ตอนที่ 18 : การประชุมก่อนสงคราม

"เอาล่ะ!"

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครมีข้อโต้แย้ง เซนจู โทบิรามะ ก็เอ่ยปากขึ้นมาทันที "ในเมื่อไม่มีข้อโต้แย้งเรื่องนี้ งั้นพวกเรามาเริ่มการประชุมของวันนี้กันเลย!"

พูดจบ เซนจู โทบิรามะ ก็เอียงคอเล็กน้อยแล้วพูดกับผู้นำตระกูลยูฮิที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา "ยูฮิ อธิบายสถานการณ์มาสิ"

"ครับ ท่านโฮคาเงะ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้นำตระกูลยูฮิก็ตอบรับทันที จากนั้นก็หยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าและเริ่มการรายงาน

การรายงานนี้กินเวลานานเกือบสองชั่วโมง มีรายละเอียดปลีกย่อยมากมาย แต่เนื้อหาหลักนั้นเข้าใจได้ง่ายมาก

นั่นก็คือ นับตั้งแต่ที่ เซนจู ฮาชิรามะ จากไป แคว้นต่างๆ ในโลกนินจาก็เริ่มมีความเคลื่อนไหวมากมาย

อย่างไรก็ตาม นี่ยังไม่รวมถึงแคว้นมหาอำนาจอย่าง ลม สายฟ้า น้ำ และดิน

สันนิษฐานได้ว่า พวกเขากำลังเฝ้าดูสถานการณ์ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ กำลังรวบรวมข่าวกรองเพื่อดูว่า เซนจู ฮาชิรามะ ตายแล้วจริงๆ หรือไม่

ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาจะระมัดระวังตัวกันขนาดนี้ ท้ายที่สุดแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นล่ะถ้าทั้งหมดนี้เป็นเพียงแผนการของโคโนฮะ?

บางที เซนจู ฮาชิรามะ อาจจะมีปัญหาอะไรบางอย่างเกิดขึ้นจริงๆ แต่ว่า

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากนี่คือวิธีทดสอบท่าทีของแคว้นอื่นๆ ก่อนที่เขาจะตายล่ะ?

จากนั้น หลังจากที่พวกเขาเริ่มเคลื่อนไหว เขาก็สามารถใช้กำลังปราบปรามและบดขยี้พวกเขาให้แหลกลาญได้ แล้วพวกเขาจะทำยังไงล่ะ? จะไปร้องเรียนกับใครได้?

ดังนั้น แคว้นมหาอำนาจจึงไม่ได้ลงมือโดยตรง แต่เลือกที่จะหยั่งเชิงดูก่อนแทน

อย่างไรก็ตาม ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็รู้ดีว่า เซนจู ฮาชิรามะ ได้จากไปแล้วจริงๆ ซึ่งนั่นหมายความว่าตอนนี้สงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อีกต่อไป

ด้วยเหตุนี้ หลังจากได้ฟังรายงานของผู้นำตระกูลยูฮิ บรรดาผู้นำตระกูลที่มาร่วมประชุม ซึ่งต่างก็เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของแผนกต่างๆ ในโคโนฮะ ก็นิ่งเงียบไป

เมื่อเห็นกลุ่มคนที่เงียบงัน เซนจู โทบิรามะ ก็เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย "ทุกคน มีอะไรก็พูดความคิดของตัวเองออกมาเถอะ!"

"สงครามสิ!"

เมื่อสิ้นคำพูดของเซนจู โทบิรามะ ผู้นำตระกูลอุจิวะที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาก็เป็นคนแรกที่เอ่ยปาก "แทนที่จะรอให้พวกมันมาเคาะประตูบ้าน สู้พวกเราบุกไปฆ่าพวกมันให้สิ้นซากเลยไม่ดีกว่าเหรอ ตราบใดที่พวกเรากวาดล้างพวกมันได้หมด แล้วยังจะต้องกลัวอะไรอีกล่ะ?"

"เป็นไปไม่ได้หรอก!"

ทันทีที่ผู้นำตระกูลอุจิวะพูดจบ เซนจู เซ็นมุ ที่อยู่อีกฝั่งก็สวนกลับทันควัน "การเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อนมันขัดกับเจตนารมณ์ดั้งเดิมของโคโนฮะนะ ท่านพ่อ"

"ทิศทางหลักที่ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 1 วางเอาไว้คือการให้ความสำคัญกับสันติภาพ ไม่ใช่เพื่อย้อนกลับไปสู่ยุคเซ็นโงคุที่พวกเราต้องมาฆ่าฟันกันเองทุกวันหรอกนะ"

หลังจากเซนจู เซ็นมุ ผู้นำตระกูลฮิวงะก็พูดขึ้นมาบ้าง

"นั่นก็จริง! แต่ว่า"

เขาพยักหน้ายอมรับคำพูดของเซนจู เซ็นมุก่อน แต่จากนั้นก็รีบถามเซนจู เซ็นมุกลับทันที "รองหัวหน้าแผนกเซนจู ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ ไม่ใช่ว่าพวกเราอยากจะเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อนหรอกนะ"

"แต่มันเป็นเพราะว่าพวกมันกำลังจะมารังแกพวกเราถึงหน้าประตูบ้านต่างหาก และพวกเราก็แค่ลงมือทำก่อนเพื่อชิงความได้เปรียบก็เท่านั้นเอง"

ในตอนนั้นเอง ผู้นำตระกูลนาราก็มีความคิดเห็นที่แตกต่างออกไป

"รองหัวหน้าแผนกฮิวงะ!"

ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด ผู้นำตระกูลนาราก็มองไปที่ผู้นำตระกูลฮิวงะแล้วพูดว่า "ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดเรื่องการลงมือทำก่อนเพื่อชิงความได้เปรียบของคุณสักเท่าไหร่เลยนะ"

ขณะที่พูด ผู้นำตระกูลนาราก็เริ่มวิเคราะห์ให้ทุกคนฟัง "ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลยนะ หากโคโนฮะเป็นฝ่ายเริ่มทำสงครามก่อน นั่นก็เท่ากับว่าพวกเรากำลังประกาศให้ทั่วทั้งโลกนินจาได้รับรู้ถึงความจริงที่ว่าท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วโดยตรงเลยน่ะสิ"

พูดจบ ผู้นำตระกูลนาราก็มองไปรอบๆ และถามทุกคนกลับว่า "พวกคุณทุกคนต่างก็รู้จักนิสัยของท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ดี พวกคุณคิดว่าถ้าเขายังอยู่ที่นี่ เขาจะเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อนงั้นเหรอ?"

"เรื่องนี้"

หลังจากได้ฟังการวิเคราะห์ของผู้นำตระกูลนารา ทุกคนก็นิ่งเงียบไป

จริงด้วย อย่างที่ผู้นำตระกูลนาราพูด หากเซนจู ฮาชิรามะยังอยู่ที่นี่ เขาจะไม่มีทางเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อนอย่างเด็ดขาด

ในทางตรงกันข้าม เพื่อเห็นแก่สันติภาพ เซนจู ฮาชิรามะอาจจะออกหน้ามาเพื่อเจรจาสันติภาพ ปล่อยให้สงครามมลายหายไปบนโต๊ะเจรจาก็เป็นได้

เมื่อเห็นทุกคนนิ่งเงียบไปอีกครั้ง เซนจู โทบิรามะ ก็ขมวดคิ้วแล้วหันไปมองชิยูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทันที "ชิยู นายมีความคิดเห็นอะไรไหม?"

"เอ๊ะ?"

ตอนที่ชิยูได้ยินเซนจู โทบิรามะ เรียกเขาครั้งแรก เขาก็ชะงักไปชั่วขณะ

"นั่นสิ! หลานคิดยังไงล่ะ ชิยู?"

วินาทีต่อมา เซนจู เซ็นมุ ก็เบนสายตามาที่ชิยูเพื่อขอความคิดเห็นจากเขาเช่นกัน

"ฉันเองก็ตั้งหน้าตั้งตารอข้อเสนอแนะจากท่านที่ปรึกษาอยู่เหมือนกันนะ"

ไม่ใช่แค่เซนจู เซ็นมุเท่านั้น ผู้นำตระกูลนาราผู้ซึ่งมีชื่อเสียงในเรื่องของความฉลาดหลักแหลม ก็หันมามองชิยูด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นกัน

วินาทีต่อมา เจ้าหน้าที่ระดับสูงทุกคนที่อยู่ในห้องต่างก็หันไปมองชิยู พวกเขาเองก็แอบตั้งตารอที่จะได้เห็นว่าอัจฉริยะผู้นี้ ผู้ซึ่งเป็นคนคิดค้นนโยบายอันน่าอัศจรรย์มาตั้งมากมาย จะมีท่าทีอย่างไรกับเรื่องของสงคราม

"อะแฮ่ม~"

เมื่อเผชิญกับสายตาที่จับจ้องมาอย่างร้อนแรงของทุกคน ชิยูก็กระแอมไอออกมาสองครั้งก่อน หลังจากปรับสภาพอารมณ์ให้เข้าที่แล้ว เขาก็เอ่ยปากขึ้น "ผมไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับสงครามมากนักหรอกฮะ"

"พวกคุณทุกคนต่างก็รู้ดีว่าผมอยู่ที่โคโนฮะมาตั้งแต่เกิด และผมก็ไม่เคยมีประสบการณ์ในสงครามเลยแม้แต่ครั้งเดียว"

เมื่อได้ยินชิยูพูดแบบนั้น ร่องรอยของความผิดหวังก็พาดผ่านใบหน้าของทุกคน แต่มันก็มลายหายไปในพริบตา

เพราะอย่างที่ชิยูพูด เขาเกิดและเติบโตมาในหมู่บ้านโคโนฮะที่เงียบสงบและสันติ แล้วเขาจะไปมีความเข้าใจลึกซึ้งในเรื่องสงครามได้อย่างไรกันล่ะ?

ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นเพราะผลงานที่ผ่านมาของชิยูนั้นโดดเด่นเกินไป ซึ่งมันได้ไปยกระดับความคาดหวังที่พวกเขามีต่อเขาขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"แต่ว่า"

แต่ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกผิดหวัง ชิยูก็อ้าปากพูดขึ้นมาอีกครั้ง "ถึงแม้ผมจะไม่เข้าใจเรื่องสงคราม แต่ผมก็เข้าใจเรื่องนี้ดีฮะ"

"เมื่อมีใครอยากจะรังแกคุณ ถ้าคุณไม่ทำอะไรเลย คนอื่นๆ ก็จะคิดว่าคุณนั้นอ่อนแอและรังแกได้ง่าย แล้วจากนั้นพวกเขาก็จะยิ่งได้ใจกันไปใหญ่ฮะ"

"งั้น ความหมายของท่านที่ปรึกษาก็คือ"

ทันทีที่ชิยูพูดจบ ผู้นำตระกูลนาราก็รีบถามเขาทันที "สงครามงั้นเหรอ?"

เมื่อสิ้นคำพูดของผู้นำตระกูลนารา ทุกคนก็เบนสายตามาที่ชิยูอีกครั้ง

สายตาของผู้นำตระกูลอุจิวะเผยให้เห็นถึงความชื่นชม ราวกับจะบอกว่า "สมแล้วที่เป็นเด็กที่มีสายเลือดอุจิวะ การเป็นอุจิวะหมายความว่าต้องสู้เท่านั้น"

ในทางกลับกัน สายตาของเซนจู เซ็นมุ กลับดูผิดหวังเล็กน้อย

แต่วินาทีต่อมา สายตาของเซนจู เซ็นมุและผู้นำตระกูลอุจิวะก็ดูเหมือนจะสลับกัน สายตาของเซนจู เซ็นมุเปลี่ยนเป็นความโล่งใจ ในขณะที่สายตาของผู้นำตระกูลอุจิวะเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉย

"ไม่ใช่ฮะ!"

เมื่อเห็นดังนั้น เพื่อตอบกลับคำถามของผู้นำตระกูลนารา ชิยูก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธการคาดเดาของเขาทันที แล้วอธิบายแทนว่า "รองหัวหน้าแผนกนารา การมองเรื่องนี้ของคุณมันออกจะมองด้านเดียวไปหน่อยนะฮะ"

"ผมไม่ได้บอกว่าพวกเราควรจะสู้กับพวกเขานะฮะ แต่ผมหมายความว่าพวกเราสามารถออกแถลงการณ์ประณามและตักเตือนไปก่อน เพื่อทำให้พวกเขารู้สึกกลัวและไม่กล้าบุ่มบ่ามลงมือต่างหากล่ะฮะ"

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของชิยู ผู้นำตระกูลนาราก็ถามต่อ "ท่านที่ปรึกษาหมายความว่าจะให้พวกเราแสดงความอ่อนแอต่อศัตรูงั้นเหรอ?"

"นั่นไม่น่าจะนับว่าเป็นการแสดงความอ่อนแอต่อศัตรูหรอกนะฮะ!"

เมื่อได้ยินผู้นำตระกูลนาราถามแบบนั้น ชิยูก็อดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดต่อ "พวกเราสามารถจัดเตรียมนินจาจำนวนหนึ่งให้มุ่งหน้าไปที่ชายแดนในเวลาเดียวกันกับที่พวกเราออกแถลงการณ์ประณามและตักเตือนไปได้เลยฮะ"

"ด้วยวิธีนี้ มันจะไม่ทำให้พวกเขาคิดว่าโคโนฮะของพวกเราอ่อนแอและรังแกได้ง่าย ยิ่งไปกว่านั้น หากมีสงครามเกิดขึ้นมาจริงๆ พวกเราก็จะไม่ถูกจับได้แบบไม่ทันตั้งตัวด้วยฮะ"

"กลยุทธ์นี้"

เมื่อสิ้นคำพูดของชิยู ทุกคนที่อยู่ในที่ประชุมต่างก็ตกตะลึง พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวิธีแบบนี้ วิธีที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวและครอบคลุมทั้งสองด้าน จะหลุดออกมาจากปากของเด็กที่เพิ่งจะอายุแค่สิบเอ็ดขวบเท่านั้น

และไม่ใช่จากปากของอัจฉริยะผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศซึ่งเป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งโลกนินจาอย่างผู้นำตระกูลนารา