บทที่ 7.วิชาควบคุมกระบี่ขั้นสมบูรณ์

“วิชาควบคุมกระบี่! อันนี้ไม่เลวทีเดียวอีกทั้งผู้ฝึกกระบี่ยังเป็นประเภทที่ดูหล่อเท่มากด้วย!” เพียงใช้เวลาไม่นานลู่อวี่ก็ค่อยๆพยักหน้าแล้วเอ่ยยิ้มเบาๆ

【วิชาควบคุมกระบี่（ขั้นเริ่มต้น）——ราคา: 3,000 แต้มคูปอง!】

【วิชาควบคุมกระบี่（ขั้นสำเร็จเล็กน้อย）——ราคา: 6,000 แต้มคูปอง!】

【วิชาควบคุมกระบี่（ขั้นสำเร็จใหญ่）——ราคา: 9,000 แต้มคูปอง!】

【วิชาควบคุมกระบี่（ขั้นสมบูรณ์）——ราคา: 12,000 แต้มคูปอง!】

เมื่อลู่อวี่กดซื้อเข้าไปหนึ่งครั้งทันใดนั้นก็มีหน้าต่างใหม่เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อมองดูเนื้อหาบนหน้าต่างนี้ลู่อวี่ก็ตกตะลึงจนแทบพูดไม่ออก

“แม่เจ้าโว้ย! เดิมทีข้ายังคิดอยู่ว่าหลังจากซื้อวิชาควบคุมกระบี่มาแล้วยังต้องให้ตัวเองตั้งใจบ่มเพาะอย่างจริงจังแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าตัวข้าสามารถซื้อวิชาควบคุมกระบี่ที่บรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ได้โดยตรงโดยไม่จำเป็นต้องให้ตัวเองฝึกเลยแม้แต่น้อย!” ลู่อวี่ยิ่งตื่นเต้นขึ้นมา

เมื่อเผชิญหน้ากับตัวเลือกตรงหน้าแน่นอนว่าย่อมมีเพียงเลือกวิชาควบคุมกระบี่（ขั้นสมบูรณ์）เท่านั้น!

【ติ๊งต่อง หัก 12,000 แต้มคูปอง ท่านซื้อวิชาควบคุมกระบี่（ขั้นสมบูรณ์）สำเร็จแล้ว!】

ในชั่วพริบตาข้อมูลสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสมองของลู่อวี่ในทันที

“พลังปราณแห่งสวรรค์และปฐพีหลอมเข้าสู่ตัวอ่อนกระบี่ เงากระบี่ดุจแสงไหลหลากผ่าเปิดฟากฟ้า มนุษย์กับกระบี่รวมเป็นหนึ่ง จิตวิญญาณหลอมประสาน เหนือนภาเก้าชั้นฟ้า ปล่อยให้ท่องไปมาได้ตามใจ หัวใจกระบี่เข้าสู่ความกระจ่าง ทะลวงสู่โลกเซียน พลังกระบี่กวาดขวางไปทั่วทิศ ฟาดฟันสวรรค์และปฐพี เพียงหนึ่งความคิดก็ไปไกลนับหมื่นหมื่นลี้ ควบกระบี่อาศัยสายลม เหยียบเมฆาจากไป……”

ฟู่ ฟู่!

เวลาผ่านไปประมาณสิบกว่าลมหายใจ

ลู่อวี่ก็ค่อยๆลืมตาทั้งสองขึ้นมาใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

คิดไม่ถึงเลยว่าตัวเขาจะควบคุมวิชาควบคุมกระบี่นี้ได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

มีความรู้สึกมหัศจรรย์ชนิดหนึ่งราวกับว่าวิชาควบคุมกระบี่นี้ดูเหมือนจะเป็นความสามารถที่ตัวเขาใช้เป็นมาตั้งแต่เกิด!

ต่อจากนั้นลู่อวี่ชี้นิ้วเป็นกระบี่ไปยังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งภายในลานเรือน

พลังกระบี่สายหนึ่งระเบิดออกมาในพริบตา

ตูม!

เพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นพลังกระบี่สายนี้ก็ทะลวงผ่านต้นไม้ใหญ่นั้นไปอย่างง่ายดายโดยตรงกระทั่งกำแพงของลานเรือนยังถูกระเบิดจนเกิดรูใหญ่ขึ้นมารูหนึ่ง

“เท่! เท่มากเกินไปแล้ว!” เมื่อเห็นภาพนี้ลู่อวี่ก็ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

พลังกระบี่เมื่อครู่นั้นแทบจะใช้พลังไปเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้น ก็มีอานุภาพเช่นนี้แล้ว

หากตอนนี้ตัวเขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาอานุภาพที่ระเบิดออกมาย่อมน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้อย่างแน่นอน

เมื่อบวกกับการมีกระบี่ที่ร้ายกาจขึ้นสักเล่มพลังนั้นยังสามารถยกระดับเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณได้อีกด้วย

“นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปข้าก็นับว่าเป็นผู้ฝึกกระบี่ที่แท้จริงคนหนึ่งระหว่างฟ้าดินแห่งนี้แล้ว!” ลู่อวี่พยักหน้าเล็กน้อย

【ยอดคงเหลือ: 2,259 แต้มคูปอง!】

เขามองดูยอดคงเหลืออีกครั้งหนึ่งก็เหลือเพียงสองพันกว่าแต้มแล้ว

แต้มคูปองที่เหลืออยู่ยังจำเป็นต้องนำมาใช้หาเงินถึงจะถูก

สถานการณ์ในตอนนี้ดูเหมือนว่ามีเพียงการขายโอสถเท่านั้นที่ได้เงินเร็ว

“ดูท่าไม่ว่าจะอย่างไรก็ยังต้องไปหอหมื่นสมบัติสักเที่ยวแล้ว” ลู่อวี่ค่อยๆพยักหน้ามีเพียงหอหมื่นสมบัติแห่งนี้เท่านั้นที่เป็นตัวตนซึ่งร่ำรวยที่สุดในทั่วทั้งเมืองชิงซาน!

“วันนี้ยังไม่ต้องรีบร้อนพรุ่งนี้ค่อยไปแล้วกัน!” ลู่อวี่ตัดสินใจ

ต่อจากนั้น

ลู่อวี่ก็นอนลงบนเก้าอี้โดยตรงเริ่มใช้ชีวิตอย่างสบายอกสบายใจขึ้นมา

“ไม่จำเป็นต้องบ่มเพาะ พลังบ่มเพาะทั้งหมดล้วนอาศัยการซื้อ!” ลู่อวี่หัวเราะฮี่ๆ “ผู้ฝึกตนคนอื่นๆใช้เวลาปิดด่านหลายปีจึงอาจมีความเป็นไปได้ที่จะทะลวงขอบเขตแต่ข้าเพียงต้องมีเงินก็สามารถทะลวงได้อย่างง่ายดายสบายๆ”

“ข้าจะไปหาท่านพ่อราคาถูกผู้นั้นดีหรือไม่ให้เขาจัดสาวใช้ให้ตัวข้าสักคนหนึ่ง?”

อย่างไรเสียตัวข้าก็เป็นนายน้อยรองแห่งตระกูลลู่

ข้างกายมีสาวใช้ที่งดงามสักหนึ่งคนหรือบางทีอาจเป็นสาวใช้หน้าตาดีสักสองคนเช่นนี้จึงจะสอดคล้องกับฐานะของตนเอง

......

กาลเวลาผ่านพ้นไปในพริบตาไม่นานวันใหม่ก็มาถึง

วันนี้เป็นวันที่สามหลังจากทะลุมิติมายังโลกใบนี้พร้อมกับเสียงของระบบเองก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน

【แพ็กเกจลดราคาประจำวันนี้รีเฟรชสำเร็จแล้ว ต้องการซื้อหรือไม่?】

【ราคา: 10 แต้มคูปอง!】

“ซื้อ!” ลู่อวี่พยักหน้าตอบรับในทันที

【หัก 10 แต้มคูปอง】

【ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีท่านซื้อแพ็กเกจลดราคาประจำวันนี้สำเร็จแล้ว ต้องการเปิดหรือไม่?】

“แน่นอนอยู่แล้วสิ เปิดเถอะ!” ลู่อวี่เอ่ยยิ้มเบาๆ

【เปิดสำเร็จ!】

【ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับ: โอสถอายุวัฒนะ（คุณภาพธรรมดา）หลังจากกินเข้าไปแล้วจะสามารถเพิ่มอายุขัยได้สิบปี!】

โอสถเม็ดหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของลู่อวี่โดยตรง

“ถึงแม้โอสถเม็ดนี้จะสามารถเพิ่มอายุขัยได้เพียงสิบปีแต่ในฟ้าดินแห่งนี้ก็ยังคงเป็นสิ่งที่หายากเป็นอย่างมากมูลค่าของมันไม่อาจประเมินได้โดยเฉพาะพวกที่อายุขัยใกล้สิ้นสุดเหล่านั้นหากพวกเขารู้ถึงการมีอยู่ของโอสถอายุวัฒนะนี้ย่อมต้องก่อให้เกิดการแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่งแน่นอน!”

“อย่างไรเสียการสามารถมีชีวิตอยู่เพิ่มขึ้นอีกสิบปีก็หมายความว่าภายในสิบปีนี้ตนเองอาจยังสามารถทะลวงไปสู่ขอบเขตใหม่ได้และด้วยเหตุนี้ก็จะมีชีวิตอยู่ได้ยืนยาวยิ่งขึ้น!”

ลู่อวี่ยิ้มและพยักหน้าเล็กน้อยเขามีลางสังหรณ์อยู่แล้ว

ครั้งนี้เพียงอาศัยโอสถอายุวัฒนะเม็ดนี้เม็ดเดียวก็สามารถทำให้ตนเองได้รับผลเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่!

ยามเช้าตรู่ลู่อวี่ออกจากตระกูลลู่โดยตรงแล้วมุ่งหน้าไปยังหอหมื่นสมบัติอีกครั้งหนึ่ง

ก่อนเข้าสู่หอหมื่นสมบัติเขายังคงสวมหน้ากากเอาไว้เพื่อปกปิดฐานะของตนเอง!

ห้องประเมิน

ลู่อวี่ยิ่งเข้าไปในนั้นอย่างคุ้นทางเป็นอย่างดี

ไม่ได้รอเป็นเวลานานเท่าใดนักชายชราผมดำคนเมื่อวานก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

“แขกผู้มีเกียรติ ไม่ทราบว่าวันนี้ท่านตั้งใจจะขายสิ่งใดหรือ?” เมื่อชายชราผมดำเห็นเช่นนั้นก็รีบเอ่ยถามทันทีในน้ำเสียงยิ่งแฝงไว้ด้วยความเคารพ

“ยังคงเป็นโอสถ!” ลู่อวี่ค่อยๆพยักหน้า

“ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติตามข้ามา” ชายชราผมดำเอ่ยเสียงเบา

“ไปที่ใด?” ลู่อวี่เพิ่งกำลังจะนำโอสถอายุวัฒนะนั้นออกมา

“เจ้าหอของพวกเราต้องการพบกับท่าน!” ชายชราผมดำยิ้มเล็กน้อย

เจ้าหอหอหมื่นสมบัติ?

ลู่อวี่ชะงักไปเล็กน้อย

แต่ว่าเช่นนี้ก็ดีเหมือนกันธุรกิจเจรจาโดยตรงกับเถ้าแก่ประสิทธิภาพย่อมรวดเร็วยิ่งขึ้น

ต่อจากนั้นลู่อวี่ติดตามชายชราผมดำผู้นี้มาไม่นานก็มาถึงชั้นบนสุดของหอหมื่นสมบัติแห่งนี้

เมื่อลู่อวี่เข้าไปภายในห้องห้องหนึ่งก็ได้กลิ่นหอมที่น่าดมมากสายหนึ่งอยู่ภายในห้องนี้

ต่อจากนั้นลู่อวี่ก็มองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีสตรีงดงามผู้หนึ่งสวมชุดสีม่วงอยู่

ใบหน้าของสตรีผู้นี้ก็งดงามเป็นอย่างมากเช่นกันเป็นรองเพียงคู่หมั้นของตนเองผู้นั้น มู่ชิงเสวี่ย

อีกทั้งลู่อวี่ยิ่งค้นพบว่าสตรีชุดม่วงตรงหน้าผู้นี้ทั่วทั้งร่างแผ่เสน่ห์เย้ายวนอย่างยิ่งออกมา

นางกลับดูเหมือนซูต๋าจี่ในจินตนาการของตนเองราวกับเป็นคนเดียวกันไม่มีผิด

“คุณหนูข้าพาแขกผู้มีเกียรติมาถึงแล้วขอรับ” ชายชราผมดำเอ่ยอย่างเคารพ

“ดี เจ้าลงไปก่อนเถอะ!” สตรีชุดม่วงค่อยๆพยักหน้าแล้วเอ่ยเสียงเบา

แม้แต่น้ำเสียงของนางก็ยังแฝงไว้ด้วยความเย้ายวนสายหนึ่ง

“ขอรับ!” ชายชราผมดำคารวะถอยออกไปอย่างเคารพ

ชั่วเวลาหนึ่ง

ภายในห้องทั้งห้องนี้ก็เหลือเพียงลู่อวี่กับสตรีชุดม่วงผู้นี้เท่านั้น

“แขกผู้มีเกียรติท่านนี้ เชิญนั่ง!” สตรีชุดม่วงยิ้มกล่าว

“ได้” ลู่อวี่พยักหน้าเล็กน้อยแล้วนั่งลงโดยตรง

“ข้าชื่อ น่าหลานเยว่ฉาน ตอนนี้เป็นเจ้าหอของหอหมื่นสมบัติแห่งนี้!” น่าหลานเยว่ฉานเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง “ไม่ทราบว่าควรเรียกท่านอย่างไร?”

“เรียกข้าว่า หลงอ้าวเทียน ก็พอ!” ลู่อวี่เอ่ยเสียงเบา

“คิกคิก~~~” วินาทีถัดมาน่าหลานเยว่ฉานก็หัวเราะเบาๆอย่างอ่อนหวานขึ้นมาโดยตรง

“เอ่อ...คือว่าชื่อนี้ของข้าไม่ได้น่าขำหรอกกระมัง.....” ลู่อวี่กล่าว

“คิดไม่ถึงจริงๆว่านายน้อยรองผู้สง่าผ่าเผยแห่งตระกูลลู่ตั้งแต่เมื่อใดกันที่เปลี่ยนไปใช้แซ่หลงแล้ว?” น่าหลานเยว่ฉานยิ้มกล่าว