บทที่ 106 - ยินดีต้อนรับกลับค่ะ เจ้านาย

"นี่น่ะเหรอยานอวกาศ?"

เมื่อมองเห็นสิ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง รูม่านตาของหลินเทียนก็หดแคบลงเล็กน้อย

เบื้องล่างนั้นมียานอวกาศสีแดงชาดจอดนิ่งสนิทอยู่

ตัวยานไม่ได้ใหญ่โตอย่างที่คิด เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสามสิบเมตร โครงสร้างภายนอกเป็นสีแดงชาดอ่อนๆ ทำจากโลหะชนิดพิเศษที่หลินเทียนไม่รู้จัก บนพื้นผิวสลักลวดลายลึกลับเอาไว้ ดูเท่ไม่หยอกเลยทีเดียว

ตอนนี้มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังยืนล้อมรอบยานลำนั้นอยู่

"นั่นกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ?"

หลินเทียนชี้ไปยังกลุ่มคนที่อยู่ด้านล่าง

ชายสวมแว่นตาที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบอธิบาย "ลูกพี่ครับ พวกเขากำลังหาวิธีเปิดประตูยานกันอยู่ครับ"

หลินเทียนได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป หน้าผากปรากฏเส้นดำเป็นริ้วๆ หันไปมองเฟิงเฉี่ยวหลาน

นี่เอาจริงดิ? จนป่านนี้ยังเปิดประตูยานไม่ได้เนี่ยนะ? ล้อเล่นใช่มั้ย?

เฟิงเฉี่ยวหลานหน้าแดงระเรื่อ ยิ้มแหยๆ อย่างกระดากอาย "พูดแล้วก็ละอายใจค่ะ... พวกเราวิจัยมันมาสามปีแล้ว แต่ยังหาวิธีเปิดประตูยานไม่ได้เลย"

"..."

เยี่ยม...

ตอนแรกก็นึกว่าจะได้ผลการวิจัยอะไรเจ๋งๆ ออกมาบ้าง ที่แท้ฉันก็ประเมินพวกเธอสูงไปสินะ

เฟิงเฉี่ยวหลานยกมือเกาหัวแกรกๆ รู้สึกจนปัญญาเหมือนกัน

จะโทษพวกเธอก็ไม่ได้หรอก เพราะกำลังคนและสติปัญญามันมีจำกัด ลูกน้องในแก๊งเซวี่ยขุยส่วนใหญ่ก็เป็นแค่นักเลงผู้ฝึกยุทธหัวไม้ จะไปมีความรู้เรื่องเทคโนโลยีล้ำยุคพวกนี้ได้ยังไง

คำว่า 'วิจัย' ที่เธอพูดไปก่อนหน้านี้ มันก็แค่ข้ออ้างหรูๆ ไปอย่างนั้นแหละ

แค่ประตูยังเปิดไม่ได้ จะเอาอะไรไปวิจัย!

"แล้วพวกเธอไปได้ยานลำนี้มายังไงเนี่ย?"

หลินเทียนยกมือขึ้นนวดขมับ ชักจะสงสัยแล้วสิว่าของชิ้นนี้มันมีที่มาที่ไปไม่ค่อยจะโปร่งใสเท่าไหร่

หรือว่าไปปล้นใครเขามา?

เมื่อเห็นสีหน้าคลางแคลงใจของหลินเทียน เฟิงเฉี่ยวหลานก็รีบอธิบาย "จริงๆ แล้วยานลำนี้พวกเราบังเอิญได้มาน่ะค่ะ..."

"ขอเนื้อๆ" หลินเทียนพูดแทรก

เฟิงเฉี่ยวหลานกระแอมไอเบาๆ "จริงๆ แล้วก็ขุดเจออยู่ข้างใต้นี้แหละค่ะ ตอนแรกก็แค่อยากจะขุดห้องใต้ดินไว้ใช้เล่นๆ ไม่คิดเลยว่าจะไปขุดเจอไอ้นี่เข้า..."

แค่ขุดเล่นๆ ก็เจอยานอวกาศโผล่ขึ้นมาเนี่ยนะ

มิน่าล่ะถึงไม่มีใครรู้เรื่อง ขืนความลับเรื่องยานอวกาศรั่วไหลออกไป ป่านนี้คงโดนแก๊งอื่นแห่มาแย่งไปนานแล้ว

แก๊งเซวี่ยขุยนี่ดวงแข็งใช่เล่น

ถึงจะวิจัยไม่ได้ความอะไรเลยก็เถอะ แต่แค่เอาไปขายทอดตลาดก็คงได้เงินมหาศาลแน่ๆ ของแปลกตาแบบนี้รับรองว่าขุมกำลังต่างๆ ต้องแย่งกันประมูลหัวชนฝาแหงๆ

"พาฉันลงไปดูหน่อยสิ"

ในเมื่อพวกเธอแม้แต่ประตูยังเปิดไม่ได้ หลินเทียนก็ขี้เกียจจะถามอะไรต่อ

ท่ามกลางวงล้อมของลูกน้อง ทั้งสองก็เดินลงมาหยุดอยู่ใต้ท้องยาน

ตอนนั้นเอง ลูกน้องที่กำลังง่วนอยู่ข้างยานก็หันมาเห็นผู้มาเยือน

"เจ๊ใหญ่"

"ตั้งแต่นี้ไป ผู้ชายคนนี้คือลูกพี่ใหญ่ของพวกแก เรียกเขาว่าลูกพี่ใหญ่ซะ"

เฟิงเฉี่ยวหลานพยักหน้ารับ ก่อนจะผายมือแนะนำหลินเทียนที่ยืนอยู่ข้างๆ

คำพูดนั้นทำเอาลูกน้องชะงักกึก พวกเขามองสำรวจหลินเทียนด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะก้มหัวทำความเคารพ "ลูกพี่ใหญ่!"

เมื่อมองหลินเทียนสลับกับท่าทางเหนียมอายราวกับสาวน้อยของเฟิงเฉี่ยวหลาน พวกเขาก็แทบจะทำแว่นหลุดจากตา พลางคิดในใจ... หรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นเด็กของเจ๊ใหญ่?

ไม่รู้ทำไม จู่ๆ พวกเขาก็รู้สึกเหมือนอกหักดังเป๊าะ

เทพธิดาในดวงใจของพวกเขามีเจ้าของซะแล้ว

แต่พวกเขารู้นิสัยใจคอของเจ๊ใหญ่ดี ผู้ชายที่สามารถสยบเธอให้อยู่หมัดได้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ

หลินเทียนพยักหน้ารับคำทักทาย ก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูยาน เขาวางมือทาบลงไปแล้วส่งสัมผัสวิญญาณเข้าไปสำรวจ

แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าสัมผัสวิญญาณของเขาเจาะเข้าไปข้างในไม่ได้เลย

เขาหันไปถามลูกน้องพวกนั้น "พวกนายรู้อะไรเกี่ยวกับยานลำนี้บ้าง?"

ลูกน้องพากันมองหน้าเลิ่กลั่ก ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ

ชายสวมแว่นก้มหน้าตอบด้วยความละอาย "เอ่อ... ลูกพี่ครับ พวกเราไม่ค่อยรู้อะไรเลยครับ"

"..."

ฉันไม่น่าถามพวกนายเลยจริงๆ

เมื่อเห็นหลินเทียนเงียบไป ชายสวมแว่นก็รีบเสริม "แต่พวกเราพบว่าเปลือกนอกของยานมันแข็งมากเลยนะครับ! พวกเราลองมาหลายวิธีแล้ว ขนาดใช้กำลังงัดแงะทำลายมันยังไม่สะเทือนเลยสักรอย"

ไอ้นี่มันพูดจาไร้สาระ แค่ฉันเอามือลูบประตูก็รู้แล้วโว้ยว่ามันแข็งโป๊กขนาดไหน

"ระบบ แกน่าจะรู้เรื่องยานลำนี้ใช่ไหม อธิบายมาซิ"

ในเมื่อพึ่งพวกนี้ไม่ได้ หลินเทียนก็ทำได้แค่กระซิบถามระบบในใจ

มันต้องรู้แน่ๆ ว่านี่คืออะไร ไม่งั้นคงไม่สั่งภารกิจให้เขามาที่นี่หรอก

[นี่คือยานรบระดับ C1 ครับ]

"ยานรบ? ยานอวกาศมีแบ่งระดับด้วยเหรอ?" หลินเทียนถามต่อ

[ใช่แล้วครับ โฮสต์]

"มนุษย์ต่างดาวสร้างมันขึ้นมาเหรอ?"

[ยานรบระดับ C1 ลำนี้สร้างขึ้นโดยเผ่าเหล็กกล้า มีพลังทำลายล้างระดับทำลายดาวเคราะห์ได้ และยังมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งเป็นเลิศ]

"ไอ้นี่มันทำลายดาวเคราะห์ได้เลยเหรอเนี่ย!" หลินเทียนสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความทึ่ง

มองดูยานลำเล็กกะทัดรัดตรงหน้า ใครจะไปคิดล่ะว่ามันจะแฝงพลังทำลายล้างมหาศาลขนาดนี้เอาไว้

[โฮสต์ครับ ถ้าคุณรีดเร้นพลังหลุมดำในตัวออกมาจนสุด ก็ทำลายดาวเคราะห์ได้เหมือนกันแหละน่า~ กรุณาอย่าตกใจจนเกินเหตุ]

"เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วน่า ไม่ต้องมาสอน"

หลินเทียนย่อมรู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของพลังหลุมดำในตัวดี ถ้าเขาไม่คอยควบคุมพลังไว้ตอนใช้งาน ดาวสุ่ยซิงคงแหลกเป็นผุยผงไปนานแล้ว

เขาถามต่อทันที "แล้วแกมีวิธีเปิดประตูมันไหม?"

[มีครับ]

"ทำยังไง?" หลินเทียนตาลุกวาว

[ตอนนี้ยานรบได้เปิดระบบป้องกันตัวเองอัตโนมัติเอาไว้ การใช้กำลังดึงดันเปิดไม่มีทางสำเร็จหรอกครับ และถ้าใช้กำลังทำลาย มันก็จะกระตุ้นให้ปัญญาประดิษฐ์เริ่มกระบวนการตอบโต้ทันที]

[ขอแค่ 100 ล้านแต้ม ผมจะแฮกเข้าไปในปัญญาประดิษฐ์ ลบข้อมูลเจ้านายคนเดิมทิ้ง แล้วเปลี่ยนเป็นโฮสต์ให้เองครับ]

"ให้ตายสิ นี่แกจะมาปล้นเงินฉันหรือไง"

ถึงตอนนี้เขาจะเป็นเศรษฐีร้อยล้านแล้วก็เถอะ แต่นี่มันปล้นกันหน้าด้านๆ เลยนี่หว่า ระบบอ้าปากขอทีเดียวตั้ง 100 ล้านแต้ม

[ก็ใครใช้ให้คุณเป็นโฮสต์ของผมล่ะครับ?]

"เออๆ เอาไปเลย"

จ่าย 100 ล้านแต้มแลกกับยานรบที่ทำลายดาวเคราะห์ได้ ก็ถือว่าคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม หลินเทียนจึงตกลงอย่างไม่ลังเล

ไม่กี่วินาทีต่อมา ยานรบที่เคยจอดนิ่งสนิทก็พลันเปล่งแสงวาบขึ้นมา พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์กลไกเริ่มทำงานดังกระหึ่ม

"เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?!"

"ตาฉัน! แสงจ้าจนตาจะบอดแล้ว!"

ลูกน้องต่างพากันยกมือขึ้นป้องตาด้วยความแตกตื่น ลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูก ยานที่เคยสงบนิ่งมาตลอดจู่ๆ ก็สว่างโร่ขึ้นมาซะอย่างนั้น

แถมดูท่าทางเหมือนมันถูกสตาร์ทเครื่องแล้วด้วย

หลินเทียนไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของคนรอบข้าง เขาออกคำสั่งเสียงเรียบ "เปิดประตูให้ฉันที"

ครืด...

สิ้นเสียงของหลินเทียน ประตูยานก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก พร้อมกับเสียงอันเย้ายวนของหญิงสาววัยผู้ใหญ่ดังกังวานขึ้น

"กำลังตรวจสอบ... ข้อมูลถูกต้อง... ตรวจสอบเสร็จสิ้น

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ เจ้านาย!"

หลินเทียนชะงักไปนิดนึง เสียงของเอไอนี่มัน... แอบเซ็กซี่ยั่วยวนไปหน่อยไหม?

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ก้าวเท้ายาวๆ เดินเข้าไปในยานทันที

ฉากนั้นทำเอาลูกน้องที่ยืนอยู่รอบๆ อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าไปวางไข่ได้ พวกเขาจ้องมองประตูยานที่เปิดกว้างด้วยสายตาเหลือเชื่อ

น...นี่มันอะไรกันวะเนี่ย! ประตูยานที่พวกเขาวิจัยจนหัวหมุนมาตั้งหลายปี กลับถูกลูกพี่ใหญ่สั่งเปิดด้วยคำพูดประโยคเดียว!

แถม... เอไอยังเรียกเขาว่าเจ้านายอีกต่างหาก

วินาทีนั้น ทุกคนต่างก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้พร้อมกัน

หรือว่า... ยานลำนี้มันเป็นของลูกพี่ใหญ่ตั้งแต่แรกแล้ว?!

ฟังจากเสียงปริศนานั่นแล้ว มันก็เป็นไปได้แค่ทางเดียวเท่านั้นแหละ!

ซี้ด...

ลูกน้องแก๊งเซวี่ยขุยพร้อมใจกันสูดปาก มองหลินเทียนที่เดินเข้าไปในยานราวกับเห็นสัตว์ประหลาดหลุดโลก

ทางด้านเฟิงเฉี่ยวหลาน พอตั้งสติได้ก็ทำท่าจะก้าวตามเข้าไป แต่ทันทีที่ขยับเข้าใกล้ประตูยาน ปากกระบอกปืนสีดำมะเมื่อมก็โผล่พรวดออกมาจ่อเข้าที่หัวเธอ พร้อมกับเสียงเย็นเยียบไร้ความปรานี

"ตรวจพบสิ่งมีชีวิตแปลกปลอมเข้าใกล้... ไม่พบระดับภัยคุกคาม สามารถลบกวาดล้างได้ทันที..."