บทที่ 22 แผ่นหนังแกะ วิชากระดองเต่า และวิชาย่อกระดูก

บทที่ 22 แผ่นหนังแกะ วิชากระดองเต่า และวิชาย่อกระดูก

ฉึก!

เลือดสดพุ่งกระเซ็น

กระจายไปทั่ว

เมื่อจ้าวกัวล้มลง พื้นก็ชุ่มโชกไปด้วยเลือด

ร่างของเขาหดเล็กลงฉับพลัน กลับคืนสู่สภาพเดิม แต่ดวงตาทั้งคู่จ้องมองซูเฉินด้วยความแค้น

เหมือนกับหลินไห่ในตอนนั้น ตายตาไม่หลับ

เมื่อเห็นว่าจ้าวกัวตายสนิทแล้ว ซูเฉินจึงดึงดาบเหล็กออกจากร่างของเขา

"โชคดีที่เขามั่นใจในเกราะดำของตัวเองมาก และไม่ทันสังเกตการปลอมตัวของข้า ไม่เช่นนั้นการสังหารในคราวเดียวคงยากลำบาก"

เกราะดำบนร่างของจ้าวกัวมีพลังป้องกันน่าตกใจ แม้แต่กระบี่วิเศษของหญิงชุดเหลืองก็ยากจะทะลวงผ่าน

เพลงดาบคลื่นพิโรธของซูเฉินฝึกจนถึงขีดสุดแล้ว แม้จะใช้พลังเต็มที่สามารถทำลายการป้องกันของอีกฝ่ายได้ แต่การจะสังหารในคราวเดียวยังต้องฝึกฝนเพิ่มเติม

"ไม่รู้ว่าเขาฝึกวิชายุทธ์อะไรกันแน่!"

ซูเฉินก้มลงค้นร่างของจ้าวกัวด้วยความคาดหวัง ลูบคลำไปทั่วร่าง

"ไม่มีหรือ?"

หลังจากค้นหาสักครู่ คิ้วของซูเฉินขมวดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ

"เอ๊ะ? ดูเหมือนจะมีอะไรอยู่ในเกราะ?"

ขณะที่ซูเฉินกำลังจะยอมแพ้ด้วยความผิดหวัง เขาก็สังเกตเห็นสีแปลกปลอมผุดขึ้นมาจากเกราะของจ้าวกัว

เมื่อดึงออกมาดู ซูเฉินถึงกับตะลึง ที่แท้ก็เป็นแผ่นหนังแกะ

"น่าแปลกใจที่หาไม่เจอ ที่แท้ก็ซ่อนอยู่ตรงนี้!"

เมื่อคลี่แผ่นหนังแกะออกดู ใบหน้าของซูเฉินก็สว่างขึ้นด้วยความยินดี บนนั้นดูเหมือนจะมีวิชายุทธ์บันทึกไว้

"เร็วเข้า อยู่แถวนี้!"

ยังไม่ทันได้อ่านละเอียด ซูเฉินก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาแต่ไกล

เขารีบเก็บแผ่นหนังแกะ หยิบดาบขึ้น แล้วรีบจากไป

ครู่ต่อมา ลูกน้องสองคนของจ้าวกัวก็มาถึง พบศพของจ้าวกัวทันที ต่างยืนตะลึงอยู่กับที่

ไม่นาน ทั้งบริเวณก็คึกคักขึ้นมา

ที่สมาคมหยกขาว

ชายชุดขาวคนหนึ่งมองร่างไร้วิญญาณของจ้าวกัวที่ซีดขาว สีหน้าเคร่งเครียด

เขามองลูกน้องทั้งสองของจ้าวกัว แล้วถามเสียงเข้ม "เล่าเรื่องทั้งหมดให้ข้าฟัง"

"ท่านหัวหน้า เรื่องเป็นอย่างนี้..."

ลูกน้องทั้งสองเล่าความจริงทั้งหมด

เมื่อได้ยินว่าจ้าวกัวถูกหญิงชุดเหลืองสังหาร ชายชุดขาวก็สบถออกมา "ไร้ประโยชน์!"

ชอบยุ่งกับภรรยาชาวบ้านก็แล้วไป สุดท้ายยังต้องมาตายเพราะเรื่องนี้ ช่างน่าอับอายจริง ๆ

ชายชุดขาวโบกมือ สั่งให้คนนำศพไป แล้วออกคำสั่ง:

"ส่งคำสั่งไปทุกสาขา ให้สืบหาตัวตนของหญิงชุดเหลือง ฮึ! คิดจะฆ่าคนของหยกขาวแล้วหนีไป โลกนี้ไม่มีเรื่องง่ายขนาดนั้น! ถ้าพบตัวตนของนาง รีบแจ้งข้าทันที"

"ขอรับ ท่านหัวหน้า!"

เมื่อคำสั่งจากหยกขาวถูกส่งออกไป ทุกพื้นที่ในการปกครองของหยกขาวก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที

อย่างไรก็ตาม เรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับซูเฉิน หลังจากสังหารจ้าวกัวแล้ว เขาก็กลับบ้าน

"บนแผ่นหนังแกะนี้ไม่ได้บันทึกวิชายุทธ์เพียงวิชาเดียว แต่มีถึงสองวิชา!"

ซูเฉินอาบน้ำชำระกลิ่นคาวเลือดจากร่างกาย แล้วนำแผ่นหนังแกะออกมาศึกษาอย่างละเอียด

หลังจากศึกษาแล้ว ซูเฉินก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขาพบว่าบนแผ่นหนังแกะมีวิชายุทธ์สองวิชา

วิชาหนึ่งคือ 'วิชากระดองเต่า' อีกวิชาคือ 'วิชาย่อกระดูก'

"วิชากระดองเต่าคงเป็นวิชาที่จ้าวกัวฝึกฝน เมื่อฝึกสำเร็จ ร่างกายจะถูกปกคลุมด้วยเกราะดำ ปกติจะไม่แสดงออกมา แต่เมื่อเรียกใช้ เกราะดำจะปรากฏ พลังป้องกันจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก"

"แต่เพราะการฝึกวิชากระดองเต่าจะทำให้รูปร่างเปลี่ยนแปลง จึงต้องใช้วิชาย่อกระดูกควบคู่กันไป ทั้งสองวิชาเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน เสริมกันได้อย่างลงตัว"

"ตามที่บันทึกไว้ในแผ่นหนังแกะ วิชากระดองเต่าฝึกได้ยากมาก ต้องอาศัยวิธีการต่าง ๆ มากมายในการฝึกฝนผิวหนัง หากพลาดพลั้งเพียงนิด อาจบาดเจ็บถึงเส้นเอ็นกระดูก พิการไปตลอดชีวิต"

"และถึงแม้จะฝึกสำเร็จ ก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ยังมีจุดอ่อน นั่นคือการป้องกันตั้งแต่คอขึ้นไปจะเหมือนคนทั่วไป"

หลังจากอ่านเนื้อหาเกี่ยวกับวิชากระดองเต่าและวิชาย่อกระดูกบนแผ่นหนังแกะแล้ว ซูเฉินครุ่นคิด

มองดูคัมภีร์ลับทั้งสองบนแผ่นหนังแกะ ดวงตาของซูเฉินเป็นประกาย เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว "มีจุดอ่อนก็เป็นเรื่องปกติ ในเมื่อข้ามีหน้าต่างระบบ จะกลัวอะไรกับการฝึกไม่สำเร็จ?"

หลังผ่านไปหนึ่งธูป ซูเฉินฝึกท่าทางของวิชาทั้งสองเสร็จ หน้าต่างระบบเปลี่ยนแปลงทันที: [...วิชากระดองเต่า (เริ่มต้น 1%) วิชาย่อกระดูก (เริ่มต้น 1%)]

จากนั้น เขาใช้เงิน 12 ตำลึงเปิดโหมดง่ายสำหรับวิชาทั้งสอง

โหมดง่ายของวิชากระดองเต่าคือการอาบแดด ฝึกถึงขั้นสำเร็จขั้นต้นต้องใช้เวลาสิบนาที ถึงขั้นสำเร็จขั้นสูงต้องใช้เวลายี่สิบนาที

โหมดง่ายของวิชาย่อกระดูกคือการย่อเข่า ฝึกถึงขั้นสำเร็จขั้นต้นต้องทำห้าสิบครั้ง ถึงขั้นสำเร็จขั้นสูงต้องทำหนึ่งร้อยครั้ง

การฝึกวิชาทั้งสองใช้เวลารวมหนึ่งชั่วโมง หลังจากทำเสร็จ หน้าต่างระบบก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง:

[...วิชากระดองเต่า (สำเร็จขั้นสูง 1%) วิชาย่อกระดูก (สำเร็จขั้นสูง 1%)]

มองดูวิชาทั้งสองบนหน้าต่างระบบ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของซูเฉิน

จากนั้นเขาถอดเสื้อผ้า สำรวจร่างกายตัวเอง

แตกต่างจากที่บันทึกไว้ในแผ่นหนังแกะ รูปร่างของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด

ดูเหมือนการฝึกวิชายุทธ์ผ่านหน้าต่างระบบจะสามารถหลีกเลี่ยงจุดอ่อนบางอย่างได้

เมื่อซูเฉินเริ่มใช้วิชากระดองเต่า เขารู้สึกได้ว่าทั่วร่างแข็งแกร่งขึ้นทันที

ผิวกายถูกปกคลุมด้วยเกราะดำบาง ๆ

กำหมัดทุบร่างกาย เสียงกระทบดังกังวานใส

"วิชากระดองเต่าช่างวิเศษจริง ๆ ไม่เพียงเพิ่มพลังป้องกันให้ร่างกาย แม้แต่แขนและขาทั้งสองข้างก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย!"

ซูเฉินมองดูแขนทั้งสองข้าง แม้จะไม่มีเกราะดำปรากฏ แต่ความแข็งแกร่งนั้นรู้สึกได้อย่างชัดเจน

"ลองวิชาย่อกระดูกดูบ้าง!"

หลังทดสอบครู่หนึ่ง ซูเฉินยืนยันได้ว่าวิชากระดองเต่าช่วยเสริมวิชาอื่น ๆ ได้เล็กน้อย

จากนั้น เขาก็หันไปสนใจวิชาย่อกระดูก

พร้อมกับเสียงกรอบแกรบจากกระดูก ร่างสูงหนึ่งเมตรแปดสิบแปดของซูเฉินก็หดเหลือหนึ่งเมตรเจ็ดสิบแปด แขนและขาทั้งสองข้างสั้นลงสิบเซนติเมตร

แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ภาพตรงหน้าก็ยังทำให้ตกใจ

โชคดีที่ซูเฉินรีบตั้งสติได้ กลับคืนสู่สภาพเดิม

"วิชาย่อกระดูกอาจสู้วิชากระดองเต่าไม่ได้ในการต่อสู้ แต่ในด้านการสนับสนุนนั้นทรงพลัง ช่วยเหลือข้าได้ไม่น้อยไปกว่าวิชากระดองเต่าเลย หากข้าปลอมตัวเป็นหยางกั๋วแขนด้วนอีก คงจะดูสมจริงและง่ายดายยิ่งขึ้น"

จากการสรุปบทเรียนการต่อสู้สองครั้ง ซูเฉินเคยชินกับการปลอมตัวเป็นหยางกั๋วแขนด้วนแล้ว

ใครจะคิดว่าในแขนเสื้อที่ว่างเปล่าจะซ่อนแขนที่สมบูรณ์ไว้ รอเวลาสำคัญเพื่อลงมือสังหาร?

"น่าเสียดายที่วิชาฝ่ามือทรายเหล็กใช้เงินไปร้อยตำลึง ไม่เช่นนั้น อาจจะพัฒนาวิชาทั้งสองนี้ให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้นได้"

ซูเฉินที่กลับสู่สภาพปกติรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

แน่นอนว่าไม่ได้เสียดายที่ฝึกวิชาฝ่ามือทรายเหล็กจนถึงขีดสุด แต่เสียดายที่ไม่มีเงินอีกแล้ว

"แต่หลังจากวิชาฝ่ามือทรายเหล็กถึงขีดสุด ต้องฝึกวิชากำปั้นสายเหล็กถึงขีดสุดก่อนถึงจะเปิดโหมดง่ายได้!"

ซูเฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แล้วมองไปที่หน้าต่างระบบ เห็นข้อความ:

[วิชาฝ่ามือทรายเหล็ก (ขีดสุด)]

[วิชาฝ่ามือทรายเหล็ก 0 ครั้ง (วิชากำปั้นสายเหล็กขีดสุด/ครั้ง)]