บทที่ 510 - กองทัพจักรกล!

บทที่ 510 - กองทัพจักรกล!

ทริกซ์หลังจากได้รับคำยืนยันจากหญิงสาวที่ตนแอบชอบแล้ว

เขาก็กลับมาที่เขตพักรอนักกีฬาของทีมตนเอง

ก่อนที่จะขึ้นเวที

ปีศาจเฒ่าตนหนึ่งที่เงียบมาตลอด ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "นายน้อยทริกซ์ ความแข็งแกร่งของมนุษย์คนนี้ยังคงประมาทไม่ได้ หวังว่าท่านจะไม่ชะล่าใจในระหว่างการต่อสู้ และทุ่มเทอย่างเต็มที่นะครับ"

"มิฉะนั้น..."

"ท่านอาจจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ได้"

เมื่อได้ยินคำพูดของปีศาจเฒ่าผู้นี้ สมาชิกทีมปีศาจคนอื่นๆ ก็เงียบลง และมองปีศาจเฒ่าผู้นี้ด้วยความเคารพยำเกรง

แน่นอนว่า...

ก็มีสมาชิกบางคนแค่แสดงความเคารพจอมปลอม แต่ลึกๆ แล้วไม่ได้ใส่ใจคำพูดของปีศาจเฒ่าเลย ซ้ำยังรู้สึกดูแคลนด้วยซ้ำ

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้...

ปีศาจเฒ่าผู้นี้ได้รับความเคารพนับถืออย่างสูงในจักรวรรดิเทวมาร และยังเป็นองครักษ์คนสนิทของพ่อทริกซ์อีกด้วย

ว่ากันว่า ในช่วงที่พ่อของทริกซ์ยังเป็นวัยรุ่น เคยเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาหลายครั้ง ก็ได้ปีศาจเฒ่าผู้นี้นี่แหละที่คอยช่วยชีวิตเอาไว้

เพียงเท่านี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ความแข็งแกร่งของปีศาจเฒ่าผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

แม้แต่พ่อของทริกซ์เมื่อพบกับปีศาจเฒ่าผู้นี้ ก็ยังต้องให้ความเคารพและเกรงใจ

ดังนั้น นายน้อยระดับเคานต์ที่อารมณ์ค่อนข้างร้อนแรงอย่างเขา ต่อให้จะหยิ่งยโสแค่ไหน ตอนนี้ก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดี ไม่กล้าทำตัวกร่างตามใจชอบ

"ครับ! ผมจะทุ่มเทอย่างเต็มที่แน่นอน!"

ทริกซ์พยักหน้ารับอย่างจริงจัง

แต่อันที่จริงในใจกลับแอบคิดดูถูก

เขาดูการต่อสู้ของหวังเฉินมาแล้ว

ความแข็งแกร่งส่วนตัวถือว่าพอใช้ได้

ในหมู่ผู้ฝึกอสูรด้วยกัน ถือว่าโดดเด่นมาก เพราะพลังการต่อสู้ส่วนตัวของผู้ฝึกอสูรหลายคนมันห่วยแตกสิ้นดี

การที่หวังเฉินมีความแข็งแกร่งส่วนตัวที่โดดเด่นขนาดนี้ ถือว่าเป็นพวกที่เก่งกาจหาตัวจับยากในหมู่ผู้ฝึกอสูรเลยล่ะ

แต่ทว่า...

สำหรับเขาที่เป็นปีศาจจักรกลแล้ว มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ความแข็งแกร่งส่วนตัวของหวังเฉินจะเก่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางสู้เขาที่เป็นปีศาจสายเลือดแท้ได้หรอก

ยิ่งไปกว่านั้น อาชีพของเขายังเป็น 'นักรบจักรกล' ที่แข็งแกร่งมากอีกด้วย

นักรบจักรกลคนอื่นๆ ต้องดัดแปลงร่างกายของตัวเองให้เป็นเครื่องจักร ถึงจะสามารถใช้สกิลได้อย่างมีประสิทธิภาพ

แต่ปีศาจจักรกลอย่างเขานั้น เกิดมาพร้อมกับพลังเวทมนตร์ในการควบคุมเครื่องจักร ไม่จำเป็นต้องดัดแปลงร่างกายของตัวเอง ก็สามารถทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างมหาศาล

อีกฝ่ายต้องพึ่งพาสัตว์อสูร

นั่นหมายความว่า...

ขอแค่จัดการสัตว์อสูรของเขาได้ ก็เท่ากับจัดการเขาได้แล้ว

แต่ทว่า ตอนนี้ปีศาจเฒ่ากลับมาให้ความสำคัญกับหวังเฉินมากขนาดนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง

ฉันเป็นใคร?

ฉันคือเคานต์ที่อายุน้อยที่สุดในจักรวรรดิเทวมารเชียวนะ!

แล้วหมอนั่นล่ะเป็นใคร?

เขาก็เป็นแค่ม้ามืดที่เพิ่งจะโผล่ขึ้นมาจากการแข่งขันเท่านั้นเอง!

ระหว่างสองคนนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความแข็งแกร่งหรือสถานะ มันก็แตกต่างกันอย่างมหาศาล!

ถ้าใครกล้าบอกว่าหวังเฉินเก่งกว่าเขา เขาก็คงได้แต่หัวเราะเยาะ!

แต่ก็เป็นเพราะคำตักเตือนของปีศาจเฒ่าผู้นี้แหละ ที่ทำให้ทริกซ์รู้สึกไม่สบอารมณ์กับหวังเฉินคนนี้ขึ้นมานิดๆ

"ไปเถอะ จำไว้ว่าอย่าประมาท"

ปีศาจเฒ่าเอ่ยเตือนอีกครั้งในตอนนี้

เรื่องนี้ทำให้ทริกซ์ขมวดคิ้วอีกครั้ง

แค่รับมือกับมนุษย์ตัวเล็กๆ แค่คนเดียว จำเป็นต้องเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่าขนาดนี้เลยเหรอ?

กลัวว่าเขาจะแพ้จริงๆ หรือไง?

"ครับ"

แม้จะรู้สึกหงุดหงิดในใจ แต่ทริกซ์ก็พยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง

พูดจบ

เขาก็หันหลังกลับ เดินตรงไปยังลานประลองด้วยใบหน้าที่มืดทะมึน

ร่างกายของปีศาจจักรกลนั้นสูงใหญ่มาก มีความสูงถึงสองเมตรกว่า

แถมกล้ามเนื้อยังปูดโปน แผ่รังสีของพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

ช่วยไม่ได้...

นี่คือข้อได้เปรียบของเผ่าพันธุ์เทวมาร สวรรค์ประทานพรให้มาตั้งแต่เกิด

ร่างกายของเผ่าพันธุ์เทวมารนั้นมีความแข็งแกร่งทนทานมาตั้งแต่กำเนิด ต่อให้เป็นเผ่าพันธุ์เทวมารที่เปลี่ยนอาชีพไปสายเปราะบาง ก็ยังมีความอึดและแข็งแกร่งกว่าคู่ต่อสู้ในอาชีพเดียวกันและเลเวลเดียวกันอย่างเทียบไม่ติด

ในขณะนี้

ทริกซ์ที่กำลังโกรธจัด มีสีหน้าที่มืดทะมึนจนใครๆ ก็ดูออกว่า นายน้อยปีศาจเคานต์ผู้นี้กำลังอารมณ์ไม่ดีเอามากๆ

ทำให้เขาดูราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด พร้อมที่จะปะทุได้ทุกเมื่อ

แม้แต่ผู้ชมรอบๆ เมื่อเห็นดังนั้น ก็ยังต้องหุบปากเงียบ ไม่กล้าส่งเสียงเชียร์ต่อ

แรงกดดันจากปีศาจจักรกลผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ

เพียงแค่อารมณ์โกรธที่แผ่ออกมาเล็กน้อย ก็สามารถทำให้ผู้ชมหวาดกลัวจนต้องหุบปากได้

สิ่งนี้ยิ่งเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของปีศาจจักรกลผู้นี้

เมื่อหันไปมองหวังเฉิน

เขาไม่เพียงแต่จะไม่แผ่รังสีความเป็นจ้าวแห่งการต่อสู้อะไรออกมา แถมยังไม่ได้มีอาการโมโหโกรธาอะไร เขายังคงก้าวขึ้นไปบนลานประลองอย่างสงบนิ่งเหมือนเดิม

เขาไม่ได้มีวิธีการเปิดตัวที่หวือหวาอะไรเลย ตั้งแต่เริ่มการแข่งขันมาจนถึงตอนนี้ เขาก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม

หากไม่รู้มาก่อน คงคิดว่าหวังเฉินเป็นเพียงผู้เข้าแข่งขันธรรมดาๆ ที่หาได้ทั่วไป

ตึง!!

ในขณะนี้

ทริกซ์ก้าวเท้าหนักๆ ขึ้นมาบนลานประลอง จ้องมองหวังเฉินด้วยสายตาที่มืดทะมึน

เหมือนกับงูพิษที่จ้องมองเหยื่อของมันตาไม่กะพริบ

"หวังเฉิน!"

"เดี๋ยวพอเริ่มการแข่งขัน แกก็ควรจะงัดเอาพลังทั้งหมดที่มีออกมาใช้ให้หมดเลยนะ!"

"ฉันจะทำให้แกพ่ายแพ้ในชั่วพริบตานั้นแหละ!"

"ดิ้นรนให้เต็มที่เถอะ!"

ทริกซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ใครๆ ก็จินตนาการออกว่า ตอนนี้ทริกซ์กำลังโกรธมากแค่ไหน

สำหรับเรื่องนี้ หวังเฉินเพียงแค่ปรายตามองอีกฝ่าย แล้วถามว่า "พวกแกนี่ทำไมถึงชอบพูดจาไร้สาระก่อนเริ่มการแข่งขันกันจังเลยนะ?"

"ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ที่เคยสู้กับฉันก่อนหน้านี้ พวกที่ชอบพูดจาข่มขวัญล่วงหน้า ตอนนี้แม้แต่โอกาสที่จะได้ไปเกิดใหม่ยังไม่มีเลย"

"ตอนนี้พอเห็นแกพูดแบบนี้ ก็ทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจนิดหน่อยเหมือนกัน"

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเฉิน ทริกซ์ก็ชี้หน้าหวังเฉิน แล้วพูดว่า "แกก็เก่งแต่ปากได้แค่ตอนนี้แหละ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็จะไม่พูดอะไรให้มากความแล้ว หวังว่าเดี๋ยวแกจะมอบการต่อสู้ที่น่าพอใจให้กับฉันได้นะ!"

ในตอนนี้

กรรมการก็ขึ้นมาบนเวที และประกาศเสียงดังว่า "ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายเตรียมตัวให้พร้อม!"

"เริ่มนับถอยหลังห้าวินาที!"

กริ๊ก!!

เมื่อกรรมการพูดจบ

ทุกคนก็เห็นทริกซ์กำหมัดแน่น เสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบดังขึ้น พร้อมกับคลื่นพลังเครื่องจักรที่แข็งแกร่งสุดขีด!

"มาแล้ว!"

"ทุกคนดูสิ!"

"ทริกซ์เปลี่ยนแขนทั้งสองข้างของตัวเองให้กลายเป็นพลังงานเครื่องจักรแล้ว!"

เห็นเพียงท่ามกลางกระแสพลังงานเครื่องจักรที่พวยพุ่ง แขนทั้งสองข้างของทริกซ์ก็ถูกห่อหุ้มไว้

จากนั้นแขนของเขาก็กลายเป็นแขนจักรกลไปโดยสมบูรณ์

ดูเหมือนว่าเขาได้ดัดแปลงแขนของตัวเองให้กลายเป็นแขนจักรกลไปแล้ว

แต่ในความเป็นจริงแล้วมันมีความแตกต่างกันมาก

เพราะการเปลี่ยนแปลงแบบนี้สามารถคืนสภาพกลับมาได้

ต้องยอมรับเลยว่า...

หลังจากที่ทริกซ์ใช้สกิลพลังงานเครื่องจักรแล้ว พลังออร่าของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นไปอีกระดับจริงๆ!

ไม่เพียงแค่นั้น!

"ออกมาเลย! กองทัพปีศาจจักรกล!"

สิ้นเสียงเรียก!

วิ้ง วิ้ง วิ้ง!!

วงแหวนเวทมนตร์ปีศาจก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา

ตามมาด้วย...

ปีศาจจักรกลที่มีความสูงกว่าสองเมตร ก็ทยอยปรากฏตัวขึ้นบนลานประลอง

ปีศาจจักรกลเหล่านี้ได้ปรับเปลี่ยนร่างกายให้เป็นเครื่องจักรอย่างสมบูรณ์แล้ว

ทำให้พวกมันดูเหมือนหุ่นยนต์ของจริง

เพียงแต่...

"โฮก!!"

หลังจากที่กองทัพปีศาจจักรกลเหล่านี้ปรากฏตัวขึ้น พวกมันก็ส่งเสียงคำรามอย่างดุร้ายออกมาทันที

ราวกับสัตว์ประหลาดจักรกลที่บ้าคลั่งไร้สติ!