บทที่ 98: เตาอุ่นมือคู่รัก

บทที่ 98: เตาอุ่นมือคู่รัก

หิมะที่ตกหนักติดต่อกันมาหลายวันในที่สุดก็หยุดลง ดวงอาทิตย์โผล่พ้นก้อนเมฆออกมา สาดส่องแสงสีทองอร่ามลงมาบนผืนปฐพี

ชิงถงพรวดพราดเข้ามาในห้องของกู้ฉางเซิงพลางเอ่ยด้วยความตื่นตระหนกว่า

"คุณชาย แม่นางเซี่ยมาถึงในเมืองแล้วขอรับ"

"หืม?"

กู้ฉางเซิงช้อนตาขึ้น ในมือประคองเตาอุ่นมือเคลือบลงยาเอาไว้ รูปแบบของมันเหมือนกับใบที่เขามอบให้เซี่ยเชียนเชียนเมื่อหลายวันก่อนไม่ผิดเพี้ยน แตกต่างกันเพียงแค่สีเท่านั้น ของเซี่ยเชียนเชียนเป็นสีแดง ส่วนของเขาเป็นสีเขียว

"เมื่อวานแม่นางเซี่ยเพิ่งจะทุบหัวเจียงหมิงจนแตกไม่ใช่หรือขอรับ? คนบ้านเจียงต้องการนำเรื่องนี้ไปแจ้งทางการ แถมยังไหว้วานให้ซิ่วฉายหลี่มาช่วยว่าความให้ พวกเขามุ่งมั่นที่จะเอาชนะแม่นางเซี่ยให้จงได้ คุณชาย ท่านอย่ามัวแต่นั่งอยู่ตรงนี้เลย รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะขอรับ!"

กู้ฉางเซิงเลิกคิ้วขึ้น

"เปลี่ยนชุดไปทำไมกัน?"

"คุณชาย ท่านจะไม่ไปช่วยสนับสนุนแม่นางเซี่ยหรือขอรับ?"

ชิงถงเอ่ยถามด้วยใบหน้างุนงง

กู้ฉางเซิงแย้มยิ้มอย่างหล่อเหลาและสง่างามมากยิ่งขึ้น

"ใครคือนายอำเภอคนใหม่ของเมืองผิงหนิงเล่า?"

"กู้ฉางเต๋อขอรับ"

หลังจากตอบคำถาม ชิงถงก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่

"ดูความเลอะเลือนของข้าสิ นายอำเภอจะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่คุณชายใหญ่! เพียงแค่คุณชายสามเอ่ยปากคำเดียว วันนี้แม่นางเซี่ยก็ชนะใสสะอาดแล้วขอรับ"

กู้ฉางเซิงหยัดกายลุกขึ้นพลางประคองเตาอุ่นมือเคลือบลงยาเดินออกไป

"คุณชายใหญ่ยังอยู่ที่จวนหรือไม่?"

"น่าจะอยู่ที่โถงด้านหน้า กำลังเตรียมตัวออกเดินทางขอรับ"

ณ โถงด้านหน้า ฮูหยินกู้สวมหมวกให้บุตรชายคนโตอย่างรักใคร่และเอ่ยกำชับอย่างระมัดระวัง

"ฉางเต๋อ เจ้าเพิ่งจะเข้ารับตำแหน่งก็มีคดีความให้ต้องจัดการเสียแล้ว เจ้าต้องตัดสินอย่างยุติธรรม และทำหน้าที่เพื่อชาวบ้านอย่างแท้จริงนะ"

"เข้าใจแล้วขอรับ"

กู้ฉางเต๋อคลี่ยิ้มบางเบา เขาเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลกู้ ปีนี้อายุยี่สิบสามปี และได้ก้าวขึ้นเป็นนายอำเภอหลังจากสอบผ่านการสอบคัดเลือกขุนนางระดับจวี่เหริน รูปลักษณ์ของเขามีส่วนคล้ายคลึงกับกู้ฉางเซิงอยู่บ้าง ทว่าใบหน้าของเขากลมกว่าและมีรูปร่างที่บึกบึนกว่า ไม่เหมือนกับกู้ฉางเซิงที่ดูราวกับจะปลิวไปตามลมได้ทุกเมื่อ

ดวงตาของฮูหยินกู้หยีลงด้วยรอยยิ้ม

"ในที่สุดตระกูลของเราก็มีขุนนางเสียที ช่างนำความภาคภูมิใจมาสู่วงศ์ตระกูลโดยแท้"

"แค่นี้จะเป็นอะไรไป ในวันข้างหน้า ข้าจะเข้าสอบเพื่อคว้าตำแหน่งที่สูงที่สุดในการสอบคัดเลือกขุนนางให้ได้"

กู้ฉางเต๋อยิ้ม สายตาของเขาเลื่อนไปมองกู้ฉางเซิง ก่อนที่สีหน้าจะแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนมากยิ่งขึ้น

"รอให้อาสามหายเป็นปกติเมื่อใด เขาก็ควรจะเข้าสอบเพื่อคว้าตำแหน่งสูงสุดเช่นเดียวกัน"

"ฉางเซิง เหตุใดเจ้าถึงออกมาเล่า? อากาศหนาวเย็นปานนี้ เจ้าควรจะพักผ่อนอยู่ในห้องให้มากหน่อยสิ"

ฮูหยินกู้รู้สึกสงสารบุตรชายคนเล็กจับใจ นางหันไปดุชิงถง

"เจ้าดูแลคุณชายสามประสาอะไรเนี่ย?"

กู้ฉางเซิงเอ่ยขึ้นว่า

"ท่านแม่ ข้าอยากตามคุณชายใหญ่ไปดูเรื่องสนุกเสียหน่อยขอรับ"

ฮูหยินกู้ขมวดคิ้ว

"ก็แค่เรื่องทะเลาะเบาะแว้งไร้สาระของชาวบ้าน จะมีอะไรให้น่าดูกัน? อากาศหนาวถึงเพียงนี้ เจ้านอนพักอยู่ที่จวนเถอะ!"

"ท่านแม่ ให้ฉางเซิงไปกับข้าเถอะขอรับ! สุขภาพของเขาดีขึ้นมากแล้ว ได้ออกไปขยับเขยื้อนร่างกายบ้างก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขานะขอรับ"

กู้ฉางเต๋อเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

"ฉางเซิง ตามข้ามาสิ"

"ขอรับ"

กู้ฉางเซิงเดินตามกู้ฉางเต๋อไป ส่วนชิงถงก็รีบวิ่งตามไปคลุมเสื้อคลุมขนสัตว์ผืนหนาให้กับเขา

เมื่อออกมาด้านนอกและก้าวขึ้นไปบนรถม้า สายตาของกู้ฉางเต๋อก็ทอดมองลงไปยังเตาอุ่นมือเคลือบลงยาในมือของกู้ฉางเซิง

"อาสาม เจ้าถึงกับนำเตาอุ่นมือออกมาด้วย เจ้าคงจะมีใครอยู่ในใจแล้วกระมัง"

เดิมทีเตาอุ่นมือเคลือบลงยานี้เป็นของคู่กัน มีสีแดงและสีเขียวอย่างละใบ ได้รับการออกแบบมาอย่างงดงามประณีต พวกมันสามารถนำมาแยกใช้ หรือจะวางคู่กันเป็นของประดับก็ย่อมได้ ตอนนั้น หลิ่วซื่อ ภรรยาของกู้ฉางเต๋อก็ถูกใจเตาอุ่นมือคู่นี้และอยากจะขอจากกู้ฉางเซิงสักใบ ทว่ากลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดี กู้ฉางเซิงให้เหตุผลว่า เขาเตรียมของสิ่งนี้เอาไว้ให้ว่าที่ภรรยาในอนาคตของเขา

"ใช่ ข้ามีแล้ว"

กู้ฉางเซิงคลี่ยิ้มบางเบา โดยไม่มีท่าทีขัดเขินเลยแม้แต่น้อย

"วันนี้ นางกำลังจะมาหาท่านเพื่อฟ้องร้องคดีความ"

"เซี่ยเชียนเชียนงั้นหรือ?"

กู้ฉางเต๋อเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

กู้ฉางเซิงพยักหน้า

"ถูกต้อง"

กู้ฉางเต๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย

"อาสาม นางเคยปฏิเสธเจ้านะ ด้วยฐานะของนาง นางไม่คู่ควรกับเจ้าเลยสักนิด ยิ่งไปกว่านั้น หากท่านแม่รู้เรื่องนี้เข้า..."

"พี่ใหญ่ย่อมไม่หักหลังข้าหรอก"

กู้ฉางเซิงพูดแทรกขึ้นมา พร้อมกับแย้มยิ้มอย่างมั่นใจ

กู้ฉางเต๋อยิ้มออกในทันที เขาตบมือผู้เป็นน้องชายอย่างอ่อนโยน

"ดูแลสุขภาพของเจ้าให้ดีเถอะ"