EP.1 จักวาลที่แปลกประหลาด

EP.1 จักวาลที่แปลกประหลาด

Death (เดธ) ตัวแทนแห่งความตายของจักรวาล ผู้ที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่สมัยโบราณกาล ตอนนี้เธอกำละงนั่งอยู่บนบัลลังก์เดียวของเธอในห้องขนาดใหญ่ที่ว่างเปล่า ที่ซึ่งมีเมฆดำหมุนวนอยู่ไกลๆ และไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใดๆให้เห็น ที่พำนักของเธอนั้นดูเหมือนกับสภานที่ที่สร้างขึ้นจากจุดจบของทุกสรรพสิ่ง บัลลังก์ของเธอนั้นดูเหมือนจะประกอบขึ้นมาจากชิ้นส่วนกระดูกของสิ่งมีชีวิตจากทุกสายพันธุ์ในจักรวาล ทุกอย่างเงียบสงบที่นี่ ยกเว้น เสียงกระซิบแผ่วเบาของเดธที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ชีวิตเช่นนั้นย่อมน่าเบื่อหน่ายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จึงทำให้แม้แต่เดธ ตัวแทนแห่งความตายของจักรวาลนั้นมักแสวงหาความบันเทิงผ่านทางมนุษย์อยู่เสมอ

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่น่าเบื่อหน่าย ที่เดธนั้นออกสำรวจมัลติเวิร์สเพื่อหาความบันเทิงให้กับตัวเอง

"หืม...?" ประกายแวววาวแวบขึ้นในดวงตาสีดำสนิทของเธอ ความรู้สึกคุ้นเคยที่เหนือจินตนาการรบกวนประสาทสัมผัสของเธอ มันคือความตายในอีกจักรวาลหนึ่ง และความตายของอีกจักรวาลหนึ่ง

เธอสะบัดมือเบาๆเพื่อเผยให้เห็นรอยแยก ภายในนั้น กาแล็กซีทั้งมวลบิดเบี้ยว ดวงดาวระเบิดและหายไป การตายของจักรวาลไม่ได้เกิดขึ้นด้วยเสียงดังสนั่น ไม่เลย มันรู้สึกราวกับว่าเวลาเองดูเหมือนจะหยุดนิ่งและแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ

เดธนั่งนิ่งสนิท ขาข้างหนึ่งไขว้กันชุดสีดำของเธอดูเหมือนเงาที่ทอดลงมา ไม่มีอารมณ์ใดปรากฏบนใบหน้าของเธอเลยแม้ในยามที่โลกกำลังพังทลาย นั่นเพราะเธอเคยเห็นภาพเหตุการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว จักรวาลดับสูญไปอย่างต่อเนื่อง แต่มีประกายเล็กๆหนึ่งที่มันนั้นดึงดูดความ สนใจของเธอท่ามกลางความว่างเปล่านี้ มันคือวิญญาณของใครบางคนที่ไม่อยากปล่อยมือ พยายามยึดเหนี่ยวไว้ด้วยปาฏิหาริย์บางอย่าง

มันไม่น่าจะเป็นไปได้เลย

เดธยิ้มออกมา มันไม่ใช่รอยยิ้มที่โหดร้าย แต่เป็นรอยยิ้มแบบที่คนเราที่จะยิ้มออกมาเมื่อได้พบเจอสิ่งที่น่าสนใจ แต่ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานนับไม่ถ้วน เดธนั้นกลับชาชินต่อสิ่งใหม่ๆไปแล้ว

เธอวาร์ปผ่านรอยแยกและมาถึงจักรวาลที่กำลังล่มสลาย สายตาของเธอจับจ้องไปที่วิญญาณที่แปล่งแสงริบหรี่ สำหรับเดธแล้ว เขาไม่ใช่คนพิเศษอะไร แทบจะไม่แข็งแกร่งไปกว่ามนุษย์ทั่วไป เขามีทักษะการต่อสู้และทักษะอื่นๆอยู่บ้าง ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขานั้นไร้ค่าเมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์กลายพันธ์ุ (มิวแทนท์) ยิ่งกว่านั้นก็คือเหล่าฮีโร่ที่จะปรากฏตัวขึ้นในจักรวาลที่เธอชื่นชอบในปัจจุบันอย่าง Earth-169699

โดยปกติแล้ว เธอคงจะเพิกเฉยต่อสิ่งมีชีวิตเช่นนั้น ปล่อยให้เขาจากไปเหมือนคนอื่นๆ แต่สถานการณ์ที่แปลกประหลาดนี้เป็นสิ่งที่เธอไม่อาจเข้าใจได้

"เหตุใดชายผู้นี้จึงถูกเลือกให้เป็นศูนย์กลางของจักรวาล ? และการตายของเขานั้นกลับทำลายความเป็นจริงไปอย่างรวดเร็วได้อย่างไร ?"

เน็กซัสทุกแห่งมีความสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากแต่ละแห่งล้วนทำหน้าที่เป็นเสาหลักของมัลติเวิร์ส และมีความสำคัญต่อความสอดคล้องและความเสถียรโดยรวมของมัลติเวิร์ส ด้วยเหตุนี้ Time Keepers ( ไทม์คีปเปอร์ (ผู้พิทักษ์เวลา) และ Time Variance Authority (ผู้มีอำนาจควบคุมความแปรปรวนของเวลา (TVA)) จึงคอยจับตาดูเน็กซัสต่างๆอย่างใกล้ชิด เพราะการกระทำของพวกมันอาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ภายในมัลติเวิร์สได้

ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร ชายคนนี้กลับหลุดรอดสายตาพวกเขาไปได้

"เมื่อเขาตาย Queen of Nevers (เนเวอร์ควีน) ก็ไม่ได้เรียกตัวเขาไปพบเช่นกัน... อะไรคือสาเหตุของความแปรปรวนในจักรวาลนี้ ?"

ด้วยการดึงพลังคอสมิคของเธอมาใช้ เธอได้ส่องดูความลับของโลกใบนี้และพบคำตอบในทันที

"นี่คือ...โลกปกติ"

การค้นพบนี้ยิ่งทำให้เธอสับสนมากขึ้นไปอีก ในบรรดาจักรวาลนับร้อยนับพัน มัน ไม่มี จักรวาลใดที่ปราศจากความขัดแย้งระหว่างซูเปอร์ฮีโร่และวายร้าย แม้แต่จักรวาลที่ ธรรมดาที่สุด ก็ยังมีการปะทะกันระหว่างความดีและความชั่ว

"ความเป็นจริงที่ไม่มีที่สิ้นสุดดำรงอยู่ภายในมัลติเวิร์ส แต่โลกนี้จะแยกตัวออกจากส่วนอื่นๆได้อย่างไร ? โลกนี้มีอยู่ภายนอกมัลติเวิร์สหรือไม่ ? นั่นเป็นไปไม่ได้"

เธอหันความสนใจไปที่จิตวิญญาณที่กำลังจะตาย เปลือกแห่งความธรรมดาไร้ค่ามีชะตากรรมที่ไม่อาจปฏิเสธได้ที่จะยึดติดอยู่กับชีวิตในรูปแบบเช่นนั้น เธอเอื้อมมือเข้าไปในจิตใจที่แตกสลายของเขา และทันทีที่เธอเข้าไปก็รู้สึกราวกับว่าได้ชนเข้ากับกำแพง จิตใจของเขาไม่สามารถเข้าถึงได้

"อะไร ?"

เธอสัมผัสได้ถึงชีพจรที่เต้นอยู่ใต้จิตวิญญาณ การสั่นสะเทือนของพลังที่หลับใหล พลังที่ลึกซึ้งและกว้างใหญ่ไพศาลจนทำให้เธอตัวสั่น

"เป็นไปไม่ได้... จักรวาลนี้ปราศจากฮีโร่และวายร้าย เพราะเขางั้นหรือ ?"

พลังของจักรวาลทั้งหมดและสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในนั้น รวมอยู่ในคนๆเดียว-ความคิดนี้ทำให้จิตใจของเดธสั่นสะเทือน แม้แต่เธอเองก็ไม่อาจเข้าใจพลังทั้งหมดที่มีอยู่ในตัวชายคนนี้ได้ เพราะมันรวบรวมพรสวรรค์ทุกอย่างที่เหล่าฮีโร่และวายร้ายนับไม่ถ้วนควรจะมีใน จุดสูงสุด พลังนี้จะเหนือกว่าเธออย่างมาก มีเพียงสิ่งมีชีวิตไม่เกิน 5 ตนในมัลติเวิร์สเท่านั้นที่เทียบได้

พลังเช่นนั้นดำรงอยู่อย่างกลมกลืนกับจิตวิญญาณของ มนุษย์คนหนึ่ง

ตรรกะของเธอหายไปชั่วขณะเมื่อเผชิญกับสถานการณ์สมมติเช่นนั้น จากนั้นรอยยิ้มอันแสนสุขก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ “มันคงน่าเสียดายหากปล่อยให้เจ้า ตายอยู่ที่นี่”

เธอยื่นมือซีดเซียวของเธอเข้าไปในอกที่ไร้ตัวตนของเขา เนื้อหนังและกระดูกไม่มีความหมายอะไรสำหรับเธอเธอสัมผัสแก่นแท้ของเขาและสั่นสะท้านเมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่พลุ่งพล่าน อักขระสีดำไหลออกมาจากปลายนิ้วของเธอและพันรอบตัวเขาเหมือนงู พวกมันบิดและจมลงไปในทุกส่วนของเขา ผนึกพลังนั้นไว้เพื่อไม่ให้มันระเบิดออกมาอย่างไม่เป็นระเบียบ เธอจะไม่ยอมให้มันวิ่งพล่านและครอบงำทุกดวงวิญญาณในจักรวาลที่เธอกำลังจะลากเขาเข้าไป

เธอใช้มือลูบใบหน้าที่ไร้ซึ่งริ้วรอยของเขา “จักรวาลของเจ้าหายไปแล้ว ชีวิตของเจ้าจบสิ้นแล้ว และตอนนี้ เจ้า เป็นของข้าแล้ว”

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________