บทที่ 35: การข้ามเวลาแบบจำกัดเขต

บทที่ 35: การข้ามเวลาแบบจำกัดเขต

หากจะบอกว่าการปรากฏขึ้นของ "ไอสมบัติธรรมชาติ" ทำให้หยางจิ้งยินดีมากแล้วละก็ สิ่งที่ปรากฏบนผังทักษะซึ่งกำลังเปล่งแสงเรืองรองอยู่นั้น กลับทำให้หยางจิ้งยินดีจนแทบคลั่ง! ชัดเจนว่า "บ่อรวบรวมไอสมบัติ" ทั้งสอง

ที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมานั้น คือแหล่งขุมพลังงานหลักของแหวนศักดิ์สิทธิ์ และทักษะ "ตรวจสอบ" ที่สว่างขึ้นก่อนหน้านี้ก็จำเป็นต้องใช้พลังงานสนับสนุน โดยบ่อรวบรวมไอสมบัติทั้งสองต่างแยกเส้นพลังงานออกมาเชื่อมต่อกับทักษะตรวจสอบ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านั่นคือการส่งพลังงานหล่อเลี้ยงทักษะตรวจสอบนั่นเอง แต่ทว่า... ไอ้ทักษะที่เริ่มเปล่งแสงรำไรและมีเส้นพลังงานเชื่อมต่อมาถึงเหมือนกันเนี่ย มันคือตัวอะไรกันแน่? ดูท่าว่าทักษะที่ยังไม่ปรากฏชื่อนี้กำลังจะ

ถูกปลดล็อกโดยอัตโนมัติเสียแล้ว ไม่อย่างนั้นบ่อรวบรวมไอสมบัติคงไม่แบ่งเส้นพลังงานมาเชื่อมกับทักษะนี้หรอก

แต่เอ๊ะ... ตูยังไม่ได้สั่งให้ปลดล็อกทักษะเลยนะ หรือว่าไอ้แหวนศักดิ์สิทธิ์นี่มันไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของตูร้อยเปอร์เซ็นต์กันแน่? การปลดล็อกทักษะหนึ่งน่าจะต้องใช้พลังงานมหาศาล ตอนนี้ตูยังเป็นคนจน(พลังงาน) อยู่นะเฟ้ย

จะมาผลาญพลังงานเล่นแบบนี้ไม่ได้...แม้หยางจิ้งจะเสียดายพลังงาน แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ดูเหมือนกระบวนการปลด

ล็อกทักษะนี้จะไม่ใช่สิ่งที่เจ้าของร่างอย่างเขาจะควบคุมได้จริงๆ ด้วยความจนใจ หยางจิ้งจึงลองใช้นิ้วแตะลงไปบนทักษะที่กำลังเปล่งแสงนั่น และแล้ว... ความเซอร์ไพรส์ก็มาเยือนอีกครั้ง!

"เนื่องจากโฮสต์ได้ดูดซับพลังงานเป็นครั้งที่สาม และมีความคิดริเริ่มในการดูดซับไอสมบัติธรรมชาติจนสามารถกระตุ้นให้เกิดบ่อรวบรวมไอสมบัติธรรมชาติขึ้นมาได้ ซึ่งช่วยเร่งความเร็วในการอัปเกรดของแหวนศักดิ์สิทธิ์ให้ถึงเกณฑ์รางวัลพิเศษ ดังนั้นแหวนศักดิ์สิทธิ์จึงขอมอบรางวัลเป็นทักษะให้แก่โฮสต์ 1 อย่าง โดยจะเป็นการสุ่มเลือกจากผังทักษะ... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะ 'การข้ามเวลาแบบจำกัดเขต' ขณะนี้แหวนศักดิ์สิทธิ์กำลังเปิดใช้งานทักษะนี้ให้โฮสต์ฟรี โปรดรอสักครู่..."

ข้อความที่เด้งขึ้นมาทำให้หยางจิ้งดีใจสุดขีด เขาไม่คิดเลยว่าการดูดซับไอสมบัติธรรมชาติจากแท่นฝนหมึก

ตวนเยี่ยน นอกจากจะสร้างบ่อรวบรวมพลังงานใหม่แล้ว ยังได้รางวัลพิเศษจากแหวนเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง! ที่สำคัญที่สุดคือ ทักษะที่สุ่มได้มานั้นดูเหมือนจะเป็นทักษะระดับสูงเสียด้วย โดยเฉพาะชื่อของมันเนี่ย... เช้ดเข้! "การข้ามเวลาแบบจำกัดเขต" ชื่อแม่งโครตจะหรูหราอลังการงานสร้าง! หยางจิ้งที่อ่านนิยายออนไลน์มานับไม่ถ้วนรู้ดีว่า อะไรก็ตามที่ไปแตะเรื่องของ "มิติ" และ "เวลา" มันคือของระดับท็อปคลาสทั้งนั้น และทักษะที่เกี่ยวกับมิติเวลามักจะเป็นไม้ตายก้นหีบของพวกตัวเอกสุดเทพในนิยายเสมอ...ตอนนี้ระบบดันมอบทักษะระดับสูงแบบนี้มาให้ ถึงแม้ข้างหน้าจะมีคำว่า

"จำกัดเขต" พ่วงมาด้วย แต่มันก็ต้องเทพสุดยอดอยู่ดี!

"อยากรู้จริงๆ ว่าไอ้ทักษะข้ามเวลาแบบจำกัดเขตเนี่ยมันเป็นยังไง"

หยางจิ้งคิดพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาพยายามแตะไปที่ทักษะที่กำลังเปล่งแสงนั่นอีกรอบ แต่มันก็ยังนิ่งสนิท

"หรือว่าเป็นเพราะทักษะยังเปิดใช้งานไม่สมบูรณ์?"

หยางจิ้งคิดอย่างจนใจ แม้ในใจจะคันยิบๆ เหมือนมีหนูแสนตัวมาวิ่งพล่านอยู่ข้างใน แต่เขาก็ต้องอดทนรออย่างใจเย็น แหวนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ปล่อยให้หยางจิ้งรอนานนัก ประมาณหนึ่งนาทีต่อมา ทักษะที่เรืองแสงอยู่นั้นก็ระเบิดแสงเจิดจ้าออกมาจนหยางจิ้งต้องหรี่ตาลง เมื่อแสงจางหายไป บนผังทักษะที่เดิมมีเพียงทักษะ "ตรวจสอบ" ที่สว่างอยู่ ในที่สุดก็ได้มีชื่อที่สองสว่างไสวขึ้นมาแล้วนั่นคือ "การข้ามเวลาแบบจำกัดเขต" หยางจิ้งลองแตะไปที่ทักษะที่สว่างจ้านั่นทันที และหน้าต่างอินเทอร์เฟซก็ปรากฏคำอธิบายขึ้นมา ทักษะ "การข้ามเวลาแบบจำกัดเขต" หนึ่งในทักษะระดับสูงในผังทักษะของแหวนศักดิ์สิทธิ์ ในสภาวะปกติการเปิดใช้งานทักษะนี้ต้องใช้พลังงานมหาศาล แต่เนื่องจากทักษะนี้เป็นรางวัลที่มอบให้โฮสต์ การเปิดใช้งานครั้งนี้จึงไม่สิ้นเปลืองพลังงานที่โฮสต์สะสมไว้

รายละเอียดทักษะ: เมื่อโฮสต์ใช้งานทักษะนี้ จะสามารถใช้พิกัดเวลาและสถานที่ในปัจจุบันเป็นจุดอ้างอิงเพื่อย้อนเวลาไปในอดีตได้ไม่เกิน 40 ปี (ย้อนได้สูงสุด 40 ปี ต่ำสุด 1 วัน) ส่วนระยะเวลาที่สามารถพำนักอยู่ในอดีตได้นั้น จะขึ้นอยู่กับปริมาณพลังงานในบ่อรวบรวมไอสมบัติ ยิ่งมีพลังงานมาก โฮสต์ก็สามารถอยู่ได้นานขึ้น หากพลังงานน้อย ระยะเวลาก็จะสั้นลง

คำเตือน: ทักษะนี้เป็นทักษะระดับสูง การใช้งานแต่ละครั้งต้องใช้พลังงานสะสมมหาศาล โปรดตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีพลังงานเพียงพอก่อนใช้งาน

คำเตือน: เมื่อเปิดใช้งานทักษะนี้ เนื่องจากเกี่ยวข้องกับ "ความย้อนแย้งของมิติเวลา" แหวนศักดิ์สิทธิ์จะสร้างเกราะพลังงานป้องกันให้โฮสต์ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้โฮสต์ถูกมิติเวลาลบทำลายทิ้ง พลังงานป้องกันนี้ได้มาจากบ่อรวบรวมไอสมบัติเช่นกัน ดังนั้นในระหว่างที่พำนักอยู่ในอดีต โปรดหลีกเลี่ยงการกระทำที่ก่อให้เกิดความย้อนแย้งของมิติเวลา มิฉะนั้นพลังงานป้องกันจะถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว หากพลังงานไม่พอ โฮสต์จะถูกส่งกลับสู่เวลาปัจจุบันทันที และหากพลังงานขาดแคลนขั้นรุนแรงจนไม่สามารถส่งกลับได้ โฮสต์อาจเผชิญกับความเป็นไปได้ที่จะถูกมิติเวลาลบตัวตนทิ้งไปตลอดกาล ดังนั้นโปรดสังเกตปริมาณพลังงานให้ดีเพื่อหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรม

คำเตือน: หลังจากใช้ทักษะนี้ มิติเวลาที่โฮสต์ไปพำนักอยู่อาจเกิดความปั่นป่วนจากความย้อนแย้ง ทำให้เหตุการณ์สุ่มในเวลานั้นไม่ดำเนินไปตามวิถีทางประวัติศาสตร์เดิม โปรดอย่าเสียพลังงานไปกับเหตุการณ์สุ่มเหล่านั้น เพราะมันไม่คุ้มค่า

คำอธิบายและคำเตือนที่เด้งขึ้นมาเป็นชุด ทำเอาหยางจิ้งอ่านไปใจสั่นไป สมกับเป็นทักษะระดับสูงจริงๆ

แค่คำอธิบายก็ยาวกว่าทักษะตรวจสอบตั้งเยอะ ที่สำคัญคือแม้ทักษะนี้จะดูเทพขิงๆ แต่มันก็มีข้อจำกัดและอันตรายเยอะมาก สมชื่อทักษะ "จำกัดเขต" จริงๆ แต่ก็นั่นแหละ ต่อให้ข้อจำกัดจะเยอะแค่ไหน หยางจิ้งก็ยังยินดีจนแทบบ้า เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะนี่มันคือการข้ามเวลานะเฟ้ย! ถึงจะย้อนได้แค่ 40 ปี มีข้อจำกัดโง่นั่นนี่ แถมอาจจะโดนลบตัวตนทิ้งถ้าพลังงานหมด แต่มันหมายความว่ายังไง หยางจิ้งคิดออกในทันที! ตอนนี้ปี 2017 ต่อให้ย้อนไปได้แค่ 40 ปี ไกลสุดก็คือช่วงปลายทศวรรษที่ 70 หรือช่วงปี 80 แต่นั่นมันก็เหลือแหล่แล้ว! โดยเฉพาะถ้าเอาทักษะนี้ไปใช้ที่เมืองจีนนะ...บันเทิงแน่นอน!

ยุค 80: เก้าอี้ไม้หวงฮวาหลี (ไม้พะยูงจีน) สมัยราชวงศ์ชิงสภาพกริบๆ จ่ายแค่ 20 หยวนเขาก็ยกให้แล้ว!

แต่ยุคปัจจุบัน 2 ล้านหยวนเขายังให้แค่ลูบๆ คลำๆ!

ยุค 80: หินหยกดิบจากบ่อเก่าพม่าหนัก 30 กิโลกรัม จ่ายแค่สิบกว่าหยวนเอาไปนอนกอดเล่นได้เลย!

ปัจจุบันไอ้ของพรรค์นั้นกิโลละเป็นแสนหยวน!

ยุค 80: หินหยกเหอเถียนดิบๆ ขายกันกระสอบละ 50 หยวน! ปัจจุบันเขาชั่งขายเป็นกรัม!

ยุค 80: บ้านทรงสี่ประสานย่านโฮ่วไห่ หลังละประมาณ 2,000 หยวน! ปัจจุบันเริ่มที่ 20 ล้านหยวนต่อหลัง!

ยุค 80: แสตมป์ปีวอก ตอนออกมาใหม่ๆ ยังแทบไม่มีคนซื้อ! ปัจจุบันแสตมป์ดวงละ 8 เฟิน มีมูลค่าพุ่งเกิน 13,000 หยวน!

ยุค 80: กาน้ำชาดินม่วงฝีมืออาจารย์กู้จิ่งโจว จ่าย 200 หยวนยกกลับบ้านได้เลย! ปัจจุบัน 2 ล้านหยวนเขายังแค่ให้มองตาปริบๆ!

...ไม่ต้องพูดอะไรมากไปกว่านี้ การใช้ทักษะ "ข้ามเวลาแบบจำกัดเขต" ย้อนไปยุค 80 มันก็เหมือนหนูตกถังข้าวสาร เหมือนหมาป่าหลุดเข้าไปในคอกแกะ เหมือนเสือผู้หญิงหลุดเข้าไปในร้านนวด... แถมยังนวดฟรีด้วยนะเออ! แค่คิดว่าจะกวาดซื้อของเก่าจากยุคนั้นแล้วขนกลับมาในยุคปัจจุบัน... แค่จินตนาการ หยางจิ้งก็น้ำลายสอจนท่วมปากแล้ว...

จบตอนที่ 35