บทที่ 210 คุณยังจะเสนอราคาอีกไหม

"เป็นชายหนุ่มอนาคตไกลไม่ยอมเป็น แก่ตัวไปเรี่ยวแรงจะถดถอยเอานะ!" ลู่ฉีพึมพำเสียงเบา ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงสายตารังเกียจที่อู่หนานจือส่งมา เขาจึงรีบถลึงตาตอบกลับไปอย่างท้าทายทันที

อู่หนานจือชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ปั้นหน้าเย็นชาแล้วเดินจากไป

"คิดจะมาเบ่งกับใครล่ะ ทำมาเป็นเก่ง!" ลู่ฉีเผยรอยยิ้มของผู้ชนะ "พี่ฉิน เดี๋ยวพวกเราจะทำยังไงดี จะประมูลแข่งกับเธอ แล้วปั่นราคาให้เธอหงุดหงิดเล่นไหม?"

"ไม่เห็นต้องรีบ" ฉินเกอยิ้มพลางมองลู่ฉี "ดูเหมือนว่าคุณจะสนใจอู่หนานจือคนนั้นจริงๆ แฮะ?"

"ถ้ามีโอกาสล่ะก็ ผมจะช่วยทำให้ความปรารถนานี้ของคุณเป็นจริงเอง!"

"พกเงินมาพอไหมล่ะ?"

"วางใจได้เลย!" ลู่ฉีตบอกรับประกัน "แม่ผมรู้ว่าพวกเราจะมาร่วมงานประมูล ก็เลยยัดบัตรมาให้ผมสองใบเป็นพิเศษเลยนะ"

"แม่บอกว่าเงินพวกนั้นเตรียมไว้ล่วงหน้าเพราะตอนแรกคิดว่าผมถูกคนร้ายจับตัวไปเรียกค่าไถ่ แต่ตอนนี้ไม่ได้ใช้แล้ว ก็เลยให้ผมเอามาใช้จ่ายได้ตามสบายเลย!"

เขาฉีกยิ้มซื่อๆ แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง "คุณชายฉิน ที่คุณบอกเมื่อกี้ว่าจะช่วยทำให้ความปรารถนาของผมเป็นจริงเนี่ยหมายความว่ายังไง คุณมีวิธีช่วยผมคว้าตัวนังผู้หญิงอู่หนานจือคนนั้นมาได้เหรอ?"

"ก็ต้องดูผลงานของคุณแล้วล่ะ!" ฉินเกอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นเกม แม้ว่างานประมูลจะเริ่มขึ้นแล้วแต่เขาก็ยังคงไม่สนใจสิ่งใด

"คุณชายฉิน พวกเรายังไม่ลงมืออีกเหรอ?" ลู่ฉีมองดูอู่หนานจือประมูลชนะของชิ้นหนึ่งไปได้อีกครั้งตาปริบๆ ฉินเกอเอาแต่เงียบ เขาจึงทำได้เพียงร้อนใจอยู่ฝ่ายเดียว

เขายังรีบอยากจะทำผลงานอยู่นะ!

ลู่ฉีเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เขาก็ยินดีที่จะเชื่อคำสัญญาอันไร้มูลความจริงของฉินเกอ

อู่หนานจือดูมีน้ำมีนวลเย้ายวนใจจริงๆ ถ้าตอนแรกฉินเกอไม่พูดก็คงไม่เป็นไรหรอก แต่พอพูดสะกิดขึ้นมาแบบนั้น ตอนนี้ในใจของลู่ฉีก็เลยมีเปลวไฟกองเล็กๆ ลุกโชนขึ้นมาแล้ว

"ไม่รีบ" ฉินเกอคอยจับตาดูอยู่ตลอด สิ่งที่ประมูลไปก่อนหน้านี้ล้วนเป็นภาพวาดพู่กันจีนโบราณ อู่หนานจือเสนอราคาไปสองครั้ง แต่เขากลับไม่ได้สนใจอะไรเลย

"การประมูลดำเนินต่อไปครับ!"

เสียงอันดังกังวานของพิธีกรดังขึ้น จากนั้นเขาก็เปิดผ้ากำมะหยี่ที่คลุมถาดอยู่ออก เผยให้เห็นดาบซามูไรเล่มหนึ่งปรากฏแก่สายตาของทุกคน

"สินค้าประมูลชิ้นนี้คือดาบซามูไรครับ จากการตรวจสอบของผู้เชี่ยวชาญ ดาบซามูไรเล่มนี้มาจากตงหยาง และถูกตีขึ้นมาเมื่อสองร้อยปีก่อนครับ!"

"ราคาเริ่มต้นอยู่ที่สองแสน เริ่มการประมูลได้ครับ!"

ฝักของดาบซามูไรเป็นสีไม้ดำขลับ ขอบมีรอยสึกหรออย่างหนัก ที่ปลายด้ามดาบสลักตัวอักษร 'อู่' เอาไว้ แต่ก็เลือนรางเต็มที

"ไม่จริงน่า โรงประมูลเจียจีเซินของพวกคุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ถึงได้เอาของพรรค์นี้มาประมูลแก้ขัดเนี่ย?"

"ถ้าโรงประมูลของพวกคุณไม่มีของที่พอดูได้มาประมูลจริงๆ ล่ะก็ บอกผมได้นะ ผมจะหาของสะสมมาให้พวกคุณสักสองสามชิ้น จะได้ไม่ต้องมาขายหน้าแบบนี้!"

"นั่นสิ แถมยังเป็นดาบซามูไรตงหยางอีก ตั้งสองแสนใครจะเอาล่ะ? ต่อให้ให้ฟรีเอาไปทำฟืนผมยังรังเกียจเลยว่ามันอัปมงคล!"

ผู้คนต่างพากันบ่นอุบ เยาะเย้ยถากถางกันอย่างเต็มที่

แต่ฉินเกอกลับรู้สึกสนใจขึ้นมา เขาเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วชำเลืองมองอู่หนานจือแวบหนึ่ง

อู่หนานจือจ้องมองดาบซามูไรเล่มนั้นเขม็ง สายตาของเธอร้อนแรงเป็นอย่างมาก พอได้ยินคำพูดของคนอื่นๆ ใบหน้าของเธอก็เย็นชาขึ้นมาทันที

เธอค่อยๆ ชูป้ายประมูลขึ้นมา "ดาบเล่มนี้แบกรับเกียรติยศของซามูไรท่านหนึ่งเอาไว้ เงินสองแสนถือเป็นการลบหลู่ดาบ และเป็นการลบหลู่ซามูไรท่านนั้นด้วย!"

"ฉันให้หนึ่งล้าน!"

ทั่วทั้งงานประมูลเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที มีคนปัญญาอ่อนซื้อของพรรค์นี้จริงๆ ด้วย แถมยังให้ราคาตั้งหนึ่งล้านเนี่ยนะ?!

จะเอาของของคนตงหยางไปทำไม เอากลับบ้านไปไม่กลัวบรรพบุรุษจะทุบโลงศพออกมาด่าหรือไง?

"คุณผู้หญิงท่านนี้พูดถูก!" ฉินเกอชูป้ายประมูลขึ้นมาเช่นกัน "แต่ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ สองแสนคือการลบหลู่ แล้วหนึ่งล้านไม่ได้เรียกว่าลบหลู่หรอกเหรอ?"

ในที่สุดก็จะลงมือแล้วเหรอ?

ลู่ฉีแอบตื่นเต้นอยู่ลึกๆ จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้เลยว่าฉินเกอคิดจะทำอะไร แต่ก็รู้สึกได้ว่าต้องมีเรื่องตื่นเต้นเกิดขึ้นแน่ๆ!

"ในเมื่ออยากจะให้เกียรติ ก็ให้มันเยอะๆ หน่อยสิ!" ฉินเกอมองอู่หนานจืออย่างท้าทาย "ผมให้ยี่สิบล้าน!"

เมื่อเขากล่าวจบ ทั่วทั้งงานประมูลก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด

เมื่อกี้ผู้ชายคนนั้นบอกว่าเท่าไหร่นะ ยี่สิบล้าน?!

หูฝาดไปหรือเปล่า?

ลู่ฉีแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้จนเกือบตกลงมา ล้อเล่นหรือเปล่า ดาบพังๆ นั่นน่ะนะยี่สิบล้าน?

อู่หนานจือเองก็ตกตะลึงไปครู่ใหญ่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพิจารณาฉินเกอ "คุณอยากได้ดาบเล่มนี้จริงๆ เหรอ?"

ฉินเกอเอ่ยเสียงเรียบ "ผมจะอยากได้หรือเปล่าคุณไม่ต้องยุ่ง แต่ถ้าคุณอยากได้ ก็เสนอราคามาสิ!"

อู่หนานจือกัดฟันกรอด "ฉันให้สามสิบล้าน!"

"ผมให้หกสิบล้าน!" ผู้คนยังไม่ทันได้ตั้งตัวกับราคาของอู่หนานจือ ฉินเกอก็ชูป้ายขึ้นมาอีกครั้ง "ในเมื่ออยากได้ก็ต้องใจป้ำหน่อยสิ!"

"มัวแต่งกประหยัดเงินอยู่ได้ แล้วยังจะมีหน้ามาพูดเรื่องให้เกียรติอะไรอีก?"

สีหน้าของอู่หนานจือดูไม่ได้เลย สายตาของเธอคมกริบดุจใบมีด "แปดสิบล้าน!"

"หนึ่งร้อยล้าน!"

ทั่วทั้งงานประมูลเต็มไปด้วยเสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่มีใครคิดเลยว่าดาบพังๆ เล่มนี้จะถูกประมูลไปในราคาสูงเสียดฟ้าถึงหนึ่งร้อยล้าน!

มีผู้เล่นระดับปรมาจารย์ที่คลุกคลีอยู่ในวงการของเก่ามานานหลายปีอยู่ไม่น้อย การเข้าออกงานประมูลถือเป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเขา แต่พวกเขาไม่เคยเห็นเรื่องที่ผิดปกติขนาดนี้มาก่อนเลย

หรือว่าพวกเขาจะมองพลาดไป ดาบซามูไรเล่มนั้นอาจจะมีอะไรซ่อนเร้นอยู่ แล้วมีแค่ชายหนุ่มกับหญิงสาวรูปงามคนนั้นที่มองออกงั้นเหรอ?

หรือว่าพวกเขารู้ข้อมูลวงในอะไรมาล่วงหน้า?

ลู่ฉีจ้องมองฉินเกออย่างเหม่อลอย ตัวชาไปหมดแล้ว

ต่อไปใครหน้าไหนกล้าด่าว่าเขาเป็นพวกผลาญสมบัติเขาจะไม่ยอมอีกแล้ว เมื่อเทียบกับฉินเกอแล้ว เขาคือชายหนุ่มแสนดีที่รู้จักมัธยัสถ์อดออมดูแลครอบครัวชัดๆ!

"คุณจงใจใช่ไหม?" อู่หนานจือถลึงตาใส่ฉินเกออย่างดุร้าย น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความโกรธ

ฉินเกอยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย "จงใจไม่จงใจอะไรกัน นี่มันงานประมูลนะ ใครให้ราคาสูงกว่าก็ต้องได้ไปสิ!"

"ราคาที่ผมเสนอไปมันผิดกฎตรงไหนล่ะ?"

"น้องสาว คุณนี่ไม่เป็นมืออาชีพเอาซะเลย!"

"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะมีปัญญาจ่ายหนึ่งร้อยล้านจริงๆ!" น้ำเสียงของอู่หนานจือแฝงไปด้วยความเย้ยหยันและเสียดสี "ฉันขอให้ตรวจสอบฐานะการเงินของเขา!"

"คุณอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!"

"ถ้าตรวจสอบฐานะการเงินไม่ผ่าน เท่ากับว่าคุณจงใจมาก่อกวน โรงประมูลมีสิทธิ์ริบเงินมัดจำของคุณทั้งหมด!"

"แต่ถ้าตรวจสอบผ่าน แล้วฉันไม่ยินดีที่จะเสนอราคาต่อ คุณก็ต้องยอมจ่ายเงินหนึ่งร้อยล้านเพื่อซื้อดาบซามูไรเล่มนี้ไป ฉันล่ะอยากจะรู้นักว่าคุณจะตายยังไง!"

"คุณเตือนผมได้ดีทีเดียว!" ฉินเกอตบไหล่ลู่ฉี "คุณชายลู่ พวกเรามีเงินเยอะขนาดนั้นไหมเนี่ย?"

"มี...มีก็มีอยู่หรอก..." สมองของลู่ฉีตื้อไปหมดแล้ว คงไม่ได้ให้เขาจ่ายหนึ่งร้อยล้านเพื่อซื้อดาบพังๆ นั่นจริงๆ หรอกนะ?

ขืนกลับไปมีหวังโดนตีตายแน่!

"มีก็พอแล้ว!" ฉินเกอกวักมือเรียกพิธีกร "พวกคุณมัวยืนบื้ออะไรกันอยู่?"

"ในเมื่อคุณผู้หญิงท่านนี้ขอให้ตรวจสอบฐานะการเงิน ก็รีบๆ จัดการเข้าสิ!"

"แต่ผมก็ขอให้ตรวจสอบฐานะการเงินของเธอด้วยเหมือนกัน คงไม่เกินไปใช่ไหม?"

พิธีกรได้สติกลับมา ก็รีบเรียกพนักงานให้มาตรวจสอบฐานะการเงินของลู่ฉีและอู่หนานจือทันที ไม่นานนักก็รู้ผล

"ผ่านการตรวจสอบจากโรงประมูลของเราแล้ว คุณลู่และคุณอู่ต่างก็มีกำลังพอที่จะจ่ายในราคาที่ตัวเองเสนอมาครับ!"

พิธีกรดีใจจนหุบยิ้มไม่ลง ฉินเกอกับอู่หนานจือกำลังแย่งอะไรกันเขาไม่รู้ สิ่งที่เขารู้ก็คือตอนนี้ราคาประมูลดาบซามูไรเล่มนี้ต้องจบที่ร้อยล้านเป็นอย่างต่ำ!

โรงประมูลจะหักค่าคอมมิชชั่นตามราคาที่ประมูลได้ ถ้าอย่างนั้นส่วนแบ่งของเขาล่ะก็...รวยเละแน่!

"ในเมื่อไม่มีปัญหาอะไรแล้ว การประมูลก็ดำเนินการต่อเถอะ!" ฉินเกอเลิกคิ้วมองอู่หนานจืออย่างท้าทาย "คุณผู้หญิง คุณยังจะเสนอราคาอีกไหม?"

"ถ้าคุณไม่เสนอราคาล่ะก็ ดาบเล่มนี้ก็ตกเป็นของผมแล้วนะ!"