บทที่ 7 ทุกฝ่ายส่งของขวัญ
บทที่ 7 ทุกฝ่ายส่งของขวัญ
“อีกอย่าง ให้เหล่ยจ้านไปสักครั้งด้วย เขาเป็นเจ้าแห่งโจวสายฟ้าคำราม อยู่ไม่ไกลจากหลิวอวิ๋นโจว วันสถาบันสร้างเสร็จ เขาก็ควรไปครึกครื้นบ้าง”
“ขอรับ”
เมื่อได้รับคำสั่ง ม่ออิ่งก็ไม่คิดวิเคราะห์ต่อ รีบหลบเข้าสู่เงามืดเพื่อไปปฏิบัติทันที
เพราะบางเรื่องเป็นสิ่งที่เขาควรคิด แต่บางเรื่อง ก็ไม่ใช่สิ่งที่ “หูตา” อย่างเขาควรยุ่ง
ภายใต้การดำเนินการอย่างรวดเร็วของม่ออิ่ง หลี่ไป่ชวนที่อยู่ไกลถึงเมืองหลิวอวิ๋น ก็ได้รับราชโองการตอบกลับในไม่ช้า
“เฮ้อ…”
เมื่อเห็นว่าฝ่าบาทอนุญาตให้อาจารย์เฒ่าก่อตั้งสถาบัน และสั่งให้เขาร่วมมือเต็มที่ หลี่ไป่ชวนก็ถอนหายใจโล่งอก
อย่างน้อย เขาก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกอาจารย์เฒ่าตำหนิ
แต่พอคิดจะไปแจ้งข่าวดี เขากลับพบว่าไม่สามารถติดต่ออีกฝ่ายได้เลย
เพราะตอนที่อีกฝ่ายปรากฏตัวก่อนหน้านี้ เขาตกใจจนสติแตก จึงไม่ได้ขอแผ่นหยกสื่อสารไว้
ขณะที่กำลังคิดหาทางแก้ไข
พอเงยหน้าขึ้น
กลับพบว่าอาจารย์เฒ่ายืนอยู่ในห้องหนังสืออีกครั้ง!
ทำเอาเขาตกใจจนเหงื่อแตกทันที
ไม่ใช่ว่าเขารับการปรากฏตัวกะทันหันไม่ได้
แต่เป็น “จังหวะ” ต่างหาก
เพิ่งได้รับราชโองการ อีกฝ่ายก็โผล่มาทันที
นั่นหมายความว่า อีกฝ่ายไม่เคยไปไหนเลย
แต่แอบเฝ้าดูเขาอยู่ตลอด!
หากผลลัพธ์ไม่เป็นที่พอใจ หรือเขาทำอะไรพลาดระหว่างรอคำสั่ง
เขาอาจถูกฆ่าโดยไม่รู้ตัว
โชคดีที่ผลลัพธ์ออกมาดี
หลี่ไป่ชวนจึงรีบปรับอารมณ์ แล้วกล่าวว่า
“ท่านอาวุโส ฝ่าบาทอนุญาตให้ท่านก่อตั้งสถาบันแล้ว ไม่ทราบว่าท่านจะเลือกสถานที่ใด และจะเปิดรับศิษย์เมื่อใด?”
“ข้าไม่ได้กลับมานาน ไม่คุ้นเคยพื้นที่ เรื่องสถานที่ เจ้าช่วยจัดการ
ส่วนการรับศิษย์ กำหนดไว้ครึ่งเดือนหลังจากนี้”
“ข้าน้อยจะทำให้ดีที่สุด รับรองว่าสถาบันจะเปิดรับศิษย์ได้ตามกำหนด!”
หลี่ไป่ชวนตอบทันทีโดยไม่ลังเล
แม้การสร้างสถาบันให้เสร็จในครึ่งเดือนจะยาก
แต่เขาไม่อยากเจอสถานการณ์น่ากลัวแบบเมื่อกี้อีก
คำสั่งถูกส่งออก
ทั้งจวนเจ้าโจวถูกระดมกำลังเต็มที่ สร้างสถาบันอย่างเร่งด่วน
พร้อมกันนั้น ข่าวก็ถูกเผยแพร่ออกไปอย่างหนัก
ไม่นาน ทั้งหลิวอวิ๋นโจวก็รู้ว่า
มีผู้แข็งแกร่งระดับเทวะยุทธ์นาม “อาจารย์เฒ่า”
จะก่อตั้งสำนักศึกษา และเปิดรับศิษย์ในครึ่งเดือน!
ข่าวยังแพร่กระจายออกไปยังรัฐใกล้เคียงอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปครึ่งเดือน
หลี่ไป่ชวน ผู้แข็งแกร่งระดับราชันยุทธ์ขั้นสูงสุด ทำงานแทบไม่ได้พัก
หลายเรื่องต้องลงมือเอง
ทั้งเลือกทำเล ออกแบบสถาบัน วางค่ายกล
ใช้ทรัพยากรไปมหาศาล
แต่ผลลัพธ์ก็คุ้มค่า
สำนักศึกษาสร้างเสร็จแล้ว!
พื้นที่กว้างขวาง สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ปราณวิญญาณหนาแน่น
สำนักศึกษานี้ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลิวอวิ๋นราวร้อยลี้
ใต้ดินมีเส้นชีพจรวิญญาณระดับหกถึงสามสาย
และเชื่อมต่อกับเส้นชีพจรระดับเจ็ดในเมือง
ยังมีค่ายกลรวบรวมปราณระดับเจ็ดอีกด้วย
ระดับนี้ ไม่ใช่แค่ฝึกราชันยุทธ์
แม้แต่เทวะยุทธ์ก็ยังพอใช้ฝึกได้
แม้ค่าใช้จ่ายจะสูงลิ่ว
แต่เมื่อคิดว่าในอนาคต หลิวอวิ๋นโจวจะมีเทวะยุทธ์คอยคุ้มกัน
และสำนักศึกษานี้จะช่วยสร้างคนเก่ง
ความเจ็บใจก็ลดลง
วันนี้
คือวันเปิดรับศิษย์!
หน้าสถาบันเต็มไปด้วยผู้คน
แค่จอมยุทธ์วัยหนุ่มก็มีไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนคน!
ยังมีคนอายุมากที่มาลองเสี่ยง หรือมาสมัครเป็นอาจารย์ผู้ดูแลอีกจำนวนมาก
แต่สิ่งที่โดดเด่นที่สุด
คือ “อำนาจต่าง ๆ”
ผู้นำแต่ละฝ่ายระดับราชันยุทธ์ ยืนเรียงกันอย่างสุภาพ
ถือของขวัญล้ำค่า
พวกเขาไม่ได้มาสมัคร
แต่มา “สร้างความคุ้นหน้า”
เพราะทุกคนรู้แล้ว
ผู้ก่อตั้งสำนักศึกษา คือเทวะยุทธ์ที่ใกล้หมดอายุขัย
คนแบบนี้คือระเบิดเดินได้
ไม่มีใครอยากไปล่วงเกิน
ดังนั้น เป้าหมายมีอย่างเดียว
ไม่ต้องได้ดี แต่อย่าให้ซวย
แค่ให้เขารู้ว่า “พวกเรามาให้ของแล้ว”
ก็พอ
ส่วนอาจารย์เฒ่า
ย่อมยินดีอยู่แล้ว
และสุดท้าย
หน้าที่จดบัญชีของขวัญทั้งหมด
ก็ตกเป็นของหลี่ไป่ชวน