บทที่ 5 สวรรค์ประทานพร!

หลินเฉินมีสีหน้าเย็นชา เดินก้าวใหญ่ตรงเข้ามา แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหารที่พลุ่งพล่าน

เขารู้สึกชิงชังหลู่เยวียนอย่างที่สุด

นอกจากจะไม่แบ่งโควตาเลื่อนขั้นให้เขาแล้ว ยังฉวยโอกาสตอนที่เขาไม่ระวังทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส เกือบจะทำให้เขาพลาดการคัดเลือกเลือดใหม่เสียแล้ว

โชคดีที่หลินม่านเอ๋อร์ไปหาโจวทง ผู้คุมสอบ โจวทงเห็นว่าเขามีคุณสมบัติไม่เลว จึงมอบโอสถรักษาบาดแผลให้

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส หลังจากรักษาตัวจนหายดี ระดับพลังของเขาก็ทะลวงผ่านเข้าสู่ขอบเขตสามัญขั้นที่หก

ท่ามกลางกลุ่มคน เหล่าคนใหม่หลายคนสีหน้าเปลี่ยนไป ต่างพากันหันมองมาที่นี่

หลู่เยวียนหรือ? เขาคือคนที่ฝึกวรยุทธ์มาห้าปีแล้วยังอยู่แค่ขอบเขตสามัญขั้นที่สองคนนั้นใช่ไหม?

คุณสมบัติระดับนี้เข้ากรมปราบมารได้ด้วยหรือ?

ไม่ได้ยินหรืออย่างไร เขามีโควตาพิเศษมานะ

ตั้งแต่เข้ากรมปราบมารมา หลู่เยวียนไม่ค่อยได้เดินไปไหนมาไหนนัก

เหตุที่เหล่าคนใหม่รู้เรื่องพื้นหลังของเขาได้ ก็เพราะหลินเฉินคอยปั่นหัวอยู่เบื้องหลัง

แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ย่อมขาดการยอมรับจากโจวทงไปไม่ได้

ในสายตาของโจวทง การปล่อยให้คนที่มีคุณสมบัติแย่ถึงเพียงนี้เข้ามาในกรมปราบมาร ถือเป็นการดูหมิ่นภารกิจปราบปีศาจโดยแท้จริง

หลินเฉินไม่ได้พูดพล่าม พลังจากขอบเขตสามัญขั้นที่หกถูกระเบิดออกมาจนหมดสิ้น มือยื่นออกไปเป็นกรงเล็บ พุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของหลู่เยวียน

หลู่เยวียน วันนี้ข้าจะให้เจ้าชดใช้หนี้เลือดที่ติดค้าง......

ยังไม่ทันจะพูดจบ

ปัง!

หลู่เยวียนลงมือทันที เขาชกออกไปหนึ่งหมัด แรงปะทะอันหนักหน่วงสวนกระแสขึ้นไป กระแทกเข้าที่หน้าอกของหลินเฉินโดยตรง

เคร้ง! เคร้ง!

เสียงกระดูกหน้าอกยุบตัวและเสียงกระดูกหักดังขึ้นไม่หยุด

อั่ก!

หลินเฉินพ่นเลือดคำโตออกมา ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างก็กระเด็นลอยไปด้านหลังด้วยความเร็วกว่าตอนพุ่งเข้ามา กระแทกเข้ากับข้างบ่อน้ำกักขังปีศาจอย่างจัง

เขาลงไปกองอยู่ในกองเลือด เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากปากและจมูกไม่หยุด

หลู่เยวียนเหลือบมองไปที่นั่นด้วยแววตาเย็นชา

ร่างกายของหลินเฉินสั่นสะท้าน ในดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดนั้นฉายแววหวาดกลัวอย่างที่สุด ราวกับเห็นปีศาจที่ดุร้ายที่สุดในชีวิต

เขาสนใจความเจ็บปวดบนร่างกายไม่ได้อีกต่อไป รีบตะเกียกตะกายถอยหลังไปอย่างลนลาน

ความรู้สึกที่ยากจะบรรยายเอ่อล้นอยู่ในใจ

เขาไม่มีวันเข้าใจว่าตัวเขาที่อยู่ในขอบเขตสามัญขั้นที่หก ถึงได้ต้านทานหมัดเดียวที่หลู่เยวียนชกออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจไม่ได้

แม้แต่กระบวนท่าเต็มรูปแบบเขาก็ยังไม่ได้ใช้ ก็กลับถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสเสียแล้ว

หลู่เยวียนละสายตากลับ ไม่สนใจพวกที่เป็นเพียงเบี้ยล่างอีกต่อไป ก้าวเท้าเดินไปยังบ่อน้ำกักขังปีศาจ

ผู้คนรอบข้างราวกับเพิ่งตื่นจากภวังค์ สีหน้าซับซ้อน ไม่กล้าดูแคลนอีกต่อไป ต่างพากันถอยหลีกทางให้โดยสัญชาตญาณ

หลินเฉินอยู่ในขอบเขตสามัญขั้นที่หก กลับถูกชกหมัดเดียวจนบาดเจ็บสาหัส

พลังระดับนี้......

ขอบเขตสามัญขั้นที่เจ็ด? หรือว่าขั้นที่แปดกัน?

ในขณะนี้ ทั่วทั้งบริเวณเงียบงันจนน่าอึดอัด

ในจังหวะนั้นเอง บนแผ่นศิลาข้างบ่อน้ำกักขังปีศาจ ชื่อหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หลู่เยวียน หนึ่งลมหายใจ สองตัวปีศาจ

ไม่นาน ตัวเลขก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

สามลมหายใจ ห้าตัวปีศาจ

หืม?

ทั่วทั้งบริเวณตกตะลึง สมองของทุกคนว่างเปล่าไปชั่วขณะ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ในการทดสอบปกติ การจะสังหารปีศาจได้หนึ่งตัว อย่างน้อยต้องใช้เวลาหนึ่งถ้วยน้ำชา

ที่ไหนจะมีแบบนับเป็นลมหายใจเช่นนี้?

นี่ไม่ปล่อยให้คนอื่นได้หายใจกันเลยหรืออย่างไร!

เหล่าคนใหม่ต่างรู้สึกถึงวิกฤตอันใหญ่หลวง ไม่พูดพร่ำทำเพลง ต่างพากันกระโจนเข้าสู่บ่อน้ำกักขังปีศาจ

การทดสอบกลุ่มที่สาม เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

ใต้บ่อน้ำกักขังปีศาจ

หลู่เยวียนมาถึงเขตของปีศาจจิ้งจอก

ปีศาจจิ้งจอกขนาดเท่าลูกวัวหลายตัวโผล่เขี้ยวแหลมคมออกมา ดวงตาเป็นประกายสีเขียว พวกมันคำรามและพุ่งเข้าหาหลู่เยวียน

หลู่เยวียนชกออกไปอย่างรุนแรงด้วยหมัดเดียว

ปัง!

ร่างของปีศาจจิ้งจอกระเบิดออกทันที เลือดสีดำสาดกระจาย ซากศพกระเด็นไปตกบนโขดหิน

[สังหารปีศาจจิ้งจอกขอบเขตสามัญ ได้รับพรสวรรค์สีขาว [จิตวิญญาณแจ่มใส]]

ทันใดนั้น เขายื่นมือออกไปคว้าหัวของปีศาจจิ้งจอกอีกตัว พละกำลังห้านิ้วถูกส่งออกไป

กร๊อบ!

กะโหลกปีศาจจิ้งจอกแตกละเอียด สมองไหลออกมา

[สังหารปีศาจจิ้งจอกขอบเขตสามัญ ได้รับพรสวรรค์สีขาว [จิตวิญญาณแจ่มใส]]

สะบัดคราบเลือดสีขาวแดงออกจากมือ หลู่เยวียนมีสายตาที่ว่างเปล่า

ความยากต่ำเกินไป

กลุ่มปีศาจจิ้งจอกที่ดูน่ากลัว แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงปีศาจขอบเขตสามัญธรรมดา ไม่ต่างอะไรกับผู้ฝึกวรยุทธ์ขอบเขตสามัญทั่วไป

ภายใต้การเสริมพลังจาก [เบิกฟ้า] ปีศาจพวกนี้ไม่สามารถคุกคามเขาได้เลยแม้แต่น้อย

เขามีสีหน้าสงบนิ่ง เดินอยู่ในกลุ่มปีศาจจิ้งจอก ทุกก้าวย่างและทุกการขยับมือ ทำให้ปีศาจจิ้งจอกถูกทำลายร่างไปทีละตัว

เลือดและกระดูกปลิวว่อน แขนขาขาดกระจุย เขามีท่าทีสง่างามราวกับกำลังแสดงศิลปะแห่งความรุนแรงที่เหนือชั้นที่สุด

[สังหารปีศาจจิ้งจอกขอบเขตสามัญ ได้รับพรสวรรค์สีขาว [จิตวิญญาณแจ่มใส]]

[สังหารปีศาจจิ้งจอกขอบเขตสามัญ ได้รับพรสวรรค์สีขาว [จิตวิญญาณแจ่มใส]]

[สังหารปีศาจจิ้งจอกขอบเขตสามัญ ได้รับพรสวรรค์สีขาว [จิตวิญญาณแจ่มใส]]

......

เนื่องจากปีศาจที่สังหารเป็นชนิดเดียวกัน พรสวรรค์ที่ตกก็เป็นชนิดเดียวกัน จึงถูกเก็บเข้าสู่คลังพรสวรรค์ทั้งหมด

เวลาผ่านไปหนึ่งเค่อ เขาสังหารปีศาจจิ้งจอกไปได้ถึงเจ็ดสิบเก้าตัวแล้ว

หลักๆ คือใต้บ่อน้ำกักขังปีศาจมีความซับซ้อน ทำให้ต้องเสียเวลาหาปีศาจอยู่บ้าง

มิฉะนั้นด้วยความเร็วของเขา จำนวนที่สังหารคงทะลุร้อยไปนานแล้ว

เมื่อเห็นผลงานอันน่าสะพรึงกลัวนี้ เหล่าคนใหม่ภายนอกต่างพากันแตกตื่นจนเสียอาการ

หนึ่งเค่อสังหารได้เจ็ดสิบเก้าตัว เจ้าบอกว่าเขาอยู่แค่ขอบเขตสามัญขั้นที่สองเนี่ยนะ?

มิน่าเล่าถึงชกหลินเฉินจนบาดเจ็บสาหัสด้วยหมัดเดียว นี่คือพลังที่แท้จริงของเขา

สมควรแล้วที่เขาจะได้โควตาพิเศษ ด้วยความสามารถระดับนี้ ถ้าเขาไม่ได้เลื่อนขั้น ข้าคงนอนไม่หลับแน่

นี่เกรงว่าจะทำลายสถิติแล้วกระมัง ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีใครสังหารปีศาจได้แปดสิบตัวในเวลาหนึ่งเค่อ

ดูท่ากรมปราบมารมณฑลชิงโจวคงได้พลังการต่อสู้ระดับ A แล้ว เข้ามาวันแรกก็ได้เป็นนายกองปราบมาร อนาคตไกลแน่!

เวลาทดสอบหนึ่งชั่วยาม พวกเจ้าว่าเขาจะสังหารปีศาจได้เท่าไหร่?

อย่างน้อยก็ต้องสามร้อยขึ้นไป คำว่าอัจฉริยะยังน้อยไปสำหรับเขา เขาคือยอดปีศาจ!

คราวนี้หลู่เยวียนดังระเบิดแน่ ในมณฑลชิงโจวจะไม่มีใครที่ไม่รู้จักเขา!

แคก แคก แคก แคก......

ในมุมหนึ่ง หลินเฉินไอเป็นเลือดไม่หยุด สีหน้าซีดขาวราวกับจะขาดใจตายได้ทุกเมื่อ

หลู่เยวียนใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อ สังหารปีศาจได้มากกว่าที่เขาทำได้ตลอดชั่วยามเสียอีก

นี่คือสิ่งที่มนุษย์ทำได้งั้นหรือ?

เจ้าต่างหากที่เป็นปีศาจ!

เขาพ่นเลือดออกมาอีกคำโต จิตใจแตกสลายไปอย่างสิ้นเชิง

ใต้บ่อน้ำกักขังปีศาจ การทดสอบยังคงดำเนินต่อไป

พลังการต่อสู้ระดับ A สำหรับหลู่เยวียนแล้วไม่มีข้อสงสัยใดๆ อีก

ตอนนี้เขาเพียงต้องการสังหารปีศาจจิ้งจอกให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนการทดสอบจะจบลง

ตามกลไกของระบบ การสังหารปีศาจชนิดเดียวกันจะทำให้ได้รับพรสวรรค์เดียวกัน พรสวรรค์ชนิดเดียวกันสามชิ้นสามารถหลอมรวมเป็นพรสวรรค์ระดับสูงได้

หากต้องการหลอมรวมพรสวรรค์ระดับสีแดง พรสวรรค์สีขาวชนิดเดียวกันต้องการเพียง 243 ชิ้น ในขณะที่หากเป็นพรสวรรค์สีขาวคนละชนิดกันจะต้องใช้ถึง 7,776 ชิ้น

การสังหารปีศาจใต้บ่อน้ำกักขังปีศาจสำหรับหลู่เยวียนแล้ว ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง

สถานการณ์เช่นนี้ไม่มีทางพบเจอได้จากภายนอก

ปีศาจภายนอกต่างกระจัดกระจาย มีเพียงสามถึงห้าตัว หรือเจ็ดถึงแปดตัว แม้ปีศาจจะรวมตัวกันก่อความวุ่นวาย ก็เต็มที่ก็แค่หลักสิบตัวเท่านั้น

ต่อให้สังหารจนหมดสิ้น อย่างมากก็ได้เพียงหลอมรวมพรสวรรค์สีน้ำเงิน หากโชคดีหน่อยก็สีม่วง

พรสวรรค์สีแดงอย่าได้หวัง เว้นแต่จะบุกเข้าไปถึงเขตแดนปีศาจ

แต่ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ การบุกเข้าไปในเขตแดนปีศาจก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย

เพิ่งจะสังหารปีศาจตัวเล็กได้ไม่กี่ตัว พริบตาเดียวปีศาจระดับขอบเขตเริ่มแรกก็โผล่มา ไม่ต้องถึงมือปีศาจใหญ่ระดับขอบเขตลี้ลับหรอก แค่เผชิญหน้ากันครั้งเดียวเขาก็ต้องตาย

แต่หอสยบมารนั้นต่างออกไป

ปีศาจถูกกักขังไว้ภายใน ผ่านไปหลายปีจนขยายพันธุ์เป็นเผ่าพันธุ์ จำนวนมหาศาล

คนใหม่ที่เข้ามาทดสอบ ระดับขอบเขตสามัญย่อมต้องเผชิญกับปีศาจระดับขอบเขตสามัญ จะไม่มีปีศาจระดับขอบเขตเริ่มแรกหรือขอบเขตลี้ลับโผล่ออกมาโดยไม่คาดคิดแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ปีศาจต่างเผ่าพันธุ์ยังถูกขังแยกไว้ในพื้นที่เฉพาะ หนีไปไหนไม่ได้ ทำได้เพียงรอคอยความตายอยู่ในพื้นที่นั้น

นี่คืออะไร?

นี่คือสวรรค์ประทานพรให้ชัดๆ!

หลู่เยวียนบุกเข้าสู่เผ่าพันธุ์ปีศาจจิ้งจอก แรงปะทะของเขาทำให้ปีศาจตายทีละตัว

เหล่าปีศาจจิ้งจอกเริ่มได้สติ ส่งเสียงร้องโหยหวนและพากันหลบหนีลงสู่โพรงดินรอบทิศทาง

หลู่เยวียนไล่ตามไป ชกหมัดเดียวก็ดับชีวิตได้หนึ่งตัว

ผ่านไปเพียงสิบกว่าลมหายใจ บนพื้นดินก็เต็มไปด้วยซากศพของปีศาจจิ้งจอก

ในที่สุด การทดสอบก็สิ้นสุดลง

หลู่เยวียนสะบัดคราบเลือดออกจากมือ และตรวจสอบหน้าต่างระบบทันที

[คลังพรสวรรค์ปัจจุบัน:]

[จิตวิญญาณแจ่มใส [สีขาว] × 287]

[ตรวจพบพรสวรรค์ที่สามารถหลอมรวมได้ ต้องการหลอมรวมหรือไม่?]

(จบบท)