ตอนที่ 6 : เซนจู ซึนาเดะ

วันเวลาโบยบินผ่านไป จากวันเปลี่ยนเป็นเดือน และจากเดือนล่วงเลยเป็นปี ในที่สุดเวลาสามปีก็ได้ผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบนับตั้งแต่การต่อสู้แห่งศตวรรษครั้งนั้น

มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในช่วงสามปีมานี้ แต่จะบอกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็คงได้อย่างน้อยๆ มันก็เป็นเช่นนั้นสำหรับโคโนฮะ

ตลอดสามปีที่ผ่านมา เนื่องด้วยระบบ "หนึ่งแคว้น หนึ่งหมู่บ้าน" ที่โคโนฮะนำมาใช้ได้เริ่มแสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์ที่ดี มันจึงก่อให้เกิดความตื่นตัวครั้งใหญ่ไปทั่วทั้งโลกนินจา

ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งนี้ก็นำไปสู่การที่แคว้นมหาอำนาจอย่าง แคว้นคาเซะ (แห่งลม), แคว้นคามินาริ (แห่งสายฟ้า), แคว้นซึจิ (แห่งดิน) และแคว้นมิซึ (แห่งน้ำ) รวมถึงแคว้นเล็กๆ อย่าง แคว้นทากิ (แห่งน้ำตก), แคว้นยูคิ (แห่งหิมะ) และแคว้นคุมะ (แห่งหมี) ต่างก็เอาอย่างและก่อตั้งหมู่บ้านนินจาของตนเองขึ้นมา

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อเป็นการเจริญรอยตามตำแหน่ง 'โฮคาเงะ' ของ เซนจู ฮาชิรามะ บรรดาผู้นำของหมู่บ้านนินจาอันยิ่งใหญ่ในแคว้นต่างๆ จึงเริ่มตั้งชื่อตำแหน่งของตนตามแคว้นของตนบ้าง โดยสถาปนาตำแหน่ง คาเซะคาเงะ, ไรคาเงะ, ซึจิคาเงะ และ มิซึคาเงะ ขึ้นมา

ส่วนแคว้นเล็กๆ อย่างแคว้นทากิ, แคว้นยูคิ และแคว้นคุมะ พวกเขายังพอจะรู้จักประมาณตนอยู่บ้าง จึงไม่ได้ใช้คำว่า "คาเงะ" เป็นตำแหน่งโดยตรง แต่เลือกที่จะสานต่อธรรมเนียมดั้งเดิมด้วยการเรียกตัวเองว่าเป็น 'ผู้นำ' ต่อไป

ด้วยเหตุนี้ ยุคเซ็นโงคุ (ยุคสงคราม) ที่ดำเนินมาอย่างยาวนานนับพันปีจากการที่ตระกูลต่างๆ เอาแต่สู้รบกันเอง จึงได้ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์ และโลกนินจาก็ได้ก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการบูรณาการด้วยระบบ "หนึ่งแคว้น หนึ่งหมู่บ้าน" อย่างเป็นทางการ

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในโลกนินจากลับไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ ต่อโคโนฮะเลย ในช่วงเวลานี้ ตราบใดที่ยังมี เซนจู ฮาชิรามะ ดำรงอยู่ ไม่ว่าโลกนินจาจะปั่นป่วนวุ่นวายสักเพียงใด พวกเขาก็ไม่มีทาง และไม่กล้าพอที่จะล่วงละเมิดอำนาจของโคโนฮะเป็นอันขาด

แน่นอนว่า นี่ไม่ได้หมายความว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นในโคโนฮะเลย มันก็มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นเหมือนกัน

เรื่องแรก หลังจากสิ้นสุดการต่อสู้ครั้งประวัติศาสตร์ เซนจู ฮาชิรามะ ก็ได้ประจักษ์ถึงพลังของจิ้งจอกเก้าหาง และกังวลว่าหากวันหนึ่งเขาไม่อยู่แล้ว จะไม่มีใครในโคโนฮะที่สามารถรับมือกับพลังของเก้าหางได้

ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่ได้ปรึกษาหารือกับ อุซึมากิ มิโตะ และ เซนจู โทบิรามะ แล้ว ทั้งสามคนจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ให้ทำการผนึกจิ้งจอกเก้าหางเอาไว้

สำหรับภาชนะที่จะใช้กักเก็บผนึกนั้น เมื่ออ้างอิงจากตำนานของเซียนหกวิถีแล้ว ทั้งสามก็เชื่อมั่นอย่างเป็นเอกฉันท์ว่า มันน่าจะมีความเป็นไปได้ที่จะสร้าง พลังสถิตร่าง ของเก้าหางขึ้นมา

ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจเลยที่ท้ายที่สุดแล้ว อุซึมากิ มิโตะ จะได้รับเลือก

และเพียงแค่นั้น อุซึมากิ มิโตะ ก็ได้กลายมาเป็นพลังสถิตร่างเก้าหางคนแรก

นอกเหนือจากเรื่องนั้นแล้ว ก็ยังมีเรื่องการถือกำเนิดของเด็กรุ่นใหม่ในโคโนฮะ อย่างเช่น ฮาตาเกะ ซาคุโมะ จากตระกูลฮาตาเกะ, โอโรจิมารุ จากครอบครัวพลเรือนธรรมดา, จิไรยะ และอีกหลายๆ คน

แน่นอนว่า เหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดก็คือ การถือกำเนิดของลูกคนแรกของ เซนจู เซ็นมุ และ เซนจู ซาจิกะ

เซนจู ซึนาเดะ!

ในเส้นเวลาตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ เธอคือผู้ที่ดำรงตำแหน่งเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 5 และยังเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในด้านวิชานินจาแพทย์ของโลกนินจา ผู้ได้รับสมญานามว่า "เซียนแพทย์"

หลังจากซึนาเดะเกิดมา เนื่องจากเธอเป็นหลานสาวคนโต เซนจู ฮาชิรามะ และ อุซึมากิ มิโตะ จึงให้ความสำคัญกับเธอเป็นอย่างมาก และคอยมอบความรักความเอ็นดูให้กับเธออย่างไม่สิ้นสุด

นอกจากนี้ หลังจากซึนาเดะเกิดมา เพื่อเป็นการเอาชนะใจเซนจู ฮาชิรามะ ไดเมียวแห่งแคว้นฮิโนะคุนิ จึงได้ดำเนินกลยุทธ์ที่สอดคล้องกัน โดยการมอบบรรดาศักดิ์ 'องค์หญิง' ให้แก่ซึนาเดะ

นั่นหมายความว่า นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่เพียงแค่ในโคโนฮะเท่านั้น แต่ครอบคลุมไปทั่วทั้งแคว้นฮิโนะคุนิ สถานะของเธอจะสูงส่งจนยากจะหาใครมาเทียบเคียงได้

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมการปฏิบัติที่มีต่อชิยูถึงได้แตกต่างจากซึนาเดะลิบลับ ทั้งๆ ที่ทั้งคู่ต่างก็เป็นหลานของเซนจู ฮาชิรามะน่ะเหรอ?

เหตุผลหลักๆ ก็เป็นเพราะว่าคนหนึ่งเป็นหลานสายเลือดแท้ๆ ส่วนอีกคนเป็นเพียงแค่เด็กที่รับมาเลี้ยง

ดังนั้น ไม่ว่าเซนจู ฮาชิรามะ จะชื่นชอบชิยูมากแค่ไหน และไม่ว่าเขาจะปฏิบัติต่อทั้งคู่อย่างเท่าเทียมกันมากเพียงใด แต่ในสายตาของคนนอก เขาโคโนฮะ ชิยูก็เป็นแค่ลูกบุญธรรม หรือพูดง่ายๆ ก็คือ เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า

ลองจินตนาการดูสิว่า เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าจะเอาอะไรไปเทียบกับหลานสายเลือดแท้ๆ ได้ล่ะ?

ดังนั้น หลังจากที่เซนจู ฮาชิรามะ ประกาศรับชิยูมาเลี้ยงดู คนนอกจึงไม่ได้ให้ความสนใจในตัวชิยูมากนัก

ในทางตรงกันข้าม ซึนาเดะ เด็กทารกแรกเกิดคนนี้ กลับสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่ไปทั่วทั้งแคว้นฮิโนะคุนิได้เพียงแค่เธอลืมตาดูโลก

แน่นอนว่า สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงแค่มุมมองจากคนภายนอกที่มีต่อชิยู ภายในครอบครัวเซนจู พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่เหินห่างจากชิยูเพราะการเกิดมาของซึนาเดะเท่านั้น แต่พวกเขายังปล่อยให้ชิยูรับหน้าที่ความรับผิดชอบของการเป็นพี่ชายอีกด้วยการเป็นพี่เลี้ยงเด็ก!

ใช่แล้ว หลังจากที่ซึนาเดะเกิดมา คนที่เธอได้คลุกคลีด้วยมากที่สุด ไม่ใช่พ่อแม่ของเธอ และไม่ใช่คุณปู่ของเธออย่าง เซนจู ฮาชิรามะ ที่กำลังยุ่งวุ่นวายแถมยังต้องพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บของเขาอยู่เลยด้วยซ้ำ!

แต่เป็นชิยู พี่ชายที่ไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดใดๆ คนนี้ต่างหาก!

ภายในอาณาบริเวณตระกูลเซนจู ตรงลานบ้านของเซนจู ฮาชิรามะ เด็กชายคนหนึ่งที่ดูอายุยังไม่มากนัก กำลังอุ้มเด็กทารกที่ดูเหมือนจะเพิ่งอายุได้แค่หนึ่งเดือน ออกมาอาบแดดอยู่ในลานบ้าน

"ซึนาเดะ..."

เมื่อมองดูเด็กทารกในอ้อมแขนที่มีผิวพรรณบอบบางอมชมพู ภายในใจของชิยูก็เต็มไปด้วยความคิดที่ซับซ้อนตีกันวุ่นวาย

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า นอกจากเขาจะได้ข้ามมิติมาอยู่ในโลกนารูโตะและถูกรับเลี้ยงโดยเซนจู ฮาชิรามะแล้ว ตอนนี้เขายังต้องมารับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงเด็กอีก แถมเด็กคนนี้ก็ไม่ใช่เด็กธรรมดาๆ ซะด้วย

เซนจู ซึนาเดะ! โฮคาเงะรุ่นที่ 5 แห่งหมู่บ้านโคโนฮะ หนึ่งในสามนินจาในตำนาน ผู้เป็นที่รู้จักในฉายา "หมูอ้วนในตำนาน"

ในระหว่างที่กำลังครุ่นคิด ชิยูก็ไม่ลืมที่จะหยอกล้อซึนาเดะไปด้วย

เมื่อมองดูซึนาเดะที่แสนจะเงียบสงบในอ้อมแขน ชิยูก็ไม่เข้าใจเลยว่า ในอนาคตเธอจะกลายไปเป็นคนแบบนั้นได้ยังไง คนที่เอะอะไม่พอใจอะไรก็จะใช้หมัดทุบตีคนอื่นลูกเดียวน่ะ

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ชิยูก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา ภาพความทรงจำอันไม่น่าอภิรมย์บางอย่างผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างชัดเจน

"ชิยู พาซึนาเดะกลับมากินข้าวได้แล้วจ้ะ"

จู่ๆ เสียงของเซนจู ซาจิกะ ก็ดังมาจากข้างในห้อง

"กำลังไปฮะ คุณอาซาจิกะ!"

เมื่อได้ยินเสียงเรียก ชิยูก็ตอบกลับไปทันที จากนั้นก็ก้มลงมองซึนาเดะน้อยในอ้อมแขนแล้วเอ่ยเสียงเบา "ซึนาเดะ ได้เวลากินข้าวแล้วนะ"

หลังจากพูดจบ ชิยูก็อุ้มซึนาเดะเดินไปที่ห้องรับประทานอาหาร

"คุณอาซาจิกะ! คุณย่ามิโตะ!"

เมื่อมองดูสองคนที่อยู่ในห้อง ชิยูก็กล่าวทักทายพวกเธอก่อนเป็นอันดับแรก

จากนั้นเขาก็หันกลับมา และหลังจากส่งซึนาเดะในอ้อมแขนให้กับเซนจู ซาจิกะ แล้ว เขาก็เดินไปนั่งที่ที่นั่งของตัวเอง

"ดูเหมือนว่าชิยูจะชอบซึนาเดะเอามากๆ เลยนะเนี่ย!"

เมื่อเห็นท่าทีอาลัยอาวรณ์ของชิยู อุซึมากิ มิโตะ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว

"ใช่ฮะ!"

สำหรับเรื่องนี้ ชิยูไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด เขากลับมองไปที่ซึนาเดะในอ้อมแขนของเซนจู ซาจิกะ แล้วพูดว่า "ซึนาเดะน้อยน่ารักขนาดนี้ ใครจะไม่ชอบบ้างล่ะฮะ?"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."

เมื่อได้ยินคำพูดของชิยู อุซึมากิ มิโตะ และ เซนจู ซาจิกะ ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

"นั่นก็จริงนะ!"

จากนั้น อุซึมากิ มิโตะ ก็พยักหน้าเห็นด้วย "ซึนาเดะน้อยน่ารักซะขนาดนี้ จะไม่ให้น่าเอ็นดูได้ยังไงกันล่ะจ๊ะ?"

"อุแว้ อุแว้..."

บางทีอาจจะเป็นเพราะการเคลื่อนไหวของพวกเขาสองสามคนมันเสียงดังเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะเหตุผลอื่นใดก็แล้วแต่ จู่ๆ ในตอนนั้นเอง ซึนาเดะน้อยก็เริ่มขยับตัวและร้องงอแงออกมา

"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะลูกนะ..."

เมื่อเห็นซึนาเดะจู่ๆ ก็ร้องงอแงขึ้นมา เซนจู ซาจิกะ ก็รีบพยายามปลอบโยนเธอทันที

อย่างไรก็ตาม บางทีอาจจะเป็นเพราะว่านี่คือการเป็นแม่คนครั้งแรกของเธอ และเธอก็ยังไม่รู้เคล็ดลับอะไร ยิ่งเซนจู ซาจิกะ พยายามปลอบเธอมากเท่าไหร่ ซึนาเดะก็ยิ่งร้องงอแงหนักขึ้นเท่านั้น

"นี่มัน... ฉันควรจะทำยังไงดีคะ?"

ท้ายที่สุด เมื่อมองดูซึนาเดะน้อยที่กำลังร้องงอแงอยู่ในอ้อมแขน เซนจู ซาจิกะ ก็สูญเสียความเยือกเย็นไปชั่วขณะ เธอรีบหันไปมองอุซึมากิ มิโตะ เพื่อขอความช่วยเหลือจากเธอ

"คุณอาซาจิกะฮะ ส่งซึนาเดะมาให้ผมเถอะ!"

แต่สิ่งที่ทำให้เซนจู ซาจิกะ ต้องประหลาดใจก็คือ ก่อนที่อุซึมากิ มิโตะ จะทันได้อ้าปากพูด ชิยูก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน เขาเดินมาตรงหน้าเธอและกางแขนออก เตรียมพร้อมที่จะรับตัวเด็กมา

"เอ่อ คือว่า..."

เมื่อมองดูการกระทำของชิยู เซนจู ซาจิกะ ก็รู้สึกลังเล แต่เมื่อเธอเห็นอุซึมากิ มิโตะ พยักหน้าเห็นด้วยที่จะมอบเด็กให้ชิยูดูแล เซนจู ซาจิกะ จึงค่อยๆ ส่งตัวซึนาเดะน้อยให้กับชิยู