งเว้าแบบกึ่งเปลือย

ตอนแรกตั้งใจจะเอาไว้ใช้ตกเจิงไห่เฟิงนั่นแหละ แต่ดันมารู้สันดานดิบของหมอนั่นซะก่อน

เธอกดส่งรูปนั้นไปให้เจียงเป่ยเฉิงทันที

ดีนะที่เจียงเป่ยเฉิงยังไม่ได้บล็อกเธอ

แล้วเธอก็พิมพ์ข้อความตามไปอีกว่า "อยู่กับคุณมาครึ่งปี ดูเหมือนหน้าอกฉันจะใหญ่ขึ้นอีกไซส์แล้วนะ ฝ่ามือของคุณมีเวทมนตร์อะไรซ่อนอยู่หรือเปล่าเนี่ย"

เจียงเป่ยเฉิงเพิ่งจะถึงโรงแรมก็ได้รับข้อความพอดี

พอกดเข้าไปดู ภาพสุดเซ็กซี่ก็กระแทกตาเข้าอย่างจัง

ถ้ารูปนี้หลุดไปในแอปวิดีโอสั้น รับรองว่าชาวเน็ตต้องแห่กันมาคอมเมนต์ว่า 'ขอโทษครับ' กันให้พรึ่บแน่ๆ

พอเลื่อนลงมาอ่านข้อความใต้รูป เจียงเป่ยเฉิงก็หลุดหัวเราะออกมา

กะจะมาไม้เดิมอีกแล้วสิเนี่ย

ชื่นชมรูปภาพจนหนำใจแล้วเขาก็กดออกจากหน้าแชต โดยไม่คิดจะพิมพ์ตอบอะไรกลับไป

อยากส่งก็ส่งมาเถอะ

เจียงเป่ยเฉิงเปลี่ยนชุดแล้วขึ้นไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสชั้นบน

ทางฝั่งโจวอวี้ที่นอนรออยู่บนโซฟา ก็เอาแต่ไถหน้าจอโทรศัพท์ไปมาอย่างกระวนกระวายใจ สลับกับการเปิดแอปวีแชตขึ้นมาเช็กอยู่บ่อยครั้ง ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว เจียงเป่ยเฉิงก็ยังไม่ตอบข้อความของเธอเลย

ความร้อนรนเริ่มเกาะกุมจิตใจ

จนกระทั่งถึงเวลาเตรียมตัวเข้านอน เธอทนไม่ไหวต้องส่งสติกเกอร์มีมไปให้เจียงเป่ยเฉิงอีกรูป

เป็นมีมที่ทำมาจากรูปภาพของเธอเอง

เป็นรูปที่เจียงเป่ยเฉิงเคยถ่ายให้เธอ

ภาพที่เธอกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเจียงเป่ยเฉิง

พร้อมกับมีข้อความแปะทับบนรูปว่า 'แดดดี้ ทำไมไม่สนใจหนูเลยล่ะ'

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เจียงเป่ยเฉิงก็นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเดินมาทิ้งตัวลงบนเตียง พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเห็นมีมรูปนั้น เขาก็ส่ายหน้าและหัวเราะเบาๆ

เอาที่สบายใจเลย

ปล่อยให้อ่านแล้วไม่ตอบแบบนี้แหละสะใจดี

จังหวะที่กำลังจะกดออกจากแอป เขาก็ได้รับข้อความจากหลี่ซิงอิ้งพอดี

ส่งมาเป็นรูปภาพเหมือนกัน

ภาพหลี่ซิงอิ้งในชุดกางเกงเลกกิ้งรัดรูปสีเทาที่เขาเพิ่งซื้อให้วันนี้ ท่อนบนสวมเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูอ่อน ยืนเซลฟีอยู่หน้ากระจกบานใหญ่

หลี่ซิงอิ้งพิมพ์ข้อความต่อท้าย: "เพิ่งเคยใส่กางเกงรัดรูปเป็นครั้งแรกเลยค่ะ ทรงสวยถูกใจมาก ขอบคุณสำหรับช้อปปิ้งฟรีวันนี้นะคะประธานเจียงน้อย"

กางเกงรัดรูปแบบนี้มันช่วยเน้นสัดส่วนเรียวขาและบั้นท้ายให้ดูโดดเด่นขึ้นมาทันตาเห็น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรียวขายาวสลวยของหลี่ซิงอิ้ง พอสวมกางเกงรัดรูปเข้าไปก็เหมือนเป็นการติดบัฟเพิ่มความเซ็กซี่ขยี้ใจเข้าไปอีก

เจียงเป่ยเฉิงยิ้มกริ่ม สองสาวเพื่อนรักคนหนึ่งส่งรูปหน้าอกสะบึมมาให้ ส่วนอีกคนก็โชว์เรียวขายาวสลวย นี่พวกเธอกำลังเปิดศึกชิงนางกันอยู่ใช่ไหมเนี่ย

เขาไม่ได้รังเกียจผู้หญิงที่มีมารยาหรอกนะ บางครั้งผู้หญิงมีมารยาก็ดูมีเสน่ห์น่าค้นหาดีเหมือนกัน

และยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่เวลาที่ได้ปราบพยศพวกผู้หญิงมารยาเยอะแบบนี้

หลี่ซิงอิ้งเริ่มเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาให้เขาเห็นทีละน้อยแล้ว

เท่าที่ดูจนถึงตอนนี้ ผู้หญิงคนนี้ก็มีมุมที่น่าสนใจและน่าคบหาอยู่ไม่น้อย

ส่วนโจวอวี้ ต่อให้เธอจะส่งรูปโป๊เปลือยมาให้ดู เจียงเป่ยเฉิงก็ทำได้แค่มองผ่านๆ แล้วเมินเฉย

ผู้หญิงคนนี้ถูกเขาตัดหางปล่อยวัดออกจากวงจรชีวิตไปเรียบร้อยแล้ว

เจียงเป่ยเฉิงนอนคุยโทรศัพท์กับหลี่ซิงอิ้งต่ออีกพักใหญ่ เพื่อกระชับความสัมพันธ์และปูทางสำหรับการเดินทางไปท่องเที่ยวด้วยกันในเร็วๆ นี้

พอถึงห้าทุ่มครึ่ง เขาก็วางโทรศัพท์แล้วล้มตัวลงนอน

วันรุ่งขึ้นเขาตั้งใจจะนอนตื่นสายให้เต็มอิ่ม แต่กลับต้องสะดุ้งตื่นตั้งแต่ยังไม่เก้าโมงเช้าเพราะเสียงโทรศัพท์จากคุณย่า

เจียงเป่ยเฉิงนึกว่าเกิดเรื่องคอขาดบาดตายอะไรขึ้น ที่ไหนได้ปลายสายกลับแผดเสียงลั่นว่า "ไอ้แม่สาวนมโตนั่นมันโผล่มาหาฉันถึงที่นี่ แกรับกลับมาลากคอมันกลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ"

[จบแล้ว]