บทที่ 176 ล้างทีมเลเกอร์สสิบสามชีวิต

"แดมน์!"

"แดมน์!"

หลังจากการแถลงข่าวสิ้นสุดลงในบ่ายวันนั้น เมื่อไมเคิล จอร์แดนได้พบกับหลินหยู่ เขาถึงกับตกตะลึงกับพรสวรรค์อันเหนือธรรมชาติของบ็อบเฒ่า ถึงขั้นอุทานคำว่า "แดมน์!" ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

"เขาทำงานเป็นผู้ช่วยโค้ชนี่ถือว่าเสียของจริงๆ เขาเป็นวัตถุดิบชั้นเยี่ยมที่เกิดมาเพื่อเป็นผู้จัดการทั่วไปของทีม"

จอร์แดนชมอย่างจริงใจ วิชาพูดเยิ่นเย้อของบ็อบเฒ่าได้สร้างแรงกระแทกทางจิตใจอย่างมหาศาลให้กับเขา

หลินหยู่โบกมือไปมา แม้ว่าคนเราจะมีความสามารถจริง แต่ก็ไม่มีทางที่จะทิ้งตำแหน่งโค้ชไปเป็นผู้จัดการทั่วไปบ้าๆ บอๆ หรอก

บ็อบเฒ่าก็มีประสบการณ์ที่ลึกซึ้งพอสมควร ไม่แน่ว่าในอนาคตเขาอาจจะเหมือนเบอร์นี่เฒ่าที่ได้เป็นหัวหน้าโค้ชของทีมใดทีมหนึ่ง อย่างไรก็ตาม โอกาสสูงที่เขาคงได้เป็นเพียงหัวหน้าโค้ชชั่วคราวของทีมที่ตั้งใจแพ้ สำหรับทีมใหญ่ๆ คงไม่มีทางที่จะให้บ็อบเฒ่าเป็นหัวหน้าโค้ชแน่นอน

"อ้อใช่ หลิน ตอนเที่ยงสเติร์นส่งข้อความมาให้พวกเรา ให้พวกเราไปนิวยอร์กที่อาคารสำนักงานใหญ่เพื่อประชุมผู้ถือหุ้นในอีกหนึ่งสัปดาห์"

"ฉันไปกับนายได้ไหม? ฉันก็ถือว่าเป็นผู้ถือหุ้นคนหนึ่งนะ"

จอร์แดนถามด้วยสีหน้าคาดหวัง แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงผู้ถือหุ้นรายย่อยของวิซาร์ดส์ แต่เงินปันผลที่เขาได้รับในปีนี้ก็ยังมากกว่าเจ้าของทีมเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของลีก

"ได้สิ ไปด้วยกันเลย พอดีถ้ามีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น นายก็ช่วยฉันรับมือได้" หลินหยู่พูดพร้อมรอยยิ้ม

จอร์แดนทำหน้าแปลกๆ "หลิน นายไม่ได้วางแผนจะทำอะไรอีกใช่ไหม? ตอนนี้ฉันถอนตัวยังทันไหม? ฉันไม่อยากไปแล้ว"

"หืม? ไม่อยากไป? ไม่อยากไปก็ต้องไป" หลินหยู่เลิกคิ้วปฏิเสธจอร์แดน

หลังจากที่จอร์แดนออกไปแล้ว หลินหยู่ถอนหายใจยาว ดูเหมือนว่าในสัปดาห์ถัดไปนี้ เขาต้องรีบจัดการการเทรดทั้งหมดให้เรียบร้อย

หลังจากที่จัดการการเทรดทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย เขาจะเดินทางไปนิวยอร์กเพื่อเข้าร่วมประชุม พอประชุมเสร็จก็จะอยู่ต่อที่นิวยอร์ก รออีกสองวันก็จะถึงงานดราฟต์ จากนั้นเมื่องานดราฟต์เสร็จสิ้น เขาก็จะกลับประเทศเพื่อนำทีมไปเอเชียนคัพ

......

เช้าวันถัดมา หลินหยู่เรียกลุงโจและโคบี้พ่อลูกมาที่ห้องทำงานของตน

ปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อไปก็ไม่ใช่เรื่อง ยังไงก็พูดให้ชัดเสียเลย ดูซิว่าท่าทีของพ่อลูกคู่นี้เป็นยังไงกันแน่

"หัวหน้า ข่าวลือภายนอกพวกนั้นไม่ได้เป็นความจริงใช่ไหม? นายจะเทรดฉันไปเลเกอร์สจริงๆ เหรอ?"

เพิ่งเข้ามาในห้องทำงาน โคบี้ก็พูดกับหลินหยู่ด้วยสีหน้าเศร้าหมอง

หลินหยู่ส่ายหน้า "ไม่ จะไปเลเกอร์สหรือไม่ ขึ้นอยู่กับนายเอง ฉันให้สิทธิ์นายเลือก"

"ถ้านายอยากไปลอสแองเจลิส ฉันก็จะส่งนายไป และเหมือนกับที่นายเคยพูดกับแชคก่อนหน้านี้ ฉันจะส่งบิ๊กบาและแนชไปพร้อมกับนายด้วย"

"ถ้านายไม่อยากไป ฉันก็จะให้สัญญาต่อสัญญากับนาย แน่นอนว่าเป็นค่าจ้างขั้นสูงสุด"

โคบี้เมื่อได้ยินคำพูดนี้ก็รีบกล่าวว่า: "ต่อสัญญา! แน่นอนว่าฉันต้องต่อสัญญา!"

หลินหยู่ส่ายหน้าและพูดต่อว่า: "อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจ มีบางเรื่องที่ฉันต้องอธิบายให้นายฟังก่อน"

"เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเราและแจ๊ซ นายน่าจะรู้ดี พูดง่ายๆ ก็คือ หลังจากที่พวกเราสร้างราชวงศ์ขึ้นมาในปีนี้แล้ว ฉันจะขายวิซาร์ดส์ และจะซื้อแจ๊ซมาแทน"

"แม้ว่านายจะอยู่ต่อที่วอชิงตัน ก็จะร่วมงานกับฉันได้อีกแค่ปีเดียวเท่านั้น"

"ส่วนข้อดีของการไปลอสแองเจลิส โจคงเคยบอกนายแล้ว นั่นมันคือลอสแองเจลิสนะ"

ลุงโจที่อยู่ข้างๆ รีบส่ายหน้า "ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย หลิน นายอย่าใส่ร้ายฉันนะ ถ้าคนอื่นรู้เข้า เขาจะคิดว่าฉันทรยศวิซาร์ดส์"

โคบี้ครุ่นคิด เขาอยากเล่นต่อภายใต้การนำของหลินหยู่ แต่เขาไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันเป็นพิเศษกับวอชิงตัน

บ้านเกิดของเขาคือฟิลาเดลเฟีย เมื่อเทียบกับวอชิงตันแล้ว โคบี้อาจจะอยากไปฟิลาเดลเฟียมากกว่า

เมื่อเห็นว่าอย่างมากก็ร่วมงานกับหลินหยู่ได้อีกแค่ปีเดียว ความคิดของโคบี้ก็เริ่มสั่นคลอน ลอสแองเจลิสมีวานีสซาที่เขาคิดถึงทั้งวันทั้งคืน มีการเปิดเผยตัวตนที่มากกว่า สำคัญที่สุดคือยังได้ทำให้โออ้วนขุ่นเคืองใจ ทำให้สิ่งที่เขาพูดกับโออ้วนในรอบชิงชนะเลิศเป็นจริง

หลังจากเงียบไปพักใหญ่ โคบี้ก็เปิดปาก "หัวหน้า ไปลอสแองเจลิสก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่ฉันไม่อยากให้พ่อฉันเป็นหัวหน้าโค้ช เขาไม่ได้มีความสามารถขนาดนั้น"

ใบหน้าของลุงโจถึงกับเขียวด้วยความโกรธ นี่มีลูกแบบนี้ด้วยหรือ? คิดแต่จะทำลายฐานะของพ่อ!

หลินหยู่ถอนหายใจในใจ ดูเหมือนว่าช่วงเวลาแห่งการบอกลากับโคบี้มาถึงจริงๆ แล้ว อย่างไรก็ตาม เขายังคงฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย ฤดูกาลที่แล้วเขาต้องส่งบิ๊กเบนไป หลินหยู่รู้สึกว่าเขาได้พัฒนาภูมิคุ้มกันต่อการบอกลาแบบนี้ในใจแล้ว

"ไม่ให้เขาเป็นโค้ช ก็ให้เขาไปเป็นรองประธาน จะได้เบียดเจอร์รี่ เวสต์ออกไป"

"นายพาบิ๊กบาและแนชไปเลเกอร์ส ทีมนี้จะเป็นทีมของพวกนายสามคน คนอื่นทั้งหมด แม้แต่ตระกูลบัสส์ ก็มีไว้เพื่อรับใช้พวกนายสามคนเท่านั้น"

ลุงโจที่อยู่ข้างๆ ดีใจสุดๆ พูดถึงเรื่องการทำร้ายคนอื่น ต้องยกให้หลินหยู่ ทำไมเขาถึงคิดไม่ถึงนะ จะไปเป็นหัวหน้าโค้ชทำไม มันสู้เป็นประธานไม่ได้หรอก

เมื่อเบียดเจอร์รี่ เวสต์ออกไปแล้ว การไล่หัวหน้าโค้ชแลมบิสก็แค่พูดคำเดียวเท่านั้น!

โคบี้จ้องมองหลินหยู่ด้วยความอาลัยและไม่อยากจากไป นั่งอยู่ตรงหน้าหลินหยู่และมองเขาอย่างเหม่อลอย

"พอเถอะ หน้าฉันไม่ได้สวยเท่าวานีสซา อย่าจ้องฉันอีกเลย"

"พอไปลอสแองเจลิสแล้ว รีบแต่งงานซะ แล้วก็มีลูกสาวเยอะๆ ไม่แน่ว่าต่อไปเราอาจจะเปลี่ยนจากพี่น้องเป็นเครือญาติกัน ญาติซ้อนญาติ" หลินหยู่พูดติดตลก เขาไม่อยากให้บรรยากาศออกมาเศร้าเกินไป

การที่โคบี้ออกจากทีมไม่ได้เป็นเรื่องแย่สำหรับเขา มันดีทั้งสำหรับอาชีพและความรักของเขา

และสำหรับวิซาร์ดส์ ก็ไม่ได้เป็นเรื่องแย่เช่นกัน วิซาร์ดส์มีกลุ่มนักเล่นแนวนอกที่หลินหยู่คัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน เมื่อผนวกกับโออ้วน มันจะเป็นกำลังการต่อสู้ที่น่ากลัวขนาดไหน หลินหยู่แทบจะจินตนาการไม่ออก

เป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายต่างได้ประโยชน์ ทำไมจะต้องเศร้าด้วย

"ไม่ ฉันต้องมีลูกชายด้วย เมื่อลูกชายฉันโตขึ้น ฉันจะให้พวกเขารับใช้นายเหมือนกัน" โคบี้พูดอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม

หลินหยู่ถึงกับพูดไม่ออก เรื่องนี้นายอาจจะทำไม่ได้นะ นายทำอะไรก็ได้ แต่ไม่มีโชคที่จะมีลูกชายหรอก

"โจ พวกเราก็ถือว่าเป็นพี่น้องกัน ฟังคำแนะนำฉันสักคำ"

"ลูกๆ ต้องเติบโตขึ้นในที่สุด บางครั้งให้พื้นที่พวกเขาบ้าง อย่าพยายามควบคุมพวกเขา"

หลินหยู่พูดกับลุงโจ

ลุงโจกลอกตา นายเพิ่งบอกว่าเป็นพี่น้องกับโคบี้ แล้วก็บอกว่าเป็นพี่น้องกับฉัน นั่นหมายความว่าฉันกับลูกชายกลายเป็นพี่น้องกันน่ะสิ

และจะให้พื้นที่โคบี้หรือไม่ นั่นเป็นเรื่องที่ฉันจะตัดสินใจเองได้หรือ? คนที่ควบคุมตระกูลไบรอันท์อย่างแท้จริงคือแม่ของโคบี้...

คุยกับพ่อลูกสักพัก หลินหยู่จึงส่งโคบี้ที่ยังอาลัยอาวรณ์กลับไป ลุงโจนั้นอยากไปเหลือเกิน เขาอาจจะอยากย้ายทั้งครอบครัวไปลอสแองเจลิสคืนนี้เลยด้วยซ้ำ

หลังจากที่พ่อลูกทั้งสองคนออกไปแล้ว หลินหยู่ก็โทรหาบัสเฒ่าของเลเกอร์ส

"คุณบัสส์ พวกคุณสามารถทำการเทรดได้แล้ว โคบี้ บิ๊กบา และแนชเป็นของพวกคุณแล้ว"

"ฉันต้องการแค่แชคของพวกคุณ นักบาสเลเกอร์สคนอื่นทั้งหมด ฉันหมายถึงทั้งหมดนะ รวมถึงผู้เล่นในรายชื่อที่ยังไม่เปิดใช้งาน ขายทั้งหมดเลย ฉันต้องการแค่เงินและสิทธิในการเลือกดราฟต์ปีหน้าเป็นต้นไป"

หลินหยู่พูดจบ ยังไม่ทันที่บัสเฒ่าจะได้เอ่ยปาก เขาก็วางสายไปทันที

อะไรเรียกว่าการฆ่าล้างตระกูล นี่แหละคือการฆ่าล้างตระกูล เลเกอร์สมีผู้เล่นในรายชื่อใหญ่ทั้งหมด 13 คน และทั้ง 13 คนถูกหลินหยู่กำจัดในการเทรดครั้งนี้

หลินหยู่? ฉางเว่ย! ล้างทีมเลเกอร์สสิบสามชีวิต!

หลังจากที่หลินหยู่วางสายไป บัสเฒ่าไม่รู้สึกโกรธเลยสักนิด มีแต่ความดีใจล้นปรี่

ในช่วงเวลานี้ เขาใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้การเทรดนี้เกิดขึ้น เช่น ติดต่อลุงโจ สัญญาว่าจะให้สัญญาที่ลุงโจไม่มีทางปฏิเสธได้

ลุงโจเป็นผู้ช่วยโค้ชที่วิซาร์ดส์ เงินเดือนแค่หลักแสนกว่าดอลลาร์ แต่ถ้าได้ไปเลเกอร์ส นั่นคือ 13 ล้านดอลลาร์ต่อปี เพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าทันที!

เขายังปล่อยข่าวลือเรื่องการเจรจาเทรดระหว่างสองฝ่าย เพื่อรบกวนสมาธิของหลินหยู่ อย่างน้อยบัสเฒ่าก็คิดว่าการทำแบบนี้จะทำให้หลินหยู่สับสน

แน่นอนว่า บัสเฒ่าไม่กล้าที่จะโง่เขลาถึงขั้นติดต่อโคบี้โดยตรง เพราะเขาไม่แน่ใจในท่าทีของหลินหยู่ และกลัวการแก้แค้นจากหลินหยู่

ก่อนวันที่จะเซ็นสัญญาช่วงปิดฤดูกาล ทีมไม่สามารถติดต่อผู้เล่นของทีมอื่นได้ ถ้าถูกจับได้ จะต้องโดนลงโทษอย่างหนัก

ตอนนี้หลินหยู่ตกลงที่จะเทรดแล้ว สิ่งที่ฝั่งเลเกอร์สต้องทำก็คือขายผู้เล่นทั้งหมดที่มีอยู่ให้เร็วที่สุด แล้วรวบรวมข้อเสนอที่จะทำให้หลินหยู่พอใจ

คืนนั้นเอง บัสเฒ่าก็เริ่มทำงานอย่างขยันขันแข็ง ติดต่อเจ้าของหรือผู้นำของเกือบทุกทีมในลีก

ผู้เล่นของเลเกอร์สที่มีมูลค่าในการเทรดตอนนี้ ลุงฮั่วสองแน่นอนว่ามีมูลค่าในการเทรด เขาจับคู่กับโออ้วนในฤดูกาลที่แล้ว และแสดงประสิทธิภาพการรุกที่ไม่เลว

เมื่อหนึ่งสองปีก่อน สัญญาของลุงฮั่วสองถือเป็นสัญญาขยะพิษร้าย แต่ด้วยการเพิ่มขึ้นของเพดานเงินเดือน บวกกับผลงานของลุงฮั่วสองในปีที่ผ่านมาที่ไม่เลวจริงๆ สัญญาของเขาก็ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นสัญญาขยะมากนัก

เงินเดือนของเขาในฤดูกาลที่แล้วคือ 13 ล้าน แต่พิพเพนเพิ่งเซ็นสัญญากับทีมเทรลเบลเซอร์ส เงินเดือนต่อปีขึ้นไปถึง 15 ล้านแล้ว จากความสามารถของลุงฮั่วสองในตอนนี้ เขายังคงมีประโยชน์กว่าพิพเพนแน่นอน

สำคัญที่สุดคือลุงฮั่วสองไม่ได้มีความคิดที่จะเป็นคนเบอร์หนึ่งอีกต่อไป เขาจะเป็นคนเบอร์สองที่สมบูรณ์แบบได้

คืนนั้นเอง บัสเฒ่าตกลงเทรดกับโทมัสเฒ่าของทีมแร็พเตอร์ส ส่งลุงฮั่วสองไปแร็พเตอร์ส แลกกับชาร์ลส์ โอคลีย์และผู้เล่นที่ใช้เติมเต็มเงินเดือนอีกหลายคน และยังได้รับสิทธิ์เลือกรอบแรกปี 2000 ของแร็พเตอร์ส

นอกจากลุงฮั่วสอง เกลนน์ ไรซ์ก็มีมูลค่าในการเทรดสูงมาก เขาถูกเทรดไปที่ฟิลาเดลเฟีย 76เซอร์ส แลกกับสิทธิ์เลือกรอบแรกปี 2000 และสิทธิ์เลือกรอบแรกปี 2002 ของฟิลาเดลเฟีย 76เซอร์ส พร้อมกับผู้เล่นประกอบอีกหลายคนและเงินชดเชย

โมบลีย์หนุ่มสร้างชื่อในรอบชิงชนะเลิศฝั่งตะวันตก เขาถูกขายไปทีมร็อกเก็ตส์ในการเทรดสามฝ่ายระหว่างกริซลีส์ ร็อกเก็ตส์ และเลเกอร์ส

ร็อกเก็ตส์ส่งไมเคิล ดิกสันที่ถูกเลือกลำดับ 14 ในปี 98 เป็นชิ้นส่วนสำคัญในการเทรดกับกริซลีส์ เพื่อแลกกับสิทธิ์เลือกรอบแรกปี 2001 ของกริซลีส์ จากนั้นจึงใช้สิทธิ์เลือกรอบแรกนี้บวกกับเงินชดเชยและอันทวอน ฮาร์ริงตัน เพื่อแลกกับโมบลีย์จากเลเกอร์ส

ฟิชเชอร์ปลาน้อย คุณปู่หลู่ และอย่าง JR รีด เดเร็ก ฮาร์เปอร์ ไทรีส ไนท์ ก็ถูกเทรดออกไปหมด คนเดียวแลกไม่ได้สิทธิ์เลือกรอบแรก ก็ให้รวมแพ็คเกจเพื่อแลกสิทธิ์เลือกรอบแรก แม้แต่แบบนั้นก็ยังแลกไม่ได้ ก็แลกสิทธิ์เลือกรอบสอง

รูเบน แพทเทอร์สันผู้ขนานนามตัวเองว่า "ผู้สยบโคบี้" และ "ยมทูต" ก็ถูกขาย เขาเป็นผู้เล่นรอบสองปี 98 ฤดูกาลหน้าใหม่นี้ยังไม่ได้แสดงฝีมือ จึงแลกได้แค่สิทธิ์เลือกรอบสอง

ใช้เวลาประมาณสามวัน บัสเฒ่าก็รวบรวมสิทธิ์เลือกรอบแรก 5 สิทธิ์ และสิทธิ์เลือกรอบสอง 4 สิทธิ์ นอกจากนี้ยังต้องเพิ่มโออ้วนและเงินชดเชย 15 ล้านดอลลาร์ จึงได้รับการอนุมัติจากหลินหยู่

หลินหยู่เซ็นสัญญากับผู้เล่น "พ่อ" 10 คนในฤดูกาลที่แล้ว หลายคนในจำนวนนั้นถูกหลินหยู่เอาค่าเสน่ห์ไปแล้ว ส่วนคนที่ยังไม่ได้เอา หลินหยู่ก็ไม่มีแผนจะเลี้ยงต่อ จึงถือโอกาสในการเทรดกับเลเกอร์สครั้งนี้ ใช้ราคา 3 ล้านดอลลาร์ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของเงินชดเชยของเลเกอร์ส

การเทรดแต่ละครั้งสามารถชดเชยเงินสดได้สูงสุด 3 ล้านดอลลาร์ ไม่อย่างนั้นหลินหยู่ก็ไม่ต้องเสียแรงมากมายขนาดนี้

บางคนมีนิสัยเย็นชา ไม่ว่าจะจริงใจกับเขาแค่ไหน ก็ยากที่จะทำให้ความชอบเต็ม หลินหยู่ไม่มีแผนจะเสียเวลากับผู้เล่นพวกนี้อีกต่อไป

พวกเขาไม่สามารถเพิ่มความชอบให้เต็มได้ ก็เปลี่ยนคนใหม่เสียเลย อย่างไรเสียก็เป็นสัญญาเงินเดือนขั้นต่ำ แม้จะเซ็นอีกสิบคน ก็ใช้เงินแค่สองแสนกว่าดอลลาร์เท่านั้น

ทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลงและได้รายงานต่อสเติร์นแล้ว หลังจากงานดราฟต์สิ้นสุด พวกเขาสามารถประกาศอย่างเป็นทางการได้ทันที

หลินหยู่ถอนหายใจยาว หลังจากที่วิซาร์ดส์คว้าแชมป์ในฤดูกาลที่แล้ว การเปลี่ยนแปลงของทีมนับว่าใหญ่พอสมควร ผู้เล่นหลักหลายคนได้จากไป

แต่เมื่อเทียบกับฤดูกาลนี้ ตอนนั้นยังถือว่าเล็กน้อย

ผู้เล่นตัวจริงที่หลินหยู่ใช้ประจำคือ บิ๊กบา โอเล็ก แม็กดี้ โคบี้ และแนช ในห้าคนนี้ สามคนจากไปแล้ว

และเพย่าผู้เป็นกำลังหลักก็จากไปด้วย เช่นเดียวกับเคอร์รี่เฒ่า

หลินหยู่คิดสักครู่ จึงตัดสินใจขายโบเวนด้วย เขาเสียสละมากมายเพื่อวิซาร์ดส์ การปล่อยให้เขาอยู่ที่วิซาร์ดส์ก็เป็นการทำร้ายเขาเช่นกัน จึงหาทีมใหม่ที่เหมาะสมให้เขา เพื่อให้เขาได้ลงสนามมากขึ้น

หลินหยู่ติดต่อเวสต์เฮดเพื่อนเก่าของวอริเออร์ส ส่งโบเวนไปด้วยสิทธิ์เลือกรอบสองปี 2000 ซึ่งเท่ากับยกให้วอริเออร์สฟรีๆ

จากนั้นหลินหยู่ก็ติดต่อโค้ชทอมของร็อกเก็ตส์ ให้พวกเขาเซ็นสัญญาหนึ่งปีมูลค่า 3.5 ล้านดอลลาร์กับบาร์คลีย์ แล้วใช้ผู้เล่นชายขอบอีกหลายคนรวมเงินเดือนประมาณ 6 ล้านดอลลาร์ เพื่อดึงป้า เลร์รี จอห์นสันไปจากหลินหยู่

มีบาร์คลีย์แล้ว ป้าก็ไม่มีความหมายอะไรมาก และป้าก็เป็นคนเท็กซัส หลินหยู่คิดว่าจะให้ป้ากลับบ้านเกิดเพื่อใช้บั้นปลายชีวิตอย่างสงบ จึงหาร็อกเก็ตส์มาเทรด เท่ากับส่งป้าให้ร็อกเก็ตส์ฟรีๆ

แม้ว่าร็อกเก็ตส์จะเข้าสู่การรีบิลด์ แต่ในข้อตกลงแรงงานยังมีเส้นคนจน พวกเขาจำเป็นต้องเซ็นสัญญาผู้เล่นบางคน เพื่อไม่ให้เงินเดือนต่ำเกินไปจนละเมิดเส้นคนจน

ช่วงเริ่มต้นฤดูกาลที่แล้ว หลินหยู่มีผู้เล่นทั้งหมด 30 คน เทรดฮาร์ริงตันและคนอื่นๆ ออกไป 10 คน ดีลกับบัคส์ได้เคอร์รี่เฒ่าหนึ่งคน จากนั้นวอลตันคนนั้นก็หนีไป เหลือผู้เล่น 20 คน

ตอนนี้ในการเทรดกับเลเกอร์ส ส่งออกไปโคบี้ บิ๊กบา และแนช รวมถึงผู้เล่น "พ่อ" อีกหลายคน รวมเป็นแปดคน

ป้า โบเวน เพย่า เคอร์รี่เฒ่า นี่อีกสี่คน

เท่ากับว่าหลินหยู่เหลือผู้เล่นแค่แปดคน ตรงกลางมีแบรด มิลเลอร์ โอเล็ก และหวังจื้อจื้อกับบาร์คลีย์ ตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดและชูตติ้งการ์ดมีแม็กดี้ คาร์เตอร์ และเพียร์ซ ส่วนตำแหน่งพอยต์การ์ดมีเพียงบิลลัปส์คนเดียว

ถ้านับโออ้วนที่กำลังจะเทรดเข้ามาด้วย ก็มีผู้เล่นเก้าคน

ที่จริงแม้ว่าหลินหยู่จะไม่ได้ผู้เล่นดาวรุ่งในการดราฟต์ที่กำลังจะมาถึง ทีมนี้ก็เรียกได้ว่าน่ากลัวแล้ว

คู่โอเล็กและโออ้วนในตำแหน่งเซ็นเตอร์ ช่างเป็นแผงหน้าที่ฝันไม่ถึง นี่อาจเป็นคู่แบ็คคอร์ทที่แข็งแกร่งที่สุดตั้งแต่หลินหยู่ข้ามมิติมา

บิ๊กเบนและเวบเบอร์ก็แข็งแกร่ง แต่ทั้งสองคนค่อนข้างเตี้ย และบิ๊กเบนก็ไม่มีทักษะการรุก คู่นี้ไม่อาจเรียกได้ว่ามีพลังครอบงำมากนัก

บิ๊กบาและโอเล็กที่ตามมานั้นแข็งแกร่งกว่าหน่อย แต่ก็ไม่อาจแข็งแกร่งเท่ากับคู่โอเล็กและโออ้วน

ในแนวสมอลฟอร์เวิร์ดและการ์ด มีแม็กดี้และคาร์เตอร์สองคนจากสี่การ์ดที่ยิ่งใหญ่ นอกจากนี้ยังมีเพียร์ซหนึ่งในเจ็ดสิบห้ายอดนักบาสเกตบอลตลอดกาล จะว่าอะไรได้อีก นี่คือทีมระดับท็อป

ในตำแหน่งพอยต์การ์ด เรียกได้ว่าไม่ถึงระดับเท่าไหร่ มีแค่บิลลัปส์คนเดียว แต่หลินหยู่เชื่อมั่นว่าพลังของบิลลัปส์ที่จับคู่กับโออ้วนไม่ด้อยไปกว่าบิ๊กบาและแนชแน่นอน

นี่ยังไม่รวมผู้เล่นใหม่ที่กำลังจะเข้าทีม ปีนี้หลินหยู่มีสิทธิ์เลือกดราฟต์มากมาย เขาไม่ขาดผู้เล่นแน่นอน

การเทรดเสร็จสิ้นแล้ว วิซาร์ดส์จะมีผู้เล่น 12 คนที่ออกจากทีมในฤดูกาลนี้

หลินหยู่เป็นฉางเว่ยล้างเลเกอร์สทั้งหมด 13 ชีวิต แต่จริงๆ แล้วตัวเขาเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ถูกล้างไป 12 ชีวิตเช่นกัน

(จบบท)