บทที่ 8 - อสูรรับใช้ตัวที่สอง ปลาคริสตัล

บทที่ 8 - อสูรรับใช้ตัวที่สอง ปลาคริสตัล

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเปยก็ตื่นแต่เช้า

ร่างกายที่แข็งแรงทนทาน ทำให้พลังงานของหลินเปยฟื้นกลับมาเต็มเปี่ยม

เขาเดินออกจากบ้านไม้แล้วบิดขี้เกียจ

วันนี้ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องจัดการเลย

หลินเปยเปิดหน้าต่างซื้อขายก่อน ค้นหาคำว่าแท่งเหล็ก

ศูนย์รายการ

ค้นหาอีกรอบ ก็ยังไม่มี

ยานพาหนะระดับสองยังคงไม่มีห้องครัว

เมื่อไหร่จะได้กินของสุกๆ กันนะ

เขาโพสต์ข้อความขอซื้อไปพลาง เดินไปที่โต๊ะคราฟต์ไปพลาง

"รับซื้อแท่งเหล็ก ใครมีทักแชตมา ราคาคุยกันได้"

โพสต์เสร็จ เขาก็เริ่มสร้างกระถางต้นไม้ขั้นต้น

[กระถางต้นไม้ขั้นต้น จำนวน 5]

[วัสดุที่ต้องใช้ ไม้ 5 ดิน 2 (ต่อหนึ่งกระถาง)]

ไม้พอ ดินขั้นต้นก็พอ

ยืนยันการสร้าง

โต๊ะคราฟต์เปล่งแสงขึ้นห้าครั้ง

กระถางต้นไม้ขั้นต้นห้าใบปรากฏขึ้นบนหลังของเสวียนอู่

หลินเปยจัดเรียงกระถางต้นไม้เป็นแถว

จากนั้นเขาก็หยิบดินระดับกลางที่ได้รางวัลจากการเปิดกล่องสมบัติเมื่อวานออกมา แล้วก็ต้องชะงัก

[ดินระดับกลาง ความเร็วในการเจริญเติบโตของพืชเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ ต้องการกระถางต้นไม้ระดับกลางขึ้นไป]

กระถางต้นไม้ระดับกลางเหรอ เขาไม่มีพิมพ์เขียวนี่นา

หลินเปยขมวดคิ้ว

จู่ๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ถ้าไม่ต้องใช้กระถางต้นไม้ล่ะ เอาดินไปวางบนตัวเสวียนอู่โดยตรงเลยได้ไหม

ไอ้เปอร์เซ็นต์เร่งการเจริญเติบโตของกระถางต้นไม้ เขาก็ไม่ได้ต้องการมันขนาดนั้นสักหน่อย

เพราะเขามีพรสวรรค์ปรมาจารย์ทำฟาร์มอยู่แล้ว เร่งความเร็วได้ 100 เปอร์เซ็นต์

ขาดไป 10 หรือ 20 เปอร์เซ็นต์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก

หลินเปยตัดสินใจจะลองดู

เขาหยิบดินระดับกลางกำหนึ่งไปวางบนกระดองโดยตรง

ดินร่วงลงบนพื้นผิวกระดอง ไม่ร่วงหล่นลงไป กลับเกาะติดแน่นเหมือนถูกดูดเอาไว้

หลินเปยยื่นมือไปลูบดู เหมือนจะมีชั้นบางๆ เชื่อมระหว่างดินกับกระดองอยู่

ใช้ได้แฮะ

เขารีบเอาดินระดับกลางที่เหลือเทลงไปทั้งหมด

ดินระดับกลางหนึ่งส่วนสามารถปูพื้นที่ได้ประมาณหนึ่งตารางเมตร

ดินระดับกลางสิบส่วน ก็คือสิบตารางเมตร

หลินเปยมองดูพื้นที่เพาะปลูกที่เพิ่มขึ้นมาบนหลังของเสวียนอู่ แล้วก็ยิ้มแก้มปริ

เขาหยิบเมล็ดข้าวออกมา

มีทั้งหมดสิบส่วน

ตามคำแนะนำของระบบ หนึ่งตารางเมตรปลูกได้หนึ่งส่วน

หลินเปยนั่งยองๆ แล้วเริ่มลงมือปลูก

ส่วนเรื่องกระถางต้นไม้ หลินเปยโยนมันทิ้งไว้เบื้องหลังไปแล้ว

ดูเหมือนว่าเพราะมีพรสวรรค์ปรมาจารย์ทำฟาร์ม เขาถึงรู้ขั้นตอนการทำฟาร์มได้อย่างชัดเจน

ขุดหลุม หยอดเมล็ด กลบดิน

ถึงจะทำไม่ค่อยคล่อง แต่ทุกขั้นตอนก็ถูกต้อง

สิบนาทีผ่านไป ข้าวทั้งสิบส่วนก็ปลูกเสร็จ

หลินเปยปัดมือที่เปื้อนดิน แล้วยืนขึ้น

ขั้นตอนต่อไป รดน้ำ

น้ำเหรอ

หลินเปยขมวดคิ้ว

นี่มันปัญหาใหญ่เลยนะเนี่ย

ถ้าจะปลูกเป็นจำนวนมาก น้ำถือเป็นปัญหาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เด็ดขาด

ตื่นมาตอนเช้าตื่นเต้นเกินไป ดันลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท

แต่ในเมื่อปลูกลงไปแล้ว ก็ปล่อยทิ้งขว้างไม่ได้หรอก

เขาเดินไปที่เครื่องแปลงน้ำทะเล เปิดถังเก็บน้ำดู

น้ำที่สะสมมาทั้งคืน มีประมาณสองลิตร

หลินเปยค่อยๆ เอาน้ำไปรดลงแปลงนาอย่างระมัดระวัง

รดน้ำไปหนึ่งลิตร ดินก็ชุ่มไปหย่อมหนึ่ง

แต่พื้นที่นาสิบตารางเมตร น้ำแค่นี้ไม่พอแน่

เขาเอาน้ำขวดที่เก็บไว้ในกระเป๋าเป้ออกมาเทอีกสองขวด

ใช้น้ำไปทั้งหมดสามขวด การรดน้ำรอบแรกถึงเพิ่งจะเสร็จสิ้น

[ข้าว รดน้ำแล้ว กำลังเจริญเติบโต]

[ระยะเวลาเก็บเกี่ยวโดยประมาณ 2.5 วัน (หลังจากเร่งด้วยพรสวรรค์แล้ว)]

หลินเปยมองน้ำขวดที่เหลืออยู่สองสามขวด แล้วก็ถอนหายใจออกมา

แหล่งน้ำที่ตอนแรกคิดว่าพอมีเหลือเฟือ ตอนนี้กลับตึงเครียดขึ้นมาทันที

เขาคงต้องประหยัดน้ำดื่มบ้างแล้วล่ะ

และไม่ใช่ว่ารดน้ำแค่รอบเดียวจบ แต่ต้องรดทุกวันก่อนจะถึงเวลาเก็บเกี่ยว

ปริมาณน้ำที่ต้องใช้ ปวดหัวเลย

ส่วนกระถางต้นไม้ที่เหลือ ตอนนี้คงยังแตะไม่ได้

น้ำไม่พอ ถึงจะปลูกไปก็ไม่ได้ผลผลิตอยู่ดี

หลินเปยเพิ่งจะจัดของเสร็จ ไข่สัตว์เลี้ยงตรงนั้นก็เปล่งแสงขึ้นมา

[ฟักไข่เสร็จสิ้น]

เปลือกไข่แตกออก ปลาตัวเล็กขนาดเท่าฝ่ามือโผล่ออกมา

ทั่วทั้งตัวโปร่งใสราวกับคริสตัล ส่องประกายวิบวับเมื่อกระทบกับแสงแดด

ปลาตัวเล็กว่ายวนบนผิวน้ำสองรอบ แล้วพ่นฟองอากาศใส่หลินเปย

[ได้รับสัตว์เลี้ยง ปลาคริสตัล ระดับ 0]

[คุณสมบัติ สามารถผลิตน้ำจืดได้ 1 ลิตรต่อวัน]

หลินเปยมองปลาตัวนี้ แล้วชะงักไป

ผลิตน้ำวันละหนึ่งลิตรเหรอ

นี่มัน

สำหรับคนอื่น มันอาจจะเป็นแค่น้ำหนึ่งลิตร

แต่สำหรับหลินเปย มันต่างกันลิบลับเลยนะ

เขามีระบบอสูรรับใช้ สามารถทำพันธสัญญาได้นี่นา

หลินเปยรีบเปิดหน้าต่างอสูรรับใช้ขึ้นมาทันที

[ต้องการทำพันธสัญญากับปลาคริสตัลหรือไม่]

[ใช่]

แสงสีทองหม่นสว่างขึ้น ขนาดตัวของปลาคริสตัลขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย

[ทำพันธสัญญาเสร็จสิ้น]

[อสูรรับใช้ ปลาคริสตัล ระดับ 0]

[คุณสมบัติ สามารถผลิตน้ำจืดได้ 10 ลิตรต่อวัน]

[ปริมาณอาหารที่ต้องการ ต้องการเนื้อสัตว์ 1 ชั่งต่อวัน หรือ แต้มพลังงาน 0.1 แต้ม]

[สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรด แต้มพลังงาน 10 แต้ม]

ตาของหลินเปยเป็นประกายขึ้นมาทันที

หลังจากทำพันธสัญญา ปริมาณการผลิตน้ำเพิ่มจากหนึ่งลิตรเป็นสิบลิตร

เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า

เขามองดูแต้มพลังงานในมือ ยังมีอยู่ 110 แต้ม

ไม่มีความลังเล เลือกอัปเกรดทันที

[ต้องการใช้แต้มพลังงาน 10 แต้มเพื่ออัปเกรดปลาคริสตัลเป็นระดับ 1 หรือไม่]

[ใช่]

ตัวของปลาคริสตัลเปล่งแสงสีน้ำเงินเข้ม ขนาดตัวขยายจากเท่าฝ่ามือเป็นสองฝ่ามือ

[อัปเกรดเสร็จสิ้น]

[อสูรรับใช้ ปลาคริสตัล ระดับ 1]

[คุณสมบัติ สามารถผลิตน้ำจืดได้ 100 ลิตรต่อวัน]

[ปริมาณอาหารที่ต้องการ ต้องการเนื้อสัตว์ 10 ชั่งต่อวัน หรือ แต้มพลังงาน 1 แต้ม]

[สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรด แต้มพลังงาน 50 แต้ม]

หนึ่งร้อยลิตร

หลินเปยสูดหายใจเข้าลึก

น้ำจืดหนึ่งร้อยลิตรต่อวัน

อย่าว่าแต่รดน้ำทำฟาร์มเลย เอามาอาบยังได้เลย

ในวินาทีเดียวกัน พลังงานเล็กน้อยก็ถูกส่งผ่านจากปลาคริสตัล ไหลเข้าสู่ร่างกายของหลินเปย

[ผลตอบแทนจากพันธสัญญา โฮสต์ได้รับค่าสถานะเพิ่มขึ้นอย่างละ 0.1]

พละกำลัง 10.4

ความเร็ว 10.3

ความแข็งแกร่ง 10.2

[ได้รับความสามารถใหม่ โล่น้ำ]

[คำอธิบาย สามารถรวบรวมธาตุน้ำเพื่อสร้างโล่ป้องกัน ใช้ป้องกันการโจมตีทางกายภาพได้ ระยะเวลาคงอยู่ขึ้นอยู่กับการใช้พลังงาน]

เมื่อเทียบกับเสวียนอู่แล้ว การอัปเกรดปลาคริสตัลดูจะง่ายกว่าเยอะเลย

เขาไม่ได้อัปเกรดต่อ แต่เก็บแต้มเอาไว้เผื่อฉุกเฉิน

ถ้าวันนี้เสวียนอู่กินไม่อิ่ม ก็ยังต้องใช้พลังงานอยู่นะ

หลินเปยยื่นมือขวาออกไป รวบรวมสมาธิ

ไอน้ำรอบๆ มารวมตัวกันตรงหน้า ก่อตัวเป็นโล่สีฟ้ากึ่งโปร่งใส

เขาลองเอานิ้วจิ้มๆ ดู มันยืดหยุ่นและแข็งแรงใช้ได้เลย

ดีเลย ได้สกิลเอาตัวรอดมาอีกหนึ่งสกิลแล้ว

หลินเปยปล่อยปลาคริสตัลลงในถังเก็บน้ำของเครื่องแปลงน้ำทะเล ให้มันอยู่ในนั้นไปก่อน

จากนั้นเขาก็เปิดช่องแชต ตั้งใจจะดูว่ามีข่าวเรื่องแท่งเหล็กบ้างไหม

เพิ่งเปิดดูได้สองสามหน้า ก็เห็นโพสต์หนึ่ง

"ขายแท่งเหล็ก แลกอาหารและน้ำ ใครให้ราคาสูงสุดเอาไป"

ไอดีของคนโพสต์ชื่อ ผู้ล่องลอยบนทะเล

มีคนคอมเมนต์ต่อท้ายเป็นสิบๆ ข้อความแล้ว

"ฉันเอาแท่งเหล็ก อาหารกระป๋องสามกระป๋องแลกแท่งเหล็กหนึ่งอัน"

"อาหารกระป๋องสามกระป๋อง นายบ้าไปแล้วเหรอ อาหารกระป๋องสองกระป๋องแลกแท่งเหล็กหนึ่งอันสิ"

"ฉันให้น้ำสามขวดแลกแท่งเหล็กหนึ่งอัน"

การแข่งขันดุเดือดมาก ดูเหมือนว่าพอผ่านไปหนึ่งวัน หลายคนก็เริ่มสะสมทรัพยากรกันได้เยอะแล้วสิเนี่ย

หลินเปยยังไม่รีบเสนอราคา เลื่อนลงไปดูเรื่อยๆ ก่อน

ผู้ล่องลอยบนทะเลโพสต์ข้อความอีกครั้งอย่างภาคภูมิใจ

"พวกนายรู้ไหมว่าแท่งเหล็กพวกนี้มาจากไหน ฉันเก็บมาจากเกาะกลางทะเลไงล่ะ"

"บนเกาะมีแร่เหล็กเต็มไปหมด ขุดได้สบายๆ"

"แถมฉันยังมีพิมพ์เขียวเตาหลอมอีก ฟ้าประทานพรมาให้ชัดๆ"

ช่องแชตระเบิดขึ้นทันที

"เกาะกลางทะเลเหรอ มีเกาะอยู่ตรงไหน"

"รอบตัวฉันมีแต่น้ำทะเล มองไม่เห็นแม้แต่โขดหิน"

"โชคดีเกินไปแล้วนะเนี่ย"

"ส่งพิกัดเกาะมาให้หน่อยสิพี่ชาย"

"ส่งไปพวกนายก็มาไม่ได้หรอก เรือของพวกนายมันขยับไม่ได้นี่"

หลินเปยจ้องหน้าจอ ตาเป็นประกายขึ้นเรื่อยๆ

ถึงกับมีเกาะกลางทะเลเลยเหรอเนี่ย

ไม่เพียงแค่แร่เหล็กเท่านั้น แต่ยังมีดินที่เขาขาดแคลนที่สุดด้วย

ความสามารถธาตุดินจะได้นำมาใช้แล้ว

เขารีบปิดช่องแชต ยืนขึ้นมองออกไปในทะเล

รอบด้านมีแต่น้ำทะเล มองไม่เห็นแม้แต่เงาของแผ่นดิน

หลินเปยถอนหายใจ

คงต้องพึ่งดวงอย่างเดียวแล้วล่ะ

เจ้านั่นโชคดีจริงๆ

เขาตบกระดองเสวียนอู่เบาๆ

"เสวียนอู่ ไปทางนั้น"

หลินเปยชี้ไปมั่วๆ ทิศทางหนึ่ง

ยังไงก็ไม่รู้ว่าเกาะอยู่ที่ไหน ลองเสี่ยงดวงดูแล้วกัน

เสวียนอู่ค่อยๆ หันเหทิศทาง ว่ายไปข้างหน้า

หลินเปยกลับไปที่โต๊ะคราฟต์ เริ่มจัดการกับแผนการของวันนี้

อย่างแรก ต้องเอาแท่งเหล็กมาอัปเกรดโต๊ะคราฟต์เป็นระดับสอง และทำเตาปิ้งย่าง

อย่างที่สอง หาเกาะให้เจอ เอาดินกับหินมาให้ได้

อย่างที่สาม สะสมคอร์ต่อไป เพื่ออัปเกรดปลาคริสตัล และสะสมพลังงาน 500 แต้มให้เสวียนอู่อัปเกรดเป็นระดับสาม

ระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น ช่องแชตก็มีข้อความเด้งขึ้นมาอีก

เป็นข้อความจากผู้ล่องลอยบนทะเล

"อ้อ บนเกาะมีสัตว์ประหลาดด้วยนะ ดุเอาเรื่องเลย ฉันเกือบจะหนีไม่รอดแน่ะ"

"ถ้าพวกนายเจอเกาะก็ระวังตัวหน่อยล่ะกัน"

หลินเปยจำเอาไว้

มีสัตว์ประหลาดก็ไม่ต้องกลัว

เอาคอร์มาส่งให้ถึงที่พอดี