ตอนที่ 4 : จะถูกข่มขืน

ชายร่างกำยำเห็นหญิงผู้นั้นกลัวเหมือนกระต่ายตัวน้อย และหัวเราะเบาๆ เขานั่งลงบนเตียง

“ถอดรองเท้า” เขาออกคำสั่งเมื่อถอดคันธนูและลูกธนูออกวางไว้ข้างเตียง

หลีเหม่ยหลงรู้สึกวิงเวียนมากจนเกือบจะล้มลงกับพื้น เธอรู้สึกสับสน ไม่มีสติ แต่เธอก็ทำตามความต้องการของเขา

เธอเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ นั่งลงและถอดรองเท้าบู๊ตทีละข้าง

ด้วยริมฝีปากสั่นเทาเธอมองชายวัยกลางคนหวังว่าจะได้พบกับความเห็นอกเห็นใจ “นายท่านข้าไม่ทราบว่าจะดูแลความต้องการทางร่างกายของท่านได้อย่างไร แต่ถ้าท่านช่วยข้าออกจากที่นี่ ข้าจะตามท่านไปทุกหนแห่งในฐานะผู้รับใช้ของท่าน การทำอาหารของข้าไม่เลวนะ และข้าสามารถอ่านและเขียนหนังสือได้” นางพูดอย่างอ่อนโยนรู้สึกราวกับว่ากำลังขายตัวเองอีกครั้ง แต่อย่างน้อยก็เป็นเงื่อนไขของนางเอง

“นายพราน” ขมวดคิ้วใส่นางอย่างฉงน นางควรจะเป็นแม่บ้านที่รับใช้นางสนมในวังหลวงเต้นรำ        ร้องเพลงและเล่นดนตรีเป็นสิ่งที่แม่บ้านเหล่านั้นรู้จัก ตั้งแต่เมื่อไรที่หญิงสาวเรียนรู้การปรุงอาหาร อ่านหรือเขียน?

“แม่นาง หยุดโกหกข้าแล้วทำในสิ่งที่เจ้าควรจะทำ เจ้ารู้ไหมว่า ทำไมข้าถึงเลือกเจ้า ข้าวิ่งเข้ามาพร้อมกับปีศาจจิ้งจอกเพื่อจับตัวเขาและขายเขาให้ได้เงินก้อนโต ข้าเพียงต้องการที่จะแวะที่นี่เพื่อดื่มเครื่องดื่มให้เร็วที่สุด แต่เมื่อข้าเห็นเจ้า ข้าก็เปลี่ยนใจ” ชายคนนั้นใช้เวลาครู่เดียวเพื่ออธิบายตัวเอง

“คนรักของข้าเคยเป็นนางสนมของราชสำนักเช่นเดียวกับเจ้า ชะตากรรมของนางสิ้นสุดลงในความตายก่อนวัยอันควร ประสบการณ์ที่ผ่านมาและรูปลักษณ์ของเจ้าทำให้ข้านึกถึงคนรักของข้า อย่าทำลายช่วงเวลาที่ดีของข้าตอนนี้ ข้าจ่ายเงินให้เจ้ามากมาย สำหรับคืนนี้ เจ้าจะเป็นอาหารค่ำมื้อแรก และข้าจะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไร้ความปราณี เรียกข้าว่าโจวชาง” เขารู้สึกรำคาญเธอ แต่ถึงกระนั้นเขาก็ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ แม้ไม่เคยทำสิ่งนี้กับใคร นานมาแล้วตั้งแต่เขาสูญเสียคนรัก เขาแค่อยากจะแสร้งทำเป็นว่าเขาจะได้สัมผัสกับเธอในคืนหนึ่ง และหญิงคณิกานี้ทำลายอารมณ์ของเขา เงินที่แลกเปลี่ยนมาก็เสียไปโดยเปล่าประโยชน์

หลีเหม่ยหลงซึ่งตัดสินใจแล้ว อย่างไรก็ตามเธอยืนขึ้นอย่างรวดเร็วพลางสั่นศีรษะ เพราะอาการวิงเวียนศีรษะของเธอ เธอเกือบจะสะดุดล้มอีกครั้ง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอปฏิเสธที่จะแสร้งทำเป็นเธอคนนั้น เธอไม่ใช่และเธอจะไม่นอนกับเขา! การเห็นความเห็นอกเห็นใจนั้นไม่ได้ผล เธอพูดอย่างจริงจังแน่วแน่ด้วยความมั่นใจ “นายท่าน สิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้น ข้าจะไม่ทำมัน ได้โปรดเรียกหาคนอื่นเถิด ข้าจะทำงานหนักอย่างอื่นและทำให้มั่นใจว่าท่านได้รับเงินคืน” เธอขยับตัวเข้าหาประตูอย่างเสียใจที่คิดว่าก่อนหน้านี้ทำไมไม่ลั่นดาลประตูเมื่อมีโอกาส แต่โจวชางรีบคว้าไหล่ของเธอ แล้วโยนเธอลงบนเตียง จากนั้นเริ่มฉีกทึ้งเสื้อผ้า

หลีเหม่ยหลงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว โจวชางบีบปากของเธอ ปิดด้วยมือที่หยาบกร้านของเขา “ข้าพยายามทำตัวเป็นคนดี แต่เจ้าเลือกที่จะทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องยากเอง! เจ้ารู้ไหมว่าโสเภณีจำนวนเท่าไหร่ที่ข้าสามารถเรียกมารับใช้จากเงินห้าสิบตำลึงนั่น?! เจ้าควรรู้สึกเป็นเกียรติ” ชายคนนั้นบ่นกับนาง

เกิดอะไรขึ้นกับความสุภาพก่อนหน้านี้และการควบคุมความสงบที่รักษาอย่างดีเลิศ? สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอร้องไห้ และอาจทำให้เขาฉุกคิดว่าเธออาจจะไม่สนใจเขาอีกเลย

หลีเหม่ยหลงพบว่าตัวเองเปิดเปลือยเหลือเพียงชุดชั้นในเท่านั้น เธอส่งเสียงกรี๊ดและกรีดร้อง แต่เสียงของเธอก็มีแค่เสียงอู้อี้จากการถูกปิดปากด้วยมืออันใหญ่ของโจวชาง เธอพยายามกัดเขา แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย

โจวชางรีบขึ้นไปคร่อมบนร่างเล็กของหลีเหม่ยหลงและแยกขาของเธอกางออก ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ

“อย่าให้เสียเงินเปล่า!” เขาเปล่งเสียงอย่างมุ่งร้าย เขาควรรีบเร่งและทำมันให้เสร็จ ผู้หญิงเป็นคนว่านอนสอนง่ายขึ้นเมื่อคุณทำรุนแรงข่มขู่ขึ้น

ใจของหลีเหม่ยหลงเหมือนอยู่บนขอบเหว เธอเสียชีวิตมาแล้วครั้งหนึ่งเธออาจลองตายอีกครั้ง

ตลอดอายุยี่สิบห้าปีของเธอ เธอไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ เธอรู้ว่าเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ เธออาจจะดูเป็นคนพูดปด เธอเคยมีแฟน แต่เธอไม่เคยรู้สึกสบายใจพอที่จะไปถึงจุดที่สนิทแนบแน่นกับพวกเขา และตอนนี้สาวพรหมจารีที่ตายไปแล้วถูกย้ายเข้าร่างของเด็กเพียงเพื่อจะได้รับประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกของเธอที่ถูกข่มขืนโดยมนุษย์ภูเขาคนนี้ สิ่งต่างๆจะเลวร้ายไปกว่านี้อีกไหม?

หลังจากพยายามฮึดสู้อีกครั้ง โจวชางหวดตบหน้าหลีเหม่ยหลงเสียงดัง เธอปล่อยน้ำตาไหลตามรอยแผลเป็นที่แก้มของเธอ ในที่สุดเธอหลับตาและยอมจำนวนต่อชะตากรรมของเธอ เธอพยายามไม่คิดถึงความเจ็บปวดหรือมือที่เคลื่อนไหวสำรวจของเขา

เธอรู้สึกว่ามือของโจวชางดึงทึ้งชุดชั้นในของเธอ

‘มันจะจบเร็วๆนี้....’ เธอบอกตัวเองในใจ ‘แค่คิดอะไรอย่างอื่นไป... อะไรก็ได้....’

ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงแหลมที่ไม่คาดคิดของโลหะที่หั่นผ่านเนื้อ จิตใต้สำนึกความมีสติของเธอกลับมาอย่างรีบร้อนเข้าไปในร่างกายเธอ เมื่อใบหน้าของหลีเหม่ยหลงถูกสาดด้วยของเหลวอุ่นๆ

เธอเปิดตาขึ้นและสิ่งที่เห็นเป็นเหตุให้เธอส่งเสียงกรี๊ดสุดเสียง