ตอนที่ 5 ยามาโตะผู้ไร้สมอง
ตอนที่ 5 ยามาโตะผู้ไร้สมอง
ตอนที่ 5 ยามาโตะผู้ไร้สมอง
“ฉันไม่ได้ดูถูกนายนะทาเลส ฉันกำลังชื่นชมนายต่างหากล่ะ ว่านายนั้นสุดยอดเหมือนกับโอเด้งเลย”
ยามาโตะผู้ไร้สมองไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย และยังคงยืนกรานในมุมมองของเธอต่อไป
“เธอก็ยังดูถูกฉันอยู่นั่นแหละ!”
ทาเลสปรายตามองยามาโตะและเมินเฉยต่อคนโง่เขลา ดูเหมือนว่าเธอจะหมดหนทางเยียวยาแล้ว หากไม่ได้รับการรื้อโครงสร้างใหม่ทั้งหมด
เขาหันหลังกลับและมองไปที่คิง ซึ่งยังคงต้องการที่จะอธิบายต่อ
“คุณลุงคิง”
“ถึงแม้ว่าพลังของผลปีศาจจะแข็งแกร่งมากก็จริง แต่มันก็ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบที่แท้จริงสำหรับฉันหรอกนะ”
“ทาเลส ที่นายปฏิเสธผลปีศาจสองผลนี้ เป็นเพราะนายต้องการที่จะรอผลปีศาจสายโซออน สัตว์มายา เหมือนกับท่านผู้ว่าการสูงสุดไคโดงั้นรึ?”
คิงคิดว่าเขาค้นพบคำอธิบายที่ดีแล้ว และหลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ...
จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าด้วยพรสวรรค์ของทาเลส บางทีการกินผลปีศาจสายโซออน สายพันธุ์โบราณ อาจจะเป็นเรื่องที่เสียของไปจริงๆ
อันที่จริง คิงเองก็รู้สึกเสียใจที่กินผลเทอราโนดอนเข้าไป หากเขาสามารถเลือกได้...
เขาก็อยากจะกินผลปีศาจสายโซออน สัตว์มายา เช่นเดียวกัน
ทว่าผลปีศาจสายโซออน สัตว์มายานั้น เป็นสิ่งที่หายากจนเกินไป
“คุณลุงคิง”
เมื่อสังเกตเห็นเหตุผลที่คิงหามาให้เขา รวมไปถึงสีหน้าครุ่นคิดของอีกฝ่าย...
ทาเลสจึงหันไปมองอุลติและเพจวัน
“ผลปีศาจพวกนี้ท่านผู้ว่าการสูงสุดไคโดเป็นคนมอบให้พวกเรา ในเมื่อฉันไม่ต้องการมัน พวกนายสองคนก็รีบกินมันเข้าไปซะเถอะ”
“แน่ใจแล้วเหรอฮะ พี่ใหญ่ทาเลส?”
เพจวันมองไปที่ทาเลส ใบหน้าของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
แม้ว่าเขาจะมีอายุมากกว่าทาเลสก็ตาม...
ทว่าในวินาทีนี้ ใบหน้าของเขากลับเผยให้เห็นถึงความเต็มใจอย่างยิ่งยวดขณะที่เขาเรียกทาเลสว่า “พี่ใหญ่”
“ทาเลส”
อุลติรู้สึกตื่นเต้นอย่างเหลือล้น นี่คือผลปีศาจสายโซออน สายพันธุ์โบราณเชียวนะ
ตราบใดที่เธอกินมันเข้าไป เธอจะได้รับพละกำลังอันมหาศาล
พละกำลัง...
ในกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร มันคือสัญลักษณ์แห่งสถานะ
มีเพียงผู้ที่มีความแข็งแกร่งอันทรงพลังเท่านั้น ที่จะมีสิทธิ์มีเสียงในกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร
และนั่นก็เป็นเพราะทาเลสมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะเอาชนะเหล่ากิฟเตอร์สได้ เขาจึงได้รับการประเมินค่าอย่างสูงจากไคโดและคิง
ในวัยเพียงเจ็ดขวบ
เขาก็สามารถโค่นล้มกิฟเตอร์สได้หลายคนแล้ว แล้วเขาจะไม่ได้รับการให้ความสำคัญจากไคโดและคิงได้อย่างไรกัน?
“คุณลุงคิง”
“คุณลุงคิงคะ”
อุลติและเพจวันหันไปมองคิงทีละคน
ในตอนนี้ ไม่ว่าพวกเขาจะกระหายผลปีศาจทั้งสองผลนี้มากเพียงใด พวกเขาก็กล้าที่จะขยับตัวเมื่อได้รับอนุญาตจากคิงเท่านั้น
“ผลปีศาจพวกนี้ถูกเตรียมเอาไว้ให้พวกนายตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”
“ในเมื่อทาเลสไม่มีความสนใจ พวกนายก็กินมันได้เลย”
คิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ทว่าเขาก็ยังคงมองไปที่ทาเลสด้วยความเสียดาย
“เพียงแต่ว่า ทาเลส...”
“นายต้องเข้าใจนะว่า ผลปีศาจสายโซออน สัตว์มายานั้นหายากอย่างถึงที่สุด แม้ด้วยความพยายามทั้งหมดที่ท่านไคโดได้ทุ่มเทมาตลอดหลายปี...”
“ท่านก็ยังหามาได้เพียงแค่ผลเดียวเท่านั้น”
“แต่ผลปีศาจผลนั้น นายน้อยยามาโตะก็ได้กินมันเข้าไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว”
“ขอบคุณครับ คุณลุงคิง”
“ฉันก็ยังคงยืนหยัดในความคิดเห็นของฉันอยู่ดี”
ในเมื่อคิงคิดว่าเขากำลังรอผลปีศาจสายโซออน สัตว์มายา ก็ปล่อยให้คิงคิดเช่นนั้นต่อไปเถอะ
ทันทีที่เขามีเวลามากกว่านี้อีกสักหน่อย...
ทันทีที่พลังรบของเขาทะลวงผ่านหลักร้อย เขาจะสามารถแสดงให้คิงและคนอื่นๆ ได้ประจักษ์
ว่ามนต์เสน่ห์แห่ง “พละกำลัง” ที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร
“ในเมื่อนายยืนกรานเช่นนั้น ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก ฉันจะนำความจริงไปรายงานต่อท่านผู้ว่าการสูงสุดไคโด”
“ถึงอย่างนั้น ฉันก็จะคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวในท้องทะเลเอาไว้ ทันทีที่ผลปีศาจสายโซออน สัตว์มายาปรากฏขึ้น ฉันจะจัดสรรมันให้กับนายเป็นอันดับแรก”
คิงกล่าวประโยคสุดท้ายทิ้งท้ายไว้กับทาเลส
อันที่จริง ภายในกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร
ทาเลสมีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดกับคิง
หลังจากที่ไคโดพาเขากลับมาที่โอนิงาชิมะ เขาก็เมินเฉยและทิ้งขว้างเขาไปเสียดื้อๆ
ท้ายที่สุด เขาจึงต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง และบังเอิญได้มาพบกับคิง
และไม่ว่าจะเป็น แจ็ค อุลติ หรือ เพจวัน พวกเขาล้วนเติบโตขึ้นมาภายใต้การดูแลของคิงทั้งสิ้น
แน่นอนว่า ควีน ก็คอยดูแลพวกเขาเช่นเดียวกัน
แต่นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องคนนั้นมักจะยุ่งอยู่กับการวิจัยเทคโนโลยี และไม่มีเวลามาใส่ใจพวกเขามากนัก
จึงเป็นคิงที่มีเวลาจัดการดูแลพวกเขามากกว่า
นี่ยังเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมคิงถึงออกปากห้ามปรามคนอื่นๆ เมื่อทาเลสถูกเยาะเย้ย
จบตอน