บทที่ 3 - กักตุนสินค้าอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 3 - กักตุนสินค้าอย่างบ้าคลั่ง

...

เช้าตรู่วันที่สี่ ฉินล่างเริ่มปฏิบัติการชอปปิงอย่างบ้าคลั่งอย่างเป็นทางการ

เริ่มแรกคือโกดัง เขาเลือกโกดังของนิติบุคคลหมู่บ้าน

พื้นที่ตรงนี้เดิมทีผู้พัฒนาโครงการตั้งใจจะทำเป็นห้องแถว แต่พอผังเมืองเปลี่ยน ห้องด้านในสุดไม่กี่ห้องนี้ก็กลายเป็นมุมอับที่ไม่มีใครเอา ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว ขายก็ไม่ออก ปล่อยเช่าก็ไม่ได้

ฉินล่างยัดเงินให้นิติบุคคลไปหนึ่งพันบาท บอกว่าขอยืมที่วางของสักครึ่งเดือน ก็ได้กุญแจมาอย่างง่ายดาย

ที่นี่อยู่ใกล้บ้านเขา ขับรถเข้าไปจอดได้เลย และที่สำคัญที่สุดคือ—— รอบๆ นี้ไม่มีกล้องวงจรปิดเลยสักตัว

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา นอกจากจะวิ่งเรื่องกู้เงินแล้ว เขาก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ หรอกนะ

เขาค้นหาข้อมูล ทำตารางสรุป และจัดทำรายการกักตุนสินค้าขั้นเด็ดขาดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ของราคาถูกหลายอย่างก็สั่งซื้อล่วงหน้าไปแล้ว ตอนนี้ก็แค่รอรับของเท่านั้น

ใช่แล้ว สินค้าส่วนใหญ่ฉินล่างเลือกสั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์ หรือไม่ก็สั่งทางโทรศัพท์ แล้วให้ทางร้านไปส่งที่โกดังโดยตรง ขืนให้เขาขนของพวกนี้เองละก็ เจ็ดวันก็ขนไม่หมดหรอก

น้ำคือต้นกำเนิดของชีวิต ต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกเพื่อรับประกันการอยู่รอด

ฉินล่างคิดไปพลาง ติดต่อร้านส่งน้ำที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไปพลาง

"ฮัลโหล ร้านส่งน้ำชิงเฉวียนใช่ไหมครับ? ผมอยากจะสั่งน้ำถังล็อตใหญ่หน่อย" ฉินล่างเข้าประเด็นทันที

"ต้องการกี่ถังครับ? เอาขนาดไหนดี?" เสียงผู้ชายวัยกลางคนดังมาจากปลายสาย ฟังดูเหมือนยังไม่ตื่นดี ก็แหงล่ะ นี่มันเพิ่งจะเช้าตรู่เอง

"มีแบบถัง 20 ลิตร ที่เป็นถังน้ำทรงเหลี่ยมแบบทหารไหมครับ?" ฉินล่างสอบถาม ที่เลือกถังทรงเหลี่ยมแบบทหารก็เพื่อให้สะดวกต่อการวางซ้อนกัน จะได้ประหยัดพื้นที่

ปลายสายลังเลไปเล็กน้อย ความจริงแล้วถังแบบทหารขนส่งลำบาก ค่าแรงก็เลยจะสูงกว่าปกติหน่อย แต่เขาก็ตอบกลับมาว่า

"มีครับมี แต่แบบนี้คนสั่งน้อยมาก ปกติเราจะส่งขั้นต่ำ 10 ถังขึ้นไปครับ"

ฉินล่างกระแอมไอ "คือว่า... ผมเอา 500 ถังครับ"

ปลายสายเงียบไปสามวินาที จากนั้นก็มีเสียงกุกกัก เหมือนคนกำลังแคะหู

"เท่าไหร่นะ? 500 ถัง? ผมฟังไม่ผิดใช่ไหม?" เสียงของปลายสายแหลมปรี๊ดขึ้นมาทันที

"ถังละ 20 ลิตร 500 ถังก็คือน้ำ 10 ตันเลยนะ! คุณพี่จะเปิดโรงอาบน้ำหรือยังไงเนี่ย?"

ฉินล่างเตรียมข้ออ้างไว้แล้ว "บริษัทจัดกิจกรรมสานสัมพันธ์น่ะครับ เอาไปใช้ทำกิจกรรมเอาต์ดอร์ ตกลงว่าคุณส่งได้ไหมครับ?"

"ได้! ส่งได้ครับ!" อีกฝ่ายกระตือรือร้นขึ้นมาทันที งานช้างเลยนะเนี่ย "สั่งเยอะขนาดนี้ ต้องจัดรถส่งของไปให้เป็นพิเศษเลยครับ ค่าน้ำถังละ 10 หยวน แต่มีค่ามัดจำถัง ถังละ 50 หยวนนะครับ"

พอฉินล่างได้ยินก็ขมวดคิ้ว "เถ้าแก่ ผมสั่งตั้ง 500 ถังรวด ยังจะเก็บค่ามัดจำตั้ง 50 อีกเหรอ?"

"แฮะๆ ค่ามัดจำมันคืนได้นี่ครับ ถังทรงเหลี่ยมแบบทหารต้นทุนมันสูงกว่าปกติหน่อยน่ะครับ" อีกฝ่ายตอบกลับอย่างเกรงใจ

ฉินล่างรู้ดีว่าค่ามัดจำมันคืนได้ แต่ปัญหาคือเขาเอาไปคืนไม่ได้นี่สิ

"พอเลยคุณพี่" ฉินล่างพูดตัดบท "ค่ามัดจำถังละ 30 หยวน ถ้าไม่ได้ผมไปหาร้านอื่นจริงๆ นะ ได้ยินว่าร้านทางใต้กำลังจัดโปรโมชันอยู่ด้วย"

ปลายสายเงียบไปอีกครั้ง ก่อนจะกัดฟันพูด "ตกลง! เห็นว่าสั่งเยอะ ให้ 30 หยวนก็ 30 หยวน! แต่คุณพี่ต้องจ่ายค่ามัดจำส่วนหนึ่งมาก่อนนะ แล้วผมจะจัดรถไปส่งให้ รถคันเดียวคงขนไม่พอแน่ๆ"

ฉินล่างโอนเงินมัดจำให้อย่างรวดเร็ว "วันนี้มาส่งได้ไหมครับ?"

"ได้ครับ! ตอนบ่ายจะรีบไปส่งให้ถึงที่เลย!" น้ำเสียงของอีกฝ่ายเบิกบานสุดๆ

ฉินล่างบอกที่อยู่โกดังไป แล้ววางสาย ค่าน้ำ 5,000 หยวน ค่ามัดจำ รวมแล้วหมดไป 2 หมื่นหยวน

ถังละ 20 ลิตร ซื้อมาทั้งหมด 500 ถัง ต่อให้ใช้วันละ 5 ลิตร ก็อยู่ได้ตั้ง 5 ปีกว่า ลองคิดดูสิว่าระบบบอกว่าจะให้ทะลุมิติไปในที่ที่มนุษย์อยู่ได้ ยังไงก็ต้องหาแหล่งน้ำเจอแน่ๆ

มีแค่น้ำยังไม่พอ ต้องเตรียมอุปกรณ์กรองน้ำให้พร้อมด้วย ฉินล่างกดสั่งจากเว็บไซต์ชอปปิงทันที

ยาเม็ดทำความสะอาดน้ำ 200 กล่อง, เครื่องกรองน้ำแบบปั๊มมือ 20 ตัว, ถุงกรองน้ำแบบใช้แรงโน้มถ่วง 20 ถุง พร้อมกับไส้กรองอย่างละ 100 ชิ้น ชุดนี้หมดเงินไปอีก 1 แสนหยวน

รวมเป็น 1.2 แสนหยวน แก้ปัญหาน้ำดื่มได้สำเร็จ ฉินล่างคำนวณดูแล้ว ของพวกนี้น่าจะกินพื้นที่ไปประมาณ 12 ลูกบาศก์เมตร

...

ต่อไปคืออาหาร ก็ยังคงสั่งผ่านแอปอยู่ดี

ข้าวสารอู่ฉางถุงละ 25 กิโลกรัม จำนวน 200 ถุง น้ำหนักรวม 5 ตันถ้วน หมดไป 3 หมื่นหยวน

บิสกิตอัดแท่ง 1,000 ลัง อีก 5 ตัน หมดไป 4.5 หมื่นหยวน

อาหารกระป๋องทหาร 100 ลัง 4.8 หมื่นหยวน

ผักอบแห้ง 100 กิโลกรัม หมดไป 4 หมื่นหยวน

เกลือ 1,000 ถุง น้ำตาล 2,000 ถุง หมดไป 7,000 หยวน

เครื่องปรุงรสต่างๆ ยี่หร่า ผงพะโล้ ผงปรุงรส ซอสพริก อย่างละ 100 ซอง หมดไป 5,000 หยวน

น้ำมันถั่วเหลือง 200 แกลลอน น้ำมันข้าวโพด 100 แกลลอน น้ำมันถั่วลิสง 100 แกลลอน หมดไป 3 หมื่นหยวน

รวมจิปาถะเรื่องของกินทั้งหมด ฉินล่างจ่ายไป 205,000 หยวน ตามที่ฉินล่างคำนวณ ของพวกนี้น่าจะใช้พื้นที่ประมาณ 30 ลูกบาศก์เมตร

แน่นอนว่าฉินล่างไม่ได้ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตที่เดียว เขาเลือกวอลมาร์ท 2 สาขา, คาร์ฟูร์ 1 สาขา, แซมคลับ 1 สาขา แล้วก็เทียนหงอีก 1 สาขา

ซื้อแยกสาขาเอา อย่างแรกคือกลัวของไม่พอ อย่างที่สองคือกลัวจะเกิดปัญหาไม่จำเป็นตามมา

เมื่อก่อนฉินล่างเกลียดการเดินชอปปิงที่สุด คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะได้มาชอปปิงแบบสายเปย์กระเป๋าหนัก พอเห็นออเดอร์ยาวเหยียด กลับรู้สึกภูมิใจสุดๆ ไปเลย

ระหว่างที่ของพวกนี้ยังมาไม่ถึง ฉินล่างก็รีบออกไปซื้อของข้างนอก

"ยา! ยา! ยา! นี่แหละคือของสำคัญที่สุด!" ฉินล่างพึมพำขณะตระเวนไปตามร้านขายยา

ถึงยาจะใช้บริการรับหิ้วได้ แต่ก็ทำได้เฉพาะซื้อจำนวนน้อยๆ เท่านั้น

แต่สิ่งที่ฉินล่างต้องการคือ...

อาม็อกซีซิลลิน, เซฟาโลสปอริน, ยาลดความดัน, อินซูลิน, ยาอมใต้ลิ้น, ไนโตรกลีเซอริน, ควินิน, นอร์ฟลอกซาซิน, ไอบูโพรเฟน อย่างละ 100 กล่อง

แล้วก็ยังมีเบตาดีน, แอลกอฮอล์, ผ้าพันแผล, ผ้าก๊อซ, เข็มกับไหมเย็บแผล, เทปปิดแผลทางการแพทย์, ยาผงอวิ๋นหนานป๋ายเย่า แล้วก็เข็มกับหลอดฉีดยาแบบใช้แล้วทิ้งอีก 200 ชุด

แถมฉินล่างไม่ได้ซื้อจากร้านขายยาร้านเดียว ช่วงเช้าเขาตระเวนซื้อไปกว่าสิบร้าน

โชคดีที่ร้านขายยามีอยู่เต็มถนน แต่ของพวกนี้ทำกำไรมหาศาลจริงๆ ยาพวกนี้ใช้พื้นที่แค่ประมาณ 2 ลูกบาศก์เมตร แต่สูบเงินฉินล่างไปถึง 6 แสนหยวน

มื้อเที่ยงฉินล่างก็สั่งอาหารเดลิเวอรีมากินง่ายๆ ช่วงบ่ายออกไปไหนไม่ได้แล้ว ต้องรอรับของ

แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการสั่งของออนไลน์

เรื่องกินแก้ปัญหาแล้ว ต่อไปก็ต้องแก้ปัญหาเรื่องเครื่องนุ่งห่ม

ฉินล่างรีบจัดหาเสื้อผ้าอย่างไม่รอช้า

"พวกเสื้อผ้านี่ ไม่ต้องเน้นแบรนด์เนมอะไรหรอก แต่ต้องทนทานสมบุกสมบัน"

ฉินล่างพึมพำไปสั่งของไป โดยเลือกแต่แบรนด์เก่าแก่ของในประเทศ

เขาเริ่มจากซื้อกางเกงในบ็อกเซอร์คละสี 100 ตัว ถุงเท้าฝ้าย 200 คู่ ชุดลองจอน 10 ชุด เสื้อเชิ้ต 20 ตัว กางเกงยีนส์ 20 ตัว เสื้อคลุม 10 ตัว เสื้อกันลม 5 ตัว เสื้อไหมพรมกางเกงไหมพรม 10 ชุด รองเท้าผ้าใบ 20 คู่ รองเท้าบุฝ้ายหนา 10 คู่ ชุดกันฝนรองเท้ากันฝน 5 ชุด ร่ม 10 คัน แล้วก็เสื้อขนเป็ดตัวหนาอีก 5 ตัว

นอกจากนี้ยังมีชุดลายพรางทหารหน่วยรบพิเศษทั้งแบบฤดูหนาวและฤดูร้อน อย่างละ 20 ชุด

"พวกนี้น่าจะพอใส่ไปได้หลายปีอยู่นะ" ฉินล่างคำนวณ "แต่มีแค่เสื้อผ้าสำเร็จรูปยังไม่พอ ต้องเตรียมวัตถุดิบไว้บ้าง"

ดังนั้นเขาจึงซื้อผ้าใบ 200 เมตร ผ้าขนสัตว์ 200 เมตร ผ้าฝ้าย 200 เมตร ด้ายฝ้ายและด้ายไนลอน 100 ม้วน กระดุม/ซิปแบบต่างๆ อีก 100 กว่าอัน แล้วก็ชุดอุปกรณ์เย็บผ้ามาตรฐานอีก 5 ชุด

สุดท้ายเขาก็กัดฟัน ซื้อจักรเย็บผ้าแบบเหยียบมา 4 หลัง

"นี่ถือเป็นการลงทุนครั้งสำคัญเลยนะ" ฉินล่างพึมพำกับตัวเอง "มีไอ้เครื่องนี้ อย่างแย่ที่สุดถ้าทะลุมิติไปยุคโบราณ ฉันก็ยังเปิดร้านตัดเสื้อได้"

ตอนเช็กบิลรวมยอด หมดไปทั้งหมด 1.5 แสนหยวน

เรื่องกินเรื่องใส่จบไป ต่อไปก็เป็นพวกเครื่องมือเครื่องใช้

คีมเอนกประสงค์เลเธอร์แมน มีดพับสวิส พลั่วสนามทหารความแข็งแรงสูง กล้องส่องทางไกลทหาร ไฟฉาย อย่างละ 20 ชิ้น ไฟแช็กกันลม 1,000 อัน ถ่านไฟฉายขนาดต่างๆ อย่างละ 500 ก้อน

ของพวกนี้หมดไปอีก 1.1 แสนหยวน แต่กินพื้นที่แค่ 1 ลูกบาศก์เมตร คุ้มค่าสุดๆ

ฉินล่างกดสั่งของทางมือถือไปพลาง เฝ้ารอรับของหน้าโกดังไปพลาง

วุ่นวายจนดึกดื่น ฉินล่างเหนื่อยล้าจนล้มตัวลงนั่งแปะอยู่หน้าโกดัง พอเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ ฉินล่างก็รีบปิดประตูโกดัง แล้วกวาดของทั้งหมดเข้าไปในพื้นที่มิติทันที

หลังจากเก็บของทั้งหมดเข้าไปในมิติแล้ว ฉินล่างก็พบว่าเขาสามารถดูปริมาณพื้นที่มิติที่เหลืออยู่ได้

ตอนนี้ใช้พื้นที่ไปแล้ว 49 ลูกบาศก์เมตร เหลือพื้นที่อีก 76 ลูกบาศก์เมตร ใช้เงินไปทั้งหมด 1.186 ล้านหยวน ยอดเงินคงเหลือ 2.8 ล้านหยวน

ระบบจัดเรียงของอย่างเป็นระเบียบตามหลักการวิทยาศาสตร์มากๆ แถมพวกเสื้อผ้าที่ดูชิ้นใหญ่ พอเข้าไปในพื้นที่มิติระบบก็จะถูกบีบอัดสุญญากาศ แล้ววางซ้อนกัน ทำให้ประหยัดพื้นที่กว่าที่ฉินล่างกะไว้เสียอีก

ฉินล่างลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่ก้น

"ไปหาข้าวกินก่อนดีกว่า หิวจะตายอยู่แล้ว"

ถึงโกดังจะว่างเปล่า แต่ฉินล่างก็ยังล็อกประตูอย่างแน่นหนา ในใจกำลังคำนวณว่าจะไปหาอะไรอร่อยๆ กินดี

อีกไม่กี่วันก็ต้องทะลุมิติแล้ว ไม่รู้ว่าจะยังมีโอกาสได้สัมผัสวิถีชีวิตแบบคนยุคปัจจุบันอีกหรือเปล่า

หม้อไฟ ปิ้งย่าง กุ้งเครย์ฟิช ต้องรีบกอบโกยในช่วงสองสามวันนี้ให้คุ้มค่าที่สุด

(จบแล้ว)