บทที่ 30 พอบอกว่าจะจัดการ ก็จัดการจริง

“เจ้าก็เป็นจอมยุทธ์สายฝึกร่างกายเหมือนกันงั้นหรือ?”

ซือถูหมิงมองหวงชีที่ลมหายใจไม่แผ่วลงแม้แต่น้อย สีหน้าประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

เส้นทางแห่งยุทธ์ นอกจากช่วงต้นที่ต้องฝึกกล้ามเนื้อและขัดเกลาลมปราณแล้ว เมื่อก้าวสู่ระดับขุนพลยุทธ์และเข้าใจพลังปราณเกราะ จุดสำคัญจะเปลี่ยนไปอยู่ที่การฝึกพลังภายในแทน ระดับขุนพลยุทธ์ฝึกปราณเกราะ ระดับราชายุทธ์ขึ้นไปฝึกพลังหยวน ภายใต้แนวทางหลักเช่นนี้ ผู้ที่เน้นฝึกร่างกายเป็นหลักจึงมีน้อยลง

ตระกูลซือถูฝึก “ร่างวัชระศิลาผา” ซึ่งเป็นเคล็ดวิชาสายฝึกร่างโดยตรง พวกเขาจึงนับเป็นสายนี้ แต่ซือถูหมิงไม่คิดเลยว่าหวงชีที่ดูธรรมดาตรงหน้าจะเป็นแบบเดียวกัน

“เจ้าคิดมากไป ข้าไม่ใช่สายฝึกร่างล้วน อย่างมากก็แค่ฝึกควบคู่เท่านั้น”

หวงชีส่ายหน้า จากนั้นเหมือนจะพิสูจน์คำพูด มือที่กำหมัดของซือถูหมิงไว้พลันแผ่ไอเย็นเยียบออกมา เพียงพริบตา ทรายและหินที่เกิดจากเจตจำนงแห่งดินก็ถูกแช่แข็งเป็นผลึกน้ำแข็ง แม้แต่หมัดของซือถูหมิงก็ถูกน้ำแข็งเกาะคลุมอย่างรวดเร็ว

“ฮึบ! แตกให้ข้า!”

ซือถูหมิงรีบระเบิดพลังเลือดลมและเจตจำนงแห่งดิน หวังสลายความเย็นนั้น แต่เมื่อพลังทั้งสามปะทะกัน สิ่งที่พังทลายกลับไม่ใช่น้ำแข็ง ตรงกันข้าม พลังของเขากลับต้านทานไม่ได้เลย ไอเย็นยังคงลามขึ้นแขนขวาอย่างรวดเร็ว

เขาไม่กล้าชะลอ รีบรวมพลังไปที่มือซ้ายซึ่งยังขยับได้

“หมัดสะเทือนภูผา!”

นี่คือท่าไม้ตายของเขา วิชาระดับปฐพีขั้นกลาง แต่ถูกฝึกจนถึงขั้นชำนาญสูงสุด ใกล้สมบูรณ์แบบ พลังจึงเหนือกว่าวิชาปฐพีขั้นสูงหลายอย่างด้วยซ้ำ

“ฝ่ามือน้ำแข็ง!”

หวงชีก็ใช้วิชาเช่นกัน ฝ่ามือซ้ายแผ่ไอเย็น กลายเป็นรอยฝ่ามือน้ำแข็งขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่

“ปัง!”

เสียงปะทะดังขึ้นอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ต่างกันโดยสิ้นเชิง ฝ่ามือน้ำแข็งทำลายพลังหมัดของซือถูหมิงอย่างง่ายดาย แรงที่เหลือส่งเขากระเด็นไปถึงขอบเวที เกือบตกลงไป

“อั่ก!”

ทันทีที่ร่างกระแทกพื้น เขากระอักเลือดออกมา เลือดนั้นแข็งตัวเป็นผลึกน้ำแข็งทันที แสดงว่าไอเย็นได้แทรกซึมเข้าสู่ร่างแล้ว หากร่างกายไม่แข็งแกร่งพอ คงกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งไปนานแล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงยิ่งกว่า คือภาพตรงหน้าหวงชียังยืนอยู่ที่เดิม ในมือของเขามีแขนข้างหนึ่งที่ถูกแช่แข็งอยู่…นั่นคือแขนขวาของซือถูหมิง!

แขนถูกฉีกขาดออกจากร่าง!

ซือถูหมิงตาแดงก่ำ มองแขนของตนที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

“เจ้ากล้าตัดแขนข้า ขวางเส้นทางยุทธ์ของข้า ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไป!”

เขาคำรามอย่างบ้าคลั่ง สำหรับสายฝึกร่าง การเสียแขนข้างหนึ่งส่งผลร้ายแรง แม้จะมีโอสถระดับสูงช่วยต่อแขนได้ แต่การฟื้นฟูเส้นลมปราณที่ถูกแช่แข็งต้องใช้เวลานาน โอกาสก้าวสู่ระดับเทวะยุทธ์ที่น้อยอยู่แล้ว ยิ่งแทบเป็นศูนย์

หวงชีไม่สนใจเสียงคำรามนั้น เขาโยนแขนน้ำแข็งทิ้ง แล้วก้าวเข้าหาอีกฝ่ายทีละก้าว ไอสังหารแผ่ออกมา

“เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? เมื่อครู่ข้าแค่พูดเล่น!”

ซือถูหมิงหน้าซีด รีบอธิบายเพื่อเอาชีวิตรอด

“เจ้าคิดผิดแล้ว ข้าจะฆ่าเจ้า ไม่ใช่เพราะคำพูดเมื่อครู่ แต่เพราะเจ้ารับคำสั่งคนอื่น คิดใส่ร้ายคุณชายของข้า”

พูดจบ ไอเย็นปะทุขึ้นอีกครั้ง ฝ่ามือน้ำแข็งที่ทรงพลังยิ่งกว่าก่อนหน้านี้ก่อตัวขึ้น

“อย่า! ข้ายอมแพ้ ข้าขอโทษ คุณชายเหยียนช่วยข้าด้วย!”

ซือถูหมิงไร้เจตนาต่อสู้ เหลือเพียงการร้องขอชีวิต

“หยุด!”

เหยียนขวงลุกขึ้นทันที เตรียมพุ่งขึ้นเวที แต่ขณะนั้นเอง องครักษ์อีกคนของโจวเฉียนคุนก็ก้าวออกมาขวางทาง

“หลีกไป!”

เหยียนขวงรีบลงมือ “ฝ่ามือเพลิงแดง!” วิชาระดับปฐพีขั้นสูงสุด พลังมหาศาลพุ่งออกไป

แต่ทันทีที่ดาบขององครักษ์ผู้นั้นชักออก แสงดาบสีทองก็ฟันออกมาเพียงครั้งเดียว

“ฉัวะ!”

ฝ่ามือเพลิงถูกผ่าเป็นสองส่วนอย่างง่ายดาย เหยียนขวงตกตะลึง รีบโจมตีซ้ำจึงสลายพลังดาบได้

ทว่า…สายเกินไปแล้ว

ฝ่ามือน้ำแข็งของหวงชีได้ถูกปล่อยออกไปก่อนหน้านั้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวกวาดลงมาใส่ซือถูหมิงโดยตรง

ซือถูหมิง…ถูกสังหารคาที่!