บทที่ 20 คนที่ถูกหมายหัวอันดับหนึ่ง (1)

บทที่ 20 คนที่ถูกหมายหัวอันดับหนึ่ง (1)

เจิงจื่อสิง ไม่ใช่พี่ใหญ่ระดับท็อปประเภทที่ชอบทำตัวโลว์โพรไฟล์ เขาเคยกดเชื่อมต่อกับสตรีมเมอร์คนอื่นๆ มาก่อนหน้านี้ตั้งหลายครั้ง เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวซางซาง เขาก็กดขอเชื่อมต่อทันที

ใบหน้าอวบอูมของเจิงจื่อสิง ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เขาเอ่ยทักทายคนในช่องแชตอย่างเป็นกันเอง

"อย่าเรียกผมว่าบอสใหญ่เลยครับ ในไลฟ์สดอื่นๆ เขาเรียกผมว่าพี่ใหญ่อู๋ซวงกันทั้งนั้น พวกคุณก็เรียกผมแบบนั้นก็ได้"

เขาลูบคางอย่างครุ่นคิดแล้วพูดกับสตรีมเมอร์อย่างหลัวซางซางว่า "คุณเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่ล่ะสิ ทำไมถึงปฏิเสธของขวัญจากผมล่ะ ผมเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของคุณแล้วนะ คุณยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลยด้วยซ้ำ เงินจำนวนนี้มันเยอะพอสมควรเลยนะคุณ"

เจิงจื่อสิง สงสัยว่านี่อาจจะเป็นวิธีเรียกร้องความสนใจแบบหนึ่งหรือเปล่า? แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็รู้สึกสนใจสตรีมเมอร์คนนี้เข้าให้แล้วจริงๆ

การที่หลัวซางซางทำตัวแหวกแนวออกไป ก็ทำให้เธอโดดเด่นกว่าสตรีมเมอร์หญิงคนอื่นๆ ขึ้นมาทันที

ในเวลานี้ หลัวซางซางไม่ได้พูดอะไร ระบบกินแตง 888 ได้สแกนสถานการณ์ของเจิงจื่อสิง เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นตามการวิเคราะห์ของระบบ ก็ทำให้หัวใจของหลัวซางซางเต้นรัวเร็วขึ้น

ในไลฟ์สดครั้งก่อน หลัวซางซางได้ช่วยเหลือชีวิตแมวตัวหนึ่ง แต่สถานการณ์ของแมวในตอนนั้นก็ไม่ได้เร่งด่วนเท่ากับสถานการณ์ของเจิงจื่อสิง ในตอนนี้

หากเจิงจื่อสิง ไม่รีบลงมือทำอะไรสักอย่าง เขาจะต้องถูกสับจนตายด้วยขวานแน่ๆ

"คุณลุงเจิงคะ" หัวใจของหลัวซางซางเต้นระรัวด้วยความประหม่า และปีกของภูติน้อยดอกไม้ก็กระพือเร็วขึ้น

หลัวซางซางประสานมือไว้ที่หน้าอก ทำท่าทางอ้อนวอน "หนูขอร้องให้ลุงช่วยทำอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมคะ ล็อกประตูห้องทำงานจากข้างในทีค่ะ"

สรรพนามที่เรียกว่า "คุณลุงเจิง" ทำให้เจิงจื่อสิง ชะงักไป "หนูรู้ได้ยังไงว่าลุงแซ่เจิง"

บนโลกอินเทอร์เน็ต เจิงจื่อสิง มักจะถูกเรียกว่าพี่ใหญ่อู๋ซวง และเรื่องที่เขาแซ่เจิงนั้นก็ไม่เคยมีใครรู้มาก่อน

จากภาพที่ระบบกินแตง 888 แสดงให้เห็น หลัวซางซางได้รับรู้เรื่องราวชีวิตของเจิงจื่อสิง ตั้งแต่เริ่มต้นจากศูนย์จนร่ำรวย เธอจึงพูดขึ้นว่า "คุณลุงเจิงคะ ไลฟ์สดของหนูคือการไลฟ์สดเผือกเรื่องชาวบ้านค่ะ หนูรู้เรื่องทุกอย่างแหละ ลุงฟังหนูก่อนนะ ล็อกประตูห้องทำงานจากข้างใน แล้วก็เข้าไปในห้องน้ำนะคะ ประตูห้องน้ำก็ต้องล็อกด้วยเหมือนกันนะ"

มีคนสองคนที่พิเศษมากๆ ในการไลฟ์สดครั้งแรก คนหนึ่งชื่อหวังเจิ้น และอีกคนชื่อหลินเซียว

หลังจากแจ้งความแล้ว ทั้งคู่ก็เลือกที่จะเปิดโทรศัพท์และกดติดตามสตรีมเมอร์ภูตดอกไม้น้อย 888 เอาไว้ และเมื่อแอปพลิเคชันแจ้งเตือนว่าหลัวซางซางเริ่มไลฟ์สด พวกเขาก็รีบเข้ามาดูกันทันที

หวังเจิ้นนึกถึงความสามารถอันน่าทึ่งของหลัวซางซาง และรีบพิมพ์ข้อความลงในช่องแชตทันที

[พี่ใหญ่ระดับท็อป เชื่อสตรีมเมอร์เถอะครับ! ผมอยู่ในเหตุการณ์ตอนไลฟ์สดครั้งที่แล้ว ผมขอเอาชื่อของทุกคนในทะเบียนบ้านเป็นประกันเลยว่าไม่มีการจัดฉากอย่างแน่นอน ต้องมีอันตรายอะไรอยู่ข้างนอกประตูแน่ๆ พี่ต้องเชื่อสตรีมเมอร์นะ!]

หลินเซียวก็พิมพ์ข้อความตามหลังหวังเจิ้นมาติดๆ เธอกำลังดูไลฟ์สดกับหลิวซานซาน และตอนนี้เธอก็ส่งข้อความเข้ามาว่า

[ฟังคำแนะนำของสตรีมเมอร์แล้วทำตามเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ล็อกประตูห้องทำงานจากด้านใน ฉันสาบานได้เลยว่าสตรีมเมอร์ไม่ได้พูดให้ตื่นตูมไปเองหรอกนะคะ]

หลิวซานซานที่ไม่ได้เล่นโทรศัพท์อยู่ ก็รีบหยิบขึ้นมาและพิมพ์ข้อความลงไปเช่นกัน [ล็อกประตูห้องทำงานแล้วเข้าไปหลบในห้องน้ำเถอะค่ะ ฉันเป็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนไลฟ์สดครั้งที่แล้ว ต้องมีอันตรายอยู่ข้างนอกแน่ๆ สตรีมเมอร์ถึงได้บอกให้คุณทำแบบนั้น]

บนโลกอินเทอร์เน็ตมักจะมีพวกชอบป่วนอยู่เสมอ เมื่อมีคนถึงสามคนพร้อมใจกันส่งข้อความยาวเหยียดขอร้องให้คนที่ถูกเชื่อมต่อสายล็อกประตู บางคนก็เกิดอาการต่อต้านขึ้นมาทันที

[จะมีอะไรอยู่หลังประตูกันล่ะ ผมไม่คิดแบบนั้นนะ ผมอยากให้พี่ใหญ่ที่เชื่อมต่อสายอยู่ลองเปิดประตูดูว่ามีอะไรอยู่ข้างนอก คงไม่ใช่ผีหรอกมั้ง]

[ผีจริงดิ? ถ้าแน่จริง ผีผู้หญิงเขาลาคลอดกันอยู่นะ เปิดประตูสิ พี่ต้องเปิดประตูให้ผมดูนะ]

[ผมเป็นคนขี้ขลาดนะ ถ้าเป็นผมแล้วมีคนมาแนะนำให้ปิดประตู ผมก็คงลองปิดดูแหละ ยังไงก็ไม่เสียหายอะไรนี่นา]

[ตอนไลฟ์สดครั้งที่แล้ว คนที่ถูกเชื่อมต่อสายก็ทำตามสคริปต์ของสตรีมเมอร์ ครั้งนี้ก็คงจะมามุกเดียวกันล่ะสิ]

เจิงจื่อสิง มองข้อความเหล่านี้ด้วยรอยยิ้ม ในความคิดของเขา ข้อความพวกนี้แบ่งออกเป็นคนสองประเภท

ประเภทแรก แน่นอนว่าเป็นหน้าม้าของสตรีมเมอร์ เขาเข้าออกห้องไลฟ์สดมาแล้วนักต่อนัก สตรีมเมอร์หลายคนมีทีมงานเป็นของตัวเองเพื่อคอยปั่นกระแสในช่องแชต

ส่วนอีกประเภทคือพวกชอบก่อกวนแบบเพียวๆ ที่จงใจร้องเพลงคีย์เพี้ยนสวนกระแส

เจิงจื่อสิง พูดช้าๆ "จะปิดประตูหรือเปิดประตู ผมก็ไม่รีบหรอกครับ ผมแค่อยากถามว่า สตรีมเมอร์รู้ได้ยังไงว่าผมแซ่เจิง"

ระบบกินแตง 888 [ซางซาง เจิงจื่อสิงไม่เชื่อใจหนู บอกเรื่องส่วนตัวของเขาให้ฟังหน่อยสิ เล่าเรื่องรักแรกของเขาให้ฟังเลย!]

หลัวซางซางพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง "คุณลุงเจิงคะ หนูก็บอกไปแล้วไงคะว่านี่คือการไลฟ์สดเผือกเรื่องชาวบ้าน เรากำลังมาเผือกเรื่องของคนที่เชื่อมต่อสายกันค่ะ ถ้าหนูไม่เข้าใจลุง ถ้าหนูไม่รู้ข้อมูลของลุง แล้วหนูจะพาพวกเรามาเผือกด้วยกันได้ยังไงล่ะคะ ลุงแซ่เจิง ปีนี้อายุ 34 ปี เคยคบผู้หญิงมาหลายคนแต่ก็ยังไม่แต่งงานสักที สาเหตุก็มาจากรักแรกของลุงนั่นแหละ ลุงเจอกับรักแรกที่ห้องสมุด ลุงตกหลุมรักเธอ แต่พอตอนที่จะขอเป็นแฟน ลุงกลับรู้ความจริงว่าเธอแต่งงานแล้ว แถมเธอยังไม่ใช่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยด้วย แต่เป็นคนทำความสะอาดห้องสมุด แถมยังมีลูกแล้วอีกต่างหาก..."

สีหน้าของเจิงจื่อสิง เปลี่ยนไปทันที ความรักครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่เขาลืมไม่ลงจริงๆ เพราะอีกฝ่ายเป็นคนหน้าเด็ก ดูไม่แก่เลย แต่ในความเป็นจริง ลูกชายของเธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เจิงจื่อสิง ยังถูกสามีของผู้หญิงคนนั้นซ้อมจนน่วม หากไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนั้นช่วยพูดขอร้อง เรื่องคงบานปลายไปถึงห้องปกครอง และเขาอาจจะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกไร้ศีลธรรมไปแล้วก็ได้

สีหน้าของเจิงจื่อสิง เปลี่ยนไปมาไม่หยุด เขาอยากจะถามสตรีมเมอร์ว่าเธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง แต่ก็กระดากปากเกินกว่าจะพูดออกไปได้ สำหรับพี่ใหญ่อย่างเขา การถูกขุดคุ้ยเรื่องรักแรกแบบนี้มันช่างน่าอับอายจริงๆ

เจิงจื่อสิง กระแอมเบาๆ ดวงตาล่อกแล่กขณะพูดว่า "หนูพูดเรื่องพวกนี้ทำไมล่ะ ลุงถามว่าหนูรู้ได้ยังไงว่าลุงแซ่อะไรต่างหาก ช่างมันเถอะ ถ้าหนูไม่อยากบอก งั้นลุงไปออฟไลน์แล้วนะ"

การถูกจู่โจมด้วยเรื่องราวสมัยวัยรุ่น โดยเฉพาะเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ที่น่าอับอายแบบนี้ ทำให้เจิงจื่อสิง อยากจะหนีไปออฟไลน์ซะเดี๋ยวนี้เลย

"หนูยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้พูดอีกนะคะ" คิ้วของหลัวซางซางขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เธอกลัวว่าเจิงจื่อสิง จะกดออฟไลน์หนีไป จึงรีบพูดขึ้นว่า "คุณลุงเจิงคะ ปิดประตูให้แน่นเลยนะ ถ้าลุงกดออฟไลน์ หนูจะเล่าต่อให้หมดเลย หนูรู้ข้อมูลมากกว่านั้นอีกนะ ตอนนั้นเธอเรียกคุณลุงว่า ซิงซิง ลุงให้รองเท้าผ้าใบ AJ กับเธอเป็นของขวัญ แต่เธอกลับขอให้ลุงเปลี่ยนเป็นไซซ์ผู้ชาย สุดท้าย รองเท้าคู่นั้นลูกชายของเธอก็เอาไปใส่"

นิ้วเท้าของเจิงจื่อสิง หงิกงออยู่ข้างในรองเท้าด้วยความอับอายสุดขีด บ้าเอ๊ย สตรีมเมอร์รู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน?

เขารีบลุกขึ้นไปปิดประตู เพราะกลัวว่าหลัวซางซางจะพูดต่อ "โอเคๆ เลิกพูดเรื่องเก่าๆ เน่าๆ พวกนี้ได้แล้ว ให้ลุงเข้าห้องน้ำเลยใช่ไหม? ได้ ลุงกำลังจะเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนี้แหละ"

เจิงจื่อสิง เดินเข้าไปในห้องน้ำและล็อกประตูตามที่หลัวซางซางบอก หลัวซางซางจึงพูดต่อว่า "คุณลุงเจิง ตอนนี้ลุงอยู่ชั้นสองนะ เอาโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อไว้ แล้วปีนออกไปทางหน้าต่าง จากนั้นก็กระโดดลงมาจากระเบียงเล็กๆ แล้วรีบวิ่งไปที่หน้าธนาคารให้เร็วที่สุด ที่นั่นมีรถขนเงินกำลังทำงานอยู่ พวกเขามีปืนกับไม้ง่ามกันจลาจล ซึ่งจะช่วยคุ้มครองความปลอดภัยให้ลุงได้ค่ะ"

เจิงจื่อสิง ถึงกับอ้าปากค้าง ตอนนี้น้ำหนักของเขาปาเข้าไปตั้ง 200 ปอนด์แล้ว จะให้เขาปีนออกไปทางหน้าต่างเนี่ยนะ? ข้างนอกหน้าต่างก็มีแต่คราบสกปรกเกรอะกรัง มันลำบากสำหรับเขามากจริงๆ แถมยังให้เขาวิ่งเหยาะๆ ไปจนถึงหน้าธนาคารอีก

แล้วตอนนี้ที่มีคนกำลังขนเงินอยู่ พวกเขาจะไม่คิดว่าเขาจะไปปล้นแล้วยิงเขาตายหรอกเหรอ?

เจิงจื่อสิง ไม่อยากขยับตัวเลย แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ มีชายคนหนึ่งทุบตู้โชว์อุปกรณ์ดับเพลิงจนแตกกระจายอย่างรุนแรง และหยิบขวานดับเพลิงออกมาจากข้างใน

เศษกระจกแหลมคมบาดมือชายคนนั้น เลือดสดๆ ไหลรินลงมา วินาทีที่ชายคนนั้นเห็นเลือดสดๆ แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงก่ำ

เขาใช้มือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บบิดลูกบิดประตูห้องทำงาน แต่พบว่ามันถูกล็อกเอาไว้ ชายคนนั้นจึงง้างขวานฟันลงบนบานประตูอย่างแรงโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย!