EP 51: ปล่อยเลยตามเลย จางอวี่ซีต้องตาย!

EP 51: ปล่อยเลยตามเลย จางอวี่ซีต้องตาย!

“ไม่จริงน่า ไม่มีลายเซ็นของญาติผู้ป่วย หมอจะทำการรักษาได้ยังไง เกิดเรื่องขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ?”

“ญาติพูดซะหนักแน่นขนาดนี้ ไม่น่าจะใช่เรื่องแต่งขึ้นมาลอยๆ หรอกนะ”

“คงไม่ถึงขั้นเห็นชีวิตคนเป็นผักปลาหรอกมั้ง หมอของโรงพยาบาลศูนย์ส่วนใหญ่ก็เป็นคนดีนะ!”

“ใครจะไปรู้ล่ะ หมอสมัยก่อนเชื่อเรื่องการช่วยชีวิตคน แต่หมอสมัยนี้ในตามีแต่เงินทั้งนั้น!”

“นั่นสิ! รักษาคนจนตาย เอาศพไปไว้ที่ห้องดับจิตยังต้องเสียเงินเลย ไม่มีเงินก็อย่าหวังจะได้เก็บศพ”

ฝูงชนที่มุงดูรอบๆ ต่างพากันดูเรื่องสนุกโดยไม่กลัวว่าเรื่องจะบานปลาย

พวกเขาถือโอกาสที่หาได้ยากนี้ พร่ำบ่นถึงความไม่พอใจสารพัดที่มีต่อโรงพยาบาล

คำพูดเหล่านี้ ยิ่งเป็นการสุมไฟให้ความกำเริบเสิบสานของอู๋โยวเพิ่มมากขึ้น

คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเขา ยิ่งทวีความไร้สาระเกินจริงขึ้นเรื่อยๆ

“แย่แล้ว!”

“ทำไมไอ้เด็กนี่ถึงมองสถานการณ์ไม่ออกเลยนะ?”

หัวหน้าแผนกจงร้อนใจจนปากแทบจะพ่นฟองออกมาอยู่แล้ว

เขาก้าวฉับๆ พุ่งเข้าไปขวางหน้าหลินอี้ ดึงตัวเขาเตรียมจะลากกลับเข้าไปในห้องฉุกเฉิน

“ฉันขอร้องล่ะท่านหลิน ถือซะว่าทำบุญทำทานเถอะ”

“ไว้หน้าคนแก่คนนี้หน่อย เรากลับกันไปก่อนไม่ได้หรือไง”

หว่านล้อมสารพัด แต่หัวหน้าแผนกจงก็ดึงหลินอี้ไม่ขยับ ขาดแค่คุกเข่าโขกศีรษะให้หลินอี้แล้วจริงๆ

โรงพยาบาลในตอนนี้ กลัวที่สุดก็คือความขัดแย้งระหว่างหมอกับคนไข้ที่ลุกลามใหญ่โต

เพราะถ้าจัดการไม่ดี โรงพยาบาลที่ต้องซวยไปด้วยก็มีให้เห็นเกลื่อนกลาด

ตอนนี้มันไม่ใช่ปัญหาว่าใครถูกใครผิดอีกต่อไปแล้ว

เพราะค่ารักษาพยาบาลที่สูงลิ่ว การกระจายทรัพยากรทางการแพทย์ที่ไม่เท่าเทียมกัน

ความรู้สึกของคนทั่วไปที่มีต่อโรงพยาบาล จึงไม่ค่อยจะดีนักมาแต่ไหนแต่ไร

แค่มีประกายไฟนิดเดียว ก็สามารถจุดชนวนให้ลุกลามเป็นวงกว้างได้ทันที

เรื่องของหลินอี้ในครั้งนี้ถ้าจัดการไม่ดี

ทั้งเขาและหลินอี้ก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุขเลยสักคน

“คุณอย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับหัวหน้า ผมออกมาไม่ได้จะมาก่อเรื่อง”

“ผมมีแค่ประโยคเดียว ถามไอ้เดรัจฉานนี่เสร็จ ผมจะไปทันที”

หลินอี้พูดปลอบโยนอารมณ์ของหัวหน้าแผนกสั้นๆ

จากนั้นถึงได้หันไปมองผู้ชายที่น่ารังเกียจตรงหน้า แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“ตอนนี้ฉันจะถามนายแค่คำเดียว”

“ฉันมั่นใจ ว่าสามารถรักษาเนื้องอกที่หัวใจของจางอวี่ซีให้หายขาดได้”

“แค่นายเซ็นชื่อ พวกเราก็พร้อมผ่าตัดให้ทันที”

“จะเซ็นหรือไม่เซ็น รบกวนให้คำตอบมาตรงๆ เลย!”

ถ้าไม่ใช่เพราะอยากให้จางอวี่ซีได้รับการผ่าตัดโดยเร็วที่สุด

หลินอี้ก็ขี้เกียจจะไปพูดพล่ามทำเพลงกับสัตว์เดรัจฉานแบบนี้เหมือนกัน

“รักษาโรคของภรรยาฉันให้หายขาดงั้นเหรอ?”

อู๋โยวที่กำลังอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง ชะงักงันอยู่กับที่ทันที

ความคิดในหัวหมุนวนอย่างรวดเร็ว ในดวงตาถึงกับปรากฏร่องรอยของความลังเลใจพาดผ่าน

“ไม่มีทาง! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

“พวกเราไปถามโรงพยาบาลใหญ่ๆ มาทั่วประเทศแล้ว แม้แต่พวกศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจที่ดังที่สุด”

“ยังไม่มีความมั่นใจถึงสิบเปอร์เซ็นต์เลยว่าจะรักษาภรรยาฉันได้”

“แกมันก็แค่หลอกลวงฉัน เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด”

ยิ่งตะโกน ดวงตาของอู๋โยวก็ยิ่งแดงก่ำ ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธแค้น

จู่ๆ เขาก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างยิ่งขึ้นมา

เมื่อคืนนี้ ตอนที่เขาตะโกนลั่นว่าไม่มีทางเป็นไปได้แบบนี้เหมือนกัน

หมอจอมแส่ตรงหน้า กลับสามารถยื้อแย่งจางอวี่ซีที่ตายสนิทไปแล้ว ให้กลับมาจากเงื้อมมือของพญามัจจุราชได้หน้าตาเฉย

เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง

หรือว่านี่จะเป็นลางบอกเหตุ?

หมอที่พูดจาโอ้อวดคนนี้ จะมีหนทางรักษาจางอวี่ซีให้หายขาดได้จริงๆ!

“ไม่!”

“จะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด!”

“จางอวี่ซีต้องตาย ไม่ว่ายังไงก็ต้องตาย!”

อู๋โยวคำรามลั่นอยู่ในใจ ปวดร้าวหัวใจจนแทบจะมีเลือดหยดออกมา

ถ้าเมื่อสามเดือนก่อน หลินอี้ปรากฏตัวเร็วกว่านี้ แล้วบอกความเป็นไปได้นี้ให้พวกเขารู้

ต่อให้ต้องคุกเข่าเป็นวัวเป็นม้ารับใช้ เขาก็จะอ้อนวอนขอร้องให้อีกฝ่าย รักษาโรคของภรรยาให้จงได้

เพราะยังไงซะ ภรรยาในตอนนั้น ก็คือคนที่เขารักมากที่สุดในชีวิตจริงๆ

แต่ตอนนี้!

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว บนโลกนี้ไม่มียาแก้ความเสียใจขายหรอกนะ

หลังจากที่เขาเปิดอกคุยกับภรรยาไปจนหมดเปลือกแล้ว ทุกอย่างก็ไม่มีทางหวนกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก

ถ้าตอนนี้จางอวี่ซีรอดชีวิตมาได้

เขาไม่เพียงแต่จะสูญเสียทั้งคนทั้งเงิน แต่ยังต้องแบกรับหนี้สินก้อนโตที่ชดใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด

อู๋โยวไม่อยากให้อนาคตของตัวเอง ต้องใช้ชีวิตอยู่ในความมืดมนที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ปล่อยเลยตามเลย มีเพียงความตายของจางอวี่ซีเท่านั้น

เขาถึงจะได้ใช้ชีวิต ในแบบที่ตัวเองต้องการ

“ฉันขอเตือนแกนะหลินอี้ ฉันจะไม่มีวันเซ็นชื่อแม้แต่ตัวอักษรเดียว ให้กับภรรยาของฉันอีก”

“คลิปวิดีโอนี้และคนรอบข้างทั้งหมด คือพยานของฉัน”

“ถ้าแกกล้าทำการรักษาใดๆ กับภรรยาฉันล่ะก็ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ฉันก็จะสู้กับแกให้ตายกันไปข้าง”

“แล้วฉันก็ขอบอกแผนกฉุกเฉินของพวกแกไว้ด้วย ว่าฉันจะไม่จ่ายค่ารักษาพยาบาลให้จางอวี่ซีอีกแม้แต่แดงเดียว”

“ถ้ารู้จักความล่ะก็ ทางที่ดีรีบทำเรื่องให้เธอออกจากโรงพยาบาลซะ!”

เพื่อเป็นการปิดตายโอกาสที่จางอวี่ซีจะรอดชีวิตอย่างสิ้นเชิง

ในขณะที่อู๋โยวข่มขู่หลินอี้ เขาก็ยังพาลข่มขู่แผนกฉุกเฉินไปด้วย

“ไอ้หนุ่ม แบบนี้แกทำไม่ถูกนะ!”

“หมอเขาก็บอกอยู่ว่ารักษาภรรยาแกให้หายขาดได้ ทำไมแกถึงไม่ยอมให้รักษาล่ะ นี่มันบังคับให้ภรรยาไปตายชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?”

“เดรัจฉานยังไม่โหดเหี้ยมเท่าแกเลยมั้ง? บ้านไหนมีลูกเขยแบบแก ถือว่าโชคร้ายไปแปดชาติเลยจริงๆ!”

“เงินไม่พอ ก็ยังพอหาทางออกได้ ทุกคนช่วยกันบริจาคให้แกสักหน่อยก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

“แต่ถ้าคนตายไปแล้ว มันก็ไม่เหลืออะไรเลยนะ”

คำพูดที่ไร้เยื่อใยจนสิ้นความเป็นมนุษย์ของอู๋โยว ทำให้ผู้คนพากันรังเกียจขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างชี้หน้าสั่งสอน หวังว่าชายหนุ่มจะเปลี่ยนใจ

“ใช่แล้วครับญาติคนไข้”

“ถ้าครอบครัวของคุณลำบากจริงๆ จนปัญญาจะหาค่ารักษาพยาบาลมาจ่ายได้”

“ทางโรงพยาบาลก็มีช่องทางช่วยเหลือเฉพาะ”

“ผมสามารถช่วยคุณไปยื่นเรื่องขอรับการช่วยเหลือได้ จะพยายามลดภาระทางการเงินให้พวกคุณอย่างเต็มที่ครับ”

ลู่ข่าย ผู้อำนวยการฝ่ายบริหารการแพทย์ ก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าเรื่องราวจะพลิกผันไปได้มากขนาดนี้

แต่โอกาสที่จะได้คลี่คลายความขัดแย้งระหว่างหมอกับคนไข้ แถมยังได้สร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับโรงพยาบาลแบบนี้ เขาจะยอมพลาดไปได้อย่างไร

เขาจึงรีบเออออไปกับความคิดเห็นของคนรอบข้างทันที พยายามให้คำมั่นสัญญาถึงทางออกที่สมบูรณ์แบบที่สุดแก่ญาติคนไข้

“หัวหน้าลู่พูดถูกแล้วครับ”

หัวหน้าแผนกจงที่ตั้งสติได้ ก็รีบรับลูกพูดต่อทันที

“จางอวี่ซีภรรยาของคุณ เป็นคนไข้ที่เฉิงเส้าชงลูกศิษย์ของผมเป็นคนรับเข้ามารักษา”

“สถานการณ์ครอบครัวของคุณ ผมเคยได้ยินลูกศิษย์พูดถึงมาบ้างเหมือนกัน”

“ถ้าใช้ช่องทางช่วยเหลือของโรงพยาบาล รับรองว่าจะต้องช่วยคุณเบิกค่ารักษาพยาบาลได้ส่วนหนึ่งแน่นอน”

“ส่วนที่เหลือ ผมสามารถระดมบุคลากรทางการแพทย์ในแผนกฉุกเฉินทั้งหมด จัดกิจกรรมบริจาคเงินให้คุณสักครั้ง ก็น่าจะขาดอีกไม่เท่าไหร่แล้วล่ะครับ”

หลังจากที่หลินอี้เตือนความจำ หัวหน้าแผนกจงก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้

เนื้องอกของคนไข้จางอวี่ซี หมอคนอื่นไม่กล้าผ่าตัดให้จริงๆ เพราะไม่มีทางที่จะทำการเย็บแผลให้เสร็จได้ภายในเวลาอันสั้น

แต่จากผลงานของหลินอี้บนเตียงผ่าตัดเมื่อวานนี้

ถ้าให้ไอ้หนุ่มนี่เป็นคนจัดการเย็บแผลหลังผ่าตัดเนื้องอกออก โอกาสสำเร็จ แทบจะเรียกได้ว่าเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์จริงๆ

ถ้าสามารถแก้ปัญหาความกังวลเรื่องค่าผ่าตัดของญาติคนไข้ได้ แล้วยังสามารถรักษาคนไข้ให้หายได้สำเร็จอีก

หัวหน้าแผนกจงคิดว่า

ญาติคนไข้ก็คงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมาเอาเรื่องเอาราวต่อไปได้อีกแล้วล่ะมั้ง

วิกฤติครั้งใหญ่ที่หลินอี้กำลังเผชิญอยู่ ก็จะถูกขจัดไปจนหมดสิ้น

ตอนนี้ไอ้หนุ่มนี่เปรียบเสมือนของล้ำค่าประจำแผนกฉุกเฉินไปแล้ว

ถ้าต้องมาหมดอนาคตเพียงเพราะการจัดการปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างหมอกับคนไข้ที่ผิดพลาด นั่นถึงจะเรียกว่าได้ไม่คุ้มเสียของจริง

“พวกแกมันจะไปรู้อะไรวะ!”

“พวกแกมันก็พวกงูหนูรังเดียวกัน ปกป้องพวกพ้องกันเองทั้งนั้น!”

“ฉันไม่สน ไม่มีลายเซ็นของฉัน พวกแกคนไหนก็ห้ามรักษาภรรยาฉันเด็ดขาด!”

อู๋โยวแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

ไอ้พวกนี้ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ยังสาระแนจะมาช่วยเขาหาค่ารักษาพยาบาลอีก

ตอนนี้มันใช่ปัญหาเรื่องค่ารักษาพยาบาลหรือไง?

การรักษาจางอวี่ซีให้หายต่างหากล่ะ ถึงจะเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่แท้จริงสำหรับเขา!

“พวกแกรอดูได้เลย ฉันจะไปร้องเรียนที่กระทรวงสาธารณสุขเดี๋ยวนี้แหละ!”

“ต้องเอาผิดหลินอี้ตามกฎหมายให้ได้”

อู๋โยวที่มีใบหน้าดุร้าย ทิ้งคำขู่ไว้ประโยคหนึ่ง ก่อนจะวิ่งหน้าตั้งออกจากโรงพยาบาลไปอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าหลินอี้คนนั้น จะมั่นใจในการรักษาภรรยาของเขาหรือไม่

สิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้ ก็คือขัดขวางไม่ให้ความเป็นไปได้นั้นเกิดขึ้น

ให้กระทรวงสาธารณสุขตั้งเรื่องสอบสวนหลินอี้

อย่างน้อยเขาก็จะไม่มี โอกาสที่จะได้รักษาจางอวี่ซีอีกต่อไป