ตอนที่ 12 เข้าพักโรงแรม ปรมาจารย์แหกคุกตัวจริงและตัวปลอม

ตอนที่ 12 เข้าพักโรงแรม ปรมาจารย์แหกคุกตัวจริงและตัวปลอม

โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล

หากจะถามว่าโรงแรมที่หรูหราที่สุดในเมืองตงไห่คือที่ไหน?

โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล ย่อมติดอันดับต้น ๆ อย่างแน่นอน

แค่ห้องพักธรรมดาคืนเดียว ราคาก็สูงถึง 1,000 แล้ว!

ส่วนห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท คืนหนึ่งยิ่งต้องจ่ายถึง 5,000!

และตอนนี้ ซูอวี่ก็เดินมาที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ

“สวัสดีครับ ขอเปิดห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทหนึ่งห้องครับ”

“ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทใช่ไหมคะ? 5,000 ค่ะ รบกวน... ขอขอดูบัตรประชาชนด้วยค่ะ”

พนักงานต้อนรับสาวมองซูอวี่ และต้องตกตะลึงในทันที

นี่มัน... จะหล่อเกินไปแล้ว!

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูอวี่ก็ยิ้มบาง ๆ

“ขอโทษด้วยครับ พอดีลืมเอาบัตรประชาชนมา”

“เอ่อ... ถ้าอย่างนั้นทางเรา...”

พนักงานต้อนรับสาวเพิ่งจะคิดปฏิเสธ ก็เห็นซูอวี่หยิบธนบัตรสีแดงออกมาหลายสิบใบ

“ช่วยหน่อยนะครับ ใช้บัตรประชาชนของคุณเปิดห้องให้สักห้อง”

ซูอวี่กดเสียงต่ำบอก

พนักงานต้อนรับสาวลังเลไปชั่วครู่

“แต่นี่...”

แปะ

ซูอวี่ยื่นธนบัตรให้อีกสองสามใบ

“อืม?”

ท้ายที่สุด พนักงานต้อนรับสาวก็พยักหน้า

“ได้ค่ะ”

ไม่มีทางเลือก!

ใครจะปฏิเสธเงินมากมายขนาดนี้ลงล่ะ?

อีกอย่างอีกฝ่ายก็หล่อเหลาซะขนาดนี้ ไม่น่าจะเป็นพวกมิจฉาชีพหรอกมั้ง?

ดังนั้น ซูอวี่จึงถือคีย์การ์ดห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท แล้วเดินเข้าไปในลิฟต์

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตกตะลึงกับฉากนี้

[นี่... แบบนี้ก็ได้เหรอ?!]

[ไม่พูดแล้ว คืนนี้ฉันจะไปลองดูบ้าง]

[นายมีหน้าตาแบบเทพซูไหมล่ะ? ถึงกล้าลองทำแบบนี้น่ะ?]

[พระเจ้า?! เทพซูเข้าพักห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทคืนละ 5,000 เลยเหรอ?!]

ในห้องถ่ายทอดสดมีการวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุดหย่อน

และเมื่อซูอวี่เปิดประตูห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทเข้าไปจริง ๆ ทุกคนก็ต้องตื่นตะลึง!

ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทคืออะไร?

แน่นอนว่าต้องเป็นห้องที่มีมาตรฐานสูงสุด!

ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของซูอวี่ห้องนี้ แค่ขนาดพื้นที่ ก็ปาเข้าไป 100 ตารางเมตรแล้ว!

ไม่เพียงแต่จะมีห้องรับแขก ห้องนั่งเล่นพักผ่อน ยังมีห้องนอนและห้องน้ำอีกด้วย!

ที่เว่อร์ที่สุดก็คือ นี่ยังเป็นห้องวิวทะเลอีกต่างหาก!

เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ ภายใต้ความมืดมิดยามค่ำคืน ทิวทัศน์ของเมืองตงไห่ก็ปรากฏสู่สายตาอย่างชัดเจน!

สำหรับเรื่องนี้ ซูอวี่รู้สึกเฉยชามาก เขาถึงกับรินไวน์แดงมาแก้วหนึ่ง นั่งอยู่ริมหน้าต่าง และเริ่มดื่มด่ำกับบรรยากาศ

ห้องถ่ายทอดสด เดือดพล่านขึ้นมาทันที!

[สมกับที่เขาว่ากันว่า ไม่มีข้อเปรียบเทียบก็ไม่มีความเจ็บปวด ฉันจำได้ว่าในสองซีซั่นแรก ผู้หลบหนีคนอื่น ๆ ล้วนแต่ต้องไปนอนข้างถนน แม้แต่ตอนนอนข้างถนน ก็ยังต้องหวาดผวา...]

[อย่าพูดเลย ตอนนี้ผู้หลบหนีอีก 99 คน ยังถูกขังอยู่ในเรือนจำ เหม็นก็เหม็น สกปรกก็สกปรก ส่วนเทพซูได้อาบน้ำอุ่น ดื่มไวน์แดงชมวิวไปแล้ว]

[แม่จ๋า ทำไมช่องว่างระหว่างคนกับคนมันถึงได้ห่างกันขนาดนี้ ทำไมเทพซูถึงแหกคุกได้ง่าย ๆ หาเงินได้สบาย ๆ แบบนี้ ฮือฮือฮือ]

[บ้าเอ๊ย ตอนแรกฉันยังรู้สึกว่า การที่ตัวเองมีที่นอน มันดีกว่าพวกผู้หลบหนีตั้งเยอะ แต่พอเอามาเทียบกับเทพซูแล้ว ตอนนี้สุนัขยังดีกว่าเลย!]

ในห้องถ่ายทอดสด มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างหนาหู

ซูอวี่ย่อมรู้ดีว่าต้องมีคนดูเขาอยู่มากมายแน่ ๆ เพียงแต่เขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

สิ่งที่ซูอวี่กำลังคิดอยู่ ก็คือแผนการขั้นต่อไป

แทบจะไม่ต้องคิดเลย

ตอนนี้อีกฝ่ายต้องกำลังค้นหาไปทั่วทั้งเมืองตงไห่อย่างแน่นอน

เพียงแต่พวกเขาคิดคำนวณมาตั้งมากมาย ก็คงไม่มีทางคิดถึงเรื่องนี้ได้

ว่าเขาสามารถหาเงินได้ และยังเข้ามาพักในโรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนลได้อีกด้วย!

ได้รับข่าวของฉันผ่านทางการถ่ายทอดสดงั้นเหรอ?

เป็นไปไม่ได้หรอก ทางรายการไม่มีทางปล่อยให้เกิดความผิดพลาดระดับต่ำเช่นนี้ขึ้นเด็ดขาด

ผู้หลบหนีและผู้ไล่ล่า ต่างฝ่ายต่างก็มีจุดบอดทางข้อมูลข่าวสาร ไม่มีใครสามารถเข้าถึงช่องทางข้อมูลของอีกฝ่ายได้

หากจงใจสืบหาข้อมูล ก็จะถูกทางรายการตัดสินว่าทำผิดกฎ

นั่นก็หมายความว่า ตอนนี้ทางฝั่งของเขานั้น ปลอดภัยดี

แต่ความปลอดภัย ก็เป็นแค่ความปลอดภัยในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น

หรือแม้กระทั่ง พรุ่งนี้เช้าเขาก็ต้องเปลี่ยนสถานที่แล้ว

ภายในดวงตาของซูอวี่ปรากฏประกายแสงวาบผ่าน

และในขณะนั้นเอง ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก

“เชิญครับ”

ซูอวี่ส่งเสียง

อย่างรวดเร็ว ชายในชุดสูทคนหนึ่งก็ผลักประตูเดินเข้ามา

เขาโค้งคำนับให้ซูอวี่เล็กน้อย

“สวัสดีครับท่าน ผมเป็นพ่อบ้านของโรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล ไม่ทราบว่าท่านต้องการรับบริการอะไรเพิ่มเติมไหมครับ?”

บริการ?

ซูอวี่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา

“ที่นี่ของพวกคุณ มีบริการอะไรที่ช่วยให้ผ่อนคลายบ้างไหม?”

ผ่อนคลาย?

พ่อบ้านก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างรวดเร็ว

“ที่นี่ของเรา มีสาวสวยเยอะแยะเลยล่ะครับ”

สาวสวย?

ซูอวี่ชะงักงัน สีหน้าแปลกประหลาด

และในห้องถ่ายทอดสด ยิ่งแตกตื่นกันไปใหญ่

[สีสันในอากาศเปลี่ยนไปแล้ว]

[มีปัญหา! มีปัญหาใหญ่แน่!]

[ไม่ชอบมาพากล พวกนายไม่ชอบมาพากลแล้ว!]

[เทพซู ฉันอยากดูโชว์ใหญ่ ฉันจ่ายเงินให้ได้นะ!]

เหล่าผู้ชมต่างส่งเสียง

ท้ายที่สุด ซูอวี่ก็เรียกมาสองสามคน

ดังนั้น สาวสวยหน้าตาดีระดับ 80 คะแนนขึ้นไปสองสามคน ก็เข้ามาในห้องของซูอวี่ และเริ่มร้องรำทำเพลงกัน

แน่นอนว่านี่เป็นบริการที่ถูกต้องตามกฎหมาย

เป็นบริการที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้ให้

1,000 หยวน สาวสวยสามคนเต้นรำ 30 นาที

คนอื่นจะรู้สึกคุ้มหรือไม่ซูอวี่ไม่รู้ แต่เขาเองรู้สึกว่าคุ้มก็พอแล้ว!

การหลบหนีน่ะ ไม่มากก็น้อยย่อมต้องผ่อนคลายบ้าง ไม่อย่างนั้นตื่นมาวันรุ่งขึ้นสภาพร่างกายคงไม่ไหว

และในห้องถ่ายทอดสด ทุกคนก็ต่างพากันชื่นชมไปพร้อมกับซูอวี่

[ต้องบอกเลยว่า ชีวิตของเทพซูนี่มันช่างสุขสบายเหลือเกิน ฉันแทบจะลืมไปแล้วว่านี่คือการหลบหนี]

[อย่าพูดเลย ทางฝั่งผู้ไล่ล่าววิ่งจนขากันจะหักแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!]

[พูดตามตรง ฉันไม่เคยรู้สึกสะใจขนาดนี้มาก่อนเลย เมื่อก่อนผู้ไล่ล่าจับใครก็จับได้หมด แต่ตอนนี้หาเทพซูไม่เจอซะงั้น ฮ่าฮ่าฮ่า]

[เทพซู เทพตลอดกาล]

และทางฝั่งของซูอวี่ เมื่อหมดเวลา สาว ๆ เหล่านั้นก็พากันแยกย้ายกลับไป

ส่วนซูอวี่เองก็ไปอาบน้ำอุ่น จากนั้นก็แขวนเสื้อผ้าไว้บนไม้แขวน แล้วก็นอนหลับอย่างสบายใจ

......

อีกด้านหนึ่ง ในขณะที่ซูอวี่นอนหลับอย่างสบายใจแล้ว หวังเทาก็ได้นำผู้ไล่ล่าทั้งหมดกลับมาที่เรือนจำตงไห่

ทุกคนตอนนี้เปียกโชกไปทั้งตัว สภาพจิตใจยิ่งเหนื่อยล้าจนทนไม่ไหว

เวลาสามชั่วโมง พวกเขาค้นหาสถานที่ในเมืองตงไห่ที่อาจจะมีซูอวี่ซ่อนตัวอยู่จนหมดแล้ว

แต่... กลับไม่ได้อะไรกลับมาเลย!

“หวังเทา อย่าเพิ่งท้อแท้ไป บางทีหมอนั่นอาจจะไปซ่อนตัวอยู่ที่อื่นก็เป็นได้”

จ้าวหว่านฉิงปลอบโยน

ปิงปิงก็พยักหน้าเช่นกัน

“อืม ๆ ไม่เป็นไรหรอกนะ ตอนนี้ยังไม่ผ่านไป 24 ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ ถึงซูอวี่จะเก่งมาก แต่ก็คงหนีไปได้ไม่นานหรอก”

ทุกคนต่างพากันปลอบใจ หวังเทาถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

เขาเช็ดน้ำบนใบหน้า พลางมองไปที่หลี่ข่าย

“พบอะไรบ้างไหม?”

“ตอนนี้ยังไม่มี ฉันตรวจสอบระบบการเข้าพักของโรงแรมทั่วเมืองตงไห่ไปรอบหนึ่งแล้ว ไม่พบข้อมูลการเข้าพักที่น่าสงสัยว่าเป็นซูอวี่เลยจริง ๆ”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ทุกคนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ซูอวี่... ตกลงหนีไปไหนกันแน่?!

และในขณะนั้นเอง ทันใดนั้น ก็มีผู้ไล่ล่าคนหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก

“หัวหน้าทุกท่าน มีเรื่องหนึ่งที่พวกเราอาจจะต้องรายงานให้พวกท่านทราบ”

ใบหน้าของผู้ไล่ล่าคนนี้ ดูมีความลำบากใจเล็กน้อย

หวังเทามองเขา แล้วพยักหน้ากล่าว

“พูดมาเถอะ”

“อืม เรื่องเป็นแบบนี้ครับ ผู้หลบหนีในโซน C ที่พยายามจะแหกคุกก่อนหน้านี้และถูกจับได้ อ้างว่า เขาต่างหากที่เป็นปรมาจารย์ด้านการแหกคุกคนนั้น”

ตอนที่ผู้ไล่ล่าพูดคำนี้ สีหน้าดูแปลกประหลาดเล็กน้อย

เจ้าหน้าที่ไล่ล่าหลายคนเมื่อได้ยินดังนั้น ก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน จากนั้นใบหน้าของแต่ละคนก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

ท้ายที่สุด ก็ยังคงเป็นหวังเทาที่เอ่ยปากก่อน

“เขาเป็นปรมาจารย์ด้านการแหกคุก แล้วทำไมเขาถึงยังถูกขังอยู่ล่ะ?”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

บรรยากาศที่น่าอึดอัดแต่เดิม คลี่คลายลงไปบ้าง

แม้แต่ปิงปิงก็ยังอมยิ้ม

“มุกตลกนี้ไม่ค่อยน่าขำเท่าไหร่เลยนะ”

ในห้องถ่ายทอดสด ยิ่งขำกันกลิ้งไปเลย

[ขำตายเลย จะเกาะกระแสเทพซูทั้งที ก็ไม่น่าจะมาเกาะแบบนี้นะ]

[พวกตัวตลก เทพซูของฉันต่างหาก ที่เป็นปรมาจารย์ด้านการแหกคุกคนนั้น!]

[เทพซูเขาไปนอนเสวยสุขอยู่ในโรงแรมแล้ว นายยังถูกขังอยู่ในห้องมืดอยู่เลย แค่นายเนี่ยนะเป็นปรมาจารย์ด้านการแหกคุก?]

[ขำจะตาย ปรมาจารย์แหกคุกถูกขังเดี่ยวในห้องมืด นายกล้าเชื่อไหมล่ะ?]

และในขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกตลกอยู่นั้น ทันใดนั้น โทรศัพท์ของศูนย์บัญชาการก็ดังขึ้น

“ของผู้กำกับใหญ่ค่ะ”

ปิงปิงเปิดโทรศัพท์เป็นแบบแฮนด์ฟรี

วินาทีต่อมา เสียงหนึ่งก็ดังออกมาจากในนั้น

“เจ้าหน้าที่ไล่ล่าในทีมไล่ล่าทุกท่าน รายการของเรามีปัญหาเล็กน้อย”

เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังออกมาจากด้านใน

ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนเป็นความสงสัย

ปัญหาอะไร?

ปัญหาเรื่องซูอวี่แหกคุกงั้นเหรอ?

เพียงแต่วินาทีต่อมา ทุกคนก็ต้องตกตะลึงกับเสียงของผู้กำกับใหญ่

“เมื่อสักครู่นี้หลังจากที่ทีมงานตรวจสอบแล้ว ปรมาจารย์ด้านการแหกคุกที่กำหนดไว้แต่แรกไม่ใช่ซูอวี่ แต่เป็นคนที่ถูกจับได้คนนั้นต่างหาก และตอนนี้ ซูอวี่ได้แหกคุกสำเร็จแล้ว”

ว้าว!

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น สีหน้าของเจ้าหน้าที่ไล่ล่าทั้งห้าคน ก็แข็งค้างไปทันที

แม้แต่ปิงปิง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเอามือปิดปาก

นี่... นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง?!

ในห้องถ่ายทอดสด ตกอยู่ในความเงียบกริบ ขาวโพลนไปหมดในพริบตา

บ้าไปแล้ว!

บ้ากันไปหมดแล้ว!

ใครจะไปคิด ว่าปรมาจารย์ด้านการแหกคุกตัวจริงจะยังคงถูกขังอยู่ในเรือนจำ

แต่ซูอวี่ กลับแหกคุกสำเร็จเรียบร้อยแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น... ยังได้เข้าพักในโรงแรมระดับห้าดาวอีกด้วย?!

นี่คงจะถูกกำหนดไว้ให้เป็นค่ำคืนที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอน เมื่อข่าวทั้งหมดถูกเผยแพร่ออกไป

ทั่วทั้งประเทศหลง ล้วนต้องสั่นสะเทือน!

บทความหนึ่ง ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งคำค้นหายอดฮิตทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตในตอนเช้ามืด!

[ปรมาจารย์แหกคุกตัวจริงและตัวปลอม ตกลงเทพซูคือใครกันแน่?!]