บทที่ 8.ข่าวคราวของชีพจรวิญญาณขนาดเล็ก

ชั่วพริบตาเดียวสีหน้าของลู่อวี่ก็เคร่งขรึมขึ้นมา

ตนเองซ่อนตัวได้สมบูรณ์แบบถึงเพียงนี้แต่อีกฝ่ายกลับยังคงมองทะลุตัวตนของตนเองได้

“เจ้ารู้ได้อย่างไร?” ลู่อวี่เอ่ยถามอย่างสงบนิ่ง

“ก็เพียงใช้วิธีการบางอย่างให้คนแอบติดตามอยู่ในเงามืดเท่านั้นเอง” น่าหลานเยว่ฉานไม่ได้ปิดบังกล่าวออกมาตามความจริง!

สิ่งนี้ทำให้ลู่อวี่รู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าตนเองระมัดระวังอย่างยิ่งแล้วแท้ๆถูกคนติดตามแล้วแต่กลับไม่พบเห็นเลยโดยสิ้นเชิง

จากจุดนี้ก็ยิ่งอธิบายได้พอดีว่าตนเองยังห่างไกลอีกมาก

“ในเมื่อถูกพบตัวแล้วเช่นนั้นข้าก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังต่อไปอีก!” ลู่อวี่ถอดหน้ากากของตนเองลงมา

เมื่อได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของลู่อวี่แล้วดวงตาคู่งามของน่าหลานเยว่ฉานก็สั่นไหวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

นางมองจนเหม่อลอยไปเล็กน้อย

“ได้ยินมานานแล้วว่านายน้อยรองแห่งตระกูลลู่มีบุคลิกกล้าหาญสง่างามผลลับคือเป็นเช่นนั้นจริงๆ!” น่าหลานเยว่ฉานพยักหน้าแล้วเอ่ยชมขึ้นมา

ถูกคนเอ่ยชมหลังลู่อวี่ได้ยินแล้วย่อมรู้สึกดีใจเป็นธรรมดา

“เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าผู้คนทั่วหล้าล้วนคิดว่านายน้อยรองแห่งตระกูลลู่เป็นขยะไร้ค่าด้านการบ่มเพาะตอนนี้ดูท่า พวกเขาต่างหากที่เป็นกบในก้นบ่ออย่างแท้จริง!” ต่อจากนั้นน่าหลานเยว่ฉานก็เอ่ยปากกล่าวต่อ

“เจ้าหอพวกเรามาคุยเรื่องการค้าก่อนเถอะ!” เมื่อลู่อวี่เห็นเช่นนั้นก็เข้าสู่หัวข้อหลักโดยตรง

น่าหลานเยว่ฉานตรงหน้าดวงตาคู่งามที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนคู่นั้นเอาแต่จ้องมองตนเองเช่นนี้อยู่ตลอดทำให้ลู่อวี่รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติอย่างมาก

ปีศาจสาว

นี่มันปีศาจสาวชัดๆ!

“ได้สิ~~ ไม่ทราบว่าวันนี้นายน้อยรองเตรียมนำสมบัติอะไรออกมาขายบ้างหรือ?” น่าหลานเยว่ฉานยิ้มบางๆ

“โอสถอายุวัฒนะ! สามารถเพิ่มอายุขัยได้สิบปี!” ลู่อวี่นำกล่องไม้ใบหนึ่งออกมาแล้ววางลงตรงหน้าน่าหลานเยว่ฉาน

ในชั่วขณะนี้น่าหลานเยว่ฉานตกใจอยู่เล็กน้อย

นางนึกไม่ถึงเลยโดยสิ้นเชิงว่าลู่อวี่จะครอบครองโอสถที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้อีกทั้งยังนำออกมาขายอีกด้วย

นี่น่าเสียดายเกินไปแล้วกระมัง

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นโอสถที่สามารถเพิ่มอายุขัยได้ย่อมต้องเก็บไว้ให้ตนเองใช้แน่นอน

โอสถที่สามารถเพิ่มอายุขัยได้นั้นล้วนเป็นสิ่งล้ำค่าอย่างยิ่ง...ต่อให้สามารถเพิ่มอายุขัยได้เพียงหนึ่งปีก็ยังมีมูลค่าสูงลิ่ว

ต่อจากนั้นน่าหลานเยว่ฉานเปิดกล่องไม้ใบนี้ออก

มองดูโอสถเม็ดหนึ่งที่อยู่ภายในไม่นานนางก็ยืนยันได้ว่านี่เป็นโอสถอายุวัฒนะจริงๆ

“ไม่ทราบว่าเจ้าต้องการขายในราคาเช่นไร?” น่าหลานเยว่ฉานรีบเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว

“เรื่องนี้ก็ต้องดูความจริงใจของหอหมื่นสมบัติแล้ว” ลู่อวี่พยักหน้า

“โอสถอายุวัฒนะเม็ดนี้ที่สามารถเพิ่มอายุขัยได้สิบปีหากเป็นผู้ฝึกตนบางคนที่อายุขัยใกล้ถึงจุดสิ้นสุดย่อมต้องยินดีควักทรัพย์สินทั้งหมดของตนเองออกมาซื้ออย่างแน่นอน!” น่าหลานเยว่ฉานค่อยๆเอ่ยปากกล่าว “เพียงแต่ว่าหอหมื่นสมบัติของข้าในตอนนี้สามารถนำหินวิญญาณขั้นกลางออกมาได้มากที่สุดหนึ่งล้านก้อน.......”

“ขายแล้ว!” หลังลู่อวี่ได้ยินก็เอ่ยขึ้นทันที “เอาหินวิญญาณขั้นกลางหนึ่งล้านก้อนนี่แหละ!”

หินวิญญาณขั้นกลางหนึ่งล้านก้อนหากแปลงเป็นหินวิญญาณขั้นต่ำเช่นนั้นก็คือหินวิญญาณขั้นต่ำ 100,000,000 ก้อน!

ครั้งนี้ร่ำรวยมหาศาลแล้วแม้ว่ามูลค่าของโอสถอายุวัฒนะนี้จะมากกว่านี้ไปไกลก็ตามแต่สำหรับลู่อวี่แล้วเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

ตอนนี้ค่อยๆก้าวไปทีละก้าว

“จริงหรือ? แบบนี้หอหมื่นสมบัติของข้าก็ได้เปรียบครั้งใหญ่แล้ว” น่าหลานเยว่ฉานหัวเราะเสียงเบานางมองออกเช่นกันว่าลู่อวี่ดูเหมือนจะขาดแคลนหินวิญญาณอย่างมาก

“แน่นอนข้าพูดคำไหนคำนั้น!” ลู่อวี่ตอบรับอย่างมั่นใจ

“เช่นนั้นก็ดี!” น่าหลานเยว่ฉานพยักหน้า

ไม่นานนางก็ให้สาวใช้คนหนึ่งรีบไปเตรียมหินวิญญาณอย่างรวดเร็ว

ต่อจากนั้น

น่าหลานเยว่ฉานมองลู่อวี่แล้วกล่าวต่อว่า “นายน้อยรอง ขาดแคลนหินวิญญาณมากหรือ?”

“ใช่!” ลู่อวี่กล่าวอย่างสงบนิ่ง

“เช่นนั้นข้ากลับรู้จักสถานที่ดีแห่งหนึ่งที่สามารถทำให้นายน้อยรองได้รับหินวิญญาณจำนวนมากได้!” น่าหลานเยว่ฉานยิ้มอย่างเย้ายวน

“สถานที่ดีแห่งนี้คิดว่าเจ้าคงไม่บอกข้าเปล่าๆหรอกกระมังเจ้ามีเงื่อนไขอะไร?” เมื่อลู่อวี่เห็นเช่นนั้นย่อมไม่ใช่คนโง่เช่นกันจึงเอ่ยถามออกมาโดยตรง

“นึกไม่ถึงว่านายน้อยรองจะคิดกับข้าเช่นนี้...ข้ากลับเสียใจมากจริงๆข้าไม่ได้คิดว่าจะเอาเงื่อนไขอะไรเลย......” ริมฝีปากเล็กสีเชอร์รีของน่าหลานเยว่ฉานอดไม่ได้ที่จะยื่นออกมาเล็กน้อยดูน่ารักอย่างยิ่งแต่ก็ยังแฝงความน้อยใจเอาไว้

หืม?

ฉากนี้ทำให้ลู่อวี่ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย

สถานการณ์อะไรกัน!

ไม่เหมือนกับที่ตนเองคิดไว้เลย

สิ่งเดียวที่สามารถยืนยันได้ก็คืออีกฝ่ายเสแสร้งแน่นอน

“ขอให้บอกกล่าวด้วยเถิดถือเสียว่าข้าติดค้างน้ำใจเจ้าไว้หนึ่งครั้งภายหน้าหากมีเรื่องที่ต้องการข้าย่อมช่วยเหลือแน่นอน!” ลู่อวี่ประสานมือกล่าว

เมื่อคำพูดของลู่อวี่กล่าวจบลงน่าหลานเยว่ฉานผู้นั้นก็เผยรอยยิ้มได้ใจออกมาในทันที

“เช่นนั้นตกลงกันแล้วนะเจ้าติดค้างน้ำใจข้าหนึ่งครั้ง!” น่าหลานเยว่ฉานยิ้มแล้วกล่าว “ในเทือกเขาไท่หางแห่งนี้มีชีพจรวิญญาณขนาดเล็กปรากฏขึ้นหากเจ้าสามารถหาชีพจรวิญญาณขนาดเล็กแห่งนี้พบและยึดครองมันได้ก็จะสามารถได้รับหินวิญญาณจำนวนมาก!”

“ชีพจรวิญญาณ?” ลู่อวี่กล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อย “หากมีชีพจรวิญญาณอยู่จริงตอนนี้เกรงว่าขุมอำนาจต่างๆคงส่งคนไปค้นหากันนานแล้วกระมัง!”

“มิใช่เลย เรื่องนี้มีเพียงข้าคนเดียวที่รู้!” น่าหลานเยว่ฉานยิ้มอย่างลึกลับ “หลายวันก่อนลูกน้องคนหนึ่งของข้าอยู่ในเทือกเขาไท่หางและใช้วิธีการพิเศษบางอย่างจึงตรวจพบว่ามีชีพจรวิญญาณอยู่จริงเพียงแต่ไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดเท่านั้น”

“เดิมทีข้าคิดว่าอีกหลายวันข้างหน้าจะเขียนจดหมายฉบับหนึ่งให้เบื้องบนส่งคนมา!”

“แต่ว่าตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นแล้วชีพจรวิญญาณแห่งนี้ข้ายกให้เจ้าแล้วแต่ก็ต้องดูว่าเจ้ามีพลังนั้นหรือไม่สามารถหามันพบหรือเปล่า!”

ลู่อวี่ในเวลานี้เริ่มครุ่นคิดอย่างสุขุมเยือกเย็น

น่าหลานเยว่ฉานตรงหน้าผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

ชีพจรวิญญาณ

แม้จะเป็นเพียงชีพจรวิญญาณขนาดเล็กแต่หากตระกูลใหญ่หลายตระกูลของเมืองชิงซานล่วงรู้เข้าย่อมต้องส่งยอดฝีมือภายในตระกูลออกไปยังเทือกเขาไท่หางเพื่อค้นหาอย่างแน่นอนเมื่อพบแล้วย่อมต้องกลายเป็นสงครามแย่งชิงครั้งหนึ่งแน่

ในการต่อสู้ครั้งนี้จะมีคนตายเป็นจำนวนมาก!

ในเวลานี้สิ่งที่น่าหลานเยว่ฉานกล่าวมายังไม่อาจเชื่อได้ทั้งหมด

“ขอบคุณมาก! หากข้าสามารถหาชีพจรวิญญาณนั้นพบจริงๆและได้มันมาครอบครองข้าย่อมจะตอบแทนเจ้าหออย่างดีแน่นอน” ลู่อวี่ประสานมือให้คำมั่น

“เช่นนั้นข้าจะรอฟังข่าวดีจากนายน้อยรองแล้ว!” น่าหลานเยว่ฉานยิ้มกล่าว

ไม่นานหลังจากนั้นสาวใช้คนนั้นก็กลับมาอีกครั้ง

นางประสานมือแล้วส่งถุงเก็บของใบหนึ่งให้ลู่อวี่

ภายในนั้นบรรจุหินวิญญาณขั้นกลางหนึ่งล้านก้อนไว้เต็มแล้ว!

“เอาละ ข้าขอตัวจากไปก่อนแล้วไม่รบกวนเจ้าหอต่อไปแล้ว” เมื่อลู่อวี่เห็นว่าหินวิญญาณมาถึงมือแล้วดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องรั้งอยู่ต่อนาน

“ค่อยๆเดินนะ~~~ หากคิดถึงข้ากลางคืนสามารถมาที่นี่ของข้าได้หน้าต่างบานหนึ่งจะเปิดไว้ให้เจ้าตลอดเวลาเลยนะ~~~” น่าหลานเยว่ฉานมองลู่อวี่น้ำเสียงพลันเปลี่ยนเป็นอ่อนหวานเย้ายวนอย่างยิ่ง

ทำให้คนที่ได้ยินแล้วรู้สึกเพียงชาวาบซ่านไปทั่วร่าง

นางเป็นปีศาจสาวยั่วยวนผู้คนจริงๆ!

ลู่อวี่ไม่ได้ตอบ

เขาสวมหน้ากากกลับเข้าไปใหม่แล้วเดินออกไปโดยตรง

“ยังเย็นชาอยู่ไม่น้อยเลยนะ แต่ว่า แบบนี้กลับยิ่งทำให้ข้าชอบมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ!” มุมปากของน่าหลานเยว่ฉานยกขึ้นเล็กน้อย

“เขียนจดหมายฉบับหนึ่งให้เบื้องบนส่งหินวิญญาณมาบางส่วน!” น่าหลานเยว่ฉานเอ่ยปากอีกครั้ง

ภายในความมืดแห่งหนึ่ง

เสียงสายหนึ่งตอบรับในทันทีว่า “ขอรับ คุณหนู!”

“ทุกอย่างเปลี่ยนเป็นเรื่องน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว!” น่าหลานเยว่ฉานเดินมาถึงริมหน้าต่างมองออกไปครั้งหนึ่งทิวทัศน์กว่าครึ่งของเมืองชิงซานก็ปรากฏขึ้นในดวงตาคู่งามของนาง!