บทที่ 904 - สิ้นหวัง (ตอนต้น)

บทที่ 904 - สิ้นหวัง (ตอนต้น)

หลี่จวีซวี หลัวจวน นักพรตปู่เชวีย ซือถูเฟิ่งเจียว และเทพจอมพลัง ทั้งห้าคนกำลังจะปีนขึ้นสู่พื้นดิน ก็พอดีปะทะเข้ากับกองกำลังของใบหน้าซีกเดียวที่กำลังจะลงมาในรอยแยก ทั้งสองฝ่ายต่างชะงักไปเมื่อประจันหน้ากัน จากนั้นการปะทะด้วยอาวุธปืนอย่างดุเดือดก็เปิดฉากขึ้น

ทันทีที่เริ่มยิงปะทะกัน กลุ่มของหลี่จวีซวีทั้งห้าคนก็ถูกกดดันอย่างหนัก

ใบหน้าซีกเดียวยึดความได้เปรียบทางภูมิประเทศทั้งซ้ายและขวาไว้ได้ คนเยอะกว่า อาวุธหนักกว่า กลุ่มของหลี่จวีซวียังคงเกาะอยู่บนผนังหิน ต้องยิงจากล่างขึ้นบน ทั้งวิสัยทัศน์ มุมยิง และอาวุธ ล้วนตกเป็นรอง แต่ฝ่ายใบหน้าซีกเดียวก็สังเกตเห็นความผิดปกติในไม่ช้า

ฉึก ฉึก ฉึก!

สามคนโดนยิงหัวทะลุ สมองยังกระเด็นลอยอยู่ในอากาศ คนอีกสามคนที่อยู่ข้างๆ ก็โดนยิงหัวระเบิดตามไปติดๆ ภาพที่เห็นชวนให้สยดสยองยิ่งนัก

ฉึก ฉึก ฉึก!

ฉึก ฉึก ฉึก!

ฉึก ฉึก ฉึก!

...

การยิงเป็นชุดสามนัดติดต่อกันอย่างเป็นจังหวะ ระยะเวลาเว้นช่วงแทบจะไม่ต้องนับ ทุกครั้งจะต้องมีสามคนล้มลงพร้อมกัน โผล่หัวมาเป็นโดน ไม่มีข้อยกเว้น

หลี่จวีซวีเพียงคนเดียว พร้อมปืนสไนเปอร์หนึ่งกระบอก สามารถสะกดการเคลื่อนไหวของศัตรูได้เป็นจำนวนมาก

ปืนกลไฟเออร์กัตลิ่งของเทพจอมพลังกระสุนหมดไปแล้ว ถูกทิ้งไว้ที่ก้นรอยแยกไม่ได้เอาขึ้นมาด้วย ตอนนี้เขาใช้ปืนกลหนักเฟิงเป้า-77 สองกระบอก สองเท้าจิกแน่นในรอยแตกของหิน ปืนกลหนักสองกระบอกสาดกระสุนพร้อมกัน กระสุนปืนสีทองเหลืองอร่ามฉีกกระชากความมืดมิด ชายเพียงคนเดียวสะกดศัตรูได้หลายสิบคน กระสุนของศัตรูที่ยิงโดนตัวเขาถูกกระดอนออกไปหมด ผิวหนังสีเงินแข็งแกร่งยิ่งกว่าโลหะผสมเสียอีก

แขนของซือถูเฟิ่งเจียวหลังจากได้รับการรักษาจากหลี่จวีซวี ก็สามารถปีนป่ายเคลื่อนไหวบนผนังหินได้อย่างคล่องแคล่ว ปืนกลหวงฉง-31 หนึ่งกระบอกคอยสนับสนุนเทพจอมพลังได้อย่างลงตัว เขาไม่มีพลังป้องกันที่ฟันแทงไม่เข้าอย่างเทพจอมพลัง แต่เก่งเรื่องการเคลื่อนที่หลบหลีก ทุกครั้งสามารถหลบเลี่ยงวิถีกระสุนของศัตรูได้อย่างแม่นยำ

ท่าร่างของนักพรตปู่เชวียรวดเร็วดั่งภูตผี เขาไม่ได้ใช้อาวุธปืน แต่ใช้ตะปูเหล็ก อานุภาพน่ากลัวกว่ากระสุนปืนเสียอีก ไม่เคยพลาดเป้า ประกายแสงวาบขึ้น ศัตรูก็ร่วงลงไปหนึ่งคน จุดที่โจมตีล้วนเป็นจุดตายอย่างดวงตาหรือปาก

หลัวจวนอ่อนแอที่สุดในกลุ่ม แต่นั่นก็คือเมื่อเทียบกับพวกของหลี่จวีซวี สำหรับลูกน้องของใบหน้าซีกเดียว ฝีมือยิงปืนของเธอนับว่าเฉียบคมมาก แม้จะยิงไม่บ่อย แต่ขอแค่เสียงปืนดังขึ้น จะต้องมีคนโดนยิงแน่นอน

"ปาระเบิดมือ!" ยิงปะทะกันไม่ถึงสิบนาที ศัตรูห้าคนไม่มีใครตายเลย หรือแม้แต่บาดเจ็บ ฝ่ายตัวเองกลับตายไปเป็นร้อยคน หวงจิ้นถูโกรธจัด

แต่ใครจะไปคิดว่า คำสั่งของเขากลับเป็นเหมือนการเตือนสติหลี่จวีซวี หลี่จวีซวีหยิบกระเป๋าเป้ใบใหญ่ออกมาจากแหวนมิติหลายใบ ส่งให้เทพจอมพลัง ซือถูเฟิ่งเจียว และหลัวจวนคนละใบ ทั้งสี่คนปาระเบิดมือออกไปพร้อมกัน

จากนั้นเสียงระเบิดก็ดังสนั่นหวั่นไหวต่อเนื่องกันบนพื้นดิน การบุกของฝ่ายใบหน้าซีกเดียวถูกขัดจังหวะในพริบตา ระเบิดมือหลายร้อยลูกระเบิดขึ้น พื้นดินแทบจะเดือดพล่าน

เทพจอมพลังฝ่าดงหินที่ร่วงหล่นพุ่งทะยานขึ้นสู่พื้นดิน ปืนกลหนักสาดกระสุนไขว้สลับกัน ดึงดูดความสนใจทั้งหมดของศัตรูในทันที นักพรตปู่เชวียพุ่งตามขึ้นมาเป็นคนที่สอง ตะปูเหล็กพุ่งกระจายราวกับฝูงตั๊กแตน รวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด เมื่อศัตรูรู้ตัวว่าเขามีตัวตน ก็มีคนล้มลงไปกว่าสิบคนแล้ว

หลี่จวีซวีขึ้นมาถึงช้ากว่าซือถูเฟิ่งเจียวไปหนึ่งก้าว เขาต้องคอยดูแลหลัวจวน ถ้าไม่มีเขา หลัวจวนคงโดนกระสุนไปอย่างน้อยห้านัดแล้ว

หนอนทรายเสี่ยงยิงจรวดอาร์พีจีไปตกข้างๆ เทพจอมพลัง แรงระเบิดมหาศาลทำให้เทพจอมพลังกระเด็นหงายหลัง เสียงปืนกลหนักเงียบลงทันที ศัตรูยังไม่ทันได้ดีใจ เทพจอมพลังก็ลุกขึ้นมาจากพื้น ปืนกลหนักพังยับเยินใช้การไม่ได้แล้ว เขาหยิบปืนกลของใครก็ไม่รู้ที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาสาดกระสุนต่อ

หนอนทรายเปลี่ยนเป้าหมาย เล็งไปที่ซือถูเฟิ่งเจียว แต่จู่ๆ ก็รู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา ยังไม่ทันได้กดยิง หน้าอกก็ระเบิดเป็นดอกไม้เลือด ร่างทั้งร่างกระเด็นลอยไปไกลกว่าสามเมตร พอตกถึงพื้น หนอนทรายก็ได้แต่กระอักเลือดไม่หยุด เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับพูดไม่ออก ร่างกายเบาหวิว สติสัมปชัญญะค่อยๆ ดำดิ่งสู่ความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้ง

ไต้ซื่อจินพุ่งตัวออกมาจากกองศพอย่างกะทันหัน ราวกับพยัคฆ์ลงเขา แต่น่าเสียดายที่เป้าหมายที่เขาเลือกคือนักพรตปู่เชวีย นักพรตปู่เชวียเขย่ากระดิ่ง

ติง——

สติของไต้ซื่อจินเบลอไปชั่วขณะ เขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว กัดปลายลิ้นบังคับให้ตัวเองตื่นตัว แต่ในจังหวะนั้นเอง ดวงตาทั้งสองข้างก็เจ็บปวดอย่างรุนแรง สมองสะเทือน แล้วก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย

ลูกน้องคนสนิทของไต้ซื่อจินเห็นชัดเจนว่า ดวงตาทั้งสองข้างของไต้ซื่อจินถูกตะปูเหล็กสองตัวแทงทะลุ แรงของตะปูเหล็กนั้นมหาศาลมาก ปลายตะปูทะลุโผล่ออกมาจากกะโหลกศีรษะด้านหลัง

ฝ่ายใบหน้าซีกเดียวเสียขุนพลไปถึงสองคนในคราวเดียว แต่กลับไม่มีใครหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่ละคนยิ่งบ้าคลั่ง สู้ตายไม่กลัวตาย ราวกับว่าโดนฆ่าพ่อแม่มา

รถรบเร่งความเร็วพุ่งเข้าชนหลัวจวนโดยตรง นี่คือการเอารถรบมาใช้แทนรถถัง ด้านหน้ารถรบมีหนามแหลมคม สามารถเจาะทะลุต้นไม้เส้นผ่านศูนย์กลางสามสิบเซนติเมตรได้อย่างง่ายดาย ถ้าพุ่งชนคน ก็คงทะลุตัวเป็นรูพรุนในคราวเดียว

ฉึก——

บนกระจกบังลมปรากฏรอยกระสุนปืน วิถีกระสุนเปลี่ยนมุมเล็กน้อย จากเดิมที่จะเจาะเข้าที่หัวใจ กลายเป็นเจาะเข้าที่ลำคอคนขับ พลังทำลายล้างมหาศาลตัดหัวคนขับขาดกระเด็นในพริบตา

รถรบเปลี่ยนทิศทางกะทันหันในระยะห่างจากหลัวจวนเพียงสองเมตร หัวทิ่มตกลงไปในรอยแยก เสียงพุ่งทะยานดังไกลออกไป ตามมาด้วยเสียงกระแทกเบาๆ ไม่เกิดการระเบิด

ฉึก!

ในจังหวะที่หัวคนขับระเบิดกระจุย ปืนกลต่อสู้อากาศยานก็เงียบเสียงลง มือของผู้ช่วยปืนกลเพิ่งจะแตะโดนปืนกลต่อสู้อากาศยาน หน้าอกก็เบ่งบานเป็นดอกไม้เลือด ร่างกระเด็นปลิวออกไปทันที ปากกระบอกปืนของหลี่จวีซวีเลื่อนต่ำลง ยิงปลิดชีพคนขับรถ

ปืนสไนเปอร์ แอลเจเอ็กซ์-ศูนย์ศูนย์หนึ่ง พ่นไฟออกมาเป็นสายอย่างต่อเนื่อง กองกำลังของใบหน้าซีกเดียวแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งลงจากรถแล้ว อีกส่วนหนึ่งยังอยู่บนรถ ไม่มีการแบ่งชนชั้นสูงต่ำ เพียงแต่คนที่อยู่บนรถรบต้องสำรวจรอยแยกทุกซอกทุกมุม มีรถรบจะทำให้มีประสิทธิภาพสูงกว่า

รถรบกว่าห้าสิบคัน ถูกหลี่จวีซวียิงสกัดจนพังไปกว่าครึ่ง รถรบที่เหลือยังคงโจมตีอย่างบ้าคลั่งขณะเคลื่อนที่ ไม่นานก็ต้องมาเจอกับเทพจอมพลังที่กระสุนหมด เขาไม่ใช้กระบวนท่าอะไรให้ยุ่งยาก ตรงเข้าไปพลิกรถรบที่เตรียมจะเลี้ยวจนคว่ำ คนในรถรบเวียนหัวตาลาย พลปืนกลสองคนที่อยู่บนหลังคารถตกลงมาที่พื้น คนหนึ่งไม่เป็นไร ส่วนอีกคนซวยหน่อย ถูกรถรบทับจนแบนไส้ทะลัก ขาทั้งสองข้างและซี่โครงหักละเอียด อวัยวะภายในก็น่าจะแหลกเหลวเหมือนกัน รอดตายคงยาก แต่กว่าจะตายก็คงต้องทรมานอีกพักใหญ่

เพราะความหวังดีของพลปืนกลที่รอดชีวิต จึงฉีดอะดรีนาลินให้เขาหนึ่งเข็ม คนที่ผ่านสนามรบมาบ่อยๆ มักจะมีความรู้เรื่องปฐมพยาบาลเบื้องต้นบ้าง พลปืนกลเห็นเพื่อนเจ็บปวด จึงรีบฉีดยาให้ทันที แต่หารู้ไม่ว่าการกระทำนี้ในสายตาของหลี่จวีซวีมันช่างโง่เขลาสิ้นดี เพราะเข็มยานี้แหละที่เปิดเผยตำแหน่งของเขา

ฉึก!

ความโชคดีของพลปืนกลคนนี้อยู่ได้แค่ไม่กี่วินาที ก็ถูกหลี่จวีซวียิงเป่าหัว ตามด้วยคนขับและยอดฝีมือที่นั่งข้างคนขับ เทพจอมพลังคำรามลั่น ยกรถรบกลับมาตั้งตรง แล้วกระโดดขึ้นไปบนหลังคารถ เสียงคำรามของปืนกลต่อสู้อากาศยานดังกึกก้องไปทั่วสมรภูมิ

(จบแล้ว)