บทที่ 13 - ผลเก็บเกี่ยวและความก้าวหน้าของที่หลบภัยระดับ 4

บทที่ 13 - ผลเก็บเกี่ยวและความก้าวหน้าของที่หลบภัยระดับ 4

มือซ้ายถือขวาน มือขวาถือพลั่ว แต่ความเร็วของเจียงหลินก็ไม่ได้ตกลงเลย

สกิลระดับ 3 เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตระดับ 1 อย่างเห็นได้ชัด

ต่อให้เจียงหลินไม่ใช้ค่าพละกำลังเสริมพลังให้ย่างก้าวเร้นลับ พวกผึ้งหน้าคนก็ไม่มีทางตามเขาทันอยู่แล้ว

ไม่นานนัก เขาก็เห็นกระท่อมไม้อยู่เบื้องหน้า

เจียงหลินควบคุมใบมีดบินเขี้ยวอสรพิษให้แทงทะลุผึ้งหน้าคนอีกหนึ่งตัว ฝูงผึ้งเหมือนจะถูกกระตุ้นสัญชาตญาณดิบ พากันพุ่งทะยานเข้าใส่

เจียงหลินไม่รอช้า เขาพุ่งตัวไปที่หน้าประตู เปิดประตูแล้วมุดเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว

วางเสี่ยวฝู่กับเสี่ยวเก่าลง ใบมีดบินก็พุ่งกลับมาอยู่ในมืออย่างรวดเร็ว

ปิดประตู!

ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกระท่อมไม้มีชีวิต กระท่อมไม้ระดับ 2 สามารถรับมือกับฝูงสัตว์ร้ายระดับ 1 ได้สบายๆ

และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เจียงหลินคาดการณ์ไว้

นอกบ้านที่เจียงหลินมองไม่เห็น เมื่อสัมผัสได้ถึงการบุกรุกของฝูงสิ่งมีชีวิตที่เป็นศัตรู เส้นด้ายสีแดงเข้มบนกระท่อมไม้ก็เริ่มขยับตัวอย่างรวดเร็ว

ฝูงผึ้งหน้าคนที่กำลังหน้ามืดตามัวเพราะความโกรธแค้น ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น พุ่งเข้าใส่ศัตรูที่พวกมันเพิ่งเห็นเมื่อครู่นี้

แต่เพียงเสี้ยววินาที เส้นด้ายพวกนั้นก็กลายสภาพเป็นปากสีแดงเข้มขนาดใหญ่ อ้าปากงับฝูงผึ้งหน้าคนทั้งหมดรวดเดียว

เงียบกริบ

เสียงหึ่งๆ ที่เคยบาดแก้วหูเมื่อครู่นี้หายไปในพริบตา

ปากขนาดยักษ์ขยับไปมาเหมือนคนกำลังเคี้ยวอยู่สองสามครั้ง แล้วคายเหล็กในกับคริสตัลของผึ้งหน้าคนออกมาเป็นกอง ก่อนจะกลับสู่ความสงบนิ่ง

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาที

ภายในกระท่อมไม้ เมื่อเสียงเอะอะข้างนอกเงียบลง เจียงหลินก็รู้สึกเหลือเชื่อ

"แค่นี้... เสร็จแล้วเหรอ?"

เขาหันไปมองเสี่ยวฝู่กับเสี่ยวเก่า แต่สองเกลอก็ให้คำตอบเขาไม่ได้

เจียงหลินเงี่ยหูฟังอยู่พักหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเสียงอะไรแล้ว เขาก็ค่อยๆ เปิดประตูชะโงกหน้าออกไปดู

ภาพที่เห็นคือกองคริสตัลและเหล็กในที่กองอยู่ริมกำแพง

"โหดสุดๆ ไปเลย!" เจียงหลินตบผนังกระท่อมไม้เบาๆ สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความดีใจ

แผนสำเร็จ!

นอกจากจะแก้ปัญหาได้แล้ว ยังได้คริสตัลมาเพียบ

ผึ้งหน้าคนพวกนี้ใจดีจริงๆ!

เจียงหลินเดินเข้าไปเก็บคริสตัลและเหล็กใน

คริสตัล +66

ได้เหล็กในมา 33 อัน

เมื่อกี้ฆ่าไป 7 ตัว รวมทั้งหมดก็เป็น 40 ตัว

เจียงหลินสั่งให้เสี่ยวเก่ากับเสี่ยวฝู่ไปช่วยกันเก็บซากผึ้งและคริสตัลที่ตกอยู่ตามทาง

ยุงจะตัวเล็กแค่ไหนก็มีเนื้อ เจียงหลินไม่ยอมทิ้งให้เปล่าประโยชน์หรอก

เขาเดินกลับเข้ากระท่อมไม้ เหลือบมองกองซากศพตรงมุมห้อง ตั้งใจว่าจะจัดระเบียบสักหน่อย ไม่งั้นตอนเข้าห้องน้ำคงรู้สึกแปลกๆ

เขาจัดการแยกหางแมงป่องมังกรดินออกจากซากศพ เก็บหางไว้ แล้วโยนซากศพให้กระท่อมไม้กิน

เขาค้นพบประโยชน์อีกอย่างของกระท่อมไม้แล้ว นั่นคือใช้กำจัด "ขยะ"

รวมถึงหนวดของเสี่ยวฝู่ที่หลุดร่วงไป ก่อนหน้านี้ตั้งใจจะเก็บไว้เป็นเสบียงสำรอง ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว โยนให้กระท่อมไม้กินซะเลย

เสี่ยวฝู่กับเสี่ยวเก่ากลับมาอย่างรวดเร็ว

คริสตัล +12

หลังจากให้กระท่อมไม้จัดการซากศพ ก็ได้เหล็กในเพิ่มมาอีก 7 อัน

ตอนนี้วัสดุจากสัตว์ร้ายมีดังนี้

ใบมีดเคียวตั๊กแตน หางแมงป่องมังกรดิน เขาของกิ้งก่าตาเดียว เหล็กในผึ้งหน้าคน 40 อัน ทั้งหมดถูกวางไว้ข้างชักโครก

คริสตัลก็มี 170 ก้อนแล้ว ครบตามจำนวนที่ต้องใช้ในการอัปเกรดที่หลบภัยพอดี

ออกมาข้างนอก

เปิดหน้าต่างที่หลบภัย

[กระท่อมไม้คริสตัลผสมมีชีวิต ระดับ 2 สามารถอัปเกรดได้ มีไม้ 536/500 หิน 208/200 คริสตัล 170/100]

กดอัปเกรด!

ครืน!

แสงสีขาวสว่างจ้าปกคลุมกระท่อมไม้จนมองไม่เห็นอะไรเลย

เพียงครู่เดียว แสงก็ค่อยๆ จางลง

เจียงหลินพบว่ากระท่อมไม้ขยายขนาดใหญ่ขึ้นอีก ผนังด้านนอกถูกแทนที่ด้วยกำแพงหินทั้งหมด โดยมีคริสตัลเชื่อมอยู่ตามรอยต่อ

[บ้านหินฝังคริสตัลมีชีวิต ระดับ 3 ไม่สามารถอัปเกรดได้ ต้องการไม้ 36/300 หิน 8/400 คริสตัล 70/300 แกนป้องกัน 0/1]

[การประเมิน การเอาชีวิตรอดผ่านช่วงมือใหม่ไปได้ไม่ควรเป็นเป้าหมายเดียวของคุณ บางทีคุณควรจะมองการณ์ไกลไปสู่อนาคตบ้าง หรือไม่ก็หันมาสนใจตัวเองบ้าง อันตรายอาจไม่ได้มาจากสิ่งที่คุณมองเห็นด้วยตาเปล่าเท่านั้น]

กระท่อมไม้กลายเป็นบ้านหินไปแล้ว ไม้ที่ใช้ในการอัปเกรดก็น้อยลง แต่หินกับคริสตัลต้องใช้เยอะขึ้น แถมยังต้องมีแกนป้องกันที่หามาจากไหนก็ไม่รู้อีก

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ น่าจะยังอัปเกรดที่หลบภัยในระบบเป็นระดับ 4 ไม่ได้ในเร็วๆ นี้

สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ แต่ไม่ใช่สำหรับเจียงหลิน

นี่ยังไม่ใช่ขีดจำกัดของเขา

สกิลกลายพันธุ์ทำงาน!

พลังวิญญาณแผ่ซ่านปกคลุมบ้านหิน การบิดตัวที่เป็นเอกลักษณ์และน่าตื่นเต้นก็เริ่มต้นขึ้น

เส้นด้ายสีแดงเข้มเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงแดง และขนาดก็หนาขึ้นเล็กน้อย

เจียงหลินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

บ้านหิน...

ลุกขึ้นยืนแล้ว!

"กลายเป็นรถบ้านไปแล้ว!" เจียงหลินร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

เขาเห็นเส้นด้ายสีม่วงแดงงอกขึ้นมาใต้ฐานบ้านหิน และค่อยๆ ดันตัวบ้านสูงขึ้น ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาหาเขา

[กลายพันธุ์บ้านหินฝังคริสตัลมีชีวิต สำเร็จ ได้รับบ้านหินฝังคริสตัลคืบคลาน]

[บ้านหินฝังคริสตัลคืบคลาน ระดับ 4 บ้านหินที่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่ทราบสาเหตุ สามารถกลืนกินสิ่งมีชีวิตที่เป็นศัตรูรอบๆ เพื่อผลิตวัสดุได้ สามารถคืบคลานไปข้างหน้าได้อย่างช้าๆ ความเร็ว 500 เมตรต่อวัน]

[บ้านหินฝังคริสตัลคืบคลาน ระดับ 4 ไม่สามารถอัปเกรดได้ มีไม้ 36/300 หิน 8/400 คริสตัล 70/300 แกนป้องกัน 0/1 การอัปเกรดครั้งนี้จะทำให้บ้านหินแข็งแรงขึ้น แต่จะไม่เลื่อนระดับชั้น]

อัปเกรดครั้งใหญ่!

เจียงหลินหุบยิ้มไม่ได้แล้ว

เปลี่ยนจากการเอาชีวิตรอดในกระท่อมไม้มาเป็นรถบ้านเอาชีวิตรอดแทน

ถึงจะคลานช้าเป็นเต่าก็เถอะ แต่การเคลื่อนที่ได้กับเคลื่อนที่ไม่ได้มันต่างกันคนละเรื่องเลยนะ

ข้อดีที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ เหมืองคริสตัลนั่นแหละ

เขาแค่ลากบ้านหินระดับ 4 ไปจอดไว้ตรงนั้น ที่นั่นก็จะกลายเป็นเหมืองคริสตัลส่วนตัวของเขาไปโดยปริยาย

ยังไม่รวมข้อดีอื่นๆ อีกมากมาย การอัปเกรดครั้งนี้เทียบได้กับการปฏิวัติอุตสาหกรรมเลยทีเดียว!

เจียงหลินสั่งให้บ้านหินคลานไปที่เหมืองคริสตัลช้าๆ ส่วนตัวเขาก็รีบเข้าไปสำรวจความเปลี่ยนแปลงภายใน

เถาวัลย์ก้อนเนื้อแสนอร่อยก็ถอนรากออกมาเองอย่างรู้หน้าที่ รอให้บ้านหินหยุดแล้วค่อยลงรากใหม่

พอเดินเข้าประตูมา เจียงหลินก็รู้สึกเหมือนเปิดหูเปิดตา

ตัวบ้านไม่ได้สร้างด้วยหินทั้งหมด ผนังด้านในยังเป็นไม้

มีพื้นด้วย เป็นพื้นหิน ไม่ใช่พื้นดินเหมือนแต่ก่อน

พื้นที่ภายในถูกกั้นด้วยผนังไม้เป็นหลายโซน กะคร่าวๆ น่าจะประมาณ 100 ตารางเมตร ความสูง 5 เมตร

มีเฟอร์นิเจอร์เพิ่มมาเพียบ เจียงหลินเดินสำรวจทีละโซน

เริ่มจากห้องนอน เตียงไม้ดูประณีตขึ้นมาก โต๊ะไม้ก็กว้างขึ้น วางชิดหน้าต่าง มีเก้าอี้ไม้เพิ่มมาหนึ่งตัว

หน้าต่างเป็นแบบหินด้านนอกไม้ด้านใน งานประณีตมาก ปิดแล้วมองไม่เห็นรอยต่อเลย

ฝั่งตรงข้ามเตียงมีเตาผิงเพิ่มมาหนึ่งอัน เอาไว้จุดไฟผิงได้

ต่อมาคือห้องนั่งเล่น มีเก้าอี้ตัวใหญ่หนึ่งตัวและเก้าอี้ตัวเล็กอีกหกตัว น่าจะเอาไว้ให้เสี่ยวฝู่กับเสี่ยวเก่านอน

หน้าเก้าอี้มีโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวใหญ่ อาจจะเอาไว้กินข้าวในอนาคต? แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ใช้แน่ๆ

ด้านข้างห้องนั่งเล่นเป็นแปลงดอกไม้ สามารถปลูกพืชได้ มีแค่ตรงนี้ที่เชื่อมต่อกับพื้นดิน

สุดท้ายคือห้องว่างสองห้อง ห้องหนึ่งเจียงหลินตั้งใจจะทำเป็นห้องเก็บของ ส่วนอีกห้องเป็นห้องน้ำ

เสี่ยวฝู่กับเสี่ยวเก่าก็ดูตื่นเต้นเหมือนกัน เดินสำรวจบ้านหลังใหม่กันยกใหญ่

เจียงหลินเห็นดังนั้นก็รู้สึกขัดใจขึ้นมาทันที

เขาเป็นเจ้านาย จะอู้ก็ไม่ผิด แต่ลูกจ้างจะมาอู้ไม่ได้

"พวกนายสองตัว ไปทำงานที่เหมืองคริสตัลได้แล้ว วันนี้ต้องได้ยอดไม่น้อยกว่าเมื่อวานนะ"

เมื่อได้รับคำสั่ง สองแรงงานดีเด่นก็รีบเข้าสู่โหมดทำงาน วิ่งออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว

ทำให้เจียงหลินรู้สึกว่าตัวเองเหมือนนายทุนหน้าเลือดเลย

เพียะ!

"ฉันนี่มันแย่จริงๆ" เจียงหลินตบหน้าตัวเองเบาๆ

แต่เขาก็ลืมเรื่องนี้ไปอย่างรวดเร็ว และเริ่มจัดระเบียบบ้าน

ก่อนอื่น เขาย้ายแก้วหนวดสีแดงกับเถาวัลย์ก้อนเนื้อแสนอร่อยมาไว้ที่แปลงดอกไม้ในห้องนั่งเล่น

ตะเกียงน้ำมันสุดแปลกยังคงวางอยู่บนโต๊ะในห้องนอน กล่องสมบัติเปล่าใต้โต๊ะเอามาทำเป็นตู้เก็บของ เก็บกระบองไม้หนามกับพลั่วเหล็กหยาบไว้ข้างใน

เอาเสื้อโค้ตขนมิงค์กับเสื้อฮู้ดมาปูบนเตียงเป็นที่นอน

ส่วนกล่องสมบัติเปล่าอีกสองใบก็เอามาทำเป็นตู้เก็บของเหมือนกัน เอาไปไว้ในห้องเก็บของเพื่อเก็บวัสดุจากสัตว์ร้าย

ชักโครกย่อยสลายก็เอาไปไว้ในห้องน้ำ

บ้านดูเป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นมาทันตา เริ่มเหมือนบ้านคนปกติแล้ว

จัดการทุกอย่างเสร็จก็เที่ยงพอดี ยังเหลือเวลาอีก 5 ชั่วโมงกว่าจะค่ำ

เจียงหลินไม่คิดจะไปขุดแร่อีกแล้ว ตอนนี้เขายังไม่รีบอัปเกรดที่หลบภัย เขาตั้งใจจะไปสำรวจม่านหมอก