ตอนที่ 2 : อัปเกรดอาบเลือด! ถึงเวลาแสดงของอิกอร์แล้ว

"ล้อเล่นกันใช่ไหมเนี่ย!"

"รองกัปตันลำดับที่สี่เป็นถึงตัวอันตรายที่มีค่าหัวตั้ง 650,000 เบรีเลยนะ เขาตายไปง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?"

พวกเขามองไปที่อิกอร์ด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะถอยร่นกลับไปพร้อมๆ กัน และบางคนถึงกับหันหลังวิ่งหนี

"พวกแกไม่รู้เหรอว่าการหันหลังให้ศัตรูมันเป็นเรื่องที่อันตรายมากนะ?"

คำพูดที่ราวกับเสียงของยมทูตจากอิกอร์ดังดังก้องอยู่ในหูของพวกลูกสมุน

ฉัวะ!

ชิ้ง!

การสังหารหมู่เริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็วและจบลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่าทหารเรือตั้งแต่รองผู้บัญชาการฐานไปจนถึงทหารทุกระดับชั้น ต่างก็อดไม่ได้ที่จะโห่ร้องเชียร์ออกมาเสียงดัง

นี่เป็นเหมือนเข็มฉีดยาแห่งความหวังสำหรับพวกเขาที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังอย่างไม่ต้องสงสัย

"ไอ้หนู อย่าให้มันได้ใจไปนักนะ!"

เมื่อเห็นขวัญกำลังใจของทหารเรือกลับคืนมา ชายตาเดียวที่ถือขวานคู่ก็พุ่งตัวเข้ามาแล้วขว้างขวานใส่อิกอร์

รองกัปตันลำดับที่สามแห่งกลุ่มโจรสลัดกรีนสเปราท์ ค่าหัว 770,000

"ระวัง!"

เหล่าทหารเรือตะโกนด้วยความตกใจ

แต่อิกอร์ราวกับมีตาหลัง เขาหลบขวานได้อย่างง่ายดายด้วยการเอียงตัวหลบ และพุ่งเข้าชนกระแทกหน้าอกของรองกัปตันลำดับที่สามอย่างจัง

กร๊อบ!

รองกัปตันลำดับที่สามไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าอิกอร์จะกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ ด้วยความไม่ทันตั้งตัว กระดูกหน้าอกของเขาจึงถูกกระแทกจนแหลกละเอียดและยุบตัวลงไป

"ถ้าคนหนุ่มไม่ให้ได้ใจ แล้วมันจะเป็นคนหนุ่มไปได้ยังไงล่ะ?"

โดยไม่ปล่อยให้ชายตาเดียวได้มีโอกาสลุกขึ้นยืน อิกอร์ก็แทงดาบทะลุหน้าอกของเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

【ความคืบหน้าของภารกิจ 58%】

รองกัปตันลำดับที่สามมาอย่างไวและจากไปอย่างไว

พวกลูกสมุนรอบๆ ที่เตรียมตัวจะส่งเสียงเชียร์รองกัปตันลำดับที่สามและเยาะเย้ยอิกอร์ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนลำคอถูกบีบ ใบหน้าของพวกมันเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำและซีดเผือดราวกับคนตาย

เพราะอิกอร์กำลังพุ่งเป้ามาที่พวกมันแล้ว

"ไม่... อย่านะ อย่าเข้ามา!"

"อย่าฆ่าฉันเลย!!"

"ฉันรู้ว่าฉันผิดไปแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ!"

เพชฌฆาตเหล่านี้ที่เคยปล้นสะดมและเข่นฆ่าผู้คนตามอำเภอใจ บัดนี้กลับกลายเป็นเหมือนลูกแกะที่รอคอยการถูกเชือด พวกมันร้องขอความเมตตาด้วยความหวาดกลัวและวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิง

แต่ทว่า!

การใจดีกับศัตรูก็คือการโหดร้ายกับตัวเอง

อิกอร์ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขายังคงแกว่งดาบฟาดฟันต่อไป "พวกแกไม่ได้รู้ตัวหรอกว่าทำผิด พวกแกก็แค่รู้ตัวว่ากำลังจะตายต่างหาก"

ผู้ที่เข่นฆ่าผู้อื่น ย่อมถูกผู้อื่นเข่นฆ่า!

มันก็แค่นั้นแหละ!

เมื่อหันกลับไปมอง พวกลูกสมุนโจรสลัดที่อยู่รอบๆ ก็ถูกเขากวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว

【ความคืบหน้าของภารกิจ 68%】

อิกอร์ไม่ได้หยุดพัก เขามองไปทางด้านหลังของตัวเอง ไปยังชายร่างผอมที่ถือปืนสั้นและมีดาบสไตล์ตะวันตกห้อยอยู่ที่เอว

รองกัปตันลำดับที่หนึ่งแห่งกลุ่มโจรสลัดกรีนสเปราท์ ค่าหัว 1.05 ล้าน

อิกอร์พุ่งตรงเข้าไปหาเขาราวกับกระต่ายที่ปราดเปรียว

"ไอ้หนู แกมันอวดดีเกินไปแล้ว!"

เมื่อเผชิญหน้ากับอิกอร์ที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง รองกัปตันลำดับที่หนึ่งก็หัวเราะออกมาด้วยความโกรธ "อย่าคิดนะว่าแค่จัดการกับขยะสองชิ้นนั้นได้ แล้วแกจะคิดว่าฉันเป็นพวกกระจอกแบบนั้นด้วย แกเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนแล้ว!!!"

เคร้ง!

เขาชักดาบยาวที่เอวออกมาและฟาดฟันเข้าใส่ดาบของอิกอร์อย่างหนักหน่วง

ทว่าในวินาทีที่ดาบปะทะกัน ใบหน้าของรองกัปตันลำดับที่หนึ่งก็เปลี่ยนไป

"พละกำลังมหาศาลอะไรขนาดนี้!"

รองกัปตันลำดับที่หนึ่งรู้สึกชาไปทั้งแขน และเจ็บปวดราวกับง่ามมือของเขากำลังจะฉีกขาด

เขาไม่สามารถทนต่อแรงมหาศาลที่ส่งมาจากใบดาบของอิกอร์ได้

โดยไม่ลังเล เขาชักปืนออกมาและลั่นไกยิงทันที

แต่อิกอร์สามารถหลบกระสุนที่ยิงต่อเนื่องหลายนัดได้อย่างพลิ้วไหว และฉวยโอกาสพุ่งตัวเข้าไปฟันปืนฟลินท์ล็อกจนแตกออกเป็นสองซีก

"แย่แล้ว!"

รองกัปตันลำดับที่หนึ่งรีบถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อหลบหลีกการไล่ล่าของอิกอร์ แต่อิกอร์ก็ติดตามเขาไปราวกับเงาตามตัว

รองกัปตันลำดับที่หนึ่งอดไม่ได้ที่จะสบถในใจ "บ้าเอ๊ย เจ้านี่มันอายุยังน้อยอยู่แท้ๆ ทำไมประสบการณ์ต่อสู้ถึงได้โชกโชนขนาดนี้?"

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรับมือได้อย่างยากลำบาก

ฉัวะ!

หลังจากหลบการโจมตีครั้งหนึ่งของอิกอร์ได้ เขาก็แทงดาบสวนกลับไปที่ใต้เอวของอิกอร์โดยตรง

การโจมตีนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน อิกอร์หลบไม่ทัน และเกิดรอยแผลยาวที่ใต้เอวของเขา

เมื่อเห็นอิกอร์ได้รับบาดเจ็บ พวกโจรสลัดรอบๆ ก็โห่ร้องเชียร์ทันที

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หนู คราวนี้แกรู้ซึ้งถึงพลังของรองกัปตันลำดับที่หนึ่งแล้วใช่ไหมล่ะ"

"ปล่อยให้แกอวดดีไปเถอะไอ้หนู อีกเดี๋ยวก็ถึงวันตายของแกแล้ว"

"รองกัปตันลำดับที่หนึ่ง ลุยเลย!"

"ฆ่าไอ้เด็กอวดดีนี่ซะ!"

แต่ต่างจากความตื่นเต้นและดีใจของพวกลูกสมุน ใบหน้าของรองกัปตันลำดับที่หนึ่งกลับไม่แสดงความพึงพอใจเลยแม้แต่น้อย แต่กลับดูเคร่งเครียดอย่างผิดปกติ

พละกำลังและความเร็วในการตอบสนองของอิกอร์นั้นโดดเด่นเกินไป เขาอาจจะเอาชนะไม่ได้ก็ได้

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าการตัดสินใจของรองกัปตันลำดับที่หนึ่งนั้นถูกต้อง

สิบนาทีต่อมา!

แฮก แฮก แฮก!

รองกัปตันลำดับที่หนึ่งกุมลำคอของตัวเองอย่างไม่ยินยอมพ่ายแพ้ พยายามที่จะหยุดเลือดที่ไหลออกมาจากบาดแผล

แต่สุดท้าย เขาก็ไม่อาจต้านทานพละกำลังและชีวิตที่ถูกพรากไปจากการเสียเลือดมาก และล้มลงไปกองกับจมกองเลือด

【ความคืบหน้าของภารกิจ 100%】

"เฮ้ เฮ้ เฮ้ ล้อเล่นกันใช่ไหมเนี่ย"

"รองกัปตันลำดับที่หนึ่งเป็นถึงสัตว์ประหลาดที่มีค่าหัวตั้ง 1.5 ล้านเลยนะ แถมยังถูกฆ่าตายอีกเหรอ?"

"พวกทหารเรือไปเอาสัตว์ประหลาดแบบนี้มาจากไหนกัน!!"

พวกลูกสมุนที่เพิ่งจะโห่ร้องเชียร์เมื่อครู่นี้ จู่ๆ ก็เต็มไปด้วยความหวาดผวา

มันคงจะเป็นเรื่องปกติถ้ารองกัปตันลำดับที่สี่และลำดับที่สามถูกฆ่าตาย

แต่รองกัปตันลำดับที่หนึ่งนั้นแข็งแกร่งมาก เป็นรองแค่กัปตันเท่านั้น และเขาก็ยังมาตายอีก

หนี!

ถึงแม้ว่าอิกอร์จะเต็มไปด้วยบาดแผลและหอบหายใจอย่างหนัก แถมดาบยาวในมือของเขาก็รับภาระหนักเกินไปจนแตกหักร่วงหล่นลงพื้นดังแกร๊ง

พวกมันก็ยังต้องการแค่หนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ทว่า!

กัปตันกลุ่มโจรสลัดกรีนสเปราท์  'ต้นอ่อนสีเขียว' บากูล่า ที่เฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้มาตลอด รู้ดีถึงสถานการณ์ทั้งหมด

อิกอร์มาถึงขีดจำกัดของตัวเองแล้วจริงๆ นี่คือเวลาที่ดีที่สุดที่จะฆ่าอิกอร์

เขาออกคำสั่งด้วยจิตสังหาร "อย่าหนี! ใช้จังหวะที่มันกำลังอ่อนแอนี้ เข้าไปพร้อมๆ กัน ฆ่ามันซะ!"

"ฝันไปเถอะ!"

ทหารเรือที่เหลืออยู่เห็นเช่นนี้จึงรีบก้าวออกมาขวางเอาไว้ทันที

【ทหารเรือผู้ผดุงความยุติธรรม ขอแสดงความยินดีที่คุณทำภารกิจแรกสำเร็จ รางวัลถูกแจกจ่ายแล้ว】

【ความเข้มข้นของสายเลือดคนยักษ์กำลังเพิ่มขึ้น】

อิกอร์รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขากำลังถูกจัดเรียงใหม่ กล้ามเนื้อและกระดูกของเขากำลังคำราม เปลี่ยนแปลง ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้วิวัฒนาการ

และเขาไม่รู้ว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า แต่ดูเหมือนเขาจะตัวสูงขึ้นด้วย

【แจกจ่ายดาบดำตีร้อยครั้งแล้ว】

ดาบยาวสีดำสนิทที่เปล่งประกายแสงเย็นเยียบจนทำให้ใจสั่นปรากฏขึ้นในมือของอิกอร์

【โหลดการ์ดโชคดี 100% สำเร็จ ระยะเวลา 15 นาที】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่โชคดีตระหนักรู้ถึงสกิลของเผ่าคนยักษ์: การควบแน่นพลัง】

อิกอร์รู้สึกว่าจู่ๆ เขาก็รู้วิธีรวบรวมพลังของตัวเองไว้ในจุดเดียว เพื่อสร้างพลังทำลายล้างที่มากขึ้น

【โฮสต์: ฮ็อกนิส อิกอร์】

【อายุ: 19 ปี】

【อาชีพ: ทหารเรือแห่งมารีนฟอร์ด - จ่า】

【ไอเทม: ดาบดำตีร้อยครั้ง】

【การประเมินพลังต่อสู้: ระดับ C 】

【แจ้งเตือนระบบ: สายเลือดคนยักษ์ยังไม่ผสานอย่างสมบูรณ์ โฮสต์สามารถส่งเสริมการผสานให้สมบูรณ์ได้ผ่านการต่อสู้อันดุเดือด และพลังต่อสู้จะได้รับการพัฒนามากยิ่งขึ้น】

【ความแข็งแกร่งทางร่างกาย: 38】

【สกิล: การควบแน่นพลัง】

【สายเลือด: สายเลือดคนยักษ์ความเข้มข้น 7%】

...

เมื่อเฝ้ามองดูออร่าของอิกอร์แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้งในชั่วพริบตา ม่านตาของบากูล่าก็หดเล็กลง

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับอิกอร์ แต่เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถต่อสู้ต่อไปได้

แค่รองผู้บัญชาการฐานที่อยู่ตรงหน้าเขาก็รับมือยากพออยู่แล้ว ถ้าต้องเพิ่มอิกอร์เข้ามาอีกคน เขาคงรับมือไม่ไหวแน่ๆ

แต่ทว่า!

บากูล่าเห็นเพียงภาพติดตาเบื้องหน้า และอิกอร์ที่กำลังถือดาบดำก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวแล้ว

"คิดจะหนีตอนนี้เหรอ? สายไปแล้ว!"

ดาบปะทะดาบ อิกอร์จ้องมองบากูล่าที่สูงกว่าเขาถึงครึ่งศีรษะด้วยดวงตาที่ลุกเป็นไฟ

นี่คือหินลับมีดชั้นยอดสำหรับพลังต่อสู้เลยล่ะ

มันไม่เพียงแต่จะช่วยให้สายเลือดคนยักษ์ผสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์เท่านั้น แต่มันยังช่วยให้เขาสามารถซึมซับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นมา และเสริมสร้างรากฐานของตัวเองให้มั่นคงอีกด้วย

เขาจะปล่อยให้อีกฝ่ายเดินหนีไปง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน?