บทที่ 1 “การเริ่มต้นของการฟันเทพ”

[จุดเช็คอินสำหรับผู้อ่าน-]

[เรื่องนี้มีฉากที่ตัวละครชายหลายคนตามจีบตัวละครหญิง หากไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง]

"ถ้าเพียงแต่ 'ฟันเทพ' จะไม่มีความเสียใจมากมายขนาดนี้!" เด็กสาวคลิกโพสต์ความเห็นในส่วนคอมเมนต์

บึ้ม!

เด็กสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น! มองไปรอบๆ พบว่าตัวเองอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย

นี่มันที่ไหนกัน?

เด็กสาวนึกขึ้นได้ว่าเธอออกไปซื้อหม้อ และเพราะรู้สึกเบื่อระหว่างเดินกลับบ้าน เธอจึงใส่หูฟังฟังนิยายเรื่อง 'ฉันเรียนรู้การฟันเทพในโรงพยาบาลจิตเวช' และรู้สึกว่าซานจิ่วเขียนให้ 'ฟันเทพ' มีความเสียใจมากเกินไป

เธอจึงแสดงความคิดเห็นในส่วนคอมเมนต์

แล้วก็ข้ามมิติเลยงั้นเหรอ?

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นในสมองของเด็กสาว

"ติ๊ง! ตรวจพบการป้อนคำสั่งจากเจ้าของร่างสำเร็จ! และบรรลุความสำเร็จโดยไม่คาดคิด! ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งการฟันเทพ!"

"โปรดเลือกว่าจะผูกพันหรือไม่ หากไม่ผูกพัน ตัวตนของท่านในโลกความเป็นจริงจะถูกทำลายทันที!"

พอได้ยินประโยคหลัง! ดวงตาของเด็กสาวเบิกกว้างขึ้นหนึ่งรอบ!

"ทำไมล่ะ? ฉันจะต้องตายถ้าไม่ผูกพันด้วย?

พวกเธอจะรังแกคนแบบนี้ได้ไง? ไม่ถามฉันก่อนว่าอยากเข้ามาไหม ก็ส่งฉันเข้ามาแล้ว! ไม่ผูกพันก็บังคับให้ตายอีก?" เด็กสาวประท้วงเสียงดังด้วยความไม่พอใจ

"โปรดรับชม VCR!" เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้น

จากนั้นก็มีกรอบคล้ายหน้าจอภาพยนตร์ปรากฏขึ้นในสมองของเธอ

ในภาพ เธอกำลังใช้มือถือโพสต์ความคิดเห็น โดยไม่ทันสังเกตเห็นรถบรรทุกที่เสียการควบคุมพุ่งเข้าใส่เธอ ตามด้วยภาพสภาพอันน่าเวทนาของเธอกับรถบรรทุกในชั่วขณะนั้น

โอ้โห! นี่คือในโลกความเป็นจริงเธอตายไปแล้วสินะ? น่าจะเป็นเหตุผลที่บอกว่าบรรลุความสำเร็จโดยไม่คาดคิด

"ผูกพัน ผูกพัน!"

ระหว่างความตายแน่นอนกับโอกาสที่จะมีชีวิตรอด เด็กสาวยังแยกแยะได้ว่าควรเลือกอะไร

"กำลังตรวจสอบ...ติ๊ง! เจ้าของร่างหมี่ลู่ผูกพันสำเร็จ!"

"เพื่อทดสอบการเชื่อมต่อระหว่างเจ้าของร่างกับระบบหลัก ต่อไปนี้จะมอบภารกิจแรก เมื่อทำสำเร็จจะได้รับรางวัลที่เหมาะสม"

ภารกิจที่หนึ่ง: โปรดเลียนเสียงมาร์มอตสองครั้ง เสียงต้องไม่ต่ำกว่า 50 เดซิเบล

หมี่ลู่คิดในใจ เฮ้ย? อะไรของมันวะ!

"โปรดทำให้สำเร็จภายในสามนาที เกินเวลาจะถูกส่งไปยังใจกลางหมอกมรณะ"

"ขอแค่กๆ..." หมี่ลู่รู้สึกว่าจิตใจกำลังพังทลาย! เธอผูกพันกับอะไรกันแน่

หมี่ลู่สูดหายใจลึก ปรับสภาพจิตใจเล็กน้อย

"อา...อา..." หมี่ลู่หลับตา อ้าปากด้วยความอับอาย

"กำลังตรวจสอบ...เสียงของเจ้าของร่างอยู่ที่ 10 เดซิเบล เหลือเวลานับถอยหลังสองนาที!"

หมี่ลู่มองฝูงชนรอบข้างด้วยความสิ้นหวัง แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำสาธารณะข้างๆ

"อา! อา!" หมี่ลู่เริ่มเลียนเสียงมาร์มอตจากในห้องน้ำ

"ตึก ตึก ตึก!" เสียงเคาะประตู!

"น้องสาว เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" เสียงห่วงใยของสตรีวัยกลางคนดังมาจากนอกประตู

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันท้องผูก!" หมี่ลู่อธิบายพลางกระตุกมุมปากเล็กน้อย

"โอ้ งั้นก็ระวังหน่อยนะ!"

จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของสตรีวัยกลางคนเดินจากไป

หมี่ลู่เงี่ยหูฟังจนแน่ใจว่าไม่มีเสียงนอกประตูแล้ว จึงตัดสินใจผลักประตูออกไป เพราะการเลียนเสียงมาร์มอตนั้นน่าอายเกินไป

แน่นอนว่าพอเดินมาถึงประตูห้องน้ำก็เจอกลุ่มคนมุงดูเป็นฝูง ต่างพากันมองด้วยสายตาประหลาด

"เป็นน้องคนนี้เหรอที่ร้องในห้องน้ำ?"

"หน้าตาสวยดีนะ ดูไม่เหมือนคนจิตไม่ปกตินี่นา!"

"แค่ก...แค่ก...ไม่รู้ใครในห้องข้างๆ ร้องน่ะ ทำเอาฉันตกใจ!" หมี่ลู่ก้มหน้าแดงก่ำพูดจาเป็นการเป็นงานอย่างไม่จริงจัง

ฮ่า ขอแค่ฉันไม่ยอมรับ ก็ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าฉันเป็นคนเลียนเสียงมาร์มอต!

พอคิดได้แบบนี้ สีหน้าของหมี่ลู่ก็ดูสงบลงไม่น้อย ค่อยๆ เดินไปยังสวนสาธารณะ

หาที่นั่งดีๆ สักที่ก่อน แล้วค่อยดูว่าระบบให้รางวัลอะไรมา

เดินมาถึงม้านั่งในสวน นั่งลง

หมี่ลู่เชื่อมต่อกับระบบในสมอง เห็นแถบภารกิจพิเศษในสมองส่องสว่าง:

ขอแสดงความยินดีที่เจ้าของร่างทำภารกิจมาร์มอตสำเร็จ ตรวจพบว่าท่านนำหม้อจากต่างมิติมาด้วยซึ่งเก็บอยู่ในพื้นที่ชั่วคราว บัดนี้จะอัพเกรดหม้อจากต่างมิติเป็น [หม้ออร่อย]

(จบบท)