บทที่ 7 - ยานพาหนะระดับสอง เต่าเสวียนอู่วารีปฐพี

บทที่ 7 - ยานพาหนะระดับสอง เต่าเสวียนอู่วารีปฐพี

หลินเปยยืนอยู่บนหลังเสวียนอู่ สูดหายใจเข้าลึก กระดองใต้เท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ไม่ใช่การขยายตัวอย่างนุ่มนวลเหมือนครั้งก่อน แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงแบบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

กระดองขยายตัวออกไปอย่างบ้าคลั่ง จากพื้นที่สิบห้าตารางเมตรก็ขยายออกไปเรื่อยๆ

ยี่สิบตารางเมตร สามสิบตารางเมตร สี่สิบตารางเมตร ห้าสิบตารางเมตร

ในขณะเดียวกัน บนพื้นผิวของกระดองก็ปรากฏลวดลายสีน้ำตาลอมเหลืองคล้ายดิน ทับซ้อนกับลวดลายคลื่นน้ำสีน้ำเงิน

แสงสว่างกะพริบสลับกัน สีน้ำเงินและสีเหลืองสว่างวาบสลับกันไป

กระบวนการทั้งหมดกินเวลาเกือบหนึ่งนาที

เมื่อแสงสว่างจางลง

หลินเปยยืนอยู่บนหลังเสวียนอู่รูปโฉมใหม่ แล้วมองไปรอบๆ

ห้าสิบตารางเมตร

ขนาดพอๆ กับห้องเช่าเล็กๆ หนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น โดยไม่ต้องหักพื้นที่ส่วนกลางเลยด้วยซ้ำ

พื้นที่ตรงกลางกระดองนูนขึ้นมาเล็กน้อย คล้ายเนินเขาเตี้ยๆ ขอบรอบนอกโค้งงอขึ้น ก่อตัวเป็นรั้วเตี้ยๆ ตามธรรมชาติ

[อัปเกรดสำเร็จ]

[อสูรรับใช้ เต่าวารีปฐพี ระดับ 2]

[คุณสมบัติ ขี่ได้ เคลื่อนที่บนผิวน้ำได้ กระดองแข็งแกร่ง ความสามารถที่เพิ่มเข้ามา ควบคุมดิน สามารถควบคุมดิน ทราย และหินได้]

[ปริมาณอาหารที่ต้องการ ต้องการเนื้อสัตว์ 500 ชั่งต่อวัน หรือ แต้มพลังงาน 50 แต้ม]

[สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรด แต้มพลังงาน 500 แต้ม]

ในวินาทีเดียวกัน พลังที่แข็งแกร่งกว่าครั้งก่อนหลายเท่าตัวก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของหลินเปย

กล้ามเนื้อขยายตัว กระดูกถูกสร้างขึ้นใหม่ เลือดสูบฉีดไหลเวียนดุจแม่น้ำเชี่ยวกราก

เขาสัมผัสได้ว่าตัวเองกำลังทะลุขีดจำกัดบางอย่าง

[ผลตอบแทนจากพันธสัญญา ระดับร่างกายโฮสต์เพิ่มขึ้น]

พละกำลัง 10.3

ความเร็ว 10.2

ความแข็งแกร่ง 10.1

[ระดับปัจจุบัน ขั้นเหนือมนุษย์เริ่มต้น]

[คำอธิบาย ความสามารถทางร่างกายทะลุขีดจำกัดของคนทั่วไป ความเร็ว พละกำลัง การตอบสนอง เหนือกว่าคนปกติทั่วไปมาก]

หลินเปยลองกระโดดเบาๆ

เขาลอยตัวขึ้นไปในอากาศ กระโดดได้สูงกว่าสามเมตรเลยทีเดียว

ตอนตกลงมา เขาเกือบจะทรงตัวไม่อยู่

แข็งแกร่งมาก

เขาได้รับความสามารถใหม่มาอีกหนึ่งอย่าง

[ความสามารถตอบแทน ควบคุมดิน]

[คำอธิบาย สามารถควบคุมดิน ทราย และหินได้ ปัจจุบันต้องสัมผัสกับวัตถุจึงจะเกิดผล]

หลินเปยดูความสามารถนี้ แล้วก้มมองใต้เท้า

มีแต่น้ำทะเล

ไม่มีดิน

ความสามารถนี้ดูไร้ประโยชน์สิ้นดี

ไว้ค่อยลองหาดินดูอีกทีก็แล้วกัน

ระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น หน้าจอระบบก็เด้งประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ขึ้นมา

ผู้เล่นทุกคนในหมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 9527 ล้วนได้รับข้อความนี้

[ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์]

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น หลินเป่ย ที่เป็นคนแรกที่สามารถอัปเกรดยานพาหนะเป็นระดับ 2 ได้]

[รางวัล หีบสมบัติทองแดง 1 กล่อง]

[หวังว่าผู้เล่นทุกท่านจะพยายามต่อไป และตั้งใจเอาชีวิตรอด]

พอเห็นการแจ้งเตือนนี้จากระบบ เหล่าผู้เล่นที่ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันและกำลังเตรียมตัวเข้านอนก็ตาสว่างกันเป็นแถว

ช่องแชตเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยพูดคุยทันที

"อะไรนะ ระดับสองแล้วเหรอ นี่เพิ่งคืนแรกเองนะ"

"หลินเป่ยมันตัวประหลาดอะไรวะเนี่ย"

"ฉันยังไม่ถึงระดับหนึ่งเลย หมอนั่นไประดับสองแล้ว"

"ช่องว่างระหว่างความสามารถมันจะห่างเกินไปแล้วมั้ง"

"ท่านเทพช่วยพาฉันไปที"

"เลิกคิดเถอะ เทพแบบนี้เขาไม่เห็นหัวพวกเราหรอก"

"มีใครรู้บ้างไหมว่าพรสวรรค์ของหลินเปยคืออะไร ทำไมถึงเทพขนาดนี้"

"ไม่รู้สิ หน้าจอสถานะดูพรสวรรค์ของคนอื่นไม่ได้"

"เทพหลินเปยคงไม่ได้เปิดโปรแกรมโกงอยู่หรอกนะ"

หลินเปยไม่ได้สนใจคนที่กำลังคุยกัน เขาปิดหน้าจอช่องแชตลง

ด้วยความคิดเพียงชั่ววูบ หลินเปยก็เปิดหีบสมบัติทองแดงที่ระบบเพิ่งจะให้เป็นรางวัลออกมา

กล่องทองแดงใหญ่กว่ากล่องเหล็กดำหนึ่งขนาด บนพื้นผิวมีลายนูนต่ำที่ประณีต และหนักอึ้ง

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ ไข่สัตว์เลี้ยง 1 ฟอง คอร์ระดับ E 10 ชิ้น พิมพ์เขียวเตาปิ้งย่างแบบใช้ครั้งเดียว 1 แผ่น ดินระดับกลาง 10 ชิ้น]

ไข่สัตว์เลี้ยงเหรอ

หลินเปยหยิบไข่ฟองนั้นขึ้นมา เปลือกไข่สีเขียวอ่อน ด้านบนมีลวดลายละเอียดประณีต ขนาดประมาณสองกำปั้น

[ไข่สัตว์เลี้ยง ยังไม่ฟัก]

[คำอธิบาย สามารถฟักออกมาเป็นสัตว์เลี้ยงที่มีความสามารถแบบสุ่มได้]

[เวลาฟักไข่ 12 ชั่วโมง]

หลินเปยขมวดคิ้วเล็กน้อย คำว่าสุ่มทำให้หลินเปยรู้สึกลำบากใจ

ก็อย่างว่าแหละ การสุ่มกาชาในเกมมันชอบเกลืออยู่แล้ว หลินเปยไม่คิดว่าตัวเองจะได้ของดีๆ หรอก

แต่ไหนๆ ก็ได้มาแล้ว หลินเปยเลยเลือกที่จะฟักมัน

ไข่สัตว์เลี้ยงเปล่งแสงจางๆ เริ่มดูดซับพลังงานรอบข้าง

[นับถอยหลังการฟักไข่ 11:59:59]

รอพรุ่งนี้เช้าก็จะฟักออกมาแล้ว

เขาหันไปดูพิมพ์เขียวเตาปิ้งย่างต่อ

[เตาปิ้งย่าง พิมพ์เขียวแบบใช้ครั้งเดียว]

[ผลลัพธ์ สามารถสร้างเตาปิ้งย่างสำหรับทำอาหารได้หนึ่งเตา]

[วัสดุที่ต้องใช้ แท่งเหล็ก 5 หิน 10 ไม้ 20]

[เงื่อนไขการสร้าง โต๊ะคราฟต์ระดับหนึ่ง]

แท่งเหล็ก

แท่งเหล็กอีกแล้ว

หลินเปยค้นดูกระเป๋าเป้ ไม่มีแท่งเหล็กเลยสักแท่ง หินก็ไม่มี

แต่ถ้าเป็นหิน หลินเปยเคยเห็นคนขายในช่องซื้อขาย ราคาไม่แพงนัก

ต้องหาทางหาแท่งเหล็กมาให้ได้

สุดท้าย เขาก็มองไปที่คอร์ระดับ E ทั้งสิบชิ้นนั้น

คอร์ระดับ E ใหญ่กว่าระดับ F หนึ่งขนาด สีเข้มกว่า และสว่างกว่า

[ต้องการดูดซับคอร์ระดับ E 10 ชิ้น หรือไม่]

[ใช่]

คอร์ทั้งสิบชิ้นเปล่งแสงพร้อมกัน กลายเป็นลำแสงสีน้ำเงินเข้มสิบสาย พุ่งเข้าไปในกระดองของเสวียนอู่

[แต้มพลังงาน เพิ่มขึ้น 103]

[แต้มพลังงานปัจจุบัน 110]

พลังงาน 110 แต้ม ดูเหมือนจะเยอะนะ

แต่พอมองดูปริมาณการใช้ต่อวันของเสวียนอู่ระดับสองแล้ว หลินเปยก็แทบหมดแรงทันที

ใช้แต้มพลังงาน 50 แต้มต่อวัน หรือไม่ก็เนื้อ 500 ชั่ง

ฉันมันคนจนนี่นา

โชคดีที่หลังจากอัปเกรด ค่าความอิ่มจะฟื้นฟูโดยอัตโนมัติ วันนี้เลยไม่ต้องให้อาหาร

พรุ่งนี้คงต้องปล่อยให้เสวียนอู่ออกหาปลาจับกินเองให้มากขึ้น ไม่งั้นทั้งคู่คงต้องทนหิวแน่

หลินเปยรวบรวมสมาธิ ตรวจสอบฟังก์ชันใหม่ของยานพาหนะระดับสอง

[ฟังก์ชันใหม่ของยานพาหนะระดับสอง]

[โต๊ะคราฟต์ระดับสอง สามารถสร้างไอเทมระดับสองได้ จำเป็นต้องอัปเกรดจากโต๊ะคราฟต์ระดับหนึ่ง]

[สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรด ไม้ 50 ตะปู 20 แท่งเหล็ก 5]

[ไอเทมที่โต๊ะคราฟต์ระดับสองสามารถสร้างได้ เตียงไม้ โต๊ะไม้ ตู้ไม้ บ้านไม้แบบเรียบง่าย หอกระดับสอง คันเบ็ดระดับสอง และอื่นๆ]

หลินเปยดูรายการวัสดุ แท่งเหล็กโผล่มาอีกแล้ว

อัปเกรดเป็นโต๊ะคราฟต์ระดับสองไม่ได้ เพราะไม่มีแท่งเหล็ก

แต่เตียงไม้ โต๊ะคราฟต์ระดับหนึ่งสามารถสร้างได้

เขาเปิดหน้าต่างโต๊ะคราฟต์ระดับหนึ่ง ค้นหาเตียงไม้

[เตียงไม้แบบเรียบง่าย ไม้ 15 เศษผ้า 10]

วัสดุพอ

ยืนยันการสร้าง

โต๊ะคราฟต์เปล่งแสงขึ้น เตียงไม้หลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหลังเสวียนอู่

หลินเปยย้ายเตียงมาไว้ตรงกลาง เอาลังสามใบมาล้อมไว้ข้างๆ

ลองลงไปนอนดู ดีกว่านอนพื้นตั้งเยอะ

เดิมทีเขาตั้งใจจะสร้างบ้านไม้แบบเรียบง่าย แต่บ้านไม้ต้องใช้โต๊ะคราฟต์ระดับสอง

ไม่มีแท่งเหล็ก สร้างไม่ได้

หลินเปยถอนหายใจ

พรุ่งนี้จะต้องหาแท่งเหล็กให้ได้

ในกลุ่มยังคงคึกคักอยู่

หลายคนกำลังคุยเรื่องของหลินเปย

"หลินเปยไปถึงระดับสองแล้ว พวกเราต้องพยายามเข้านะ"

"ช่องว่างห่างกันเกินไป คนนี้ต้องมีพรสวรรค์พิเศษแน่ๆ"

"ถ้าเราจะแย่งชิงทรัพยากร คนแบบนี้คือคู่แข่งของเราเลย"

"ไม่แน่หรอก อาจจะพึ่งพาเขาได้ก็ได้"

"พึ่งพาอะไรล่ะ ทำไมเขาต้องให้พวกนายเกาะด้วย"

"ยังไงซะฉันก็มองหลินเปยเป็นศัตรูตัวฉกาจแล้ว จะปล่อยให้ทิ้งห่างไปมากกว่านี้ไม่ได้"

หลินเปยอ่านผ่านๆ แล้วปิดช่องแชตลง

อยากคิดอะไรก็คิดไปเถอะ

เขานอนบนเตียงไม้ ห่มผ้าห่มบางๆ ที่เอาเศษผ้ามาเย็บต่อกัน

วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมายจริงๆ

ทะลุมิติ ทำพันธสัญญากับเสวียนอู่ อัปเกรด ฆ่าสัตว์ทะเล แล้วก็อัปเกรดอีก

ถึงร่างกายจะก้าวข้ามขีดจำกัดมนุษย์ไปแล้ว แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจก็ยังห้ามไม่ได้

หลินเปยหลับตาลง ไม่นานก็ผล็อยหลับไป

บนผิวน้ำ เสวียนอู่ลอยตัวช้าๆ ลวดลายบนกระดองเปล่งแสงจางๆ ท่ามกลางความมืดมิด

แสงสลัวๆ เคลื่อนผ่านไปมาในระยะไกลบ้างเป็นบางครั้ง แต่ก็ไม่มีตัวไหนเข้ามาใกล้เลย

ช่วงคุ้มครองมือใหม่เหลืออีกสองวัน

พรุ่งนี้ค่อยพยายามต่อไปก็แล้วกัน